III SAB/Gd 193/22

III SAB/Gd 193/22 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-01-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący sprawozdawca/
Bartłomiej Adamczak
Jolanta Sudoł
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 14 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 3 par. 2 pkt 8, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
J. M. w dniu 31 października 2022 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.) ,dalej jako: "u.d.i.p.", poprzez błędne zastosowanie, polegające na braku zrealizowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 8 października 2022 r.
W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że na skutek jego wniosku z dnia 8 października 2022 r., dotyczącego przesłania przez organ informacji na temat podjętych, zrealizowanych i zaplanowanych w ramach nadzoru nad organizacją ruchu na drodze 2002G w 2022 r. , elektronicznej wersji dokumentów (w tym korespondencji) wytworzonych, otrzymanych oraz wysłanych w związku z i w ramach tych działań w tym samym okresie, uzyskał od organu jedynie lakoniczną odpowiedź. Skarżący podniósł, że w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., który upłynął w dniu 24 października 2022 r., organ nie udostępnił mu żądanych informacji, a częściowa odpowiedź jest niejednoznaczna.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ podniósł, że skarga powinna zostać odrzucona, ponieważ skarżący nie złożył wcześniej ponaglenia. Ponadto skarżący dopiero w skardze wskazał tryb, w jakim domagał się określonych we wniosku informacji.
W piśmie z dnia 27 listopada 2022 r. skarżący dodatkowo podniósł, że jego wniosek z dnia 8 października był odrębnym wnioskiem o informację, który organ powinien odpowiednio zakwalifikować i załatwić, czego nie uczynił w sposób prawidłowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Kontrola ta, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022r., poz. 329 ze zm., zwana dalej "p.p.s.a."), obejmuje m.in. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Skarga taka, wbrew stanowisku Wojewody Pomorskiego, nie wymaga dla jej skutecznego wniesienia uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.
Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej uregulowane zostały w przepisach ustawy z 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej - dalej: u.d.i.p. (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902). Ustawa ta definiuje informację publiczną jako każdą informację o sprawach publicznych oraz stanowi , że podlega ona udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie ( art. 1 ust.1 u.d.i.p. ).Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej.
Przepisy u.d.i.p. stanowią, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), przy czym udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Ustawodawca wskazał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).
W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że stan bezczynności zachodzi wówczas, gdy w terminie przewidzianym prawem organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu lub też nie podjął innej stosownej czynności.
Podkreślić należy, że skarga na bezczynność organu administracji publicznej w udostępnieniu informacji publicznej musi dotyczyć braku udzielenia wnioskodawcy informacji publicznej nie jakiejkolwiek, ale tej , której dotyczył wniosek.
W niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała miejsca.
Zauważyć trzeba, że skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w udostępnieniu , na skutek złożonego przez skarżącego wniosku, informacji publicznej, dotyczącej działań organu związanych z nadzorem nad organizacją ruchu na drodze 2002G w 2022 r. oraz elektronicznej wersji dokumentów związanych z działaniami w tym samym okresie, czyli w 2022 r.
Z nadesłanych Sądowi dokumentów wynika natomiast, że wniosek skarżącego z dnia 8 października 2022 r. , skierowany do Wojewody Pomorskiego , dotyczył informacji o działaniach w ramach nadzoru nad organizacją ruchu na drodze 2002G, ale nie w roku 2022 , a 2002 , jak też dokumentów dotyczących tych działań w tym samym okresie.
Skarżący stwierdził w piśmie z dnia 27 listopada 2022 r., że jego wniosek z dnia 8 października był odrębnym wnioskiem o informację. Z przedłożonych Sądowi dokumentów nie wynika natomiast, by skarżący w dniu 8 października 2022 r. wystosował do Wojewody Pomorskiego także inny wniosek, dotyczący działań podjętych przez Wojewodę w 2022 r.
Stwierdzić wobec powyższego należy, że jeżeli nawet skarżący sporządzając wniosek z dnia 8 października 2022 r. omyłkowo wskazał w nim, że żądane informacje dotyczą roku 2002 , a nie 2022 r., to błędu tego nie może sanować w ten sposób, że stwierdzi w skardze , że żądanie dotyczyło informacji dotyczących roku 2022 r.
Wskazać trzeba bowiem, że Sąd ocenia zasadność skargi m.in. poprzez ocenę, czy dotyczy ona braku właściwej reakcji organu na zgłoszony przez stronę wniosek o udostępnienie konkretnej informacji publicznej. Przy tej ocenie nie można poprzestać jedynie na dacie wniosku, ale trzeba mieć na uwadze jego treść - między innymi w celu zweryfikowania, czy wniosek dotyczy informacji publicznej.
Skoro zatem skarżący w skardze zarzuca organowi brak reakcji na wniosek dotyczący działań organu w 2022 r., a wniosek złożony przez skarżącego obejmował zupełnie inny przedział czasowy, niż wskazany w skardze - rok 2002 , skarga nie może być uznana za zasadną, bowiem żądania i twierdzenia skargi nie znajdują odzwierciedlenia w treści wniosku skierowanego przez skarżącego do organu.
Sąd rozpoznając niniejszą skargę nie mógł też dokonać merytorycznej oceny, czy organ administracji pozostaje , czy też nie , w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 8 października 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej działań organu związanych z nadzorem nad organizacją ruchu na drodze 2002G w 2002 roku oraz elektronicznej wersji dokumentów związanych z działaniami w 2002 r. , bowiem skarga nie dotyczyła takiej treści wniosku.
W tym stanie rzeczy Sąd , na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.