III SAB/Gd 16/05

III SAB/Gd 16/05 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2006-01-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Arkadiusz Despot-Mładanowicz
Elżbieta Kowalik-Grzanka
Felicja Kajut /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Zobowiązano do podjęcia czynności
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Sędziowie WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, WSA Felicja Kajut (spr.), , Protokolant Beata Kaczmar, po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku J. L. o zmianę operatu ewidencji gruntów zobowiązuje Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] do podjęcia, w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych, czynności w sprawie J. L. o zmianę operatu ewidencji gruntów
Uzasadnienie
III SAB/Gd 16/05
U z a s a d n i e n i e
W dniu 30 maja 2005r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarga J. L. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o zmianę operatu ewidencji gruntów w związku z dokonanym podziałem działki nr [...] w C.W.
W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że w/w organ uchyla się od czynności służbowych będąc do nich zobligowany ustawowo. Skarżący od 1998r. kieruje do tego organu skargi i monity, a dotyczą one dokonanego fikcyjnie podziału działki nr [...] w C. W. i jego bezprawnego zaewidencjonowania w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym.
Skarżący wielokrotnie występował do organu z różnego rodzaju pismami, wielokrotnie też w sprawie stanowisko zajmował Główny Geodeta Kraju, który wskazywał na konieczność podjęcia działań mających na celu sprawdzenie prawidłowości działania służb geodezyjno kartograficznych w starostwie powiatowym, jak również zajęcie stanowiska w związku z mającym miejsce złamaniem prawa. Zdaniem skarżącego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] nie wykonuje powierzonych mu obowiązków w prawidłowy sposób.
Stan faktyczny sprawy, w związku z którą skarżący złożył skargę, jest następujący.
W 1983r. został dokonany przez geodetę R. W. na zlecenie właścicieli podział działki nr [...] położonej w obrębie C. W. przy ul. [...] na dwie działki: nr [...] o pow. 0.04 ha i [...] o pow. 0.22 ha. Podział ten został wprowadzony do części opisowej operatu ewidencji gruntów, a granice nowych działek naniesiono na mapę ewidencji gruntów. Geodeta R. W. nie dokonał jednak zgłoszenia i przekazania do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w S. G. dokumentacji geodezyjnej dotyczącej podziału działki nr [...]. W maju 1983r. właściciele działki nr [...] J. i L. L. umową darowizny przenieśli własność działki nr [...] na rzecz G. L., zaś działki nr [...] na rzecz J. L. Zmiany te zostały wprowadzone do części opisowej operatu ewidencji gruntów, jak również do ksiąg wieczystych.
Zgłoszenie dokonania podziału działki nr [...] w C. W. zostało dokonane przez geodetę w ośrodku dokumentacji geodezyjno-kartograficznej dopiero w 1998r., wtedy też przekazano do ośrodka dokumentacje geodezyjną dotyczącą podziału. W/w dokumenty zawierały różnice w powierzchni działek nr [...] i [...] w porównaniu z ich powierzchnią zapisaną w księgach wieczystych. Decyzją z dnia 9 września 1999r. Starostwo Powiatowe [...] orzekło o wprowadzeniu zmian w rejestrze ewidencji gruntów obrębu C. W., decyzja ta został jednak przez organ wyższego stopnia uchylona, zaś postępowanie w sprawie umorzono. W państwowym zasobie geodezyjno - kartograficznym pozostała jednak wadliwa dokumentacja geodezyjna wprowadzona do niego w 1998r.
Wcześniej, bo w 1990r. została wykonana przez Firmę "A" w wyniku bezpośredniego pomiaru na gruncie mapa zasadnicza przedmiotowego gruntu.
W chwili obecnej toczy się przed sądem powszechnym postępowanie rozgraniczeniowe działek nr [...] i [...]. Kontrowersje skarżącego, poparte wielokrotnie wyrażanym stanowiskiem Głównego Geodety Kraju, budzi posługiwanie się przez biegłego sądowego wprowadzoną w 1998r. w sposób nieprawidłowy do zasobu geodezyjno - kartograficznego dokumentacją.
