III SA/Wr 602/22

III SA/Wr 602/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-05-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-07-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Andrzej Nikiforów
Anna Kuczyńska-Szczytkowska /sprawozdawca/
Katarzyna Borońska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1842
art. 15gga i  art. 15ggb
Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów, Asesor WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska (sprawozdawca), Protokolant: specjalista Renata Pawlak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 maja 2023 r. sprawy ze skargi F. we W. na akt Dyrektora Dolnośląskiego Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia 13 maja 2021 r. nr NS/AMS/3055/74/21 w przedmiocie przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy I. uchyla zaskarżony akt; II. zasądza od Dyrektora Dolnośląskiego Wojewódzkiego Urzędu Pracy na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
F. we W. (dalej: strona skarżąca) w dniu 29 kwietnia 2021 r. złożyła wniosek o przyznanie świadczeń ze środków funduszu gwarantowanych świadczeń pracowniczych na rzecz ochrony miejsc pracy (wniosek nr [...]/[...]-[...]/[...]). W złożonym wniosku oświadczyła m.in., że jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców i że na dzień 31 marca 2021 r. prowadziła działalność gospodarczą oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, kodem 55.10.Z.
Dyrektor Dolnośląskiego Wojewódzkiego Urzędu Pracy (dalej: organ, Dyrektor DWUP) aktem z 13 maja 2021 r. (nr NS/AMS/3055/74/21) odmówił stronie skarżącej udzielenia świadczenia. Podał, że weryfikację poprawności złożonego wniosku przeprowadzono na podstawie przepisów ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842, ze zm., dalej: ustawa COVID-19, uCOVID) oraz rozporządzenia z 16 kwietnia 2021 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. z 2021 r., poz. 713). Wskazał, że strona skarżąca nie spełniła warunku w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności gospodarczej według PKD, który sprawdzono na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 31 marca 2021 r. według stanu na koniec tego dnia. Poinformował, że działalność gospodarcza stowarzyszenia/fundacji wpisana w KRS do rejestru przedsiębiorców jest wpisywana do rejestru REGON zawsze jako działalność drugorzędna (a nie działalność przeważająca). Uruchomienie środków pomocy możliwe jest jedynie w przypadku spełnienia wszystkich warunków i kryteriów określonych w przepisach specustawy, w tym odpowiedniego wpisu w rejestrze REGON.
Pismem z 20 maja 2021 r. Fundacja złożyła pismo nazwane odwołaniem od negatywnego rozstrzygnięcia w sprawie złożonego wniosku o przyznanie świadczeń pracowniczych. Podkreśliła, że jest podmiotem uprawnionym do uzyskania pomocy, ponieważ jest przedsiębiorcą, prowadzi działalność gospodarczą jako przedsiębiorca i figuruje w rejestrze przedsiębiorców prowadzonym przez Krajowy Rejestr Sądowy. Z rejestru tego wynika, że na dzień 31 marca 2021 r. prowadziła działalność gospodarczą, a jej przeważającą działalnością jest działalność oznaczona kodem 55.10.Z. Fundacja podkreśliła ponadto, że prowadzi działalność gospodarczą zarówno w siedzibie Fundacji we W. jak i w oddziale w B. i jest to wskazane w wypisie z rejestru przedsiębiorców prowadzonym przez KRS. Fundacja w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON figuruje jako podmiot w dwóch pozycjach.
W piśmie z 27 maja 2021 r. (nr.[...]/[...]/[...]/[...]/[...]) Dyrektor DWUP wskazał, że kod przeważającej działalności sprawdzany jest na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 31 marca 2021 r. według stanu na koniec tego dnia. W sprawie dane zostały sprawdzone na podstawie nr REGON – [...] podanego w złożonym wniosku. Powołanie się natomiast przez Fundację na fakt figurowania Fundacji w krajowym Rejestrze Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON) w dwóch pozycjach również nie ma wpływu na zmianę rozstrzygnięcia w sprawie przyznania świadczeń. Podmiot o numerze REGON [...] jest jednostką lokalną. Organ zaznaczył, że jednostka lokalna, nie jest przedsiębiorca w rozumieniu art. 4 ust. 1 i 2 Prawa Przedsiębiorców. W konsekwencji podmiotowi, ubiegającemu się o pomoc, a mającemu status jednostki lokalnej, nie przysługuje wsparcie wynikające z art. 15gga ustawy COVID-19.
W aktach administracyjnych sprawy znajduje się wydruk informacji z Głównego Urzędu Statystycznego przedstawiający stan danych na dzień 13 maja 2021 r., z którego wynika, że strona skarżąca (nr REGON – [...]) na ten dzień miała wpisaną w rejestrze REGON działalność przeważającą wg kodu PKD 94.99.Z – działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej nieskalsyfikowana. Wśród pozostałych działalności wymieniono m.in. kod PKD 55.10.Z. Ponadto z wydruku z KRS według stanu na dzień 21 maja 2021 r. wynika, że w dniu 22 grudnia 2020 r. wpisano jako przeważający kod PKD 55.10.Z (Hotele i podobne obiekty zakwaterowania). W aktach administracyjnych znajduje się także wydruk informacji z Głównego Urzędu Statystycznego przedstawiający stan danych na dzień 21 maja 2021 r., z którego wynika, że strona skarżącą utworzyła jednostkę lokalną o numerze REGON [...], z wpisaną przeważającą działalnością wg kodu PKD 55.10.Z (na dzień 21 maja 2021 r.).
Strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na akt Dyrektora DWUP z 13 maja 2021 r. zarzucając:
1. naruszenie § 1a ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz w zw. z art. 15gga ust. 3 oraz ust. 4 i ust. 5 pkt 1 i 2 oraz ust. 6, ust. 9 i ust. 11 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia w zw. z § 1a ust. 2 oraz § 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, poprzez bezpodstawną negatywną ocenę wniosku z dnia 29 kwietnia 2021 r. i bezpodstawne negatywne rozstrzygnięcie tego wniosku (według organu rzekomo z tego powodu, że strona skarżąca miałaby nie być przedsiębiorcą o zakresie działalności głównego PKD wymaganego w § 1a ust. 1 ww. rozporządzenia), podczas gdy spełniono wszystkie wymogi uzyskania wsparcia finansowego określone w ww. przepisach (regulacja § 1a ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż przepis art. 15gga ustawy covid-19 stosuje się, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału (tj. rozdziału tego rozporządzenia). Stosowanie, na mocy odesłania zawartego w rozporządzeniu, całego przepisu art. 15gga ustawy Covid (całego przepisu, ponieważ odesłanie nie zawiera ograniczenia do określonych ustępów art. 15gga);
2. dokonanie negatywnej oceny wniosku bez przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego oraz bez właściwej oceny wniosku i bez właściwej oceny dowodów, a tym samym bezpodstawną negatywną ocenę wniosku z powodu wadliwego uznania, jakoby rzekomo wniosek miał nie spełniać wymogów uprawniających do przyznania wsparcia finansowego w zakresie określonego PKD wnioskodawcy (strony skarżącej).
Mając powyższe na względzie strona skarżąca wniosła o:
uchylenie w całości zaskarżonego aktu (art. 146 § 1 PPSA);
uznanie uprawnienia wynikającego z przepisów prawa, tj. uznanie prawa strony skarżącej do otrzymania świadczeń pracowniczych, odnośnie wniosku z dnia 29 kwietnia 2021 r. nr [...]/[...]-[...]/[...] o przyznanie świadczeń na podstawie art. 15gga ustawy Covid-19 albo aktów wykonawczych wydanych na podstawie art. 15ggb ust. 1 ustawy covid-19 (a więc § 1a ust. 1 i ust. 2 oraz § 2 i § 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. oraz art. 15gga ww. ustawy, stosowanego na mocy odesłania zawartego w § 1a ust. 1 ww. aktu wykonawczego) na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków funduszu gwarantowanych świadczeń pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników, tj. uznanie uprawnienia strony skarżącej do otrzymania dofinansowania do wynagrodzeń dla 7 pracowników w kwocie po 2.000 zł miesięcznie z osobna dla każdego pracownika na okres 3 miesięcy poczynając od kwietnia 2021 r. włącznie;
zasądzenie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej według norm prawem przewidzianych, w tym kosztów zastępstwa prawnego przez pełnomocnika według norm przepisanych;
Ponadto strona skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z:
wydruku zbiorczego ze strony GUS - na fakt wpisania strony skarżącej do rejestru GUS dwukrotnie, lecz pod tym samym adresem przy "ul. [...] [...] we W., oraz że dwa wpisy do rejestru GUS dotyczą tego samego podmiotu (strony skarżącej);
zaświadczenia o numerze REGON z dnia 14 maja 2021 r. - na fakt wpisania strony skarżącej do rejestru GUS dwukrotnie, lecz pod tym samym adresem przy ul. Świdnickiej 31 we Wrocławiu, oraz że dwa wpisy do rejestru GUS dotyczą tego samego podmiotu (strony skarżącej);
pisma GUS z dnia 26 maja 2021 r. - na fakt wpisania w rejestrze GUS strony skarżącej na dzień 31 marca 2021 r. przeważającej działalności gospodarczej w podklasach, które mieściły się w katalogu podklas PKD wskazanych w § 1a ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 oraz na fakt wpisania strony skarżącej do rejestru GUS jako przedsiębiorcy;
dwóch wydruków ze strony GUS z dnia 21 maja 2021 r. - na fakt wpisania strony skarżącej do rejestru GUS jako przedsiębiorcy oraz wpisania w tym rejestrze odnośnie strony skarżącej na dzień 31 marca 2021 r. przeważającej działalności gospodarczej w podklasach, które mieściły się w katalogu podklas PKD wskazanych w § 1a ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19, na fakt wpisania strony skarżącej do rejestru GUS dwukrotnie, lecz pod tym samym adresem przy "ul. [...] [...] we W., oraz że dwa wpisy do rejestru GUS dotyczą tego samego podmiotu (strony skarżącej);
pełnego KRS strony skarżącej - na fakt wpisu strony skarżącej do rejestru przedsiębiorców KRS od 2005 r. oraz złożenia wniosku o dofinansowanie przez umocowanego reprezentanta strony skarżącej (prezesa zarządu);
deklaracji dla podatku od towarów i usług za marzec 2021 rok oraz deklaracja VAT-7 za wrzesień 2020 rok na fakt spełnienia przez stronę skarżącą warunku, aby spadek przychodów z działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z trzech miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy w następstwie wystąpienia COVID-19 co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r.;
dwóch umów o pracę oraz pięciu aneksów do umów o pracę - na fakt zatrudniania przez stronę skarżącą siedmiu pracowników w pełnych wymiarach czasu pracy za wynagrodzeniem miesięcznym 2.850 zł lub 2.800 zł brutto oraz zatrudniania tych osób przez okres dłuższy (wcześniejszy) niż 3 miesiące przed złożeniem wniosku z dnia 29 kwietnia 2021 r.
