III SA/Wr 516/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje nakładające opłatę za wydanie opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, uznając, że opłata może być pobierana jedynie za czynności faktyczne, a nie za akty orzecznicze.
Gmina Miejska w O. zaskarżyła decyzje Inspektora Sanitarnego nakładające opłatę za wydanie opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Sąd uchylił obie decyzje, stwierdzając, że opłata zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej może być pobierana jedynie za czynności faktyczne (np. badania laboratoryjne), a nie za akty orzecznicze, takie jak postanowienie o braku obowiązku sporządzenia raportu. Dodatkowo, sąd wskazał, że zarządzenia wewnętrzne organów nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego.
Sprawa dotyczyła skargi Gminy Miejskiej w O. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W., która utrzymała w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. o obciążeniu Urzędu Miejskiego opłatą w kwocie 50,40 zł. Opłata ta została naliczona za czynności związane z wydaniem opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko. Gmina zarzuciła, że opłaty mogą być należne jedynie za czynności takie jak "ustalanie" i "uzgadnianie", a nie za "opiniowanie". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił obie zaskarżone decyzje. Sąd uznał, że podstawą do naliczenia opłaty jest art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, który przewiduje pobieranie opłat za "badania laboratoryjne" oraz "inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego". Sąd podkreślił, że opłaty te odnoszą się do czynności faktycznych, a nie do aktów orzeczniczych, takich jak postanowienie o braku obowiązku sporządzenia raportu. Ponieważ organy nie wykazały wykonania żadnych konkretnych czynności faktycznych ani związanych z nimi kosztów, naliczenie opłaty było przedwczesne. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę, że zarządzenia Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, co stanowiło naruszenie proceduralne. W konsekwencji, sąd uchylił decyzje organów i zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, opłata może być pobierana jedynie za czynności faktyczne (np. badania laboratoryjne), a nie za akty orzecznicze.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz przepisy wykonawcze wskazują na pobieranie opłat za czynności faktyczne, których koszty wykonania są określone. Wydanie postanowienia o braku obowiązku sporządzenia raportu jest aktem orzeczniczym, a nie czynnością faktyczną podlegającą opłacie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (22)
Główne
u.p.i.s. art. 36 § ust. 1
Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
Opłaty pobiera się za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego. Opłaty te odnoszą się do czynności faktycznych, a nie aktów orzeczniczych.
Pomocnicze
u.p.i.s. art. 12 § ust. 2 pkt 1
Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.o. art. 51 § ust. 2 i ust. 3 pkt 2
Ustawa - Prawo ochrony środowiska
u.p.o. art. 57 § ust. 1
Ustawa - Prawo ochrony środowiska
p.u.s.a. art. 1 § § 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1 w związku z § 2 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a)
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c)
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Konstytucja RP art. 87 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 87 § ust. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej § § 2
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej § § 3
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej § § 4
Obwieszczenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej art. 36
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłata może być pobierana tylko za czynności faktyczne, a nie za akty orzecznicze (wydanie opinii/postanowienia). Organy nie wykazały wykonania żadnych czynności faktycznych ani poniesionych kosztów. Zarządzenia wewnętrzne nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego.
Godne uwagi sformułowania
opłaty odnoszą się wyłącznie do czynności faktycznych organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie można uznać za "inną czynność" w rozumieniu art. 36 ust. 1 u.p.i.s. (...) indywidualny akt organu administracji publicznej o charakterze orzeczniczym zarządzenia Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej (...) nie mieszczą się w katalogu źródeł powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej
Skład orzekający
Anetta Chołuj
sprawozdawca
Bogumiła Kalinowska
przewodniczący
Jerzy Strzebińczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie, że opłaty za czynności Inspekcji Sanitarnej mogą być pobierane tylko za czynności faktyczne, a nie za akty orzecznicze, oraz że zarządzenia wewnętrzne nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego przepisu ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej i opłat za czynności związane z nadzorem sanitarnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest precyzyjne stosowanie przepisów dotyczących opłat administracyjnych i rozróżnienie między czynnościami faktycznymi a orzeczniczymi. Jest to istotne dla zrozumienia praw i obowiązków stron w postępowaniu administracyjnym.