Z uwagi na złożony charakter sprawy, w tym, że skarżący na przestrzeni kilku lat kierował do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] szereg pism dotyczących przedmiotowej sprawy, skarżący na rozprawie w dniu 21 grudnia 2005r., w odpowiedzi na pytanie Sądu, sprecyzował treść swojej skargi podając, że domaga się usunięcia z ewidencji gruntów mapy, na której jest ujęty nieprawidłowy stan przedmiotowych działek.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ przedstawił stan sprawy stwierdzając w konkluzji, że na skutek prowadzonych działań obecnie w operacie ewidencji gruntów w obrębie C. W. istnieje zapis pierwotny z 1983r. dotyczący powierzchni działek nr [...] i [...]. Z kolei w 2004r. zostało zakończone postępowanie dyscyplinarne przeciwko geodecie R. W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Art. l § l i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obejmuje orzekanie w przypadku skarg na bezczynność organów w sprawach podlegających załatwieniu w formie:
l. decyzji administracyjnych,
2. postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo
kończących postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skarżący dopełnił wymogu, który musiał poprzedzać wniesienie skargi na bezczynność, a mianowicie wielokrotnie kierował do Głównego Geodety Kraju pisma, w których domagał się interwencji w związku z brakiem odpowiednich działań po stronie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...], zaś w piśmie z dnia 24 lutego 2003r. wyraźnie stwierdził, że "jeżeli do końca marca 2003r. nie nastąpi całościowe wyjaśnienie sprawy (...) to będą zmuszony do przekazania do Sądu Administracyjnego z uwagi na opieszałość ( 4 lata trwania sprawy) oraz zawiadomię inne czynniki. " (k. 4 akt administracyjnych). W ocenie Sądu w/w pisma, z uwagi na ich treść, należało m.in. potraktować jak zażalenie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] w przedmiotowej sprawie. Należy w tym miejscu zauważyć, że nie jest warunkiem złożenia skargi skuteczność zażalenia wniesionego w trybie art. 37 k.p.a., a zatem brak rozstrzygnięcia zażalenia przez organ wyższego stopnia nie stał na przeszkodzie wniesieniu skargi na bezczynność organu. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Przedmiotem sprawy wszczętej na skutek złożonego przez skarżącego w dniu 21 października 2002r. wniosku jest zmiana operatu ewidencji gruntów poprzez usunięcie z niego mapy działki nr [...] obręb C. W. wprowadzonej do niego, jak twierdzi strona, w 1998r.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęty był jednolity pogląd, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan rzeczy, zarówno prawny jak i faktyczny, istniejący w chwili zamknięcia rozprawy Stanowisko takie NSA zajął między innymi w wyroku z dnia 29 kwietnia 1998r. sygn. akt I SAB/Gd 29/96. Zdaniem składu orzekającego pogląd ten jest nadal aktualny.
Zgodnie z treścią art. 7d pkt l ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027) do zadań starosty należy prowadzenie powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym ewidencji gruntów i budynków, gleboznawczej klasyfikacji gruntów i geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu oraz dysponowanie środkami powiatowego Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym. Również art. 22 ust. l cytowanej ustawy stanowi, że ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie. Sposób prowadzenia ewidencji gruntów, w tym dokonywania w nim zmian na wniosek osób władających takimi gruntami uregulowany jest szczegółowo w przepisach rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 200l r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454).
W sytuacji zatem, gdy wniosek skarżącego dotyczył zmiany w operacie ewidencji gruntów winien on był zostać przekazany w trybie art. 65 k.p.a. do rozpatrzenia przez organ właściwy w sprawie, którym jest Starosta Powiatu [...]. Przepis ten stanowi, że jeżeli organ administracji państwowej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego w sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] tego nie uczynił, prowadził natomiast przez szereg lat bezowocną korespondencję ze skarżącym.
W tym stanie rzeczy skargę J. L. należało uznać za zasadną.
Na marginesie warto zauważyć, że ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne daje wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako organowi nadzoru szereg instrumentów za pomocą których nadzór ten może być wykonywany. W przypadku niniejszej sprawy organ zastosowania środków, do których jest legitymowany nie rozważył, co Sąd stawia pod rozwagę tego organu. Należy bowiem zauważyć, że na organach administracji publicznej ciąży wynikający z zasad ogólnych postępowania administracyjnego obowiązek takiego działania, które pogłębiać będzie zaufanie obywateli do organów Państwa ( art. 8 k.p.a.), jak również, stojąc na straży praworządności, winny one podejmować wszelkie kroki niezbędne do załatwienia sprawy ( art. 7 k.p.a.).
W tym stanie sprawy, uznając skargę za zasadną Sąd orzekł na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. 153 poz. 1270 ze zm.).