III SA/Wr 623/09

III SA/Wr 623/09 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2009-12-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-10-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Bogumiła Kalinowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Samorząd terytorialny
Gry losowe
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
art. 22
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec, Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Protokolant apl. radc. Adam Małycha, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 grudnia 2009r. sprawy ze skargi W. D. na uchwałę R. M. W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wydania opinii o lokalizacji salonu gier na automatach na terenie W. oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda D. wniósł skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] r. w sprawie wydania opinii o lokalizacji salonu gier na automatach na terenie W., zarzucając istotne naruszenie § 47a ust. 2 uchwały nr XXVI/276/96 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 17 maja 1996 r. w sprawie przyjęcia Statutu Wrocławia (t.j. Dz. Urz. Woj. Doln. z 2004 r., Nr 213, poz. 3338) domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały,
Na poparcie żądania organ nadzoru przytoczył, że na sesji w dniu [...] r. Rada Miejska W. podjęła rzeczoną uchwałę, mocą której negatywnie zaopiniowała lokalizację salonu gier na automatach we W. przy ul. [...], na wniosek "A" Spółki z o.o. z siedzibą w B. B. Przebieg posiedzenia (sesji) Rady Miejskiej – jak dalej organ argumentował - powinien mieć swoje odzwierciedlenie w treści protokołu, a dokument ten ma fundamentalne znaczenie dla oceny prawidłowości przebiegu posiedzenia Rady, w tym trybu i zasad głosowania nad projektami uchwał. Jak ustalono, uchwała została podjęta po reasumpcji głosowania nad projektem uchwały (która po pierwszym głosowaniu zawierała opinię pozytywną co do przedmiotowej lokalizacji). Po powtórnym głosowaniu (reasumpcji) nad projektem uchwały, wyrażono opinię negatywną. W wyniku analizy treści protokołu, w szczególności w zakresie przebiegu głosowania nad projektem uchwały w sprawie wydania opinii o lokalizacji salonu gier na automatach, organ nadzoru uznał, że reasumpcja głosowania w przedmiotowej sprawie była prawnie niedopuszczalna.
Jak wynika bowiem z treści protokołu Rada Miejska W. w wyniku głosowania nad punktem [...] porządku obrad, tj. projektem uchwały (druk nr [...]), stosunkiem głosów: [...] radnych "za", [...] radnych "przeciw" oraz [...] radnych "wstrzymujących się" wyraziła pozytywną opinię co do przedmiotowej lokalizacji. Po głosowaniu, radny P. B. zgłosił wniosek o reasumpcję głosowania, uzasadniając to tym, iż "patrząc na tablicę podczas głosowania "za" widział [...] lub [...] zapalonych głosów, jednak wynik był [...] ". Po krótkiej dyskusji, Wiceprzewodnicząca Rady Miejskiej W. - M. Z. zarządziła [...] minutową przerwę. Po przerwie obradom przewodniczył zaś Przewodniczący Rady – J. O. Po ponownej dyskusji w kwestii reasumpcji głosowania w opisanej sprawie, Przewodniczący poddał wniosek radnego P. B. o przeprowadzenie reasumpcji, pod głosowanie Rady. Stosunkiem głosów: [...] radnych "za", [...] radnych "przeciw" bez głosów "wstrzymujących się", przyjęto wniosek o reasumpcję. W wyniku zaś ponownego głosowania nad projektem uchwały za opinią pozytywną opowiedziało się [...] radnych, przeciw [...] radnych, przy braku głosów wstrzymujących się. Tym samym, po reasumpcji głosowania, Rada Miejska W. wyraziła negatywną opinię co do lokalizacji salonu gier.
