III SA/WR 90/07

III SA/Wr 90/07 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2007-07-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Moskała
Maciej Guziński /przewodniczący/
Marcin Miemiec /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Ochrona zdrowia
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1983 nr 65 poz 294
par. 1  ust. 1 i 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała Sędzia WSA Marcin Miemiec (sprawozdawca) Protokolant Monika Mikołajczyk po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 lipca 2007 r. sprawy ze skargi P. D. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 12 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 122 poz. 851), § 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65 poz. 294 ze zm.), § 8 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania P. D. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...], Nr [...], znak [...], o braku podstaw do stwierdzenia u P. D. czterech chorób zawodowych: pylicy płuc (poz. 02); przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 04); uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu (poz. 15) - wymienionych w wykazie chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych; astmy oskrzelowej, gdzie okres udokumentowanych objawów chorobowych w przypadku ustania narażenia wynosi 1 rok (poz. 06) - wymieniona w wykazie chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ II instancji przedstawił miejsca i okresy zatrudnienia P. D., a mianowicie: w Kopalni A w S. Ś. w okresie od [...] do [...] na stanowisku pracownika fizycznego (praca w bardzo ciężkich warunkach, w narażeniu na działanie pyłów kamiennych, promieniowanie jonizujące oraz ponadnormatywny hałas); w Wojskowym Szpitalu Uzdrowiskowym i Rehabilitacyjnym Samodzielnego Zespołu Opieki Zdrowotnej w L. Z. w okresie od [...] do [...] na stanowisku woźnicy (praca w narażeniu na czynniki alergizujące - sierść konia). Od [...] P. D. nie pracuje zawodowo, przebywając na rencie.
Postępowanie w sprawie chorób zawodowych u P. D. wszczęto w 2000 r. Upoważnione do rozpoznawania chorób zawodowych placówki medyczne, po wykonaniu specjalistycznych badań, nie rozpoznały u P. D. choroby zawodowej. Dnia [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w W. oraz dnia [...] Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. wydały orzeczenia o braku podstaw rozpoznania pylicy płuc, na podstawie których Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. wydał dnia [...] decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u zainteresowanego choroby zawodowej pylicy płuc.
W wyniku odwołania, decyzją z dnia 14 marca 2001 r., D. Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Po rozpatrzeniu skargi P. D. na tę decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjnego we Wrocławiu wyrokiem z dnia 24 lutego 2004 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd stwierdził, że w pierwszym orzeczeniu lekarskim z dnia [...], W. Ośrodek Medycyny Pracy nie stwierdził pylicy płuc (...), jednakże, co potwierdził też organ II instancji w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, rozpoznał przewlekły nieżyt oskrzeli bez cech niewydolności oddechowej. Orzeczenie lekarskie, sporządzone głównie po łacinie, nie zawierało uzasadnienia. Z kolei w orzeczeniu lekarskim z dnia [...]Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S., uznano trwające dwa lata narażenie na pyły zwłókniające w kopalni uranu, potwierdzając równocześnie brak podstaw do rozpoznania pylicy płuc. Nie zajęto się jednak badaniem w zakresie choroby oskrzeli.
Sąd stwierdził, że w wywiadzie środowiskowym o przebiegu i warunkach pracy zawodowej, sporządzonym przez lekarza chorób wewnętrznych dnia [...] ustalono, że skarżący przebywa na rencie od [...] z powodu niewydolności oddechowej i przewlekłego spastycznego nieżytu oskrzeli oraz głuchoty. Według Sądu należało podjąć czynności również w związku z tymi schorzeniami, skoro np. organ II instancji przyjął, że w kopalni uranu istniało narażenie na promieniowanie, zapylenie i hałas. W tej sytuacji niezrozumiałe było pominięcie badania w kierunku powyższych chorób oraz wpływu na nie czynników związanych z wydobywaniem przez skarżącego rud uranu, z uwzględnieniem kilkudziesięcioletniego okresu przebywania na rencie inwalidzkiej. (...) Na rozprawie dnia 24 lutego 2004 r. skarżący popierając skargę oświadczył, że ma stały nieżyt oskrzeli oraz astmę, przedkładając zaświadczenie lekarskie z dnia [...] z Zespołu Opieki Zdrowotnej w L. Z. o stanie zdrowia. Rozpoznano tam pylicę płuc na tle zmian w obrazie płuc ujawnionych na zdjęciu rtg, trwający od kilkudziesięciu lat przewlekły spastyczny nieżyt oskrzeli wraz z przewlekłą niewydolnością oddechową, a także obustronną głuchotę odbiorczą - wywodząc związek tych chorób z pracą w Kopalni A.
Sąd stwierdził zatem, że w ponownym postępowaniu należy wyeliminować te uchybienia, przeprowadzając uzupełniające postępowanie wyjaśniające w kierunku pylicy płuc, a także przewlekłej choroby oskrzeli z niewydolnością oddechową oraz głuchoty - jako ewentualnych chorób zawodowych. Wskazane byłoby także zebranie dokumentacji medycznej stanowiącej podstawę orzeczeń o przyznaniu skarżącemu grupy inwalidzkiej.
