III SAB/Gd 1/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gdańsku odrzucił skargę na bezczynność organu w sprawie dodatku mieszkaniowego, uznając, że sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a postępowanie zostało zakończone.
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie dodatku mieszkaniowego, domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania i odszkodowania. WSA w Gdańsku odrzucił skargę, wskazując, że postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem decyzji, a pismo skarżącej nie było wnioskiem o wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd podkreślił, że skarżąca mogła skorzystać z innych środków prawnych, takich jak zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 18 lutego 2005 r. odrzucił skargę K. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie naruszenia prawa przez organ rozpoznający sprawę o dodatek mieszkaniowy. Skarżąca domagała się stwierdzenia przewlekłości postępowania i odszkodowania, wskazując na pismo z 30 listopada 2004 r. jako podstawę skargi. Sąd administracyjny, powołując się na art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że sprawa nie podlega jego kognicji. Stwierdzono, że postępowanie administracyjne w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego zostało zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lutego 2005 r. (sygn. akt 3718/04), a zatem zarzut bezczynności organu odwoławczego jest bezprzedmiotowy. Sąd zaznaczył, że w przypadku zastrzeżeń do prowadzenia postępowania, skarżąca mogła skorzystać z innych środków prawnych, np. zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na bezczynność organu nie podlega kognicji sądu administracyjnego, jeśli postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem decyzji.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej, w tym orzeka w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże, jeśli postępowanie administracyjne zostało zakończone, zarzut bezczynności staje się bezprzedmiotowy, a sprawa nie podlega już kognicji sądu administracyjnego w tym trybie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
PPSA art. 3 § 1 i 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, w tym orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego, akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru oraz bezczynność organów.
PPSA art. 58 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 57.
Pomocnicze
PPSA art. 3 § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
PPSA art. 53 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
k.p.a. art. 35 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania.
k.p.a. art. 37 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Na niezałatwienie sprawy lub załatwienie sprawy z naruszeniem terminu przez organ, stronie służy zażalenie.
k.p.a. art. 156 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, które wydano z naruszeniem przepisów o właściwości albo w stosunku do których nie można wszcząć postępowania o stwierdzenie nieważności z powodu upływu czasu.
u.d.m. art. 6 § 8
Ustawa o dodatkach mieszkaniowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postępowanie administracyjne w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego zostało zakończone wydaniem decyzji, co czyni zarzut bezczynności organu bezprzedmiotowym. Pismo skarżącej z dnia 30 listopada 2004 r. nie stanowiło wniosku o wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego ani wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji czy wznowienie postępowania. Sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność organu.
Godne uwagi sformułowania
zarzut bezczynności organu odwoławczego jest bezprzedmiotowy, gdyż decyzja przez ten organ została wydana i tym samym - sprawa zakończona. w tej sytuacji, mając na uwadze powyższe rozważania, na mocy 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę odrzucił, gdyż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Elżbieta Kowalik-Grzanka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Ustalenie, że skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, gdy postępowanie administracyjne zostało zakończone."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, gdzie skarżący myli tryby postępowania i składa skargę na bezczynność po zakończeniu postępowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy właściwości sądu administracyjnego w kontekście zakończonego postępowania administracyjnego. Brak w niej elementów faktycznych czy prawnych, które mogłyby zainteresować szersze grono odbiorców.
