III SA/Wr 74/23

III SA/Wr 74/23 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-02-07
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Nikiforów
Aneta Brzezińska
Barbara Ciołek /przewodniczący sprawozdawca/
Kamila Paszowska-Wojnar
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Środki unijne
Skarżony organ
Sejmik Województwa
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 775
art. 39,  art. 51,  art. 39
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów, Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar, Protokolant: Referent Tomasz Gołębiowski, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 lutego 2024 r. sprawy ze skargi G. U. na akt Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia 13 stycznia 2023 r. nr pismo UM01-65150-UM0110162/22 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji pn. "Uporządkowanie gospodarki wodno - ściekowej na terenie gminy Udanin wraz z zakupem sprzętu – etap II" oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Gminy Udanin (dalej: strona, skarżąca, wnioskodawca) jest akt Samorządu Województwa Dolnośląskiego – Zarządu Województwa Dolnośląskiego (dalej: ZWD, organ) z dnia 13 stycznia 2023 r. nr UM01-65150-UM0110162/22, DOW-I.052.453.2022 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji: "Uporządkowanie gospodarki wodno-ściekowej na terenie Gminy Udanin wraz z zakupem sprzętu – etap II".
Z akt sprawy wynika, że skarżąca w dniu 19 maja 2022 r. złożyła wniosek o przyznanie pomocy w ramach naboru wniosków o przyznanie pomocy na realizację operacji typu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.
Po dokonaniu oceny wstępnej wniosek strony został skierowany do dalszego etapu oceny – weryfikacji formalnej i merytorycznej. Z uwagi na braki formalne wniosku, w dniu 21 września 2022 r. za pośrednictwem ePUAP, organ skierował do strony pismo wzywające do uzupełnienia braków. Strona dokonała uzupełnienia wniosku w dniu 5 października 2022 r. (do organu pismo wpłynęło w dniu 7 października 2022 r.). Organ w wyniku weryfikacji uzupełnienia wniosku, stwierdził, że strona nie uzupełniła wszystkich braków formalnych. Dlatego organ skierował do strony kolejne pismo w sprawie uzupełnienia wniosku, wyznaczając termin 14 dni na uzupełnienie wniosku. Pismo zostało nadane z pośrednictwem ePUAP w dniu 28 listopada 2022 r. Zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Przedłożenia (UPP) pismo zostało doręczone stronie w dniu 28 listopada 2022 r. 14-dniowy termin na złożenie uzupełnienia wniosku upłynął 12 grudnia 2022 r. Strona uzupełnienie wniosku nadała za pośrednictwem poczty p. w dniu 13 grudnia 2022 r.
ZWD stwierdził nieusunięcie braków w terminie i odmówił stronie przyznania pomocy - pismo z dnia 13 stycznia 2023 r. zostało doręczone stronie za pośrednictwem ePUAP w dniu 16 stycznia 2023 r.
W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu i zasądzenie od organu kosztów postępowania, zarzuciła strona:
1. niewłaściwe zastosowanie § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 lipca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej dla operacji tylu "Gospodarka wodno-ściekowa" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich", objętego PROW na lata 2014- 2020 (Dz.U. z 2022 r., poz. 2646, dalej: rozporządzenie o pomocy) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i dokonanie odmowy przyznania pomoc, pomimo iż braki zostały uzupełnione w terminie,
2. niezastosowanie art 20a ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 57 ze zm., dalej: ustawa o informatyzacji) i przesłanie do skarżącego pisma z dnia 13 stycznia 2023 r. w formie elektronicznej bez potwierdzenia Urzędowym Potwierdzeniem Doręczenia,
3. naruszenie zasad współżycia społecznego oraz zasady pogłębiania zaufania do państwa.
W uzasadnieniu skargi strona argumentowała, że skutecznie doręczono jej wezwanie nie 28 listopada 2022 r., a 29 listopada 2022 r. kiedy to uprawniony pracownik odebrał i otworzył przesłany dokument, a następnie przekazał go do dekretacji. Po zadekretowaniu wezwania w tym samym dniu z datą 29 listopada 2022 r. zostało ono przekazane pracownikom celem realizacji wezwania. W związku z czym 14-dniowy termin na uzupełnienie braków formalnych został przez stronę zachowany.
Wniosła strona o przeprowadzenie dowodów z: 1. wydruku wiadomości e-mail z dnia 29 listopada 2022 r. - na okoliczność daty doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków; 2. przesłuchanie w charakterze świadka A. B. – na okoliczność daty doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków; 3. wezwania do uzupełnienia braków formalnych z pieczątką wpływu do urzędu skarżącego 29 listopada 2022 r. - na okoliczność daty doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków; 4. kopii wezwania z datą dekretacji 29 listopada 2022 r.