W toku ponownego rozpatrywania sprawy, P. D. skierowano na badania specjalistyczne do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W. Był tam badany dnia [...] w kierunku chorób: zawodowej pylicy płuc, przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli oraz obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem. Na podstawie tego badania oraz badania w trybie konsultacyjnym w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w dniach [...] i [...], D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. Oddział w W. wydał dnia [...] dwa orzeczenia lekarskie: o braku podstaw do rozpoznania u P. D. choroby zawodowej pylicy płuc (poz. 02 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych); o braku podstaw do rozpoznania dwóch chorób zawodowych: przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEVi) poniżej 50% wartości należnej, wywołanej narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczenia odpowiednich normatywów higienicznych (poz. 19), obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21); poz. 19 i poz. 21 wykazu chorób zawodowych rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.
Od powyższych orzeczeń z dnia [...], P. D. złożył odwołanie wnioskując przeprowadzenie ponownego badania w jednostce badawczo-rozwojowej. Był następnie badany w Instytucie Medycyny Pracy im. prof. dra med. J. Nofera w Ł., gdzie dnia 7 marca 2005 r. wydano orzeczenie lekarskie nr [...] - o braku podstaw do rozpoznania chorób zawodowych, zawodowej etiologii przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, pylicy płuc i zawodowego uszkodzenia słuchu.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K., w oparciu o powyższe orzeczenia lekarskie, wydał dnia 10 czerwca 2005 r. decyzję o braku u P. D. podstaw do stwierdzenia chorób zawodowych: pylicy płuc (poz. 02 wykazu chorób zawodowych z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r.); przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli, które spowodowało trwałe upośledzenie sprawności wentylacyjnej płuc z obniżeniem natężonej objętości wydechowej pierwszosekundowej (FEVi) poniżej 50% wartości należnej, wywołanej narażeniem na pyły lub gazy drażniące, jeżeli w ostatnich 10 latach pracy zawodowej były przypadki stwierdzenia na stanowisku pracy przekroczenia odpowiednich normatywów higienicznych (poz. 19); obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem, wyrażonego podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45dB w uchu lepiej słyszącym, obliczonego jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2 i 3 kHz (poz. 21) - poz. 19 i poz. 21 z wykazu chorób z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.
Rozpatrując odwołanie P. D. od powyższej decyzji Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. ustalił, że organ I instancji w zaskarżonej decyzji nie wykonał ustaleń powołanego wyroku Sądu. Wynikało z nich, że należało przeprowadzić uzupełniające postępowanie wyjaśniające w kierunku czterech jednostek chorobowych: pylicy płuc, przewlekłego nieżytu oskrzeli, astmy, uszkodzenia słuchu, według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. Pominięto je bowiem przeprowadzając badania w 2000 r. Organ I instancji nie przeprowadził też dodatkowych ustaleń faktycznych. Nie uzupełnił dokumentacji o kartę oceny narażenia zawodowego, nie zebrał dokumentacji medycznej stanowiącej podstawę orzeczeń o przyznaniu grupy inwalidzkiej. Orzeczenia lekarskie dotyczące wskazanych jednostek chorobowych powinny być obiektywne, spójne, przekonujące i nie budzić żadnych wątpliwości, a zatem spełniać kryteria opinii biegłego. W tym stanie rzeczy organ II instancji decyzją dnia [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości w celu ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ I instancji.
Prowadząc postępowanie w sprawie, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. zwrócił się do D. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. Oddział w W. o ponowne badanie P. D. w kierunku chorób zawodowych: pylicy płuc, przewlekłego nieżytu oskrzeli, zawodowego uszkodzenia słuchu i astmy oskrzelowej, z uwzględnieniem dokumentacji medycznej stanowiącej podstawę wydanych orzeczeń o przyznaniu grupy inwalidzkiej.
Na podstawie wyników badań P. D., D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we W. - Oddział w W., wydał cztery orzeczenia lekarskie w sprawie choroby zawodowej:
1) z dnia [...], nr [...], o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu (poz. 15 wykazu chorób zawodowych z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r.); uzasadniając stanowisko tym, że "Obecnie pacjent badany w tut. DWOMP w dniach [...],[...] r., [...] r. Po trzykrotnym badaniu laryngologicznym uzupełnionym audiometrią tonalną i obiektywną – tympanometrią rozpoznano: głuchotę ucha prawego, głęboki niedosłuch ucha lewego typu mieszanego. (...) uszkodzenie słuchu, spowodowane hałasem nigdy nie osiąga stopnia określonego jako głuchota. Ponadto w uszkodzeniu narządu słuchu wywołanego hałasem charakterystyczny jest niedosłuch o typie odbiorczym. Dlatego rodzaj stwierdzonego u pacjenta niedosłuchu nie daje podstaw do rozpoznania choroby zawodowej narządu słuchu".