W dalszych wywodach skargi Wojewoda zauważył, że prawidłowa pod względem prawnym uchwała musi spełniać niezbędne wymagania zarówno w aspekcie materialnym jak i formalnym. Oznacza to, że treść uchwały musi być zgodna z przepisami prawa a ponadto tryb podjęcia uchwały winien odpowiadać określonym procedurom. Niewątpliwie do wymogów formalnych uchwały należeć będzie kwestia prawidłowego przeprowadzenia głosowania nad projektem uchwały, w tym ewentualnej reasumpcji głosowania. W odniesieniu do kategorii naruszeń formalnych przyjmuje się, że okolicznością dającą podstawy do stwierdzenia nieważności aktu, noszącą cechy istotnego naruszenia prawa, będą te naruszenia, na skutek których zapadła uchwała o innej treści niż gdyby owe naruszenie nie wystąpiło (wyrok NSA w Rzeszowie z dnia 27.01.1995, sygn. akt SA/Rz 58/94, OwSS 1996/3/87). Według § 47a Statutu Miasta Wrocławia:
"1. Wniosek o reasumpcję głosowania może być zgłoszony tylko w ramach rozpatrywanego punktu porządku obrad Rady.
2. Wniosek o reasumpcję można zgłosić, jeśli zachodzą uzasadnione wątpliwości co do:
1) przebiegu głosowania,
2) obliczenia wyników głosowania,
3) błędnego zrozumienia przez radnych przedmiotu lub sposobu (zasad) głosowania.
3. Reasumpcji głosowania nie mogą być poddane wyniki głosowania jawnego imiennego."
Powołane przepisy Statutu określają enumeratywnie przesłanki przeprowadzenia reasumpcji głosowania. Wskazane statutowe przesłanki reasumpcji głosowania stanowią wyjątek od związanego i trwałego charakteru wyniku głosowania przez kolegialny organ gminy. Z uwagi na treść powołanych przepisów Statutu, organ nadzoru zauważył, że wymienione okoliczności muszą zaistnieć w sposób obiektywny i być uzasadnione. W ocenie natomiast Wojewody D. opisane w protokole z sesji wątpliwości radnego co do przebiegu i wyników głosowania nie mają charakteru obiektywnego i nie mogły stanowić uzasadnionej przyczyny reasumpcji głosowania. Wiceprzewodnicząca Rady a następnie Przewodniczący Rady Miejskiej W., jak i pozostali radni Rady Miejskiej nie wnosili uwag co do przebiegu głosowania. Zwrócić należy zaś uwagę – zdaniem organu nadzoru - na zawarte w protokole wątpliwości radnych co do wystąpienia uzasadnionych podstaw reasumpcji głosowania w opisanej sprawie.
Dopuszczenie reasumpcji głosowania bez rzetelnego odniesienia się do statutowych podstaw reasumpcji stwarza zagrożenie dla stałości i pewności rozstrzygnięć (uchwał) podejmowanych przez organ stanowiący gminy. Stworzenie precedensu polegającego na dokonywaniu reasumpcji głosowania w danej sprawie, w każdym przypadku zgłoszenia wniosku o reasumpcję godzi nie tylko w zasadę zaufania obywateli wobec organów władzy publicznej, lecz także w konstytucyjną zasadę demokratycznego państwa prawnego. Zapadłe, po przeprowadzeniu reasumpcji głosowania oraz przerwie w posiedzeniu Rady Miejskiej, rozstrzygnięcie w sprawie wydania opinii o lokalizacji salonu gier na automatach jest bowiem zasadniczo odmienne od pierwotnego. Fakt przeprowadzenia ponownego głosowania w opisanej sprawie, przy jednoczesnym braku uzasadnionych podstaw reasumpcji, doprowadził do przyjęcia uchwały innej treści.
W końcowym fragmencie skargi organ nadzoru zasygnalizował, że wskazane naruszenie przepisów proceduralnych w zakresie reasumpcji głosowania w tego rodzaju sprawach, tj. wydania opinii o lokalizacji ośrodka gier, nie ma charakteru incydentalnego i powołał się w tej mierze na dwa inne przypadki dotyczące "B" Sp. z o.o.