W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podkreśliła w szczególności, że została wpisana do KRS do rejestru przedsiębiorców w dniu 12 sierpnia 2005 r. (w tym samym dniu co do rejestru stowarzyszeń i fundacji), czyli od samego początku istnienia fundacja prowadzi działalność gospodarczą i prowadziła ją również w dniu 31 marca 2021 r. oraz prowadzi ją w dalszym ciągu cały czas. Wskazała, że pozycja 79.12.Z była wskazana w dniu 31 marca 2021r. jako przeważająca w wyszukiwarce GUS w jednostce lokalnej- czyli tam gdzie fundacja jest opisana jako przedsiębiorca. Niezależnie od tego strona skarżąca na dzień 31 marca 2021 r. prowadziła działalność przeważającą w podklasie 55.10.Z, co było uwidocznione w KRS wpisem od dnia 22 grudnia 2020 r. i zostało zgłoszone do GUS do rejestru REGON w dniu 14 maja 2021 r. W danych GUS strona skarżąca jest wpisana jako fundacja, a jako przedsiębiorca jest wpisana jako jednostka lokalna osoby prawnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie skargi. Podtrzymał swoje stanowisko o braku spełnienia przez stronę warunku do uzyskania świadczenia.
Na rozprawie w dniu 25 maja 2023 r. pełnomocnik strony skarżącej dodał, że organ naruszył przepisy postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:
art. 7, 77 § 1 i 79a § 1 k.p.a w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego ustalania stanu faktycznego, co doprowadziło do błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jakoby Skarżąca nie spełniała przesłanek uprawniających do uzyskania dofinansowania do wynagrodzeń oraz nie odnosząc się w żaden sposób do przedmiotu rzeczywistej działalności gospodarczej strony skarżącej mającej charakter przeważający pomimo podnoszenia przez Skarżącą, że jest przedsiębiorcą a rzeczywista przeważająca działalność gospodarcza skarżącej określona jest kodem PKD - 55.10.Z;
- art. 9, 10 § 1-3 k.p.a. w zw. art. 16 ust. 1 i 2 Europejskiego Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej poprzez pozbawienie Skarżącej możliwości składania uwag w toku postępowania i uzyskania niezbędnych, wyczerpujących wyjaśnień i wskazówek od Organu na każdym etapie postępowania co do praw strony skarżącej będących przedmiotem postępowania.
Ponadto pełnomocnik strony skarżącej powołał stanowisko wyrażone w wyrokach WSA we Wrocławiu: z 14 marca 2023 r. (III SA/Wr 684/21), z 8 września 2022 r. (III SA/Wr 396/21), z 7 marca 2023 r. (III SA/Wr 478/21)
Postanowieniem wydanym na rozprawie na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd oddalił wnioski dowodowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl art. 1 § 2 ustawy, kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonego aktu, a jedynie uwzględniając skargę może go uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 p.p.s.a., jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1, skarga zgodnie z art. 151 p.p.s.a. podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zaskarżona odmowa przyznania świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy (akt organu z 13 maja 2021 r.) podlega sądowej kontroli, ponieważ - wbrew stanowisku organu - mieści się w katalogu form poddanych tej kontroli (art. 3 § 2 p.p.s.a.) – jest innym niż decyzja lub postanowienie aktem w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Formułując powyższe stanowisko, Sąd ma również na uwadze poglądy wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) m.in. w postanowieniach z dnia 17 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 1414/21 i sygn. akt I GSK 1413/21, z dnia 19 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 1415/21, z dnia 18 czerwca 2021 r., sygn. akt I GSK 474/21, jak również z 7 kwietnia 2021 r. sygn. akt I GSK 211/21, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, CBOSA). W ocenie Sądu argumentacja w nich zawarta znajduje zastosowania na gruncie niniejszej sprawy. NSA podkreślił, że "w przepisie art. 15gga ust. 9 ustawy o Covid wskazano, że dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy, po stwierdzeniu kompletności wniosku i złożeniu przez przedsiębiorcę wszystkich oświadczeń, o których mowa w ust. 6 pkt 2-7, występuje niezwłocznie w formie elektronicznej do dysponenta Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych o przyznanie limitu/zapotrzebowania na środki na wypłatę świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy. Oznacza to, że gdy organ ten zamierza "przyznać" świadczenie, musi zawrzeć umowę, ale najpierw musi podjąć rozstrzygnięcie, że to uczyni. Ustawodawca przemilczał, w jakiej formie ma nastąpić odmowa przyznania świadczenia". Zdaniem NSA "(...) nie jest to decyzja administracyjna. Z uwagi na to, że mamy tu do czynienia z dysponowaniem przez dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy środkami z funduszu pracy, nie mamy tu typowej relacji cywilnoprawnej, ale administracyjnoprawną konstrukcję związaną z podejmowaniem aktu w oparciu o ustawowe upoważnienie do dysponowania środkami funduszu. Dopiero w dalszej kolejności, jeżeli dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy dojdzie do wniosku (podejmie rozstrzygnięcie), że chce przekazać pewne środki beneficjentowi, zawiera umowę. W tym działaniu (rozstrzygnięciu), poprzedzającym zawarcie umowy, należy również dopatrywać się władczości administracyjnoprawnej, a rozstrzyganie o tym, że dany podmiot nie spełnia przesłanek aby zawrzeć z nim umowę, na podstawie której otrzyma wsparcie, należy uznać za akt, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a."