Dalej strona zarzuciła, że organ dla ustalenia daty doręczenia posłużył się Urzędowym Potwierdzeniem Przedłożenia z 28 listopada 2022 r., a powinien wygenerować Urzędowe Potwierdzenie Doręczenia. Zdaniem strony w sprawie istotne znaczenie ma charakter w jakim występuje strona. Stwierdziła strona, że pomimo że zgodnie z ustawą o informatyzacji jest podmiotem publicznym, to jednak w ramach niniejszego postępowania nie występuje jako podmiot publiczny i winny mieć do niej zastosowanie przepisy dotyczące doręczeń przez podmiot publiczny, tj. w przypadku doręczeń dokonywanych przez podmiot publiczny należy zadbać o to, aby udostępnić adresatowi poświadczenie doręczenia w celu umożliwienia jego podpisania (co jest zarazem dowodem odbioru korespondencji urzędowej). A organ w sprawie tego zaniechał.
Dodatkowo strona wskazała, że już 12 listopada 2022 r. przekazała placówce pocztowej przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków formalnych, jednakże z nieznanych przyczyn przesyłka ta została nadana dzień później tj. 13 listopada 2022 r., co potwierdza dowód w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru z datą skierowania przesyłki do nadania.
Zaznaczyła strona, że braki wskazane w piśmie zostały uzupełnione, a pomoc o którą do organu wnioskowała jest niezbędna w celu poprawy jakości życia wielu osób - mieszkańców Gminy Udanin, którzy nie posiadają kanalizacji i od wielu lat czekają na rozpoczęcie tej inwestycji przez Gminę. Odmowa udzielenia pomocy na rzecz strony jest jednoznaczna z uniemożliwieniem wykonania tego zadania, gdyż bez pomocy organu w ramach własnego budżetu Gmina Udanin nie jest w stanie ponieść tych kosztów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Powołał się organ na przepisy ustawy o informatyzacji, ustawę z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775, ze zm., dalej: k.p.a.), rozporządzenie o pomocy, ustawę z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2023, poz. 2298 ze zm., dalej: ustawa o wspieraniu obszarów wiejskich) i ustawę z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 285 ze zm., dalej: ude) - i stwierdził, że strona, jako podmiot publiczny, jest zobowiązana do obsługi elektronicznej skrzynki podawczej (art. 16 ust. 1a ustawy o informatyzacji), a data wytworzenia Urzędowego Poświadczenia Przedłożenia w stosunku do określonego dokumentu elektronicznego przesyłanego przy pomocy ePUAP jest znana pracownikom Urzędu Gminy obsługującym tę skrzynkę. Skoro w przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą Urzędu Gminy, a tym samym wprowadzenia do systemu teleinformatycznego dokumentu, umożliwione jest automatyczne utworzenie poświadczenia przedłożenia, to stanowi ono dowód doręczenia tego dokumentu. Na poparcie swojego stanowiska organ odwołał się do orzecznictwa sądów administracyjnych, por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2022 r., sygn. akt: II OSK 880/21; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. III OZ 264/22.
Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023, poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oddalił wnioski dowodowe strony i organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Spór w sprawie dotyczy zasadności odmowy przyznania pomocy na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia o pomocy.
ZWD stwierdził, że do skutecznego doręczenia stronie drugiego wezwania o uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie pomocy doszło w dniu 28 listopada 2022 r., a zatem 14-dniowy termin na ich uzupełnienie upłynął w dniu 12 grudnia 2022 r. Organ dokonał doręczenia wezwania na elektroniczną skrzynkę podawczą strony i jako datę doręczenia wskazał datę wskazaną na Urzędowym Poświadczeniu Przedłożenia. Strona nie dochowała terminu, ponieważ uzupełnienie wniosku nadała w dniu 13 grudnia 2022 r.
Według strony nie powinny mieć do niej zastosowania przepisy o doręczeniach do pomiotów publicznych. A dla właściwego ustalenia daty doręczenia niezbędne było wygenerowanie Urzędowego Potwierdzenia Doręczenia, czego organ nie uczynił.
W zaistniałym sporze Sąd podzielił stanowisko organu.
Zgodnie z § 14 ust. 3 rozporządzenia o pomocy, jeżeli we wniosku o przyznanie pomocy na operację umieszczoną na liście, o której mowa w § 13 ust. 1, stwierdzono braki, właściwy organ samorządu województwa wzywa, w formie pisemnej, podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy do usunięcia tych braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy nie usunął wszystkich braków, wzywa się go ponownie, w formie pisemnej, do usunięcia pozostałych braków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 14 ust. 4 rozporządzenia). Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, o którym mowa w ust. 4, nie usunął braków w terminie, pomocy nie przyznaje się, o czym właściwy organ samorządu województwa informuje, w formie pisemnej, podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, podając przyczyny odmowy przyznania pomocy (§ 14 ust. 5 rozporządzenia).
Z kolei art. 34 ust. 2 ustawy o wspieraniu obszarów wiejskich przewiduje, że do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy w ramach przedmiotowego poddziałania nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.
Tym samym w zakresie doręczeń i wezwań w sprawie zastosowanie znajduje k.p.a.