2) z dnia [...], nr [...], o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących, w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 04 wykazu chorób zawodowych z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych); uzasadniono to stanowisko tym, że "(...) Z wywiadu zawodowego wynika, iż w latach [...] - [...] zatrudniony był w Kopalni A (w ramach zastępczej służby wojskowej) w narażeniu na pył wolnej krzemionki. Od [...] przebywa na rencie z ogólnego stanu zdrowia. W związku z narażeniem zawodowym badany w tut. Poradni Pulmonologicznej w 2000 r. Rozpoznano przewlekłe zapalenie oskrzeli oraz częściową niewydolność oddechową. Z uwagi na odległy okres ustania narażenia zawodowego (48 lat) nie uznano związku rozpoznanego schorzenia z narażeniem na pyły wolnej krzemionki podczas pracy w kopalni uranu. Podejmowane prace po [...] (praca fizyczna w lesie, praca na stanowisku woźnicy w szpitalu) nie powodowały narażenia na substancje toksyczne i czynniki drażniące. P. D. badany był w trybie konsultacyjnym w IMP w S. w 2004 r. oraz w trybie odwoławczym w IMP w Ł. w 2005 r.: choroby zawodowej: przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli nie rozpoznano (badany zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. - poz. 5). Z wywiadu chorobowego wynika, że od kilkudziesięciu lat występuje duszność wysiłkowa, kaszel z odkrztuszaniem. Z powodu rozpoznanego przewlekłego zapalenia oskrzeli i rozedmy płuc leczy się w Poradni Rejonowej w L. Z. oraz w Poradni Pulmonologicznej w K. (lek. A. P.). W przeszłości przebył odmę opłucnową po stronie lewej oraz doznał złamania żeber (VIII i IX po stronie lewej). W latach [...] - [...] palił około 10 papierosów dziennie. W chwili obecnej tytoniu nie pali. Obecnie badany w tut. DWOMP [...] i [...]. Skarżył się na silną duszność wysiłkową i spoczynkową, kaszel z odksztuszaniem oraz częste przeziębienia. Z powodu dolegliwości stosuje leki rozszerzające oskrzela. Badaniem fizykalnym stwierdzono ciśnienie krwi 140/90, akcja serca miarowa ok. 70/min., szmer pęcherzykowy zaostrzony, pojedyncze świsty i furczenia. Radiologicznie przepona o podwójnym zarysie. Pola płucne o wzmożonym rysunku zrębu płucnego o typie siateczki. Wg klasyfikacji radiologicznej Międzynarodowego Biura Pracy-symbol <1/1 s>. W prawym dolnym polu płucnym widoczny jest cień wielkości ok. 2,5 cm, o niejednoznacznym charakterze. Sylwetka serca o powiększonej lewej komorze. Stan po złamaniu żebra 9-tego w okolicy łuku po stronie lewej (rtg. klatki piersiowej z dnia [...] - Radiolog lek. med. I. G.). (...) Przeanalizowano całość dokumentacji medycznej będącej w posiadaniu tutejszego DWOMP, dokumentacji dostarczonej przez pacjenta z Poradni Internistycznej w L. Z. (z lat 2000-2004) oraz dokumentację ZUS z lat 1993-1994, o które wystąpił tut. DWOMP. Przewlekłe spastyczne zapalenie oskrzeli oraz częściową niewydolność oddechową rozpoznaje się u pacjenta od 2000 r. (wg zaświadczenia o stanie zdrowia lekarza wystawionego do ZUS przez lekarza rejonowego - lek. T. T., Poradnia Internistyczna w L. Z.). Brak dokumentacji medycznej potwierdzającej występowanie przewlekłego zapalenia oskrzeli w latach poprzednich. Pacjent podaje, że
(wywiad lekarski z badania w tut. DWOMP dnia [...]), a więc od około 1994 r. Mając na uwadze zakończenie narażenia na zapylenie pyłem wolnej krzemionki (pył drażniący) w roku [...], trudno uznać związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy pracą w Kopalni A a pojawieniem się przewlekłego nasilonego kaszlu w roku 1994 r. (nie potwierdzone w dokumentacji medycznej), gdyż nie są znane tak odległe skutki wpływu pyłów zwłókniających na wystąpienie choroby. Odległe skutki działania pyłów zwłókniających mogą wystąpić jedynie w przypadku pylicy płuc oraz nowotworów złośliwych. Etiologia przewlekłego zapalenia oskrzeli jest złożona, uwarunkowana różnymi przyczynami, wśród których dominującą rolę odgrywa palenie tytoniu. Pacjent palił 40 lat po 10 papierosów. W przypadku P. D. pojawienie się przewlekłego zapalenia oskrzeli po upływie 42 lat od ustania narażenia (trwającego tylko 2 lata) nie może w żaden sposób wiązać z narażeniem zawodowym. Wobec powyższego brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: przewlekłego zapalenia oskrzeli z niewydolnością oddechową".
