III SA/Wr 686/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę rolniczki na decyzję odmawiającą przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich, uznając prawidłowość ustaleń organów administracji dotyczących powierzchni użytków rolnych.
Rolniczka zaskarżyła decyzję odmawiającą przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich (ONW) i nakładającą sankcje. Spór dotyczył powierzchni gruntów rolnych kwalifikujących się do dopłat. Kontrole wykazały rozbieżności między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną, w tym z powodu obecności samosiewów drzew i krzewów oraz umocnień przeciwerozyjnych. Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny, stosując przepisy dotyczące przyznawania pomocy i procedury kontrolne, a zarzuty skarżącej dotyczące metod pomiarowych i uczestnictwa w kontroli uznał za bezzasadne.
Sprawa dotyczyła skargi K. L.-B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., która utrzymała w mocy decyzję o odmowie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) oraz nałożeniu sankcji. Głównym przedmiotem sporu była powierzchnia gruntów rolnych kwalifikujących się do dopłat w strefie górskiej. Kontrole przeprowadzone przez ARiMR wykazały, że zadeklarowana powierzchnia była większa niż powierzchnia faktycznie użytkowana rolniczo, co było spowodowane m.in. obecnością samosiewów drzew i krzewów oraz umocnień przeciwerozyjnych. Rolniczka kwestionowała wyniki kontroli, zarzucając błędy w pomiarach GPS, nieuwzględnienie specyfiki terenu (pochyłości, zadrzewienie) oraz brak możliwości uczestnictwa w czynnościach kontrolnych. Sąd administracyjny, analizując zebrany materiał dowodowy i obowiązujące przepisy, uznał skargę za bezzasadną. Sąd stwierdził, że organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny, stosując właściwe przepisy prawa materialnego i procesowego. Metody pomiarowe (w tym GPS) zostały uznane za dopuszczalne, a zarzuty dotyczące błędów w pomiarach i braku możliwości czynnego udziału w postępowaniu zostały oddalone. Sąd podkreślił, że celem kontroli jest ustalenie powierzchni użytkowanej rolniczo, a nie powierzchni działki ewidencyjnej, oraz że wyniki kontroli z innych postępowań lub z innych lat nie mogły być uwzględnione w niniejszej sprawie. W konsekwencji, sąd oddalił skargę, potwierdzając legalność zaskarżonej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny dotyczący powierzchni gruntów rolnych kwalifikujących się do dopłat, stosując właściwe przepisy prawa i procedury kontrolne.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo przeprowadziły kontrole, uwzględniając rzeczywistą powierzchnię użytkowaną rolniczo, a nie tylko powierzchnię ewidencyjną działki. Zarzuty dotyczące metod pomiarowych (GPS) i specyfiki terenu zostały uznane za bezzasadne, podobnie jak zarzuty dotyczące braku możliwości czynnego udziału w postępowaniu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (16)
Główne
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 § § 2, 3 ust. 1
Pomocnicze
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników art. art. 2 lit. a
Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia art. art. 14 ust. 1, 2
Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich art. art. 21 ust. 1-3
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli art. art. 23, art. 24 ust. 1
p.p.s.a. art. art. 106 par. 3, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. art. 138 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Ustawa z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa art. art. 10 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich art. art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 4 pkt 1-2
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 § § 2, § 3 ust. 1 i 2, § 10 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 § § 15
Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich art. art. 16 ust. 3 akapit 2 i ust. 6
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm § § 1 ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. art. 1 § 1, § 2
p.p.s.a. art. art. 3 § 1, § 2 pkt 1, art. 145 §1 pkt 1 lit. a, b, c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 18.12.2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności art. art. 3 pkt. 7
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość kontroli przeprowadzonych przez ARiMR. Zgodność działań organów z przepisami prawa materialnego i procesowego. Uznanie metod pomiarowych (GPS) za dopuszczalne. Bezzasadność zarzutów dotyczących specyfiki terenu i braku możliwości czynnego udziału w postępowaniu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące błędów w pomiarach GPS. Zarzuty dotyczące nieuwzględnienia specyfiki terenu (pochyłości, zadrzewienie). Zarzuty dotyczące braku możliwości czynnego udziału w postępowaniu. Zarzuty dotyczące nieprawidłowego ustalenia powierzchni użytkowanej rolniczo. Zarzuty dotyczące nie uwzględnienia dobrowolnego zmniejszenia powierzchni przed kontrolą.
Godne uwagi sformułowania
Celem kontroli jest stwierdzenie powierzchni działki rolnej w rozumieniu art. 3 pkt. 7 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności a nie działki ewidencyjnej na której jest ona położona. Urządzenie GPS posiada wymagane prawem certyfikaty potwierdzające, że jakość pomiaru wykonanego tym odbiornikiem spełnia wymogi unijne. Kontrole na miejscu wykonywane w ramach systemów wsparcia bezpośredniego [...] nie są oględzinami w rozumieniu przepisów kpa. Wyniki kontroli wykonanej w dniu [...]r. przez spółkę "B" S.A. nie mogły być znane organowi I instancji, bo decyzja w tej sprawie została wydana [...] r. Nie mogły być także uwzględnione przez organ II instancji, bo ustalenia tej kontroli nie były znane organowi administracji przed wydaniem zaskarżonej decyzji.
Skład orzekający
Małgorzata Malinowska-Grakowicz
przewodniczący sprawozdawca
Anna Moskała
sędzia
Marcin Miemiec
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przyznawania pomocy ONW, procedury kontrolne w ARiMR, dopuszczalność metod pomiarowych (GPS) w ustalaniu powierzchni użytków rolnych, zasady czynnego udziału strony w postępowaniu kontrolnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów dotyczących pomocy ONW w ramach PROW 2007-2013. Wyniki kontroli zależą od konkretnego stanu faktycznego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy praktycznych aspektów przyznawania pomocy unijnej w rolnictwie i procedur kontrolnych, co jest istotne dla prawników i rolników zajmujących się tą tematyką. Choć nie zawiera przełomowych kwestii prawnych, szczegółowo omawia kwestie techniczne i proceduralne.