W sprawie strona skarżąca złożyła wniosek "o przyznanie świadczeń na podstawie art. 15gga albo aktów wykonawczych wydanych na podstawie art. 15ggb ust. 1 ustawy COVID-19 na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników".
Aktem wykonawczym wdanym m.in. na podstawie art. 15ggb ustawy COVID-19 określającym wymogi przyznania pomocy, mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, było rozporządzenia Rady Ministrów z 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. z 2021 r., poz. 371 ze zm., dalej: rozporządzenie, w brzmieniu nadanym przez rozporządzenie z 16 kwietnia 2021 r. Dz. U. z 2021 r., poz. 713). Istota sporu w sprawie dotyczyła natomiast zasadności odmowy przyznania świadczeń ze środków FGŚP na rzecz ochrony miejsc pracy z uwagi na niespełnienie – w ocenie organu -wymogów z §1a rozporządzenia w zw. z art. 15gga ustawy COVID-19.
Wniosek strony został rozpoznany negatywnie, ponieważ jak stwierdził organ, nie został spełniony warunek w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności gospodarczej według PKD, który organ sprawdził na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 31 marca 2021 r. Ponadto organ zauważył, że działalność gospodarcza fundacji/stowarzyszenia wpisana w KRS do rejestru przedsiębiorców jest wpisywana do rejestru REGON zawsze jako działalność drugorzędna (a nie działalność przeważająca).
Ocena zasadności skargi wymaga przypomnienia, że wnioskowane przez stronę świadczenie na rzecz ochrony miejsc pracy jest jedną z form pomocy przewidzianej przez państwo jako wsparcie przedsiębiorstw dotkniętych skutkami pandemii koronawirusa. Pomoc ta stanowi pomoc publiczną zatwierdzoną na podstawie Komunikatu Komisji - Tymczasowe ramy środków pomocy państwa w celu wsparcia gospodarki w kontekście trwającej epidemii COVID-19 (2020/C 91 I/01) (Dz.U.UE C z dnia 20 marca 2020 r.) (oraz kolejnych jego zmian). Świadczenie na rzecz ochrony miejsc pracy (dotacja) ze środków FGŚP jest wsparciem branżowym zatwierdzonym na podstawie Sekcji 3.10. Tymczasowych ram - decyzją Komisji nr programu SA.60376(2020/N) (oraz zmiany wynikające z decyzji KE nr SA.62078 (2021/N), z decyzji KE nr SA.100902(2021/N))
W pierwszym (i kolejnych również) Komunikacie Komisji podkreślony został wpływ epidemii na gospodarkę, wskazano że wprowadzone przez państwa członkowskie rozmaite środki powstrzymujące rozprzestrzenianie wirusa – ograniczenie kontaktów personalnych, restrykcje w zakresie przemieszczania się, kwarantanny, zamknięcia placówek handlowych i kulturalnych itp. – mają na celu jak największe ograniczenie skali i czasu trwania kryzysu. Środki te mają bezpośredni wpływ zarówno na popyt, jak i na podaż; poważnie dotykają one przedsiębiorstwa i pracowników, zwłaszcza w sektorze zdrowia, turystyki, kultury, handlu detalicznego i transportu. Poza bezpośrednim wpływem na mobilność i handel epidemia COVID-19 niesie też coraz większe konsekwencje dla przedsiębiorstw wszelkiego rodzaju – zarówno dla małych i średnich ("MŚP"), jak i dla dużych korporacji – we wszystkich sektorach. Skutki odczuwane są również na światowych rynkach finansowych, w szczególności w zakresie płynności finansowej. Nie ograniczą się one do jednego konkretnego państwa członkowskiego; zaszkodzą gospodarce Unii jako całości. Wskazano że komunikat ma na celu określenie ram, które pozwolą państwom członkowskim rozwiązywać problemy, z jakimi borykają się obecnie przedsiębiorstwa, przy zachowaniu integralności unijnego rynku wewnętrznego oraz zapewnieniu równych warunków działania.