3) z dnia [...]., nr [...]; o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej: pylicy płuc (poz. 02 wykazu chorób zawodowych z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych), uzasadniając to stanowisko tym, że "(...) Z wywiadu zawodowego wynika, iż w latach [...] - [...] zatrudniony był w Kopalni A (w ramach zastępczej służby wojskowej) w narażeniu na pył wolnej krzemionki. Ostatni raz badany [...], pylicy płuc nie rozpoznano. Po konsultacji pacjenta w Instytucie Medycyny Pracy w S. w dniach [...] - [...] wydano orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania pylicy płuc (...) Następne badanie przeprowadzono w trybie odwoławczym w IMP w Ł., gdzie również nie rozpoznano pylicy (orzeczenie [...]). (...) Obecnie badany w tut. DWOMP [...] i [...]. Skarżył się na silną duszność wysiłkową i spoczynkową, kaszel z odksztuszaniem oraz częste przeziębienia. Z powodu dolegliwości stosuje leki rozszerzające oskrzela. Badaniem fizykalnym stwierdzono ciśnienie krwi 140/90, akcja serca miarowa ok. 70/min., szmer pęcherzykowy zaostrzony, pojedyncze świsty i furczenia. (...) W przedstawionej przez pacjenta dokumentacji znajduje się zaświadczenie o stanie zdrowia z dn. [...] z rozpoznaniem
ustalonym na podstawie opisu rtg z [...] (opis dr A. P.). Nie potwierdziły tego rozpoznania oceny radiogramów dokonanych przez DWOMP oraz IMP w Sosnowcu i Ł.";
4) z dnia [...], nr [...]; o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej astmy oskrzelowej (poz. 06 z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.), uzasadniono to stanowisko tym, że "(...) zgodnie z w/w rozporządzeniem definicja rozpatrywanej choroby zawodowej brzmi następująco: astma oskrzelowa (poz. 06), przy czym okres udokumentowanych objawów chorobowych w przypadku ustania narażenia zawodowego wynosi 1 rok. Z wywiadu zawodowego wynika, iż w latach [...] - [...] zatrudniony był na stanowisku woźnicy w narażeniu na czynniki alergizujące - sierść konia. Od [...] przebywa na rencie z ogólnego stanu zdrowia z powodu przewlekłego spastycznego nieżytu oskrzeli, niewydolności oddechowej i głuchoty. W związku z narażeniem zawodowym obserwowany w tut. Poradni Pulmonologicznej od 2000 r. W 2004 r. rozpoznano przewlekłe zapalenie oskrzeli oraz częściową niewydolność oddechową (badany zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. - poz. 05). Pacjenta konsultowano w IMP w S. Z uwagi na brak wymaganych obturacyjnych zaburzeń wentylacji płuc nie uznano zawodowej etiologii rozpoznanego schorzenia.
W [...] P. D. badany był w trybie odwoławczym w IMP w Ł. na okoliczność choroby zawodowej, "przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli nie rozpoznano (badany zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30.07.2002r. - poz. 05). (...) Z dostarczonej dokumentacji wynikało, że nigdy nie postawiono u pacjenta rozpoznania astmy oskrzelowej. Z uwagi na ograniczone możliwości diagnostyczne w kierunku astmy oskrzelowej pacjent został skierowany do Instytutu Medycyny Pracy w Ł. celem wykonania pełnej diagnostyki. Wykonane w Klinice Chorób Zawodowych IMP w Ł. badania alergologiczne nie potwierdziły uczulenia na alergeny sierści konia, które należą do znanych alergenów zawodowych środowiska pracy woźnicy. Zarówno pył zawierający wolną krzemionkę, jak i uran nie są czynnikami alergizującymi, mogącymi powodować rozwój chorób alergicznych. Analiza narażenia zawodowego, przebiegu choroby oraz wyniki wykonanych badań nie dają podstaw do rozpoznania astmy oskrzelowej w tym także astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego".
Od tych orzeczeń o braku podstaw do rozpoznania chorób zawodowych P. D. odwołał się do Instytutu Medycyny Pracy w S., gdzie był ponownie badany. Po przeprowadzeniu specjalistycznych badań u zainteresowanego nie znaleziono podstaw do zmiany orzeczenia i podtrzymano stanowisko DWOMP Oddział w W., w wydanych czterech orzeczeniach lekarskich, Nr rejestru: [...]:
1) z dnia [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, przewlekłego zapalenia oskrzeli o etiologii zawodowej (poz. 04 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r.) u P. D., uzasadniając to stanowisko tym, że "Aktualnie wykonane badania czynnościowe układu oddechowego wykazują istotne upośledzenie wentylacji (FEV1 -49%), wymiany gazowej (p02 - 64,5 mmHg). Brak jest jednak jakiegokolwiek udokumentowania na utrwalone występowanie tych zaburzeń przed upływem 5 lat od ustania w 1952 r. narażenia na pyły wolnej krzemionki, które to narażenie miało miejsce zaledwie przez kilkanaście miesięcy (!), podczas gdy zgodnie z wiedzą medyczną co najmniej 10-letnia ekspozycja na czynniki szkodliwe w stężeniach przekraczających normatywy higieniczne stanowi ryzyko rozwoju przewlekłego zapalenia oskrzeli, orzeczenie PCHZ WOMP w W. jest w pełni zasadne";
2) z dnia [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, pylicy płuc (poz. 02 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r.) u P. D., uzasadniając to stanowisko tym, że "Obraz radiologiczny płuc nie wykazuje obecności zagęszczeń ogniskowych odpowiadających efektom oddziaływania pyłów zwłókniających. Tym samym brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej - pylicy płuc. Orzeczenie PCHZ WOMP w W. jest w pełni zasadne";
3) z dnia [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu pochodzenia zawodowego (poz. 15 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r.) u P. D., uzasadniając to stanowisko tym, że "Głęboki niedosłuch mieszany obustronny. Podwyższenie progu słuchu wyrażone jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości audiometrycznych 1, 2, 4 kHz po odjęciu poprawki na wiek wynosi: UP-73 dB, UL-73 dB. Stwierdzany badaniami mieszany ubytek słuchu nie odpowiada biologicznym skutkom powodowanym przez hałas w narządzie słuchu. Jest przyczynowo związany z pozazawodową patologią samoistną obejmującą struktury ucha środkowego. Wobec braku dokumentacji lekarskiej nie można jednoznacznie wskazać czynnika sprawczego. Jednak w oparciu o badanie i wiedzę medyczną można wykluczyć, aby czynnikiem uszkadzającym słuch był hałas zawodowy. Zgodnie z brzmieniem pkt. 15 nie rozpoznano uszkodzenia słuchu spowodowanego działaniem hałasu".