“Rolnik kontra ARiMR: Jak sądy oceniają kontrole dopłat unijnych i pomiary GPS?”
Sektor
rolnictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wr 686/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2010-04-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2009-10-21 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Małgorzata Malinowska-Grakowicz /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6550 Hasła tematyczne Środki unijne Sygn. powiązane II GSK 983/10 - Wyrok NSA z 2011-10-12 Skarżony organ Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Treść wyniku *Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2007 nr 68 poz 448 par. 2, 3 ust. 1 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 Dz.U.UE.L 2003 nr 270 poz 1 art. 2 lit. a Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 Dz.U.UE.L 1999 nr 160 poz 80 art. 14 ust. 1, 2 Rozporządzenie Rady (WE) Nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniające i uchylające niektóre rozporządzenia* Dz.U. 2007 nr 64 poz 427 art. 21 ust. 1-3 Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art. 23, art. 24 ust. 1 Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 106 par. 3, art. 151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Anna Moskała, Sędzia WSA Marcin Miemiec, , , Protokolant Ewa Bogulak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi K. L. – B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych o niekorzystnych warunkach gospodarowania oddala skargę. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071, ze. zm.),art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 ze zm. oraz nr 227, poz. 1505),art. 20 ust. 2 pkt 1, art. 21 ust. 4 pkt 1-2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz.427 ze zm.),§ 2, § 3 ust. 1 i 2, § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U Nr 68, poz.448 ze zm.) w związku z § 15 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz.329), zwane dalej rozporządzeniem utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyznania pomocy finansowej za rok [...] K. L.-B. z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) polegającą na odmowie przyznania płatności ONW do gruntów położonych w strefie górskiej i nałożeniu sankcji w kwocie [...]zł na okres trzech lat kalendarzowych i przyznaniu płatności ONW na rok [...] w kwocie [...]zł do gruntów położonych na obszarach ze specyficznymi utrudnieniami. W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji wskazał, że wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie nastąpiło z inicjatywy pani K. L.-B. – skarżącej, która w dniu [...] roku złożyła wniosek do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w K. o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok [...]. W sekcji VI wniosku - "Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych" wykazała 9 działek o nr.: [...] położonych w województwie d., powiecie k., gminie B. K., obrębie W. H., nr [...] położonej w województwie d., powiecie k., gminie B. K., obrębie S. L., nr [...] położonych w województwie d., powiecie k., gminie P. Z., obrębie N. W. W sekcji VII wniosku - "Oświadczenie o sposobie wykorzystywania działek rolnych" w kol. 7 - "Powierzchnia deklarowana do pomocy finansowej z tytułu ONW na działce rolnej w granicach działki ewidencyjnej" skarżąca wykazała do płatności ONW działki rolne oznaczone literami: [...] i [...] o łącznej zadeklarowanej powierzchni wynoszącej [...] ha, w tym działki położone w strefie górskiej stanowiły powierzchnię [...] ha, a działki w strefie ze specyficznymi utrudnieniami stanowiły [...] ha. W dniu [...] r. w wyniku wykrycia nieprawidłowości podczas wykonania kontroli administracyjnej wniosku wezwano skarżącą do złożenia wyjaśnień w sprawie. Kontrola wykazała, iż zadeklarowana we wniosku powierzchnia użytkowana rolniczo na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] położonych w woj., d., powiecie k., gminie B. K., obręb W. H. jest większa niż powierzchnia uprawniona do tej płatności. Skarżąca w dniu [...] r. złożyła korektę do wniosku, w której pomniejszyła powierzchnię działki rolnej [...] położonej na działce [...] z [...] ha na [...] ha, powierzchnię działki [...] położonej na działce ewidencyjnej [...] z [...] ha na [...] ha oraz działki rolnej [...] położonej na działce ewidencyjnej [...] z [...] ha na [...] ha. W rezultacie tej zmiany łączna powierzchnia działek rolnych zgłoszonych do płatności ONW - strefa górska zmniejszyła się do powierzchni [...] ha. W dniu [...] r. i [...] r. w gospodarstwie skarżącej wykonano kontrolę na miejscu w ramach wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich i pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) przez wykonawcę zewnętrznego "A" Sp. z o.o. Podczas tej inspekcji stwierdzono nieprawidłowości (raport z kontroli nr [...]) polegające w głównej mierze na stwierdzeniu powierzchni mniejszej niż deklarowana na działkach rolnych [...] oraz na naruszeniu przez producenta rolnego norm w zakresie utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej poprzez niewykoszenie w terminie do 31 lipca części powierzchni działek [...] i [...]. W dniu [...] r. gospodarstwo skarżącej zostało skierowane do kontroli na miejscu metodą inspekcji terenowej w ramach wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na [...] rok. Kontrola ta w gospodarstwie producenta została przeprowadzona w dniach [...] - [...] r. przez Biuro Kontroli na Miejscu (BKM) we W., z której sporządzony został protokół nr [...].Stwierdzono nieprawidłowości. Z pomiaru działek rolnych zgłoszonych do płatności ONW strefa górska wynika, że w obrębie całego wniosku rzeczywista powierzchnia tych działek wynosi [...] ha. Różnica powierzchni wynosi [...] ha w stosunku do zadeklarowanej na [...] ha. Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną stanowi więc [...] procenta. Niezgodności dotyczyły działek [...]. Zastosowano do nich kody nieprawidłowości DR 22,DR13+.Powierzchnia stwierdzona podczas kontroli na miejscu na obszarze ONW strefa górska ze specyficznymi utrudnieniami dotycząca działek [...] i [...] była zgodna z deklarowaną we wniosku o przyznanie płatności. Do ustaleń powyższej kontroli strona skarżąca wniosła pisemne zastrzeżenia skierowane w dniu [...] r. bezpośrednio do Centrali ARiMR w W., zarzucając: 1.wykonanie pomiaru GPS nie od brzegów działki ale poza koronami drzew oraz nie uwzględnienie faktu istnienia na badanych gruntach bardzo dużych pochyłości,2.nie uwzględnienie faktu, że w miejscowości W. H. większość gruntów nie posiada ograniczników,3.nie uwzględnienie faktu, iż z uwagi na realizację w gospodarstwie programu rolno-środowiskowego – pakiet P01b, łąki powinny być wykoszone dopiero do końca października [...] r.,4.dokonanie pomiarów tylko na wykoszonych działkach z pominięciem działek nie wykoszonych, pomimo, iż nie upłynął jeszcze termin do ich wykoszenia,5.błędne ustalenia w zakresie zarzutu braku spójności działek, poprzez nieuwzględnienie faktu istnienia przepustów oraz możliwości przejazdu,6.nie uwzględnienie faktu samodzielnego skorygowania przez skarżącą powierzchni działek [...], [...] oraz [...], jeszcze przed kontrolą. Do zgłoszonych zastrzeżeń, zgodnie z właściwością odniósł się D. O. R. ARiMR we W., działający za pośrednictwem Biura Kontroli na Miejscu. W piśmie z dnia [...] r.. podtrzymano ustalenia poczynione w trakcie kontroli na miejscu, wskazując w szczególności, że przy dokonywaniu pomiarów posługiwano się wgranym podkładem mapowym, uwzględniając jedynie powierzchnie równe lub większe od 0,10 ha. Wskazano, że celem kontroli jest stwierdzenie powierzchni terenu użytkowanej rolniczo, a nie powierzchni działki ewidencyjnej, na której jest położona działka rolna. W uzasadnieniu powołano się w szczególności na dokumentację fotograficzną ([...] zdjęć) obrazującą stan działek, na których stwierdzono odstępstwa od wymaganego sposobu użytkowania w postaci rosnących samosiejek drzew i krzewów, co zdaniem organu świadczy o wieloletnim pozostawieniu gruntu jako nieużytku. Na działkach położonych w obrębie W. H. podczas kontroli przeprowadzano ich rekultywację. Podkreślono, iż inspektorzy, wbrew twierdzeniom skarżącej, uznali jako powierzchnie użytkowane rolniczo łąki z uwzględnieniem ich wykoszenia do [...] r., zastrzegając jednocześnie, iż nie dotyczyło to obszaru z samosiejkami drzew i krzewów. Na zmniejszenie obszaru kwalifikującego się do uzyskania dopłat, wpłynął fakt istnienia na części działek umocnień przeciw erozyjnych o szerokości ponad 2 m, co również uniemożliwiło wliczenie ich do powierzchni działki rolnej. Zastosowanie kodu DR 22 wynikało ze stwierdzenia na części deklarowanych działek enklaw użytkowanych rolniczo. W piśmie skierowanym do DKM w ARiMR w W. dnia [...]r.,w którym poza argumentami podniesionymi w piśmie z [...]r. skarżąca wskazała dodatkowo na brak możliwości wpisania uwag do protokołu z kontroli, wskutek zaniechania przez kontrolujących poinformowania skarżącej o tym uprawnieniu, nieobecność strony przy dokonywaniu pomiarów, na bezpodstawność zarzutu niewykonania czynności rekultywacyjnych, braku spójności działek, na okoliczności towarzyszące przeprowadzaniu kontroli-poszukiwanie przez kontrolujących nieistniejących ograniczników-co dowodzi nierzetelności dokonywanych pomiarów, powierzchnia umocnień przeciwerozyjnych została wyłączona przez skarżącą z powierzchni działek rolnych, ale na działkach tych powierzchnie te się łączą i w związku z tym mogą być uznane za jedną działkę rolną. W dniu [...] r. decyzją nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w K. odmówił przyznania pani K. L.-B. płatności ONW do gruntów położonych w strefie górskiej (działki położone w obrębie W. H.) i nałożył sankcje w wysokości [...] zł oraz przyznał płatności ONW do gruntów położonych na obszarach ze specyficznymi utrudnieniami (obręb S. L.) w wysokości [...] zł, biorąc pod uwagę przy ostatecznym ustaleniu stanu faktycznego sprawy, wyniki kontroli przeprowadzonej przez pracowników ARiMR. Odmowa w/w płatności do obszaru strefy górskiej nastąpiła z powodu różnicy pomiędzy powierzchnią deklarowaną przez rolnika we wniosku, a powierzchnią ustaloną w wyniku kontroli na miejscu, przeprowadzonej przez ARiMR, która wyniosła [...] %. Organ I instancji wskazał na brzmienie art. 16 ust. 3 akapit 2 i ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006r. ustanawiającego szczegółowe zasady zastosowania rozporządzenia Rady (WE) Nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368, z dnia 23.12.2006 r., str. 74), który stanowi, iż jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50 %, beneficjenta dodatkowo wyklucza się z otrzymania pomocy do wysokości kwoty odpowiadającej różnicy między zadeklarowanym obszarem i obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 50 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 796/2004. Natomiast co do powierzchni [...] ha (działki [...] i [...]) w związku z nie wystąpieniem żadnych nieprawidłowości, płatność przyznano w wysokości odpowiadającej iloczynowi powierzchni i stawki płatności dla obszaru ONW - obszar ze specyficznymi utrudnieniami, czyli zgodnie z wnioskiem strony. Od powyższej decyzji skarżąca wniosła w dniu [...] r. odwołanie kwestionując wyniki kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie producenta, podnosząc w szczególności, że: 1. wykosiła po dniu wykonania kontroli na miejscu pozostałe powierzchnie na działkach nr [...],[...],[...] i [...]