III SAB/Gd 14/23

III SAB/Gd 14/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-03-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Bartłomiej Adamczak /sprawozdawca/
Jacek Hyla /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Dyrektor Aresztu Śledczego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Dz.U. 2022 poz 2470
art. 7 ust. 3, art. 8 ust. 1 pkt 3, art. 13 ust. 1
Ustawa z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 9 marca 2023 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w O. na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
S. z siedzibą w O. (dalej także jako: "Stowarzyszenie" lub "strona skarżąca") złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku (dalej również jako: "Dyrektor" lub "organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając organowi naruszenie art. 10 ust. 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 - dalej jako "u.d.i.p.") i wnosząc o:
1/ zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku Stowarzyszenia o udostępnienie informacji publicznej z dnia 10 lipca 2022 r. w terminie 14 dni;
2/ stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;
3/ przyznanie od organu na rzecz Stowarzyszenia sumy pieniężnej w wysokości 500 zł;
4/ zasądzenie kwoty 106,80 zł tytułem kosztów procesu, na które składa się kwota 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi oraz kwota 6,80 zł tytułem wydatków poniesionych w związku z przesłaniem niniejszej skargi do organu.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że w dniu 10 lipca 2022 r. Stowarzyszenie zwróciło się do Dyrektora Aresztu Śledczego w Gdańsku z wnioskiem o udostępnienie w formie elektronicznej informacji publicznej w zakresie obowiązującego w tej jednostce penitencjarnej porządku wewnętrznego, jednak do dnia wniesienia niniejszej skargi organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej, ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia.
Stowarzyszenie podniosło, że organ w sposób nieuzasadniony uchybił 14-dniowemu terminowi określonemu w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. do udzielenia informacji publicznej, który upłynął z dniem 26 lipca 2022 r. Organ nie skorzystał również z możliwości wydłużenia terminu rozpatrzenia wniosku, wynikającej z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Stowarzyszenie podkreśliło, że wniosek został przesłany na oficjalny adres e-mail kierowanej przez organ jednostki, wskazany na jej stronie internetowej, co uzasadnia przyjęcie, że został on skutecznie wniesiony do organu w dniu 10 lipca 2022 r.
Stowarzyszenie wskazało, że pismem z dnia 29 lipca 2022 r. zwróciło się do organu o niezwłoczne udostępnienie żądanej informacji publicznej, informując przy tym, że upłynął już ustawowy termin na jej udzielenie, jednak ponaglenie to pozostało bez odpowiedzi organu.
W ocenie Stowarzyszenia bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, gdyż ustawowy termin na udostępnienie informacji publicznej został w znaczny sposób przekroczony, a organ w żaden sposób nie zareagował na złożony wniosek, jak i na złożone ponaglenie.
Uzasadniając żądanie przyznania sumy pieniężnej w wysokości 500 zł Stowarzyszenie wskazało, że jej wysokość jest adekwatna do skali naruszeń poczynionych przez organ, który przez całe postępowanie wykazywał się absolutnie bierną postawą, złą wolą oraz brakiem poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego. Sytuacja taka, szczególnie przy coraz głośniejszym postulowaniu w doktrynie koncepcji dobrej administracji i podkreślaniu służebnej roli administracji publicznej wobec społeczeństwa, zasługuje na szczególne napiętnowanie ze strony wymiaru sprawiedliwości. Zasądzona suma pieniężna zostanie spożytkowana na działalność statutową stowarzyszenia, m.in. podnoszenie poziomu świadomości organów administracji publicznej na temat ciążących na nich obowiązków z zakresu jawności życia publicznego.
Dyrektor Aresztu Śledczego w Gdańsku w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie; ewentualnie o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.
Dyrektor podniósł, że pisma wskazane w skardze, tj. wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 10 lipca 2022 r. oraz ponaglenie z dnia 29 lipca 2022 r., nie zostały doręczone do Aresztu Śledczego w Gdańsku. Na skrzynkę pocztową o adresie as_gdansk@sw.gov.pl w dniach 10 i 29 lipca 2022 r. nie wpłynęły jakiekolwiek wiadomości z adresu strony skarżącej [...].
Dyrektor wskazał, że z oświadczenia pracownicy sekretariatu, korespondencji wpływającej na adres poczty elektronicznej jednostki as_gdansk@sw.gov.pl oraz przeglądu wiadomości wpływających na skrzynkę pocztową, wynika, że w dniach 10 i 29 lipca 2022 r. na skrzynkę jednostki nie wpłynęły jakiekolwiek wiadomości z adresu [...].