4) z dnia [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego (poz. 06 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.) u P. D., uzasadniając to stanowisko tym, że "W wywiadzie pacjent podaje występujące od dziesięciu lat dolegliwości ze strony układu oddechowego pod postacią wilgotnego kaszlu, duszności wysiłkowej i spoczynkowej, częstych przeziębień i infekcji górnych dróg oddechowych. W 2000 r. doznał urazu klatki piersiowej ze złamaniem żeber i odmą opłucnową lewostronną. Leczy się w Poradni Rejonowej, a od 2000 r. - w Poradni Pulmonologicznej (z rozpoznaniem przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, niewydolności wentylacyjnej oraz z podejrzeniem pylicy płuc). Ostatnio z leków pobierał Ventolin, Zafiron, Miflonide, Theospirex. W dostępnej dokumentacji lekarskiej brak jest potwierdzenia, aby kiedykolwiek rozpoznano u pacjenta astmę oskrzelową. W przeszłości pacjent palił papierosy (nie pali od około 15 lat). Pacjent był badany w tut. Instytucie w Przychodni Chorób Zawodowych ostatni raz wiosną 2006 r. - po przeprowadzeniu stosownych badań wydano orzeczenia o braku podstaw do rozpoznania u niego pylicy płuc, przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu pochodzenia zawodowego. W trakcie obecnej obserwacji klinicznej badaniem fizykalnym niestale stwierdzano objawy bronchospastyczne o niedużym nasileniu; jeden raz obserwowano nasilenie duszności, która ustąpiła po podaniu Ventolinu. W badaniu spirometrycznym (wykonanym po odstawieniu leków pulmonologicznych) stwierdzono zaburzenia wentylacji o typie obturacji znacznego stopnia (FEV1 stanowi 50-49-54% wartości należnej), ze zmniejszeniem przepływów w drobnych oskrzelach. Próby rozkurczowe z Yentolinem i Atroventem wypadły ujemnie, co świadczy o słabej odwracalności skurczu oskrzeli, charakterystycznej dla przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. W badaniach gazów krwi kapilarnej arterializowanej w spoczynku utrzymuje się obniżenie ciśnienia parcjalnego tlenu (p02= 65,1- 61,9 mmHg). Przeprowadzona diagnostyka alergologiczna wykazała w testach skórnych (...) dodatni odczyn na poliwakcynę (antygeny bakteryjne); test z sierścią konia wypadł ujemnie. Uran oraz pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę nie należą do czynników alergizujących, które mogłyby być przyczyną zawodowej astmy oskrzelowej. Bardzo niski jest poziom IgE w surowicy. Biorąc pod uwagę całokształt obserwacji klinicznej, w tym - wywiad chorobowy, dane z dostępnej dokumentacji lekarskiej i dotyczące narażenia zawodowego pacjenta w Kopalni A i na stanowisku woźnicy, wyniki aktualnych badań czynnościowych układu oddechowego, a także przeprowadzonej diagnostyki alergologicznej, ponadto uwzględniając fakt, iż badany nie pracuje zawodowo od [...] - nie znajdujemy najmniejszych podstaw do rozpoznania u badanego astmy oskrzelowej jako jednostki chorobowej w ogóle, a w szczególności - astmy pochodzenia zawodowego. Całokształt obrazu klinicznego wskazuje na istnienie u pacjenta przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Nie można jej przyczynowo wiązać z narażeniem zawodowym na zapylenie, zakończonym przed 54 laty. Nie bez znaczenia dla patogenezy schorzenia jest wieloletni nałóg palenia tytoniu przez pacjenta w przeszłości".
Na podstawie powyższych opinii instancji orzeczniczych i po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. dnia [...] wydał decyzję [...] znak [...] o braku podstaw do stwierdzenia czterech chorób zawodowych u P. D.:
1) pylicy płuc (poz. 02 wykazu chorób zawodowych z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych);
2) przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących - w razie stwierdzenia niewydolności narządu oddechowego (poz. 04 wykazu chorób zawodowych z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych);
3) uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu (poz. 15 wykazu chorób zawodowych z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych);
4) astmy oskrzelowej (okres udokumentowanych objawów chorobowych w przypadku ustania narażenia wynosi 1 rok (poz. 06 wykazu chorób zawodowych z załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.).