W odpowiedzi Gmina W. wniosła o oddalenie skargi podnosząc, że w przypadku Rady Miejskiej W. reasumpcja głosowania znajduje swoje uregulowanie w postanowieniach Statutu Wrocławia tj. § 25 i § 47a. Z analizy tych przepisów wynikają przesłanki formalne i przesłanki materialne wniosku o reasumpcję głosowania. Przesłanki formalne są następujące: a) prawo zgłoszenia wniosku przysługuje radnemu, b) wniosek może być zgłoszony w trakcie sesji, a nadto tylko w ramach rozpatrywanego punktu porządku obrad, c) wniosek nie może dotyczyć głosowania jawnego imiennego. Wymienione przesłanki odwołują się do okoliczności mających znaczenie z punktu widzenia dopuszczalności wniosku. Przesłanki materialne, w świetle których dokonuje się oceny zasadności zgłoszonego wniosku, określa § 47a ust. 2 Statutu. W świetle treści § 25 Statutu wniosek o reasumpcję głosowania jest wnioskiem formalnym, o którym rozstrzyga - w drodze głosowania, Rada Miejska Wrocławia. Głosowanie przez Radę Miejską nad wnioskiem wymaga uprzedniej oceny zaistnienia wymienionych wyżej przesłanek formalnych i materialnych, od której uzależnione jest uwzględnienie albo nieuwzględnienie przez Radę Miejską wniosku o reasumpcję głosowania, a w dalszej kolejności, stosownie do podjętej decyzji, przeprowadzenie reasumpcji głosowania nad projektem uchwały. Wobec powyższego należy rozróżnić reasumpcję głosowania rozumianą jako czynność ponownego (powtórzenia) głosowania nad projektem uchwały od wniosku o reasumpcję, którego uwzględnienie skutkuje dokonaniem czynności reasumpcji.
Jak następnie wywodziła strona przeciwna - z przepisu § 47a ust. 2 wynikają trzy przesłanki materialne wniosku o reasumpcję głosowania a Rada Miejska rozpatrując wniosek o reasumpcję bada zaistnienie jednej z wymienionych przesłanek materialnych, poddając ocenie okoliczności podniesione przez wnioskodawcę w kontekście tego czy stanowią one uzasadnione wątpliwości co do przebiegu głosowania lub obliczenia wyników głosowania lub błędnego zrozumienia przez radnych przedmiotu lub sposobu (zasad) głosowania. Z uwagi na zawarte w treści skargi stwierdzenie "(...) należy zauważyć, że wymienione okoliczności muszą zaistnieć w sposób obiektywny oraz muszą być uzasadnione.", które strona skarżąca odnosi do przepisu § 47a ust. 2 Statutu, wydaje się - zdaniem strony przeciwnej - że istotne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest zrozumienie statutowego pojęcia uzasadnionych wątpliwości. W języku polskim "uzasadniony" w użyciu przymiotnika to - oparty na obiektywnych racjach, podstawach, słuszny, usprawiedliwiony, a "wątpliwość" - bycie wątpliwym, wahanie, powątpiewanie, niepewność (Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka, PWN 1996, t. 3). W świetle brzmienia § 47a ust. 2 Statutu uzasadnione (obiektywne, usprawiedliwione) mają być wątpliwości (niepewność, wahanie) co do np. przebiegu głosowania, zgłoszone we wniosku o reasumpcję przez radnego. Dla oceny wniosku o reasumpcję jako zasadnego i podlegającego uwzględnieniu wystarczającym jest ustalenie, iż zaistniały okoliczności, które stanowią uzasadnione wątpliwości co do np. przebiegu głosowania. Zarzucono dalej, że w treści skargi strona skarżąca posługuje się sformułowaniami: "uzasadnione przyczyny reasumpcji", "uzasadnione podstawy reasumpcji", choć na tle brzmienia § 47a ust.2 uzasadnione mają być wątpliwości np. co do przebiegu głosowania, które stanowią przesłankę materialną wniosku o reasumpcję.