Ustawodawca krajowy mając również na uwadze ww. Komunikat (i kolejne jego zmiany) wprowadził (wprowadza) szereg rozwiązań prawnych mających na celu pomoc przedsiębiorcom, w tym zawarte w ustawie COVID-19. Ustawa COVID-19 wraz z ustawami ją nowelizującymi, którymi są zmieniane i wprowadzane nowe formy pomocy – programy (w tym m.in. dodany przez art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 9 grudnia 2020 r. (Dz.U.2020.2255) zmieniającej uCOVID z dniem 19 grudnia 2020 r. art. 15gga) tworzą tzw. tarczę antykryzysową, która ma stanowić rozwiązanie dla polskiej gospodarki w dobie epidemii koronawirusa. Jest to pakiet rozwiązań, który ma ochronić polskie państwo i obywateli przed kryzysem wywołanym epidemią.
Art. 15gga uCOVID zalicza się do pomocy branżowej, tj. skierowanej do danych sektorów/branż odczuwających skutki pandemii koronawirusa, mi.in. poprzez niemożność czy utrudnienie prowadzenia działalności ze względu na wprowadzone przez państwo środki w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa lub konieczność ponoszenia kosztów związanych z ograniczeniami sanitarnymi. W przepisie tym przewidziana została pomoc w postaci świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników w rozumieniu art. 15g ust. 4. Przepis określa krąg podmiotów uprawnionych oraz zasady i warunki na jakich jest udzielana pomoc.
Jednocześnie trzeba mieć na uwadze art. 15ggb uCOVID, który zawiera upoważnienie ustawowe dla Rady Ministrów do wydania rozporządzeń (na warunkach z upoważnienia) przewidujących ponowną pomoc lub przyznanie ich również innym przedsiębiorcom. W ust. 1 ww. przepisu przewidziano, że Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze rozporządzenia, przyznać ponowną wypłatę świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, o których mowa w art. 15gga ust. 1, dla wszystkich albo niektórych przedsiębiorców, którzy otrzymali to świadczenie na podstawie art. 15gga ust. 1, lub przyznać to świadczenie innym przedsiębiorcom, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami COVID-19.
W sprawie zastosowanie znajduje wydane m.in. na podstawie art. 15ggb ust. 1 ustawy COVID-19 rozporządzenie Rady Ministrów z 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (zmienione rozporządzeniem z 16 kwietnia 2021 r. – Dz. U. z 2021 r., poz. 713). W rozporządzeniu tym, w rozdziale 1 "świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy" w § 1a wskazano: przyznaje się świadczenia na rzecz ochrony miejsc pracy przedsiębiorcy w rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, który na dzień 31 marca 2021 r. prowadził działalność gospodarczą, oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 47.41.Z, 47.42.Z, 47.43.Z, 47.51.Z, 47.52.Z, 47.53.Z, 47.54.Z, 47.59.Z, 47.64.Z, 47.65.Z, 47.71.Z, 47.72.Z, 47.75.Z, 47.77.Z, 49.39.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 77.29.Z, 77.39.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1662 oraz z 2021 r. poz. 36 i 97), lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.02.Z, 96.04.Z, 96.09.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z trzech miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy w następstwie wystąpienia COVID-19 co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r. Przepis art. 15gga ustawy o COVID-19 stosuje się, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału (ust. 1). Oceny spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 1, w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności gospodarczej według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 31 marca 2021 r. (ust. 2).
Z przepisów mających zastosowanie w sprawie (uCOVID i rozporządzenia) wynika zatem, że krąg podmiotów mogących ubiegać się o pomoc to:
- przedsiębiorca, o którym mowa w art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców,
- prowadzący na dzień 31 marca 2021 r. działalność gospodarczą oznaczoną PKD 2007, jako rodzaj przeważającej działalności jednym w kodów wymienionych w rozporządzeniu (w sprawie strona podała kod: 55.10.Z),
- którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z trzech miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy w następstwie wystąpienia COVID-19 co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r.
Wskazać należy, że strona skarżąca w rejestrze REGON ma wpisaną działalność przeważającą wg kodu PKD 94.99.Z – działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej nieskalsyfikowana. Wśród pozostałych działalności wymieniono m.in. kod PKD 55.10.Z (Hotele i podobne obiekty zakwaterowania). Ponadto z wydruku z KRS według stanu na dzień 21 maja 2021 r. wynika, że w dniu 22 grudnia 2020 r. wpisano jako przeważający kod PKD 55.10.Z.
Z akt administracyjnych wynika ponadto, że strona skarżąca utworzyła jednostkę lokalną, w konsekwencji czego Fundacja w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON figuruje jako podmiot w dwóch pozycjach. W skardze Fundacja podkreślała, że na dzień 31 marca 2021 r. w jednostce lokalnej była wskazana jako przeważająca działalność wg kodu 79.12.Z, czyli także uprawniającego do uzyskania świadczenia.
Zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia przedsiębiorca w treści oświadczeń, o których mowa w art. 15gga ust. 6 pkt 2 i 3 ustawy o COVID-19, zawiera odpowiednio informacje: w przypadku działalności gospodarczej, o której mowa w § 1a ust. 1 - o prowadzeniu na dzień 31 marca 2021 r. działalności gospodarczej, o której mowa w § 1a ust. 1, oraz o uzyskaniu w jednym z trzech miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku przychodu niższego co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r.