Dyrektor wyjaśnił, że zgodnie z przyjętym obiegiem korespondencji w jednostce, wpływające wiadomości na skrzynkę mailową są drukowane i przedkładane Dyrektorowi Aresztu do dekretacji, a następnie przekazywane komórce organizacyjnej zgodnie z dekretacją, celem załatwienia. W związku ze skargą pracownica dokonała ponownego, wnikliwego sprawdzenia wiadomości wpływających na skrzynkę pocztową aresztu w dniach 10 i 29 lipca 2022 r. oraz w dniach bezpośrednio poprzedzających i następujących po tych datach, lecz żadne wiadomości z adresu [...] nie wpłynęły na skrzynkę pocztową Aresztu Śledczego w Gdańsku. Okoliczności te potwierdził ppor. P. B. - Kierownik Działu Informatyki Łączności zarządzający służbą informatyczną Aresztu Śledczego w Gdańsku. Wskazał on, iż w dniu 10 lipca 2022 r. oraz 29 lipca 2022 r. na skrzynkę pocztową jednostki as_gdansk@sw.gov.pl na bramkach pocztowych nie ma żadnej informacji o dostarczeniu wiadomości ze wskazanego w piśmie adresu pocztowego [...]. Oznacza to, że wiadomość ta nie została dostarczona na skrzynkę pocztową tutejszej jednostki. Jednocześnie wskazał, że przyczyn niedostarczenia wiadomości można upatrywać w źle skonfigurowanej usłudze uwierzytelnienia serwera poczty nadawcy tj. S. z siedzibą w O.
Kierujący służbą informatyczną dodatkowo wyjaśnił, że dysponentem i administratorem serwera poczty elektronicznej jednostek organizacyjnych Służby Więziennej jest Centralny Zarząd Służby Więziennej w Warszawie. Natomiast Centralnym Zarządem Służby Więziennej oraz jednostkami organizacyjnymi, w tym aresztami śledczymi i zakładami karnymi kieruje Dyrektor Generalny podległy Ministrowi Sprawiedliwości. Areszt Śledczy w Gdańsku nie ma wpływu na funkcjonowanie serwera poczty elektronicznej, na jego konfigurację czy zastosowane w nim filtry antyspamowe. Organ otrzymuje gotową usługę pocztową udostępnioną przez Centralny Zarząd Służby Więziennej w Warszawie. W dniu 29 grudnia 2022 r., za pośrednictwem Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej, który jest organem nadrzędnym nad Aresztem Śledczym w Gdańsku, zwrócono się z prośbą do administratora poczty elektronicznej o weryfikację logów serwera pocztowego celem sprawdzenia przepływu wiadomości elektronicznych. W odpowiedzi na zapytanie od starszego specjalisty Centralnego Zarządu Służby Więziennej w Warszawie mjra M. D. otrzymano informację, że 10 lipca 2022 r. oraz 29 lipca 2022 r. na skrzynkę pocztową jednostki tj. as_gdansk@sw.gov.pl na bramkach pocztowych nie ma żadnej informacji o dostarczeniu wiadomości ze wskazanego w piśmie adresu pocztowego [...], co oznacza, że wiadomość ta nie została dostarczona na skrzynkę pocztową tutejszej jednostki.
W ocenie Dyrektora powyższe ustalenia oraz załączone dowody organu stanowią o tym, że e-mail nie został skutecznie wniesiony. Wniosek przesłany pocztą elektroniczną wszczyna postępowanie w sprawie, z tym że niezbędne jest, aby złożony wniosek dotarł do adresata, a ciężar dowodu w tym zakresie co do zasady obciąża wnioskodawcę (zob. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1698/16), czego strona skarżąca nie udowodniła. Natomiast sam wydruk z konta pocztowego, załączony przez skarżącego nie stanowi dowodu na poświadczenie twierdzeń skarżącego.
W ocenie Dyrektora skarga nie zasługuje na uwzględnienie ze względu na brak stanu bezczynności, gdyż wskazany przez skarżącego wniosek nie został złożony w jednostce, nie potwierdzono jego doręczenia, a zatem nie mogło toczyć się jakiekolwiek postępowanie w tej sprawie. Sam wydruk z konta pocztowego, załączony przez skarżącego nie stanowi dowodu złożenia wniosku. Wydruk ten może co najwyżej stanowić potwierdzenie wysłania wniosku, natomiast nie potwierdza jego skutecznego doręczenia organowi.
