III SA/Wr 680/07

III SA/Wr 680/07 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2009-03-31
Data wpływu
2007-12-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Wiesław Jakubiec /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne
Prawo pomocy
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
*Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 161  par. 1  pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku W. D. o przyznanie prawa pomocy w zakre- sie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarne- go we W. z dnia [...] nr [..] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2008 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 29 stycznia 2008 r. adwokat E.W., któremu skarżący udzielił pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy we wszystkich instancjach. Pełnomocnik brał udział w rozprawie, na której w dniu 7 października 2009 r. Sąd wydał wyrok oddalający skargę.
W piśmie z dnia 9 listopada 2008 r. skarżący zażądał przyznania mu "nowego" adwokata w celu złożenia skargi kasacyjnej podnosząc, że dotychczasowy pełnomocnik "nie ma ochoty na zrobienie czegokolwiek w sprawie" oraz że "został przekupiony", itp.
Pismem z dnia 19 listopada 2008 r. Sąd poinformował skarżącego, że rola Sądu ogranicza się wyłącznie do ustanowienia pełnomocnika i takowego skarżącemu ww. postanowieniem już przyznano. Sąd wyjaśnił, że kwestia wyznaczenia pełnomocnika należy do kompetencji właściwego organu korporacji zawodowej adwokatów.
We wniosku z dnia 21 stycznia 2009 r. skarżący zażądał ponownie przyznania adwokata z urzędu. Z kolei w piśmie z dnia 9 lutego 2009 r. adwokat E. W. stwierdził, że nie jest już pełnomocnikiem skarżącego, gdyż ten w dniu 8 października 2009 r. cofnął mu udzielone pełnomocnictwo, nadto o powyższym fakcie- według pełnomocnika- ma decydować, to że sam skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a w dniu 9 listopada 2008 r. skarżący wystąpił o przyznanie nowego adwokata.
W piśmie dnia 12 marca 2009 r. skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie adwokata z urzędu podnosząc wcześniejszą argumentację. Tożsamy wniosek skarżący powtórzył w dniu 19 marca 2009 r.
Podkreślić należy na wstępie, że Sąd nie ma kompetencji do zmiany osoby wyznaczonego z urzędu pełnomocnika lub przyznawania kolejnego prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, w sytuacji gdy dotychczasowe prawo pomocy w tym zakresie obowiązuje. Rola Sądu w kwestii prawa pomocy ogranicza się bowiem jedynie do jego przyznania (tj. np. ustanowienia adwokata (ale bez oznaczenia konkretnej osoby pełnomocnika)) lub odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na to jaką osobę organ samorządu właściwej korporacji wyznaczy na pełnomocnika stronie. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą danego organu samorządu zawodowego. Tylko ten organ (a nie Sąd) może być adresatem zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika i tylko do tego organu (np. Dziekana właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej) można kierować ewentualne wnioski (dobrze umotywowane) o zmianę osoby pełnomocnika, przy czym zaznaczyć należy, iż decyzja o tym czy taka zmiana jest konieczna (i że nastąpi) zależy tylko i jedynie od oceny ww. organu.
Jeśli żądanie zmiany pełnomocnika jest następstwem jedynie niezadowolenia skarżącego ze stanowiska pełnomocnika (który po zapoznaniu się aktami sprawy zgadza się ze stanowiskiem Sądu i nie znajduje podstaw do zaskarżenia wydanego w sprawie wyroku) i skarżący nie przedstawia innych merytorycznych zarzutów w stosunku do wyznaczonego pełnomocnika, to wydaje się, że będzie brak podstaw do wyznaczenia skarżącemu innego pełnomocnika, jednakże o tym zadecydować może już jedynie ww. organ.
Podsumowując- w niniejszej sprawie skarżący nadal ma (wbrew twierdzeniu pełnomocnika skarżącego) wyznaczonego zawodowego pełnomocnika- adwokata E. W., a tym samym stworzono skarżącemu gwarancje procesowe i zapewniono pomoc ze strony obiektywnego oraz profesjonalnego podmiotu. Dla Sądu istotny przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie ustanowienia adwokata) zostało już prawomocnym postanowieniem z dnia 9 stycznia 2008 r. stronie przyznane i uprawnienie to jest nadal aktualne. W świetle powyższego niniejszy wniosek uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało umorzyć.