Godząc się ze stwierdzeniem skargi, że protokół z przebiegu posiedzenia Rady Miejskiej ma fundamentalne znaczenie dla oceny prawidłowości przebiegu posiedzenia Rady, w tym trybu i zasad głosowania nad projektami uchwał – strona przeciwna na tle treści tego protokołu wyciągnęła wszakże odmienne niż organ nadzoru wnioski, uznając, że zgłoszone przez radnego wnioskodawcę, podczas rozpatrywania [...] punktu obrad, wątpliwości dotyczą przebiegu głosowania oraz obliczenia wyników głosowania. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej są to uzasadnione wątpliwości, co potwierdza przebieg dyskusji nad wnioskiem o reasumpcję głosowania nad zaskarżoną uchwałą. Powyższa okoliczność potwierdza zatem, że Rada Miejska rozpatrując wniosek o reasumpcję głosowania w sposób rzetelny odniosła się do statutowych przesłanek materialnych wniosku. Również należy zauważyć, że dla oceny, czy zgłoszone wątpliwości co do przebiegu głosowania i obliczenia wyników są uzasadnione, nie ma znaczenia, iż co do przebiegu głosowania uwag nie wnosili pozostali radni, Przewodniczący czy Wiceprzewodniczący Rady Miejskiej.
Poza tym, jak dalej podkreślono w odpowiedzi na skargę - z przebiegiem głosowania związana jest realizacja zasady jawności głosowania, wyrażająca się w postaci głosowania przez podniesienie ręki. Z kolei głosowanie w tym liczenie głosów odbywa się przy pomocy pracowników Biura Rady Miejskiej Wrocławia (postanowienia § 46 i § 47 Statutu Wrocławia). Możliwe jest ręczne liczenie głosów lub elektroniczne liczenie głosów za pomocą urządzenia obsługiwanego przez pracownika Biura Rady. W tym ostatnim przypadku prawidłowe głosowanie wymaga podniesienia ręki przez radnego przy równoczesnym naciśnięciu odpowiedniego przycisku urządzenia do liczenia głosów, Z punktu widzenia zasady jawności podczas głosowania najważniejsze jest podniesienie ręki bowiem ono ukazuje, obecnej na sali publiczności jak również publiczności oglądającej internetową transmisję z obrad Rady, sposób głosowania radnych. Jednakże z punktu widzenia wyniku głosowania istotnego znaczenia nabierają obliczenia głosów przez elektroniczne urządzenie, które są wyświetlane na tablicy wyników. W tym świetle nie można zgodzić się z dokonaną przez stronę skarżącą oceną o prawnej niedopuszczalności reasumpcji głosowania w przedmiotowej sprawie.
Ustosunkowując się do zgłoszonej w treści skargi sygnalizacji, strona przeciwna podała, że przytoczona w tym zakresie argumentacja strony skarżącej nie ma żadnego znaczenia w rozpatrywanej sprawie, niemniej odnosząc się do sformułowanego zarzutu odnośnie przypadku "B" Sp. z o.o. zauważyła, że zaistniała tamże reasumpcja głosowania była niezgodna z postanowieniami § 47 ust. 1 oraz § 30 ust. 6 Statutu , a nie § 47a ust. 2, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył , co następuje :
Po myśli art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 poz. 1269) kontrola sądowoadministracyjna sprawowana jest pod względem zgodności z prawem , jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Powołana ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wprowadza innych kryteriów poza zgodnością z przepisami prawa podjętej uchwały lub aktu, o których mowa w treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 i 6. W świetle art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na taką uchwałę lub akt stwierdza ich nieważność w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Wprowadzając sankcję nieważności jako następstwa naruszenia przepisu prawa ustawodawca nie określił rodzaju naruszenia prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, że podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały stanowią takie naruszenia prawa, które mieszczą się w kategorii istotnych, rażących naruszeń, przykładowo - w razie podjęcia uchwały przez organ niewłaściwy, braku podstawy prawnej do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwego zastosowania przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenia procedury podejmowania uchwał etc.
W ocenie Sądu wniesiona skarga nie jest zasadna, nie stwierdzono bowiem zarzucanego naruszenia prawa.