Nadto weryfikacja spełnienia warunku dotyczącego prowadzenia na dany dzień działalności gospodarczej jako przeważającej oznaczonej danym kodem PKD następuje na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 31 marca 2021 r. (§ 1a ust. 2 rozporządzenia).
Przystępując do rozstrzygnięcia tak zarysowanej kwestii należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę na specyfikę rozpatrywanej sprawy wynikającą z faktu, że strona skarżąca jest podmiotem podlegającym wpisowi do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Do rejestru przedsiębiorców KRS podlega ona wpisowi niejako jedynie uzupełniająco, ze względu na prowadzoną działalność gospodarczą, której wykonywanie nie jest w jej przypadku obligatoryjne. Z tego zaś wynikają dodatkowe konsekwencje na gruncie przepisów o statystyce publicznej, w tym w odniesieniu do ujawnianych w rejestrze REGON zakresu danych. Podkreślić przy tym należy, że działalność statutowa i działalność gospodarcza są odrębnymi rodzajami działalności. Zgodnie z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 2023 r., poz. 166 ze zm.) fundacja może prowadzić działalność gospodarczą w rozmiarach służących realizacji jej celów. Jeżeli fundacja ma prowadzić działalność gospodarczą, wartość środków majątkowych fundacji przeznaczonych na działalność gospodarczą nie może być mniejsza niż tysiąc złotych. Fundacja podlega wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego i od chwili wpisania do rejestru uzyskuje osobowość prawną (art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o fundacjach). W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r., poz. 162 ze zm.) przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą. Jak wskazuje się w doktrynie, osoba prawna, która wykonuje działalność gospodarczą tylko marginalnie, ubocznie, akcesoryjnie jest przedsiębiorcą w świetle art. 4 ust. 1, zakres bowiem, wymiar czy też relacja wykonywanej działalności gospodarczej do innych rodzajów działalności wykonywanych przez tę samą osobę prawną nie wpływa na status tej osoby prawnej jako przedsiębiorcy (...) nawet jeśli celem podstawowym osoby prawnej jest wykonywanie działalności, np. społecznej, charytatywnej, kulturalnej bądź inaczej nazwanej, nieukierunkowanej na dążenie do osiągnięcia zysku, a wykonywanie działalności gospodarczej (na którą zezwalają przepisy dotyczące ustroju tych osób prawnych) jest jej celem dodatkowym, ubocznym (jest to działalność wyłącznie akcesoryjna), to ta osoba prawna w zakresie tej dodatkowej działalności gospodarczej jest przedsiębiorcą w świetle art. 4 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców (Leszek Bielecki i in., Komentarz do ustawy - Prawo przedsiębiorców, [w:] Konstytucja biznesu. Komentarz).
Zaznaczyć jeszcze raz należy, że fundacje zasadniczo podlegają wpisaniu do rejestru "stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej" (art. 49 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, Dz. U. z 2022 r., poz. 1683 ze zm., dalej: ustawa o KRS). Jeżeli podmiot wpisany do rejestru, o którym mowa w art. 49 ust. 1, podejmuje działalność gospodarczą, podlega obowiązkowi wpisu także do rejestru przedsiębiorców, z wyjątkiem samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej (art. 50 ustawy o KRS). W myśl art. 40 pkt 1 ustawy o KRS, w dziale 3 "rejestru przedsiębiorców" zamieszcza się dane o przedmiocie działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności, w tym jeden przedmiot działalności przeważającej.
Podkreślić należy, że krajowy rejestr urzędowy podmiotów gospodarki narodowej, o jakim mowa w art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 955, dalej u.o.s.p.) - REGON, obejmuje osoby prawne niezależnie od tego, czy prowadzą one działalność gospodarczą, czy nie. Wyjaśnić także należy, że Klasyfikacja PKD unormowana jest w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2007 r., Nr 251 poz. 1885 ze zm., dalej: rozporządzenie PKD), które zostało wydane na podstawie art. 40 ust. 2 u.o.s.p. W w/w akcie odnośnie przeważającej działalności, w załączniku Zasady PKD Zasady Budowy Klasyfikacji pkt 7, wyjaśniono jedynie, że przeważającą działalnością jednostki statystycznej jest działalność posiadająca największy udział wskaźnika (np. wartość dodana, produkcja brutto, wartość sprzedaży, wielkość zatrudnienia lub wynagrodzeń) charakteryzującego działalność jednostki. W badaniach statystycznych zalecanym wskaźnikiem służącym do określenia przeważającej działalności jest wartość dodana. Jednocześnie, wśród danych ewidencyjnych podlegających wpisowi jest również numer identyfikacyjny REGON przedsiębiorcy, o ile taki posiada (art. 5 ust. 1 pkt 3). W ustawie o statystyce publicznej, ustawodawca, w przepisie art. 42 ust. 3 pkt 4, wskazał, że wpisowi do Krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) podlegają informacje dotyczące wykonywanej działalności, w tym rodzaj przeważającej działalności. Informacje te są wpisywane do rejestru na wniosek danego podmiotu. Do wniosku dołącza się dokumenty określone przepisami innych ustaw, potwierdzające powstanie podmiotu albo podjęcie działalności, zmianę cech objętych wpisem bądź skreślenie podmiotu.