W tym miejscu wskazać należy, że nie ulega wątpliwości, że strona jest podmiotem publicznym zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o informatyzacji.
Powyższe powoduje, że względem strony zastosowanie znajdują również przepisy: ustawy o doręczeniach elektronicznych, ustawy o informatyzacji i rozporządzenia wykonawczego – rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 180 ze zm., dalej rozporządzenie wykonawcze).
Zgodnie z art. 39 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej doręcza pisma na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", chyba że doręczenie następuje w siedzibie organu. Z kolei w myśl art. 394 k.p.a. w przypadku doręczenia w sposób, o którym mowa w art. 39 § 1, do ustalenia dnia doręczenia korespondencji stosuje się przepis art. 42 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych.
Zgodnie z art. 42 ude w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili:
1) odebrania korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1;
2) wpłynięcia korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2.
A zgodnie z art. 41 ust. 1 pkt 2 ude dowód otrzymania jest wystawiany po wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego.
Ustawa o informatyzacji stanowi natomiast, że podmiot publiczny, organizując przetwarzanie danych w systemie teleinformatycznym, jest obowiązany zapewnić możliwość przekazywania danych również w postaci elektronicznej przez wymianę dokumentów elektronicznych związanych z załatwianiem spraw należących do jego zakresu działania, wykorzystując informatyczne nośniki danych lub środki komunikacji elektronicznej. Udostępnia elektroniczną skrzynkę podawczą, spełniającą standardy określone i opublikowane na ePUAP przez ministra właściwego do spraw informatyzacji, oraz zapewnia jej obsługę. Ponadto podmiot publiczny, zobowiązany jest prowadzić wymianę informacji w postaci elektronicznej: 1) z wykorzystaniem systemów teleinformatycznych, spełniających minimalne wymagania dla systemów teleinformatycznych; 2) zgodnie z minimalnymi wymaganiami dla rejestrów publicznych i wymiany informacji w postaci elektronicznej.
Dalej wskazać należy na art. 3 pkt 20 ustawy o informatyzacji, który stanowi, że urzędowe poświadczenie odbioru to dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu lub przez niego doręczanym w sposób zapewniający rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające: a) pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny lub który doręcza dokument, b) datę i godzinę wprowadzenia albo przeniesienia dokumentu elektronicznego do systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego - w odniesieniu do dokumentu doręczanego podmiotowi publicznemu, c) datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez
adresata z użyciem mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy - w odniesieniu do dokumentu doręczanego przez podmiot publiczny, d) datę i godzinę wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru.
Jak wynika z przepisów urzędowe poświadczenie odbioru jest wspólnym określeniem dla urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP - art. 3 pkt 20 lit. b) i urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD - art. 3 pkt 20 lit. c). Zgodnie z § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego, doręczenie dokumentu elektronicznego na informatycznym nośniku danych może być potwierdzone poświadczeniem przedłożenia, które jest przesyłane na adres poczty elektronicznej wskazany przez doręczającego (§ 11 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego). W przypadku odebrania dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą podmiotu publicznego poświadczenie przedłożenia jest automatycznie tworzone i udostępniane nadawcy tego dokumentu przez system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń (§13 ust. 1 ww. rozporządzenia).
Innymi słowy w przypadku doręczenia pisma stronie będącej podmiotem publicznym na elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu (ePUAP), następuje to automatycznie z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia odbioru – urzędowego poświadczenia przedłożenia, co następuje automatycznie z chwilą wprowadzenia pisma do systemu odbiorcy. Dokument UPP jest generowany przez system teleinformatyczny podmiotu publicznego i przekazywany do nadawcy. UPP stanowi dowód doręczenia dokumentu elektronicznego (§ 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego).
W sprawie strona – Gmina będąca podmiotem publicznym jest zobowiązana do obsługi elektronicznej skrzynki podawczej (art. 16 ust. 1a ustawy o informatyzacji). Doręczenie pisma podmiotowi publicznemu przez organ może nastąpić wyłącznie na elektroniczną skrzynkę podawczą tego podmiotu i z tej formy doręczania pism podmioty publiczne nie mogą zrezygnować. Z kolei wprowadzenie dokumentu do systemu teleinformatycznego strony skutkowało automatycznym utworzeniem poświadczenia przedłożenia, który stanowi dowód doręczenia dokumentu. Sporne wezwanie wpłynęło na adres elektroniczny strony zgodnie z wygenerowanym UPP 28 listopada 2022 r.
Nie zasługują tym samym na uwzględnienie zarzuty i argumenty strony dotyczące wadliwości przyjęcia przez organ daty skutecznego doręczenia wezwania.
Jako nie mające uzasadnienia ocenił Sąd również twierdzenia strony o uzupełnieniu wniosku już 12 grudnia 2022 r. Sama strona nie przedstawiła w tym zakresie żadnych dowodów, natomiast z przedłożonych dokumentów wynika, że strona wniosek uzupełniła 13 grudnia 2022 r.
Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.
.