W kwestii powtórnego głosowania (reasumpcji), wypada zauważyć, że stanowiące prawo miejscowe statuty jednostek samorządowych mogą na podstawie art. 22 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jt. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591 ze zm.) wprowadzać szczegółowe rozwiązania dopuszczając taką możliwość. Reasumpcja głosowania została objęta przedmiotem regulacji w Statucie Wrocławia (Dz. Urz. Wojew. D. z 2004 r. Nr 213, poz. 3338), gdzie normując procedurę głosowania w rozdziale 7 postanowiono w § 47a:
"1. Wniosek o reasumpcję głosowania może być zgłoszony tylko w ramach rozpatrywanego punktu porządku obrad Rady.
2. Wniosek o reasumpcję można zgłosić, jeśli zachodzą uzasadnione wątpliwości co do:
1) przebiegu głosowania,
2) obliczenia wyników głosowania,
3) błędnego zrozumienia przez radnych przedmiotu lub sposobu (zasad) głosowania.
3. Reasumpcji głosowania nie mogą być poddane wyniki głosowania jawnego imiennego."
Spór dotyczący reasumpcji głosowania w sprawie wyrażenia opinii o lokalizacji salonu gier na automatach na terenie W., na wniosek Spółki z o.o. "A" - w rzeczy samej nie dotyczy oceny stanu prawnego, gdyż ten nie budzi wątpliwości żadnej ze stron, lecz oceny stanu faktycznego, albowiem na jego tle strony wywodzą zgoła odmienne wnioski w aspekcie spełnienia przesłanek z § 47a ust. 2 Statutu. Rozstrzygnięcia zatem wymaga, czy stan faktyczny, odzwierciedlony w protokole obrad z sesji Rady Miejskiej W., usprawiedliwia uznanie, że zgodnie z prawem, to jest przywołanym § 47a ust. 2, doszło do reasumpcji glosowania.
Przedmiotowy Statut nie wprowadza szczególnych, osobnych rozwiązań w zakresie formy czy też trybu samego stwierdzania "uzasadnionych wątpliwości" co do przebiegu głosowania, obliczenia wyników lub błędnego zrozumienia przez radnych przedmiotu lub sposobu (zasad) głosowania w kontekście cytowanego § 47a. Zastosowanie zatem będą tu miały reguły z Rozdziału 4 Statutu – zatytułowanym "Sesja Rady". Tym samym należy przyjąć, że wystarczające jest by fakt zaistnienia któregoś z określonych zdarzeń – warunkujących po myśli § 47a ust. 2 możliwość złożenia wniosku o reasumpcję - został sformułowany na poparcie wniosku przez wnioskodawcę (radnego), przy czym zgodzić się należy ze stroną skarżącą, że winny być to wątpliwości istniejące obiektywnie, skoro mają być one "uzasadnione". A to z kolei oznacza, że wniosek zgłoszony w tej materii powinien już wskazywać na okoliczności, z racji których owe wątpliwości się pojawiły, czyli inaczej ujmując – sam formalny wniosek o reasumpcję głosowania zgłoszony w trakcie sesji (§ 25 ust.1 pkt 8 Statutu) powinien być poparty uzasadnieniem zawartym w treści wypowiedzi wnioskodawcy, podlega bowiem ocenie rady, gdyż rozstrzyga ona o tym wniosku formalnym po wysłuchaniu wnioskodawcy oraz ewentualnie jednego przeciwnika i jednego zwolennika wniosku (vide § 25 ust. 4 Statutu). Trafnie przy tym strona przeciwna podnosi, że należy rozróżnić reasumpcję głosowania - rozumianą jako czynność ponownego głosowania nad projektem uchwały - od formalnego wniosku o reasumpcję, którego uwzględnienie skutkuje dokonaniem aktu reasumpcji oraz, że zgłoszenie opisanych "uzasadnionych wątpliwości" ma dotyczyć etapu składania wniosku o reasumpcję, a nie późniejszej czynności reasumpcji.
Zdaniem Wojewody D. opisane w protokole z sesji wątpliwości radnego co do przebiegu i wyników głosowania nie mają charakteru obiektywnego i nie mogły stanowić uzasadnionej przyczyny reasumpcji głosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ Wiceprzewodnicząca Rady a następnie Przewodniczący Rady Miejskiej W., jak i pozostali radni Rady Miejskiej nie wnosili uwag co do przebiegu głosowania, a ponadto nie można pominąć zawartych w protokole wątpliwości radnych co do wystąpienia uzasadnionych podstaw reasumpcji głosowania w opisanej sprawie.