. nie została poinformowana o możliwości wniesienia uwag do protokołu z kontroli, 3. został naruszony art. 10 kpa poprzez uniemożliwienie jej uczestnictwa w dniu następnym w kontroli, 4. nieuwzględnieniu korekty do wniosku, którą złożyła w odpowiedzi na wezwanie Kierownika BP ARiMR z dnia [...] r. przed wykonaniem obu kontroli. Wystąpiła o ponowne wykonanie pomiarów na działkach nr [...], [...],[...] i [...]. Decyzją z dnia [...]r. D. D. O. R. A. R. i M. R. we W. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy ocenił zarzuty skarżącej jako niezasadne. W toku postępowania odwoławczego D. D. O. R. ARiMR we W. ustalił, iż kontrola na miejscu w dniach [...]-[...] r. została wykonana prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa Celem kontroli na miejscu było ustalenie stanu faktycznego użytkowania działek w terenie. Kontrola wykazała nieprawidłowości w odniesieniu do działek rolnych [...] co do zadeklarowania na nich powierzchni uprawnionych do płatności. Weryfikacja dokumentów, w tym dokumentacji zdjęciowej oraz szkicu pomiaru działek w ocenie organu II instancji potwierdza słuszność zapisów dokonanych przez inspektorów terenowych w protokole nr [...]. Z dołączonych do protokołu zdjęć wynika, iż jak wskazała również strona w swoich pismach, większość powierzchni została wykoszona, na zdjęciach o nr [...] i jednej fotografii bez numeru widać ciągnik, który wykonuje wykaszanie na działce nr [...]. Zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w piśmie z dnia [...] r. Biura Kontroli na Miejscu wyłączeniu nie podlegały powierzchnie nie wykoszone. Inspektorzy uwzględnili opóźniony termin koszenia obowiązujący dla działek zgłoszonych przez stronę do programu rolnośrodowiskowego w ramach pakietu PO1. Wyłączeniu podlegały jedynie enklawy nie użytkowane rolniczo porośnięte samosiewami drzew i krzewów. Na poszczególnych fotografiach kontrolerzy uwidocznili te tereny ( zdjęcie nr [...]), które stanowią skupiska gęsto porośniętych wieloletnich zadrzewień i zakrzewień. Ponadto wyłączeniu z pomiaru podlegały umocnienia przeciwerozyjne o szerokości większej niż 2 m i enklawy nieużytkowane rolniczo widoczne ( zdjęcie nr [...] ). Organ odwoławczy powołał się na treść art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, który stanowi, że płatność przysługuje do gruntów utrzymanych zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Natomiast zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 46, poz. 306 ze zm.), grunty rolne utrzymane są zgodnie z normami, gdy w przypadku łąk zadeklarowanych we wniosku o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt - okrywa roślinna jest na nich koszona i usuwana co najmniej raz w roku, w terminie określonym w przepisach w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, jednak nie później niż do dnia 31 października. A zatem płatność ONW przysługuje do tego areału łąk, które są wykaszane, a ścięta biomasa usuwana co najmniej raz do roku. Organ odwoławczy stwierdził również, że organ I instancji w wyniku kontroli administracyjnej wniosku oraz kontroli na miejscu prawidłowo ustalił, iż różnica [...]ha między powierzchnią działek zadeklarowanych do płatności ONW we wniosku strefa górska- [...]ha, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu –[...]ha wyniosła [...] %, a więc w wysokości przekraczającej 50%, co skutkowało zgodnie z art. 16 ust.3 akapit 2 i ust.6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. odmową przyznania płatności i nałożeniem na rolnika sankcji. Jak dalej wskazał organ - ponieważ różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną do płatności ONW, a stwierdzoną wynosi [...]ha, a stawka płatności dla ONW – strefa górska za rok [...] za jeden hektar wynosi [...] zł, to ustalono sankcję na kwotę [...]zł. W ocenie organu odwoławczego twierdzenia strony, iż organ I instancji błędnie ustalił różnicę pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną, bowiem strona przed datą wykonania obu kontroli dokonała zmiany powierzchni działek [...] i [...] poprzez ich zmniejszenie w związku z wezwaniem organu z dnia [...]r. są bezzasadne. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. kontrole administracyjne i na miejscu przeprowadza się tak aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Wezwanie zostało wystosowane do strony w wyniku wykrycia przedeklarowania powierzchni podczas kontroli administracyjnej wniosku. Korekta powierzchni użytkowanej rolniczo na działkach ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] poprzez jej zmniejszenie do [...] ha została wykonana na wezwanie organu, a nie z inicjatywy strony. Za powierzchnię deklarowaną należy uznać tą wskazaną we wniosku z dnia [...] r., a za stwierdzoną tą którą organ I instancji ustalił w wyniku kontroli administracyjnej wniosku i kontroli na miejscu. Organ podniósł również, że korekta zmniejszenie powierzchni złożona w dniu [...] r. wbrew twierdzeniom strony została dokonana po przeprowadzeniu obu kontroli. Kontrola wykonana przez spółkę "A" została przeprowadzona w dniach [...]-[...] r., a przez inspektorów ARiMR w dniach [...]-[...] r. W odniesieniu do zarzutów strony co do błędnego sposobu wykonywania pomiarów, organ II instancji stwierdził, iż pomiar został dokonany po granicach użytków rolnych (łąk), a nie wzdłuż granic ewidencyjnych. Dokumentacja pokontrolna nie potwierdziła także, iż pomiar był dokonany "poza koronami drzew". Inspektorzy uwzględnili w powierzchni stwierdzonej część łąk, która nie była wykoszona, mając na uwadze obowiązujący w planie działalności rolnośrodowiskowej termin 31 października. Organ I instancji również trafnie uznał za decydujące w sprawie wyniki z kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach [...]