Od tej decyzji odwołał się P. D., wnosząc o jej uchylenie. Rozpatrując odwołanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. stwierdził, że do stwierdzenia choroby zawodowej przez Państwową Inspekcję Sanitarną muszą być spełnione jednocześnie, jak wynika z definicji choroby zawodowej zawartej w § 2 ust. 1 i § 5 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania, podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132 poz. 1115) dwa warunki:
1) choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych;
2) choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy.
W przypadku P. D. warunek drugi został spełniony. Dochodzenie epidemiologiczne wykazało bowiem, że wykonując swoje obowiązki zawodowe był on narażony na pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę, promieniowanie jonizujące, czynniki alergizujące (sierść konia) oraz ponadnormatywny hałas. Mimo wykazanego wieloletniego narażenia zawodowego (praca w kopalni rudy uranu i na stanowisku woźnicy), brak jest klinicznych podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u P. D. Na podstawie obserwacji klinicznej (w tym wywiadu chorobowego), danych z dokumentacji i narażenia zawodowego, wykluczono związek przyczynowo-skutkowy między występującymi schorzeniami u zainteresowanego a warunkami pracy. Zarzuty odwołania, jakoby rozpoznano u odwołującego się pylicę płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli oraz uszkodzenie słuchu, nie zostały potwierdzone w trakcie wielokrotnych badań w kierunku rozpoznania tych chorób w jednostkach służby zdrowia upoważnionych do rozpoznawania chorób zawodowych na przestrzeni lat 2000 - 2006, gdzie wydano orzeczenia o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. W ostatecznej opinii lekarskiej Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. stwierdził, że całokształt obrazu klinicznego, tj. wyniki aktualnych badań czynnościowych układu oddechowego, a także przeprowadzonej diagnostyki alergologicznej, z uwzględnieniem faktu, że zainteresowany nie pracuje zawodowo od [...], nie wskazuje na istnienie u P. D. przewlekłej obturacyjnej choroby płuc jako choroby zawodowej. Nie można jej przyczynowo wiązać z narażeniem zawodowym na zapylenie zakończone przed 54 laty. Wskazano, że nie bez znaczenia dla patogenezy schorzenia jest wieloletni nałóg palenia tytoniu przez zainteresowanego w przeszłości. Uran oraz pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę nie należą do czynników alergizujących, które mogłyby być przyczyną zawodowej astmy oskrzelowej. W tym stanie rzeczy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję I instancji.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. D. zarzucił naruszenie art. 2, 7 i 32 Konstytucji RP, przez nietraktowanie w ten sam sposób wszystkich obywateli przed organami administracji. Decyzję wydano bowiem w oparciu o wywiad i badania przeprowadzone w sposób niepełny i nie mogący świadczyć o prawidłowym, całościowym i rzetelnym rozpoznaniu u skarżącego chorób zawodowych. Zarzucił też obrazę § 2 ust 1 i § 5 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r., przez nierozpoznanie, na jakie choroby zawodowe cierpi skarżący (ogólne wskazanie, że cierpi na jakieś choroby nie może się ostać) i z czego one wynikają oraz nieuzasadnieniu, na jakiej podstawie organ uznał, że brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej u skarżącego. Nie można tego bowiem wywnioskować z danych dokumentacji, wywiadu i z obserwacji skarżącego przeprowadzonych przez placówki służby zdrowia, które badały skarżącego. Skarżący zarzucił niepowołanie dowodu z opinii biegłych z Instytutu Naukowego, z których choćby jeden miał tytuł profesora. Wobec tego przeprowadzone badania są zdaniem skarżącego niejasne i niepełne. Na ich podstawie nie można w żaden sposób stwierdzić, czy skarżący ma przewlekły spastyczny nieżyt oskrzeli wraz z przewlekłą niewydolnością oddechową i obustronną głuchotę odbiorczą i z czego one wynikają, skoro organ II instancji stwierdza, że choroby skarżącego wywołane są czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy (pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę, promieniowanie jonizujące), a potem wyklucza związek przyczynowo-skutkowy między występującymi schorzeniami u skarżącego a warunkami pracy. Wreszcie skarżący zarzucił niezebranie dokumentacji medycznej stanowiącej podstawę wydanych orzeczeń o przyznaniu grupy inwalidzkiej i niewyjaśnienie wątpliwości w tym zakresie. Z tych dokumentów niezbicie wynika, że skarżący cierpi na niewydolność oddechową i przewlekle spastyczny nieżyt oskrzeli oraz na głuchotę. Chorób tych nie można wyleczyć, lecz jedynie zapobiegać ich objawom. Na jakiej podstawie organ stwierdza zatem, że skarżący już nie cierpi na te choroby. Skarżący zarzucił też sprzeczność ustaleń faktycznych z zebranym materiałem dowodowym, który wskazuje, że skarżący był narażony na czynniki szkodliwe znajdujące się w środowisku pracy i cierpi na przewlekły nieżyt oskrzeli i obustronną głuchotę. Wreszcie skarżący wskazał na przewlekłość postępowania administracyjnego z winy organów I i II instancji, co naruszyło jego prawo do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie (już ponad 6 lat).