Dane finansowe
WPS: 10 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SAB/Gd 1/05 - Postanowienie WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2005-02-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-01-19 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Elżbieta Kowalik-Grzanka /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6210 Dodatek mieszkaniowy Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [..] w przedmiocie naruszenia prawa przez organ rozpoznający sprawę o dodatek mieszkaniowy postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Decyzją z dnia 23 listopada 2004 r. sygn. akt 2361/04 Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i orzekło o przyznaniu skarżącej K. K. dodatku mieszkaniowego w kwocie 74,29 zł miesięcznie na okres od dnia 1 czerwca 2004 r. do 30 listopada 2004r. W piśmie z dnia 30 listopada 2004 r. skarżąca zawarła wniosek "o stwierdzenie naruszenia prawa, którego dopuścił się organ, tj. Urząd Miejski [...], w myśl decyzji z dnia 23 listopada 2004 r." W piśmie z dnia 8 grudnia 2004 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] Prezydent Miasta [...] poinformował, iż organ odwoławczy nie uwzględnił, przy rozpoznawaniu sprawy, treści przepisu art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych. W tej sytuacji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] pismem z dnia 15 grudnia 2004 r. zawiadomiło skarżącą o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wydanej w dniu 23 listopada 2004 r. przez siebie decyzji. Decyzją z dnia 6 stycznia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia 23 listopada 2004 r. W sprawie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego, powołując jako podstawę prawną wydanej decyzji art.156 § 1 pkt 2 k.p.a. Pismem z dnia 10 stycznia 2005 r. K. K. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], domagając się stwierdzenia przewlekłości postępowania i zasądzenia na jej rzecz od Skarbu Państwa kwoty 10000 zł tytułem odszkodowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż w dniu 30 listopada 2004 r. skierowała do organu odwoławczego wniosek, w którym domagała się stwierdzenia naruszenia prawa przez Urząd Miejski [...]. Nadto, wskazała na treść art. 35 § 3 k.p.a., w którym mówi się o załatwieniu sprawy w terminie 1 miesiąca. W ocenie skarżącej, miesięczny termin, o którym mowa w tym przepisie ma charakter zawity, a jego upływ - jak w niniejszej sprawie - pociągnął dla niej - jako dla strony - ujemne konsekwencje. W piśmie z dnia 17 stycznia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] poinformowało skarżącą, iż jest organem sprawującym jedynie nadzór instancyjny (w zakresie orzecznictwa) w stosunku do organów samorządu terytorialnego, w związku z tym Kolegium nie może orzec o "stwierdzeniu naruszenia prawa przez Urząd Miejski [...]", czego strona domaga się w swoim piśmie. Nadto, Kolegium wskazało, iż w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji z dnia 23 listopada 2004 r., sprawa odwołania od wydanej w dniu 4 czerwca 2004 r. decyzji organu pierwszej instancji zostanie rozpoznana po raz kolejny i w tym postępowaniu Kolegium rozstrzygnie o jej ewentualnej wadliwości. W piśmie zaś z dnia 9 lutego 2005 r. Kolegium poinformowało skarżącą, iż - chcąc doprowadzić do ponownej weryfikacji działania organów w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego - winna złożyć odrębny wniosek o wzruszenie decyzji administracyjnej, rozstrzygającej tę sprawę w trybie nadzwyczajnego postępowania administracyjnego (tj. stwierdzenia nieważności decyzji lub wznowienia postępowania w sprawie). W ocenie organu, w żadnym wypadku nie można za takowy wniosek uznać pisma skarżącej z dnia 30 listopada 2004 r., o którym mowa była powyżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zmianą) Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Nadto, stosownie do treści art. 3 § 3 tejże ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Niewątpliwym jest, iż pismo skarżącej K. K. z dnia 30 listopada 2004 r. nie jest pismem, w rozstrzygnięciu którego należy wydać decyzję administracyjną lub postanowienie. Z akt sprawy wynika, iż postępowanie w przedmiocie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego obecnie zakończyło się, gdyż odwołanie skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji z dnia 4 czerwca 2004 r. zostało rozpoznane, a zaskarżona decyzja utrzymana w mocy (decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 9 lutego 2005 r. w sprawie o sygn. akt 3718/04). Zatem, od decyzji organu odwoławczego stronie służy skarga do sądu administracyjnego, którą - zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - winna wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W konkluzji, uznać należy, iż - mając na uwadze treść cytowanego wyżej art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Na marginesie jedynie wskazać należy, iż o ile strona miała zastrzeżenia do podejmowanych przez organy czynności, w szczególności uznawała, że postępowanie jest prowadzone przewlekle (art. 35 § 3 k.p.a.), winna była skorzystać z przysługujących na podstawie stosownych przepisów prawa środków prawnych - choćby określonego wart. 37 § 1 k.p.a. - zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Jednocześnie stwierdzić należy, iż wobec zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego - zarzut bezczynności organu odwoławczego jest bezprzedmiotowy, gdyż decyzja przez ten organ została wydana i tym samym - sprawa zakończona. W tej sytuacji, mając na uwadze powyższe rozważania, na mocy 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę odrzucił, gdyż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie należy do właściwości sądu administracyjnego.