-[...]r. Protokół z kontroli wykonanej przez firmę "A", w ramach wniosku o płatności do gruntów rolnych i ONW na zlecenie ARIMR, zawiera dla strony mniej korzystne wyniki pomiaru, niż te wykonane przez inspektorów ARiMR. W raporcie nr [...] ustalono, iż łączna powierzchnia łąk trwałych wynosi [...] ha nie uwzględniając faktu, że skarżąca na przedmiotowych działkach realizuje program rolnośrodowiskowy. Za chybiony organ II instancji uznał też zarzut naruszenia art.10 k.p.a. wskazując, że nieobecność producenta podczas wykonania czynności kontrolnych nie stanowi o prawidłowości bądź też rzetelności przeprowadzenia kontroli. Organ wskazał, że kontrole na miejscu wykonywane w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, o których stanowi tytuł III rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. nie są oględzinami w rozumieniu przepisów kpa. Są to czynności kontrolne, które wykonywane są przez jednostki merytoryczne Agencji tzw. Biura Kontroli na Miejscu lub inne jednostki organizacyjne dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi, którym Prezes ARiMR udzielił stosownego upoważnienia ( art. 30 ust. 2 ustawy) na zasadach określonych w przepisach szczególnych, które zawierają odmienne regulacje od "kodeksowych". Zdaniem organu w świetle przepisów prawa wspólnotowego obecność producenta rolnego przy czynnościach kontrolnych nie jest wcale wymagana, a twierdzenie takie wywieść można z brzmienia art. 28 ust. 1 lit. b i e oraz art. 28 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. Pogląd taki wyraził również Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 18 grudnia 2008 r. (Sygn. akt III SA/Wr 86/08, nie publikowany). Ponadto w świetle regulacji zawartych w art.21 ust.1 pkt 4 ustawy z 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich organ administracji publicznej udziela stronom, na ich żądanie niezbędnych pouczeń o okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz zapewnia stronom na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Przepisy ustawy zawierają zatem szczególną regulacje ograniczającą zastosowanie art. 10 k.p.a poprzez wymóg złożenia wyraźnego żądania strony, czego strona nie zadośćuczyniła, a ponadto wyłączyły zastosowanie art. 81 kpa, który wskazuje, iż okoliczność faktyczna może być uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów. W dniu [...] r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego na decyzję D. D. O. R. ARiMR we W., zarzucając: nie uwzględnienie do podstawy obliczenia powierzchni gospodarstwa, zmniejszonej dobrowolnie przez nią, przed wszystkimi kontrolami, powierzchni użytkowanej, nie zaliczenie do powierzchni uprawnej i wykluczenie areałów spełniających warunki dobrej praktyki rolnej, bardzo dużą różnicę w pomiarach kontrolnych wykonanych przez trzy firmy pomiarowe, przeprowadzenia pomiaru łąk za pomocą urządzenia GPS, który nie jest miarodajny w terenie o dużym nachyleniu. W uzasadnieniu skargi wskazała, iż inspektorzy ARiMR przeprowadzili kontrole samoczynnie i w ten sposób nie uzyskali istotnych informacji o granicach działek oraz wykoszonych łąkach. Pomiary wykonywane przy pomocy GPS są niedokładne na terenach górzystych i nie sprawdzają się w terenie zadrzewionym ponieważ nie odbierają sygnałów, w związku z czym pomiary powinny być wykonane metodą tradycyjną przez geodetę. Zarzuciła, iż w pomiarach kontrolnych wykonywanych przez trzy firmy pomiarowe występują bardzo duże różnice, a ostatnia kontrola przeprowadzona [...]r. nie wykazała dużych braków powierzchni. W piśmie procesowym z dnia [...]r. jak i na rozprawie w dniu [...]r. pełnomocnicy skarżącej wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Podtrzymali argumentację zawartą w skardze, podnosząc nadal, że pomiary dokonane w czasie kontroli w terenie o dużym stopniu nachylenia oraz zlokalizowane w sąsiedztwie drzew przeprowadzone za pomocą urządzenia GPS należy uznać za niedokładne. Według skarżącej badania za pomocą GPS w pobliżu lasu lub terenu zabudowanego mogą odbić sygnał lub zostanie on osłabiony co zniekształca wynik pomiaru. Badania GPS nie uwzględniają stopnia nachylenia terenu, co również ma wpływ na określenie wielkości terenu. W pomiarach kontrolnych wykonywanych przez trzy firmy występują rozbieżności. Kontrola wykonana przez spółkę "B" S.A. w dniu [...]r. wykazała, że nie ma istotnych różnic w powierzchni gospodarstwa zadeklarowanej przez skarżącą, a rzeczywistą powierzchnią działek. Błędne ustalenia organu dotyczące powierzchni gruntu kwalifikującej się do otrzymania dopłat stanowiły podstawę dla określenia różnicy pomiaru powierzchni, która przesądza o wysokości lub odmowie przyznania dopłat. Pełnomocnik skarżącej wniósł więc o dopuszczenie dowodu z protokołów czynności kontrolnych z [...]r., [...]r. oraz [...]r.na okoliczność dokonywania pomiarów tych samych działek uprawianych przez skarżącą. Pełnomocnik podniósł także, że stanowisko organu, że kontrolerzy uwzględnili część łąk, które nie zostały wykoszone do 31 października nie jest wiarygodne skoro kontrola przeprowadzana była na początku miesiąca. Kontrola w [...]r. zdaniem pełnomocnika przeprowadzona została w systemie LPIS i pomiary są korzystniejsze dla skarżącej, dlatego sprawa powinna być rozpoznana ponownie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie skargi w całości, wskazując na bezzasadność zarzutów podniesionych w skardze. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy zwrócił uwagę, że wbrew twierdzeniom skarżącej, z treści strony drugiej protokołu kontroli nr [...] wynika jednoznacznie, że przy kontroli obecna była osobiście strona postępowania, której tożsamość stwierdzono na podstawie dowodu osobistego. Odnosząc się do zarzutu wykorzystania podczas pomiaru łąk w terenie górskim niemiarodajnego systemu GPS organ II instancji stwierdził, że inspektorzy terenowi podczas kontroli na miejscu posługują się zdjęciami satelitarnymi, mapami geodezyjnymi oraz wgranym podkładem mapowym uwzględniającym również nachylenie terenu, oznaczającym granice działek ewidencyjnych widocznych na ekranie odbiornika GPS. Urządzenie GPS posiada wymagane prawem certyfikaty potwierdzające, iż jakość pomiaru wykonanego tym odbiornikiem spełnia wymogi unijne. Dodatkowo kontrolujący dokonali lustracji działek rolnych i porównali je z rzeczywistymi, naturalnymi ich granicami (drogi rowy), co pozbawia celowości okazywanie inspektorom granic działek ewidencyjnych. Organ administracji podkreślił, że pomiar nie odbywa się po granicach ewidencyjnych działki lecz obejmuje jedynie grunty użytkowane rolniczo. W nawiązaniu do zarzutu o nieuwzględnieniu w wynikach pomiarów obszarów łąk niewykoszonych, których termin koszenia upłynął dopiero w dniu [...] r. organ wskazał, iż zarzut ten abstrahuje od stanu faktycznego, bowiem inspektorzy wykonujący kontrolę z zakresu realizacji przedsięwzięć rolno środowiskowych dokonują również sprawdzenia zapisów pięcioletniego planu rolno środowiskowego , uwzględniając ewentualne wydłużone terminy koszenia. Natomiast kontrola wykonana w dniu [...]r. przez wykonawcę zewnętrznego "B" S.A. nie mogła zostać uwzględniona przez organy administracyjne albowiem jej wyniki nie były znane organom rolnym przed wydaniem decyzji I instancji [...]r.,jak i decyzji organu II instancji [...]r. Ponadto kontrola dotyczyła innego wniosku skarżącej i innej sprawy za rok [...], a skarżąca zadeklarowała mniejsze powierzchnie niż w niniejszej sprawie. Twierdzenia skarżącej, że kontrola ta nie wykazała dużych nieprawidłowości zdaniem organu są bezzasadne a wyniki tej kontroli nie są miarodajne w toczącym się postępowaniu. Na rozprawie w dniu [...]r. pełnomocnik organu podtrzymał w całości stanowisko organu w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art.1 § 2 tej ustawy). Do zakresu kontroli administracyjnej należy także orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne co wynika z treści art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a"). Kryterium legalności przewidziane w art.1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzje administracyjne uchybiające prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy ( art. 145 §1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcie dotknięte wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy ( lit. c). Należy wyraźnie zaakcentować, że rolą wojewódzkich sądów administracyjnych nie jest zastępowanie organów administracji publicznej. W rezultacie sądy nie prowadzą postępowania dowodowego we własnym zakresie. W związku z powyższym Sąd wskazuje, że jako sąd administracyjny kompetentny jest więc jedynie do oceny legalności zaskarżonej decyzji. Sąd nie ocenia zaskarżonej decyzji z punku widzenia jej celowości czy słuszności. W wyniku kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się naruszeń, które dawałyby podstawę do wyeliminowania tego orzeczenia z obrotu prawnego. Dlatego też skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie, czy działki rolne zgłoszone we wniosku o przyznanie płatności na rok [...] przez skarżącą spełniają warunki do uzyskania płatności ONW – strefa górska. Warunki przyznawania płatności ONW do gruntów rolnych reguluje rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U Nr 68, poz.448 ze zm.) zwane dalej rozporządzeniem. Zgodnie z § 2 rozporządzenia, płatności ONW przyznaje się rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) 1454/2001, (WE) 1868/94, (WE) 1251/1999, (WE) 1254/1999, (WE) 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3 t. 40, str. 269, ze zm.), zwanemu dalej "rolnikiem": 1) który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) 1257/1999 z dnia 17 maja 1999r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160, z 26.06.1999, str. 80, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3. t. 25, str. 391); 2) jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochrona środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha; 3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż 300 ha; 4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym". Na podstawie § 3 ust. 1 rozporządzenia wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na hektar gruntu rolnego i powierzchni deklarowanej przez rolnika do płatności ONW na działkach rolnych. W myśl art. 14 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) 1257/1999 z dnia 17 maja 1999r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160, z 26.06.1999, str. 80, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3. t. 25, str. 391); rolnicy na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania mogą uzyskać wsparcie w postaci dodatków wyrównawczych. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu dodatki wyrównawcze są przyznawane na każdy hektar gruntów użytkowanych rolniczo przez rolników, którzy: prowadzą działalność rolniczą na minimalnym areale, który zostanie określony; podejmują się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o mniej korzystnych warunkach gospodarowania, przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego oraz stosują dobrą praktykę gospodarki rolnej, zgodną z potrzebą ochrony środowiska naturalnego i utrzymania terenów wiejskich, w szczególności poprzez zrównoważoną gospodarkę rolną. Stosownie do treści art. 21 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...)z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Zważyć należy, że skoro z akt sprawy nie wynika aby w toku postępowania skarżąca wystąpiła z żądaniami, o których mowa powyżej, to nie sposób uznać iż organy nie dopełniły obowiązków wynikających z tych przepisów. Zarzut naruszenia przez organy przepisu art.10 k.p.a jest niezasadny. Zgodnie z