III SA/Wr 913/22

III SA/Wr 913/22 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-12-29
Data wpływu
2022-11-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Nikiforów /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) września 2022 r. nr (...) w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Pismem z 19 października 2022 r. B.H. (dalej jako: strona skarżąca, wnioskodawca) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia (...) września 2022 r. nr (...) w przedmiocie skierowania na badanie lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W skardze strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Motywując swoje stanowisko wskazała, że wykonanie decyzji uczyni bezprzedmiotowym postępowanie sądowoadministracyjne, a tym samym uniemożliwi zbadanie prawidłowości wydanej decyzji oraz jej zgodności z przepisami prawa, a w konsekwencji naruszy zasadę zaufania obywateli do organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Podkreślił przy tym, że istnieją istotne zastrzeżenia co do prawidłowości prowadzonego postępowania, w szczególności uniemożliwienia mu czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz prawidłowości doręczenia korespondencji przez organ. Ponadto brak wstrzymania wykonania decyzji narazi stronę skarżącą na możliwość zatrzymania uprawnień do kierowania pojazdami kat. B.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Cytowany przepis wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r., FZ 496/). To wnioskujący ma więc obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji musi zostać zatem w sposób dostateczny uzasadniony, tj. należy wskazać na okoliczności, z których wynikałoby, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 188, również postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., GZ 120/04).
W ocenie Sądu rozpatrywany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem strona skarżąca nie wykazała dostatecznie na czym miałoby polegać w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków powstałych w następstwie wykonania tej decyzji. Wnioskodawca nie podał, w jaki sposób i jak konkretnie przeprowadzenie badań lekarskich w celu istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami wpłynie na jego życie rodzinne, czy zawodowe. W uzasadnieniu złożonego wniosku wskazał jedynie, że brak wstrzymania wykonania decyzji narazi go na możliwość zatrzymania uprawnień do kierowania pojazdami kat. B. z kolei ozostałe z argumentów przytoczonych przez stronę skarżącą dotyczą merytorycznego rozpoznania sprawy.
Podkreślić należy, że wprawdzie wykonanie zaskarżonej decyzji o skierowaniu skarżącego na badania przeprowadzane w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami może wiązać się z pewnymi dolegliwościami związanymi np. z koniecznością osobistego stawiennictwa na badanie, czy zaangażowaniem czasowym, jednak nie rodzi to powstania wobec skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków – w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. w szczególności uzasadnienie postanowienia NSA z 17 września 2020 r., I OZ 553/20).
W tej materii Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie zajmował jednolite stanowisko. Analiza zaś wniosku skarżącego złożonego w tej sprawie nie zawiera argumentacji przemawiającej za uznaniem występowania w sprawie nieodwracalności skutków tej decyzji, czy poniesienia znacznej szkody. Zatem stwierdzić należy, że przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a nie zostały w żaden sposób przez wnioskodawcę skonkretyzowane, tym samym wnioskodawca nie uzasadnił możliwości ich realnego zaistnienia, a jedynie wskazał na możliwość zatrzymania uprawnień.
Powyższe nie stanowi wystarczającej podstawy do uwzględnienia przez sąd wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ewentualne bowiem dotkliwości związane z wykonaniem decyzji, są podyktowane i uzasadnione celem, jakim jest bezpieczeństwo ruchu drogowego. Przy czym należy mieć na względzie, że poddanie się przez skarżącego badaniom leży nie tylko w jego interesie, ale także innych użytkowników dróg. (por. postanowienie NSA z 8 lipca 2021 r., II GZ 220/21).
W tym stanie rzeczy sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że w związku z wykonaniem wskazanej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie wykazała zatem, aby wykonanie badań lekarskich spowodowało wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, a tylko takie kwestie należy uznać za istotne
w postępowaniu dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji postanowienia