Skarżący podniósł także, że organy I instancji i II instancji wbrew zaleceniom Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie wyeliminowały uchybień wskazanych przez ten Sąd. Nie zebrały dokumentacji medycznej stanowiącej podstawę wydanych orzeczeń o przyznaniu grupy inwalidzkiej. Skarżący przebywa na rencie od [...] z powodu niewydolności oddechowej i przewlekłego spastycznego nieżytu oskrzeli oraz głuchoty. W wyniku przeprowadzonych w niepełnym stopniu badań stwierdzono, że już nie cierpi na te choroby. Wykluczając je stwierdzono, że na coś cierpi, ale nie są to choroby zawodowe wymienione w rozporządzeniu. Wobec tego organy I i II instancji winny rozpatrzyć sprawę wnikliwie, by nie było żadnych wątpliwości i powołać zespół odpowiednich biegłych w celu prawidłowego, rzetelnego i praworządnego rozpoznania sprawy. Do tego skarżący ma prawo. Organy I i II instancji nie chciały się zająć uchybieniami wskazanymi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Pomimo 17 stron uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie sposób z niej wywnioskować, na jakiej podstawie organ II instancji utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu wydanej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutów odnośnie dokumentacji dotyczącej przyznania skarżącemu renty inwalidzkiej, organ podkreślił, że już D. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w W. w orzeczeniu z dnia [...], Nr [...], wziął pod uwagę dokumentację ZUS z lat 1993 -1994, z której wynika, iż objawy chorobowe u pacjenta występują od 2000 r., a więc 25 lat po ukończeniu pracy zawodowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i z przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej czy stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65 poz. 294 ze zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. Nr 132, poz.1115). Organ II instancji w zaskarżonej decyzji oraz organ I instancji w decyzji ją poprzedzającej przyjęły brak podstaw do stwierdzenia przesłanek do rozpoznania u skarżącego chorób zawodowych, biorąc za podstawę rozstrzygania w zakresie pylicy płuc, przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących oraz uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu, przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r., natomiast w zakresie astmy oskrzelowej przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.
Niesporne jest, że w trakcie pracy zawodowej wykonywanej przez skarżącego w Kopalni A w S. Ś. w okresie od [...] do [...] w bardzo ciężkich warunkach, był on narażony na działanie pyłów kamiennych, promieniowanie jonizujące oraz na ponadnormatywny hałas. W Wojskowym Szpitalu Uzdrowiskowym i Rehabilitacyjnym Samodzielnego Zespołu Opieki Zdrowotnej w L. Z. w okresie od [...]. do [...], jako woźnica był on natomiast narażony na czynnik alergizujący - sierść konia.
Skarżącego wielokrotnie badano w uprawnionych jednostkach orzeczniczych w latach 2000 - 2006, zgodnie z wymogami przepisów § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. oraz § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. Wzięto pod uwagę dostępną dokumentację medyczną skarżącego z wcześniejszego okresu. Bezpodstawne jest zatem żądanie skarżącego szczególnego, indywidualnego potraktowania jego przypadku przez powołanie biegłych z Instytutu Naukowego, w tym z tytułem profesora. Bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 2, 7 i 32 Konstytucji RP. Sąd stwierdza, że jeśli idzie o procedurę orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej, skarżący został potraktowany tak, jak wynika to z obowiązującego prawa.
Przedmiotem orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej były wszystkie jednostki chorobowe, wskazane przez skarżącego, a mianowicie pylica płuc, przewlekłe zapalenia oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących, uszkodzenie słuchu wywołane działaniem hałasu i astma oskrzelowa. Bezpodstawne są zatem zarzuty skarżącego, odnośnie nie objęcia rozpoznaniem którejś z jego chorób z punktu widzenia oceny przyczyn tych chorób oraz ich kwalifikacji do kategorii chorób zawodowych. W postępowaniu uwzględniono także przyczyny przyznania skarżącemu grupy inwalidzkiej. Stąd zarzut skargi także w tym zakresie jest bezzasadny.
Jeśli idzie o zarzut przewlekłości postępowania w sprawie, mogło to być przedmiotem postępowania zainicjowanego zażaleniem na bezczynność organu w trybie art. 37 kpa. Takiego postępowania skarżący jednak nie uruchomił.
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji w zakresie pylicy płuc, przewlekłego zapalenia oskrzeli wywołanego działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących oraz uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu, stanowią przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.).
Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy. Schorzenie stanowi zatem chorobę zawodową, jeśli jest umieszczone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia oraz jeśli ustalono, że schorzenie było spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy. Ocena działania czynnika szkodliwego zależy od okoliczności wymienionych w § 1 ust. 2 rozporządzenia. Rozporządzenie zobowiązuje właściwe organy do wszechstronnego zebrania materiału dokumentacyjnego, mianowicie w zakresie zagrożeń zawodowych, wyników dochodzenia epidemiologicznego w środowisku pracy, dokumentacji dotyczącej przebiegu zatrudnienia, wyników przeprowadzonych badań klinicznych i dokumentacji lekarskiej. Na takiej podstawie, zgodnie z przepisami § 7 i § 8 rozporządzenia, właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych jednostki organizacyjne wydają orzeczenie o chorobie zawodowej. Według § 10 rozporządzenia, na podstawie między innymi orzeczeń lekarskich, właściwy organ wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej lub decyzję o braku podstaw do jej stwierdzenia. Do stwierdzenia choroby zawodowej w trybie rozporządzenia z 1983 r. wystarczy ustalenie, że warunki pracy stanowiły jedną z przyczyn stwierdzonego schorzenia.