W samej ustawie o statystyce nie ma definicji pojęcia "przeważającej działalności gospodarczej", ale w art. 46 u.o.s.p. zawarta jest delegacja ustawowa do określenia sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów, wzory wniosków, ankiet i zaświadczeń, uwzględniając konieczność zapewnienia kompletności oraz aktualizacji danych gromadzonych w tym rejestrze. Sposób kodowania wykonywanej działalności, w tym rodzaju przeważającej działalności, określa § 9 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń z dnia 30 listopada 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 2009 ze zm., dalej: rozporządzenie o metodologii). Przepis § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, że wykonywaną działalność wpisuje się w postaci wykazu rodzajów działalności kodowanych według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) na poziomie działu, grupy, klasy lub podklasy, a rodzaj przeważającej działalności na poziomie podklasy. Następnie, § 9 ust. 2 pkt 1 stanowi, że rodzaj przeważającej działalności ustala się odpowiednio, w przypadku osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, których celem jest osiągnięcie zysku, zakładów działalności gospodarczej, stowarzyszeń organizacji społecznych, fundacji, związków zawodowych, kościołów - na podstawie procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika, na podstawie udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 4 lutego 2021 r. sygn. akt III SA/Wr 614/20, CBOSA).
W przepisie art. 42 ust. 3 pkt 4 u.o.s.p. wskazano, że wpisowi do krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) podlegają informacje dotyczące wykonywanej działalności, w tym rodzaj przeważającej działalności. Jednocześnie, zgodnie z art. 42 ust. 3a pkt 2 u.o.s.p., w przypadku podmiotów wpisanych do Krajowego Rejestru Sądowego, z wyłączeniem rejestru dłużników niewypłacalnych i podmiotów, o których mowa w art. 49a ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, wpisowi do rejestru podmiotów podlegają dane uzupełniające: (...) przeważający rodzaj działalności statutowej dla podmiotów podlegających wpisowi do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej oraz dane kontaktowe: numer telefonu i faksu, adres poczty elektronicznej oraz strony internetowej, o ile podmiot takie posiada
W konsekwencji w odniesieniu do strony skarżącej dane dotyczące kodu przeważającej działalności wpisane w rejestrze REGON (94.99.Z) to dane uzupełniające wskazujące na przeważający rodzaj działalności statutowej podmiotu podlegającego wpisowi do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Działalności zgłoszone do rejestru przedsiębiorców, są dopisywane w rejestrze REGON natomiast jako pozostałe, choć w istocie stanowią przeważającą działalność gospodarczą podmiotu wpisanego również do rejestru przedsiębiorców (por. wyrok WSA w Poznaniu z 25 lutego 2022 r., sygn. akt III SA/Po 1306/21, wyrok WSA w Gdańsku z 27 czerwca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 1069/21 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej CBOSA). Dyrektor DWUP nie odniósł się do tej kwestii. Nie wyjaśnił z jakich przyczyn jako kod przeważającej działalności przyjął kod fundacji, który nie określa prowadzonej przez nią działalności gospodarczej a jest wymuszony względami statystyki i wynika jedynie z działalności statutowej. Przepis art. 15gga ust. 1 ustawy COVID-19 oraz rozporządzenie mające w sprawie zastosowanie nie wykluczają fundacji z możliwości otrzymania pomocy. Wynikający jedynie z wymogów statystycznych wpis kodu 94.99.Z jako podstawowej działalności, nie obejmujący przeważającej działalności uzasadniającej wpis do rejestru przedsiębiorców, nie powinien determinować rozstrzygnięcia w sprawie. Podkreślić należy, że podmiot o jakim mowa w § 1a ust. 1 rozporządzenia w zw. z art. 15gga ustawy COVID-19 to - w przypadku osób prawnych - przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą, który na dzień 31 marca 2021 r. prowadził przeważającą działalność we wskazanym zakresie (wg podanego PKD), a dana przeważająca działalność jest ustalona na podstawie procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika - na podstawie udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących.
W ocenie Sądu wprowadzony jako jedyny sposób (dowód) spełnienia spornego warunku - wpis w rejestrze REGON - nie znajduje uzasadnienia ani jako pełniący funkcję zabezpieczenia przed dostępem do wsparcia podmiotów nieuprawnionych, ani jako uproszczenie procedur, a takie zdaje się być jego zamierzenie. Tak przyjęty sposób weryfikacji spełnienia warunku jest nieproporcjonalny do skutków, jakie wywołuje. W ocenie Sądu weryfikacja warunku nie powinna w skutkach prowadzić do wykluczenia z pomocy podmiotów, które w rzeczywistości warunek ubiegania się o pomoc spełniają, co mogą wykazać w inny sposób. Pomoc, o której mowa w ustawie COVID-19 i rozporządzeniu z 26 lutego 2021 r. kierowana jest bowiem do podmiotów faktycznie prowadzących wskazane w nich rodzaje działalności, zaś ich ustalenie w oparciu o zapisy rejestru REGON ma na celu jedynie uproszczenie postępowania w tym przedmiocie, same zaś dane kodów PKD nie mają charakteru bezwzględnie wiążącego. Uproszczenie procedur nie może powodować, że wnioskodawcy nie będą mieli jednakowej możliwości skorzystania ze wsparcia. Przyjęte rozwiązanie, zdaniem Sądu, prowadzi do naruszenia zasady równości wobec prawa z art. 32 Konstytucji RP, tj. równego dostępu do pomocy podmiotów, które znajdują się w tej samej sytuacji. Sam wpis w rejestrze REGON nie daje przy tym pewności, że pomoc była udzielona należnie (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 16 marca 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 215/21, CBOSA).