W ocenie Dyrektora skargę należy uznać za złożoną przedwcześnie, gdyż organ przed datą wniesienia skargi nie dysponował wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, zaś przedwczesność jest przypadkiem niedopuszczalności, o którym stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Końcowo Dyrektor wskazał, że o wniosku o udostępnienie informacji publicznej organ powziął wiadomość dopiero z treści skargi, która wpłynęła w dniu 23 grudnia 2022 r., w związku z czym pismem z dnia 5 stycznia 2023 r. udzielił stronie skarżącej informacji drogą elektroniczną. Udzielenie informacji nastąpiło poprzez wskazanie, że obowiązujący porządek wewnętrzny jednostki jest udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej pod adrese https://www.bip.sw.gov.pl/Strony/AktyPrawnel.aspx?BiuletynlD=23. Zatem żądana informacja nie podlegała udostępnieniu na wniosek w trybie przewidzianym dla tego sposobu udostępnienia informacji, zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., gdyż ta informacja jest udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, w sposób odpowiadający przepisowi art. 7 ust. 1 pkt 1 u.d.i p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259 - powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a.
Orzekając w tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że przedmiotowa skarga jest niezasadna i podlegała oddaleniu. W ocenie Sądu Dyrektor Aresztu Śledczego w Gdańsku na dzień wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności.
Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Konkretyzację powyższej zasady stanowi ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm. - powoływanej dalej także jako "u.d.i.p.").
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie lub inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana, wyrażającym się np. w odmowie wydania decyzji w związku z błędnym przekonaniem organu, że załatwienie sprawy nie wymaga jej wydania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 czerwca 2022 r. sygn. akt II SAB/Wa 857/21).
Podkreślenia wymaga przy tym, że bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej wystąpi jednak wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie 14 dni, zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym 2 miesięcznym terminie, albo nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej.
Zaznaczyć należy, że w przypadku złożenia skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się skarżący, był obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez skarżącego informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność.
Odnosząc się do statusu adresata wniosku, jako podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji wskazać należy, że nie budzi on wątpliwości Sądu. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są m.in. podmioty reprezentujące jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2470 ze zm. - dalej jako "u.s.w."), Służba Więzienna jest umundurowaną i uzbrojoną formacją apolityczną podległą Ministrowi Sprawiedliwości, posiadającą własną strukturę organizacyjną. Służba Więzienna realizuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 53 ze zm. - dalej jako "k.k.w.") zadania w zakresie wykonywania tymczasowego aresztowania oraz kar pozbawienia wolności i środków przymusu skutkujących pozbawieniem wolności. Artykuł 7 pkt 3 u.s.w. stanowi, że organem Służby Więziennej jest dyrektor aresztu śledczego. Zarazem art. 8 ust. 1 pkt 3 u.s.w. stanowi, że jednostkami organizacyjnymi Służby Więziennej są m.in. areszty śledcze. Z art. 6 u.s.w. wynika natomiast, że koszty związane z funkcjonowaniem Służby Więziennej są pokrywane z budżetu państwa. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.s.w. aresztem śledczym kieruje dyrektor. Do zakresu działania dyrektora aresztu śledczego należy m.in. zapewnienie prawidłowego i praworządnego wykonywania kar pozbawienia wolności i tymczasowego aresztowania oraz zapewnienie bezpieczeństwa i porządku w podległej jednostce organizacyjnej (art. 13 ust. 2 pkt 2 u.s.w.). Powyższe uregulowania prawne prowadzą do wniosku, że dyrektor aresztu śledczego, jako jeden z organów Służby Więziennej, czyli formacji powołanej do realizacji zadań publicznych ze środków publicznych, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 5 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Gd 60/20). Nie budzi także wątpliwości Sądu, że informacja dotycząca obowiązującego w danej jednostce penitencjarnej porządku wewnętrznego dotyczy spraw publicznych.
Tym niemniej, aby można było mówić o niedopełnieniu przez podmiot zobowiązany obowiązku wynikającego z u.d.i.p., wniosek z żądaniem musi dotrzeć do adresata.
W przedmiotowej sprawie strony zajęły przeciwstawne stanowiska, co do wskazanej okoliczności.
Strona skarżąca wskazywała bowiem, że wniosek o udzielenie informacji publicznej w zakresie dotyczącym udostępnienia informacji publicznej w zakresie obowiązującego w Areszcie Śledczym w Gdańsku porządku wewnętrznego został złożony za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 10 lipca 2022 r.