Sąd stwierdza, że wyniki wielokrotnych badań lekarskich, przeprowadzonych przez jednostki organizacyjne właściwe do rozpoznania chorób zawodowych, jednoznacznie wykluczyły występowanie u skarżącego pylicy płuc. Stąd zarzuty skarżącego w tym zakresie są bezzasadne.
Jeśli idzie o chorobę zawodową, przewlekłe zapalenie oskrzeli wywołane działaniem substancji toksycznych, aerozoli drażniących, to w wyniku badań lekarskich z dnia [...], a także badań wcześniejszych, przeprowadzonych przez uprawnione jednostki, stwierdzono brak podstaw do rozpoznania tej choroby zawodowej. Przeprowadzone badania czynnościowe układu oddechowego skarżącego wykazywały wprawdzie istotne upośledzenie wentylacji (FEV1 -49%), wymiany gazowej (p02 - 64,5 mmHg). Brak było jednak jakiegokolwiek udokumentowania trwałego występowania tych zaburzeń przed upływem 5 lat od ustania w 1952 r. narażenia na pyły wolnej krzemionki, które to narażenie miało miejsce w okresie od [...] do [...]. W orzeczeniu powołano się także na wiedzę medyczną, z której wynika, że dopiero co najmniej 10-letnia ekspozycja na czynniki szkodliwe w stężeniach przekraczających normatywy higieniczne stanowi ryzyko rozwoju przewlekłego zapalenia oskrzeli. Stąd też Sąd uznaje za zasadne zaskarżone rozstrzygnięcie w tym zakresie.
Jeśli idzie o stwierdzenie braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu pochodzenia zawodowego, z przeprowadzonych badań lekarskich wynika, że skarżący cierpi na głęboki niedosłuch mieszany obustronny. Taki rodzaj ubytku słuchu nie odpowiada biologicznym skutkom powodowanym przez hałas w narządzie słuchu. Stwierdzono, że jest on przyczynowo związany z pozazawodową patologią samoistną, obejmującą struktury ucha środkowego. Z uwagi na brak wcześniejszej dokumentacji lekarskiej, nie ustalono jednoznacznie czynnika sprawczego. Wykluczono jednakże hałas zawodowy jako czynnik uszkadzający słuch skarżącego. Sąd stwierdza zatem, że organ II instancji podjął zasadne rozstrzygnięcie w tym zakresie.
Definicja choroby zawodowej zawarta w § 2 ust. 1 i w § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 2002 r., według którego podjęto rozstrzygnięcie w zakresie astmy oskrzelowej, wymaga dla stwierdzenia choroby zawodowej spełnienia dwóch warunków, a mianowicie:
1) choroba musi być rozpoznana przez upoważnioną do tego placówkę służby zdrowia i znajdować się w wykazie chorób zawodowych,
2) choroba ta musi być wywołana czynnikami szkodliwymi znajdującymi się w środowisku pracy.
Zgodnie z § 2 ust. 1 powołanego rozporządzenia, przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy, zwanymi "narażeniem zawodowym". Jak stwierdzono, w przypadku skarżącego jego praca w warunkach narażenia zawodowego w Wojskowym Szpitalu Uzdrowiskowym i Rehabilitacyjnym Samodzielnego Zespołu Opieki Zdrowotnej w L. Z. w okresie od [...] do [...] na stanowisku woźnicy w narażeniu na czynnik alergizujący - sierść konia - wypadł bowiem ujemnie. Uran oraz pył zawierający wolną krystaliczną krzemionkę nie należą natomiast do czynników alergizujących, które mogłyby stanowić przyczynę zawodowej astmy oskrzelowej. Na podstawie przeprowadzonych badań nie rozpoznano u skarżącego astmy oskrzelowej jako jednostki chorobowej w ogóle, a w szczególności - astmy pochodzenia zawodowego. Stwierdzono natomiast przewlekłą obturacyjną chorobę płuc, której nie można wiązać przyczynowo z narażeniem zawodowym na zapylenie, zakończonym przed 54 laty. Na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich stwierdzono zatem, że brak jest podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, astmy oskrzelowej pochodzenia zawodowego. Sąd stwierdza zatem, że i w tym zakresie zarzuty skargi są bezzasadne.
Sąd stwierdza, że istotne jest ogólne ustalenie, dokonane na podstawie obserwacji klinicznej (w tym wywiadu chorobowego), danych z dokumentacji i narażenia zawodowego, w którym wykluczono związek przyczynowo-skutkowy między schorzeniami P. D. a warunkami pracy we wskazanych okresach zatrudnienia. Jednostki właściwe do rozpoznania chorób zawodowych opierały swe orzeczenia na dokumentacji lekarskiej z przeprowadzonych badań i na wywiadzie chorobowym. Z materiału sprawy wynika, że choroby układu oddechowego skarżącego datują się od 2000 r., kiedy doznał on urazu klatki piersiowej ze złamaniem żeber i odmą opłucnową.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga jest nieuzasadniona i nie podlega uwzględnieniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.