art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. UE L 141 z 30.04.2004, str. 18, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243, ze zm.), kontrole administracyjne i kontrole na miejscu mają na celu zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Kontrole administracyjne, zgodnie z art. 24 ust. 1 wyżej cyt. rozporządzenia, pozwalają na wykrycie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych, między innymi dzięki kontrolom krzyżowym, które: 1. dotyczą, odpowiednio, zadeklarowanych uprawnień do dopłat i zadeklarowanych działek, i pozwalają uniknąć nienależnego wielokrotnego przyznania tej samej pomocy w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego lub gospodarczego oraz nienależnej kumulacji pomocy przyznawanej w ramach programów pomocy wiążących się z zadeklarowaniem powierzchni; 1. weryfikują istnienie uprawnień do dopłat i kwalifikacje do otrzymania pomocy; 2. dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku a działkami odniesienia w systemie identyfikacji działek rolnych, oraz weryfikują kwalifikacje do pomocy określonych terenów jako takich; 3. dotyczą zgodności między uprawnieniami do pomocy a zatwierdzoną powierzchnią i sprawdzają, czy uprawnieniom towarzyszy równa liczba hektarów kwalifikujących się do otrzymania pomocy; 4. dotyczą zgodności między działkami rolnymi zadeklarowanymi w jednym wniosku i w dokumentach towarzyszących, umowach, lub w deklaracji uprawy, jeżeli sprawa wymaga ich przedłożenia w celu zweryfikowania kwalifikacji danego obszaru do otrzymania pomocy; Weryfikacja danych dotyczących powierzchni działek rolnych zadeklarowanych przez producenta rolnego o przyznanie płatności, nie następuje na podstawie danych zawartych w ewidencjach i rejestrach lecz na podstawie kontroli na miejscu, obejmującej w szczególności ustalenie rzeczywistego obszaru zgłoszonych upraw. Organ I instancji podczas weryfikacji wniosku skarżącej stwierdził rozbieżności w deklaracji powierzchni zgłaszanej do płatności przez rolnika z danymi będącymi w posiadaniu ARiMR zawartymi w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli, będącym jednym z podstawowych narzędzi służących do wykonywania przedmiotowych kontroli. Państwa członkowskie mogą wykorzystywać istniejące systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z wymogami podstawowymi w zakresie zarządzania oraz zasadami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska. W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 796//2004 z dnia 21.04.2004 r. istnieje zapis nakazujący wykorzystanie wszystkich środków dostępnych dla administracji rządowej w celu wyjaśnienia rozbieżności wykrytych w trakcie prowadzonej kontroli administracyjnej. W celu zlokalizowania działki rolnej w przestrzeni i prawidłowego określenia powierzchni uprawnionej do dopłat oraz wyłączenia gruntów nieuprawnionych do dopłat, zgodnie z rozporządzeniem Komisji obowiązkowe jest wykorzystanie materiałów kartograficznych czyli map i ortofotomap znajdujących się w Systemie Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS). Technologia, która umożliwia wykorzystanie map i ortofotomap w postaci elektronicznej, w tym wykonywania pomiarów w Zintegrowanym Systemie Zarządzania i Kontroli (ZSZiK) w trakcie obsługi wniosków to technologia informacji geograficznej (GIS). Jednym ze środków służących weryfikacji błędów kontroli administracyjnej są zgromadzone w systemie ZSZiK dane graficzne GIS. Według Rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003 oraz Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 uznawane są jako dane referencyjne w oparciu o które prowadzone są kontrole administracyjne oraz w oparciu o które prowadzonej jest postępowanie wyjaśniające. Za bezzasadny należy uznać zarzut skarżącej dotyczący zastosowanej w toku kontroli metody pomiarowej GPS, która dała wyniki odbiegające od danych zadeklarowanych we wniosku. Ustalanie obszaru działek rolnych może być prowadzone z wykorzystaniem wszelkich odpowiednich środków określonych przez odpowiednie władze, które zapewniają pomiar z dokładnością co najmniej równą tej wymaganej w przypadku oficjalnych pomiarów dokonywanych na podstawie przepisów krajowych. Metoda, którą posłużono się w sprawie ustalania powierzchni działek jest jedną z dopuszczalnych metod. Urządzenie GPS posiada wymagane prawem certyfikaty potwierdzające, że jakość pomiaru wykonanego tym odbiornikiem spełnia wymagania norm technicznych na poziomie Wspólnoty Europejskiej. W ocenie sądu orzekającego z uwagi na wielość dostępnych metod pomiarowych, nie można wymagać od organu administracji, aby jednocześnie dokonywał pomiaru różnymi metodami, które zresztą również mogły być niezadowalające dla strony. Należy podkreślić, iż celem kontroli jest stwierdzenie powierzchni działki rolnej w rozumieniu art. 3 pkt. 7 ustawy z dnia 18.12.2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności a nie działki ewidencyjnej na której jest ona położona. Z tego względu jako zupełnie chybione należy uznać argumenty skarżącej podnoszone w toku dotychczasowego postępowania, dotyczące nie okazania organom administracyjnym punktów granicznych działek, jako warunku prawidłowego ustalenia powierzchni działek. Organy administracyjne nie były zobligowane do ustalania ich położenia, bowiem w toku inspekcji na miejscu posługiwały się zdjęciami satelitarnymi, mapami geodezyjnymi oraz wgranym podkładem mapowym uwzględniającym również nachylenie terenu, oznaczającym granice działek ewidencyjnych widocznych na ekranie odbiornika GPS. Dodatkowo kontrolujący dokonali lustracji działek rolnych i porównali je z rzeczywistymi, naturalnymi ich granicami (drogi rowy), co pozbawia celowości okazywanie inspektorom granic działek ewidencyjnych. Niebagatelne znaczenie w procesie gromadzenia materiału