Z kolei Dyrektor Aresztu Śledczego w Gdańsku wskazuje natomiast, że nigdy takiego wniosku ze wskazywanego przez stronę skarżącą adresu poczty elektronicznej [...] na adres skrzynki pocztowej jednostki tj. as_gdansk@sw.gov.pl, nie otrzymał, a o wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obowiązującego w Areszcie Śledczym w Gdańsku porządku wewnętrznego dowiedział się dopiero z treści wniesionej skargi.
Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd orzeka na postawie akt sprawy.
W ocenie Sądu zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie wskazuje, by istotnie organ trwał od 10 lipca 2022 r. w bezczynności w udzieleniu Stowarzyszeniu wnioskowanej informacji publicznej.
Co prawda, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zasadniczo przyjmuje się, że nieodebranie czy też nieodczytanie przez organ wysłanego do niego przy użyciu poczty elektronicznej wniosku, nie może obciążać wnioskodawcy, a wydruk z poczty elektronicznej nadawcy stanowi dostateczny dowód, że wiadomość zawierająca wniosek została wysłana (por. postanowienie NSA z dnia 18 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2897/15), to jednak przyjąć należy, że w okolicznościach niniejszej sprawy domniemanie to zostało skutecznie podważone przez organ.
Jak wynika z akt sprawy Dyrektor Aresztu Śledczego w Gdańsku przeprowadził postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie okoliczności związanych z doręczeniem z adresu strony skarżącej ([...]) na adres zarządzanej jednostki penitencjarnej (as_gdansk@sw.gov.pl) w dniu 10 lipca 2022 r., a także w dniu 29 lipca 2022 r. wniosku o udostępnienie żądanej informacji oraz wysłanego przez stronę skarżącą ponaglenia, tak w sobie podległej jednostce, jak również w Centralnym Zarządzie Służby Więziennej w Warszawie, będącym dysponentem i administratorem serwera poczty elektronicznej jednostek organizacyjnych Służby Więziennej. Ze zgromadzonych dokumentów (tj. wyjaśnień odpowiedzialnych w tym zakresie pracowników/funkcjonariuszy oraz zestawień obejmujących odbiór poczty elektronicznej w Areszcie Śledczym w Gdańsku w okresie od 07.07.-01.08.2022 r. oraz wniosków o udostępnienie informacji publicznej w 2022 r.) wynika, że na adres jednostki nie wpłynęły jakiekolwiek wiadomości (wnioski) z adresu strony skarżącej [...]. Brak skutecznego złożenia drogą elektroniczną (e-mailem) wniosku o udostępnienie przedmiotowej informacji publicznej potwierdzony został przez ppor. P. B. - Kierownika Działu Informatyki Łączności, zarządzającego służbą informatyczną Aresztu Śledczego w Gdańsku, jak również mjra M. D. - starszego specjalistę Centralnego Zarządu Służby Więziennej w Warszawie. Z informacji tych wynikało, że w dniu 10 lipca 2022 r. oraz 29 lipca 2022 r. na skrzynkę pocztową jednostki tj. as_gdansk@sw.gov.pl na bramkach pocztowych nie było żadnej informacji o dostarczeniu wiadomości ze wskazanego adresu pocztowego [...], co oznacza, że wiadomość ta nie została dostarczona na skrzynkę pocztową tej jednostki, przy czym jednocześnie wyjaśniono, że "przyczyn niedostarczenia wiadomości można upatrywać w źle skonfigurowanej usłudze uwierzytelnienia serwera poczty nadawcy tj. S. z siedzibą w O.".
W ocenie Sądu opisany stan rzeczy wskazuje na to, że nie sposób uznać, iż Dyrektor Aresztu Śledczego w Gdańsku pozostawał od dnia 10 lipca 2022 r. w bezczynności w udostępnieniu stronie skarżącej informacji publicznej w zakresie obowiązującego w tej jednostce penitencjarnej porządku wewnętrznego. Należy przyjąć, że o przedmiotowym żądaniu Stowarzyszenia organ dowiedział się ze złożonej skargi na bezczynność, która wpłynęła do organu w dniu 23 grudnia 2022 r., udzielając wnioskodawcy pismem z dnia 5 stycznia 2023 r. – a zatem w przewidzianym art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie – odpowiedzi na złożony wniosek poprzez wyjaśnienie, że obowiązujący porządek wewnętrzny jednostki jest udostępniony w Biuletynie Informacji Publicznej wraz ze wskazaniem internetowego adresu, pod którym można znaleźć żądaną informację.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., jako niezasadną.
Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a.
Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).