W ocenie Sądu, w rozpatrywanym przypadku Rada Miejska jednak dokonała oceny prawnej w aspekcie wymogów formalnych i materialnych wniosku o reasumpcję głosowania i nie naruszyła prawa ani obowiązujących zgodnie ze Statutem procedur, zaś z przytoczonymi twierdzeniami organu nadzoru w tej materii trudno się zgodzić, jeśli dogłębnie przestudiuje się protokół obrad – co jest zresztą nieodzowne przy sporze opartym na kwestionowaniu podstaw faktycznych.
W tym celu, w pierwszym rzędzie należy przy analizie protokołu z sesji (pkt [...] porządku obrad), odzwierciedlającego wypowiedzi radnych – oddzielić w nich treści dotyczące sfery faktów co do głosowania i reasumpcji - od treści, które odnoszą się do sfery wyrażanych przez radnych opinii w przedmiocie zasadności reasumpcji.
Oczywistym jest bowiem, że dla oceny spełnienia przesłanek z § 47a istotne znaczenie ma ustalenie faktów, a nie przekonań, tudzież sądów poszczególnych radnych w tej materii.
Z protokołu wynika, że w dyskusji przed głosowaniem, jako pierwsza i jedyna zresztą, zabrała głos radna U. M., po czym prowadzący zarządził głosowanie nad projektem uchwały zawartym na druku nr [...]. Za pozytywną opinią głosowało [...] radnych, przeciw [...] radnych, wstrzymało się [...] radnych.
Po tym głosowaniu radny P. B. wniósł o reasumpcję głosowania ze względu na to, że "patrząc na tablicę podczas głosowania "za" widział [...] lub [...] zapalonych głosów, jednak wynik był [...]."
Dalej zabrał głos radny T. C. – lecz zapis jego wypowiedzi jest nieczytelny.
Następnie radny L. W. zauważył, cyt.: " Pani Przewodnicząca, pani tak szybko mówiła "za", "przeciw", to nie jest oczywiście zarzut, że w momencie, w którym ja wciskałem przycisk "za", pani Przewodnicząca mówiła "przeciw" lub "wstrzymuję się".
Dalej radna U. M.: "Pani Przewodnicząca, głosuje się przez naciśnięcie przycisku i podniesienie ręki. Jeśli ktoś ma na tyle odwagę, żeby urządzać ludziom, powiedzmy, piekło w budynku, to niech ma odwagę publicznie podnieść rękę "za". Proszę o reasumpcję głosowania". I następnie ad vocem do wypowiedzi radnej U. G. – "parę miesięcy temu była sytuacja, (...) też był problem, inaczej radni podnosili rękę i inaczej głosowali. Była reasumpcja głosowania."
Radny P. B.: "ponawiam swój wniosek, proszę o reasumpcję głosowania."
Po przerwie prowadzenie obrad przejął Przewodniczący J. O., który podniósł: "wniosek, który był postawiony przez pana radnego B. i poparty przez inne osoby, jest wnioskiem istotnym według oceny prawników dlatego, że formuła naszego głosowania jest następująca: kto jest "za" lub "za pozytywną opinią" proszę podnieść rękę i nacisnąć przycisk. W związku z tym, że nie mamy możliwości fizycznej stwierdzenia, kto jak głosował, a głosowanie jest jawne, ponieważ nasza aparatura zapisuje tylko wynik końcowy: kto był za, kto przeciw, kto się wstrzymał. (...) Ja wniosek pana radnego B. poddam pod głosowanie pytając, kto jest za reasumpcją głosowania i w zależności od wyniku głosowania będziemy ponownie głosowali ten punkt. Po prostu nie ma fizycznej możliwości przy głosowaniu jawnym, kto jak głosował. Gdyby istniała możliwość wydruku i rozdania Państwu, to byłoby po sprawie i wniosek nie byłby istotny. Natomiast my takiej możliwości w tym systemie elektronicznym nie mamy, tzn. przypisania sposobu głosowania osobie. Stąd, będę Państwa pytał, kto jest za reasumpcją głosowania. Jeżeli opinia będzie pozytywna będziemy ponownie głosowali, jeżeli będzie negatywna nie będziemy głosować."