dowodowego w celu wydania decyzji w przedmiotowej sprawie ma również dokumentacja fotograficzna sporządzona w miejscu kontroli, ukazująca w sposób nie budzący wątpliwości obszary kontrolowanych działek, które z uwagi na porośnięcie samosiejkami drzew i krzewów, w sposób jak najbardziej prawidłowy, zostały wykluczone z obszaru działek użytkowanych rolniczo. W powyższym zakresie postępowaniu organów administracyjnych nie można postawić zarzutów dokonania dowolnej oceny dowodów. Za bezzasadny należy uznać również argument skarżącej sprowadzający się do stwierdzenia, iż kontrolerzy w sposób nieuprawniony wyłączyli z areału użytkowanego rolniczo obszar porośnięty łąką, której termin wykaszania, do dnia kontroli, jeszcze nie upłynął. Zdaniem Sądu skarżąca nie chce przyjąć do wiadomości informacji, wyrażonej w uzasadnieniu decyzji organów obu instancji, iż okoliczność braku obowiązku wykoszenia łąk na badanym obszarze została uwzględniona, z istotnym jednak wyjątkiem, dotyczącym terenów porośniętych samosiejkami drzew i krzewów. Ich istnienie na działkach skarżącej niezbicie świadczy o długotrwałym ich wyłączeniu z rolniczego użytkowania, co czyni argument skarżącej zupełnie bezprzedmiotowym. Zarzut nie uczestniczenia w kontroli jest również bezpodstawny, bo zgodnie z informacjami zawartymi w protokole nr [...] na stronie 2 przy kontroli była obecna strona postępowania, której tożsamość stwierdzono na podstawie dowodu osobistego. Strona nie była obecna jedynie przy kontroli wykonanej przez wykonawcę zewnętrznego we [...] r., jednakże wyniki z tej inspekcji nie były uwzględnione w sprawie. Tak więc stwierdzić należy, że kontrola na miejscu w [...]r. została przeprowadzona prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i nie ma podstaw do przeprowadzenia ponownej kontroli. Organ I instancji w wyniku kontroli administracyjnej wniosku oraz kontroli na miejscu prawidłowo ustalił, iż różnica [...]ha między powierzchnią działek zadeklarowanych do płatności ONW – strefa górska we wniosku- [...]ha, a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu –[...]ha wyniosła [...] %, a więc w wysokości przekraczającej 50%,co skutkowało zgodnie z art. 16 ust.3 akapit 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 29 grudnia 2006 r. odmową przyznania płatności i nałożeniem na skarżąca sankcji w wysokości [...] zł. . Dlatego też w ocenie sądu orzekającego decyzja organu II instancji o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...]r. Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K., wydana po rozpoznaniu odwołania strony, odpowiada prawu. Sąd nie podziela zarzutu skarżącej iż organy ARiMR nie uwzględniły dobrowolnego zmniejszenia powierzchni przez stronę przed wykonaniem kontroli. Z akt sprawy wynika, że do wnioskodawczyni wystosowano wezwanie w dniu [...] r. w wyniku wykrycia przedeklarowania powierzchni podczas kontroli administracyjnej wniosku. Korekta powierzchni użytkowanej rolniczo na działkach ewidencyjnych nr [...], [...] i [...] poprzez jej zmniejszenie do [...]ha została wykonana na wyraźne wezwanie organu w oparciu o art.23 rozporządzenia Komisji WE Nr 796/2004, a nie z inicjatywy strony. Za powierzchnię deklarowaną należy uznać tą, która została przez stronę wskazana we wniosku z dnia [...] r. – [...]ha – strefa górska, a za stwierdzoną, tą którą organ I instancji ustalił w wyniku kontroli administracyjnej wniosku i kontroli na miejscu –[...]ha. Ponadto korekta zmniejszenia powierzchni w dniu [...] r. wbrew twierdzeniu skarżącej nastąpiła w niniejszej sprawie po przeprowadzeniu obu kontroli w dniach [...]-[...]r [...]-[...] r. Skarżąca myli toczące się postępowanie w sprawie przyznania płatności ONW z postępowaniem odrębnym w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej. W odniesieniu do wyników z kontroli wykonanej w dniu [...] r., na które powołuje się skarżąca w postępowaniu sądowym, Sąd po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w trybie art.106 par.3 p.p.s.a stwierdza, że protokół z tych czynności kontrolnych dotyczy wniosków strony i sprawy z roku [...]. Kontrola ta została wykonana przez wykonawcę zewnętrznego - spółkę "B" S.A. Wyniki tego protokołu nie mogły być znane organowi I instancji, bo decyzja w tej sprawie została wydana [...] r. Nie mogły być także uwzględnione przez organ II instancji, bo ustalenia tej kontroli nie były znane organowi administracji przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Z wyjaśnień organu wynika, że protokół został przekazany do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. i został poddany procedurze sprawdzenia i zatwierdzenia przez Regionalne Biuro Kontroli na Miejscu we W., która została zakończona dopiero dnia [...] r. Z treści protokołu złożonego do akt sprawy wynika, że skarżąca zadeklarowała we wniosku o płatności bezpośrednie w [...]r. mniejsze powierzchnie, niż w roku [...], którego dotyczy niniejsza sprawa. Deklaracja zatem uległa istotnej zmianie. Twierdzenie skarżącej, iż kontrola z [...] r. nie stwierdziła dużych nieprawidłowości nie jest zasadne. Nieprawidłowości te odnoszą się do danych z wniosku z [...]r. w związku z którym odbyła się kontrola. Jej wyniki nie mogą być zdaniem Sądu miarodajne w niniejszym postępowaniu. Natomiast wyniki kontroli przeprowadzonej we wrześniu [...]r. przez spółkę "B" w gospodarstwie skarżącej różnią się od wyników kontroli na miejscu z [...]r. bo nie uwzględniają faktu wykoszenia łąk do 31 października i realizacji na działkach programu rolnośrodowiskowego. Wyniki tej kontroli, jako mniej korzystne dla skarżącej nie były brane pod uwagę. Skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, to należało skargę jako niezasadną oddalić na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzec jak w sentencji wyroku.