Niezależnie od powyższego strona skarżąca w skierowanym do organu piśmie z 20 maja 2021 r., nazwanym odwołaniem oraz w skardze do WSA podnosiła, że jej jednostka lokalna (nr REGON 0201102040021) miała wpisaną w rejestrze REGON na dzień 31 marca 2021 r. jako przeważającą działalność wg PKD 79.12.Z, który to kod uprawniał do uzyskania dotacji. Organ zakwestionował możliwość przyznania pomocy jeżeli to nie podmiot główny – Fundacja – ma wskazane PKD z § 1a rozporządzenia, a jej jednostka lokalna. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie budzi wątpliwości to, że strona skarżąca jest podmiotem posiadającym osobowość prawną, który jest wpisany do rejestru przedsiębiorców i prowadzi działalność gospodarczą. W tym znaczeniu skarżąca Fundacja jest przedsiębiorcą. Ponadto Fundacja prowadzi działalność gospodarczą również poprzez swoją jednostkę lokalną. Niezależnie od tego, czy taka jednostka lokalna jest przedsiębiorcą, czy też nie, wniosek złożyła Fundacja, która jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą i z tego tytułu mogła ubiegać się o uzyskanie pomocy, ponadto Fundacja ta prowadzi działalność gospodarczą za pośrednictwem utworzonej jednostki lokalnej, a więc także na tej podstawie mogła ubiegać się o uzyskanie pomocy (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 19 października 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 632/21, CBOSA).
W sprawie organ jako kod przeważającej działalności przyjął kod Fundacji, który nie określa prowadzonej przez nią działalności gospodarczej a jest wymuszony względami statystyki i wynika jedynie z działalności statutowej. Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor DWUP uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu i wynikające z niej wskazania, co do dalszego postępowania. W szczególności weźmie pod uwagę to, że strona skarżąca poza prowadzeniem podstawowej działalności statutowej, jest także uczestnikiem obrotu gospodarczego – przedsiębiorcą wpisanym do rejestru przedsiębiorców KRS i ma prawo wykazać prowadzenie przeważającej działalności gospodarczej PKD, za pomocą innych dowodów niż wpis w REGON. Organ weźmie również pod uwagę fakt prowadzenia działalności gospodarczej przez jednostkę lokalną Fundacji.
Dodatkowo należy wskazać, że procedura przed organem w sprawie powinna zapewnić dochowanie ogólnych zasad postępowania - w tym wynikających z Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej (decyzja w sprawie Kodeksu dobrej praktyki administracyjnej, Dz.U.UE.C.2011.285.3, dalej: KDPA) oraz Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, które w porządku krajowym odzwierciedlają przepisy k.p.a. W ocenie Sądu, zarzuty dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego są zasadne - w tym zakresie, w jakim odnoszą się do ogólnych zasad należytego wykonywania administracji. W tym zakresie mieści się w szczególności: zasada prawdy obiektywnej (art. 7 kpa), zasada informowania stron (art. 9 kpa), zasada czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 10 kpa), zasada przekonywania (art. 11 kpa).
Sąd doszedł do przekonania, że na obecnym etapie przedwczesne byłoby uznanie obowiązku organu co do wypłaty dotacji i w konsekwencji nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia wynikającego z art. 146 § 2 p.p.s.a., z którego wynika, że uznanie w wyroku uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa pozostawione jest uznaniu Sądu.
Odnosząc się do wniosków dowodowych strony skarżącej wskazać należy, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, ale tylko w sytuacji, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania sądowego. Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym i w konsekwencji dokonywanie przez ten Sąd ustaleń faktycznych jest dopuszczalne w zakresie uzasadnionym celami postępowania administracyjnego i powinno umożliwiać Sądowi dokonywanie ustaleń, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że Sąd w istocie nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją (aktem). W orzecznictwie przyjęty został pogląd, że jeżeli zachodzi potrzeba dokonania ustaleń, które mają służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu, Sąd powinien uchylić zaskarżoną decyzję (akt) i wskazać organowi zakres postępowania dowodowego, które organ ten powinien uzupełnić (por. wyrok NSA z dnia 25 września 2000 r. sygn. akt FSA 1/00 nie publ.).
Z powyższych względów zaskarżony akt podlegał uchyleniu na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt I sentencji. O kosztach postępowania (pkt II sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.). Na koszty postępowania złożyły się: kwota 200 zł uiszczona tytułem wpisu sądowego od skargi, koszty zastępstwa procesowego (480 zł) i opłata skarbowa (17 zł).