W dalszej dyskusji ponownie Przewodniczący J. O. – "(...) w związku z tym, że nie jesteśmy w stanie sprawdzić, kto jak głosował powinien wniosek o reasumpcję być poddany pod głosowanie. I później jeszcze – " (...) od tego momentu będę bardzo zwracał uwagę na to, jak będziemy przeprowadzali czynności głosowania. "Proszę podnieść rękę i nacisnąć przycisk" i w ten sposób będziemy robili, skoro tego typu uwagi są, a radny ma prawo złożyć wniosek o reasumpcję tym bardziej, że nie jesteśmy w stanie w żaden sposób wskazać jaki de facto był wynik głosowania."
Przeprowadzono następnie głosowanie nad reasumpcją głosowania:
Za głosowało [...] radnych, przeciw [...] radnych, głosów wstrzymujących się nie było.
Reasumpcja głosowania nad uchwałą na druku [...]:
Za opinią pozytywną głosowało [...] radnych, przeciw [...] radnych, głosów
wstrzymujących się nie było.
Z protokołu zatem wynika – wbrew przeświadczeniu organu nadzoru, że radny P. B. nie był jedynym, który składał wniosek o reasumpcję, gdyż uczyniła to także radna U. M. Wniosek ten uzasadniał wątpliwościami co do przebiegu głosowania i jego wyniku, to znaczy rozbieżnością między wynikami na tablicy elektronicznej w trakcie głosowania "za" a ostatecznym. Radna U. M. wskazywała również na rozbieżność wyniku między liczbą głosów liczonych przez podniesienie ręki a uwidocznionych na tablicy elektronicznej po naciśnięciu przycisku. Wypowiedź radnego L. W. wskazuje, że Przewodnicząca przeprowadziła czynności głosowania tak szybko, że w momencie, w którym naciskał przycisk "za", już odbywało się głosowanie "przeciw" lub "wstrzymuję się". Na ten brak synchroniczności głosowania niedwuznacznie wskazywał po przerwie Przewodniczący, który między innymi oświadczył, że aparatura elektroniczna zapisuje tylko wynik końcowy i na przyszłość będzie bardzo zwracał uwagę na przeprowadzanie czynności głosowania przy formule: "Proszę podnieść rękę i nacisnąć przycisk".
Z zapisów w protokole wywieść zatem trzeba, że istniały obiektywnie uzasadnione wątpliwości zarówno co do przebiegu głosowania jak i obliczenia wyników, czego wyrazem było przyjęcie wniosku i reasumpcja. Przeciwnie do zapatrywania organu nadzoru – nie były one bynajmniej jednostronne, to znaczy - nie zostały wyartykułowane wyłącznie przez wnioskodawcę. W przedstawionym stanie faktycznym należy uznać wobec tego, że nie doszło do obrazy postanowień § 47a ust. 2 Statutu. Niezasadny jest tym samym zarzut skargi o przyzwoleniu na precedens skoro przepisy Statutu przewidują możliwość dokonania reasumpcji pod warunkami, których dochowano. Podobnie zarzut uchybienia procedurze reasumpcji w innych sprawach (wyrażenia opinii na wniosek "B") jest bezskuteczny albowiem nie pozostaje w związku z rozpatrywaną sprawą i nie może rzutować na jej prawną ocenę. Z kolei nie może także przesądzać negatywnie okoliczność, że w wyniku ponownego głosowania zapadła uchwała o odmiennej niż pierwotnie treści, gdyż jest to oczywistą konsekwencją zgodnego z prawem dopuszczenia reasumpcji jako powtórnego głosowania w tym samym przedmiocie.
Z powołanych względów Sąd skargę oddalił po myśli art. 151 p.p.s.a.