“Czy za opinię trzeba płacić? WSA: Tylko za konkretne czynności, nie za decyzje!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wr 516/05 - Wyrok WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2006-09-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-11-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Anetta Chołuj /sprawozdawca/ Bogumiła Kalinowska /przewodniczący/ Jerzy Strzebińczyk Symbol z opisem 6205 Nadzór sanitarny Hasła tematyczne Inspekcja sanitarna Skarżony organ Inspektor Sanitarny Treść wyniku *Uchylono decyzję I i II instancji Powołane przepisy Dz.U. 1998 nr 90 poz 575 art. 36 Obwieszczenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła KaIinowska Sędziowie Asesor WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca) Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk Protokolant Jolanta Ryndak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 05 września 2006 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej w O. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia 23 września 2005 r., nr [...] (znak [...]) przedmiocie opłaty za czynności wykonane w związku z wydaniem opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Oławie nr [...] z dnia 3 sierpnia 2005 r. znak: [...]; II. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. na rzecz strony skarżącej 100 (sto złotych) zwrotu kosztów postępowania. III. orzeka, że decyzje wymienione w punkcie I nie podlegają wykonaniu. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia 3 sierpnia 2005 r. (Nr [...]), obciążającą Urząd Miejski w O. opłatą w kwocie 50,40 zł za czynności związane z wydaniem opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz określenia jego zakresu dla inwestycji celu publicznego obejmującej: budowę sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej w O., w obrębie ulic: P., Z., D., O. K., M., Ż. P., M. Rozpoznając odwołanie od pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia, organ drugiej instancji - z powołaniem się na art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (jednolity tekst - Dz. U. z 1998 r., Nr 90, poz. 575 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.p.i.s.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - nie znalazł podstaw do weryfikacji decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że Urząd Miasta w O. - działając na podstawie art. 51 ust. 2 i ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) - wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. o opinię w sprawie obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko planowanej przez Gminę inwestycji, o której była mowa. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2005 r. (znak: [...]) ten ostatni organ stwierdził brak obowiązku sporządzenia takiego raportu. Następnie Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. - powołując się na art. 36 ust. 1 u.p.i.s., według którego za czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania - obciążył inwestora sporną opłatą. Zdaniem organu odwoławczego, w myśl przywołanego przepisu, koszty związane z wydaniem opinii ponosi inwestor. Organ ten podkreślił też, iż opłata została ustalona na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 20, poz. 193), zarządzenia Nr 3/2005 Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za czynności wykonywane w ramach nadzoru przez pracowników Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. oraz zarządzenia Nr 17/2004 z dnia 10 września 2004 r. w sprawie wprowadzenia zmiany stawek godzinowych pracowników PSSE w O. Według tego ostatniego zarządzenia, stawka godzinowa wynosi 25,20 zł, a ponieważ czynność "wykonano w czasie 2 godzin (...) koszt wykonania czynności wynosi 50,40 zł". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Gmina Miejska w O. (działająca przez Burmistrza Miasta) wniosła o uchylenie decyzji organów PIS obu instancji, zarzucając, iż opłaty należne być mogą za badania laboratoryjne oraz inne czynności nadzoru, które polegają- wedle art. 3 u.p.i.s. - na "ustalaniu" i "uzgadnianiu", a nie na "opiniowaniu", co miało miejsce w niniejszej sprawie. Strona skarżąca zauważyła ponadto, iż organy nie stwierdziły żadnych naruszeń wymagań higienicznych i zdrowotnych. W odpowiedzi na strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sady administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym również na decyzje wydawane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sadowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a"), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Godzi się dodatkowo podkreślić, iż - stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. - rozstrzygając w granicach sprawy, sąd nie jest jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną. Zaskarżone decyzje pozostają w związku z udziałem organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej w sprawach wydawania opinii dotyczących obowiązku sporządzenia raportu od- działywania inwestycji na środowisko i jego zakresu, która to kompetencja przewidziana została w art. 57 ust. 1 w związku z art. 51 ust. 1 i 2 i art. 45 ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. nr 62, poz. 627 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. postanowienia z dnia z dnia 13 lipca 2005 r. (znak: [...]), stwierdzającego brak obowiązku sporządzenia takiego raportu w odniesieniu do przedmiotowej inwestycji komunalnej. Ten sam organ - powołując się na art. 36 ust. 1 u.p.i.s. - obciążył następnie Urząd Miejski w O. opłatą w kwocie 50,40 zł za wydanie opinii tej treści. Wobec zawisłego sporu między inwestorem a organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej, rola sądu administracyjnego przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w rozpoznawanej sprawie zaistniały ustawowe przesłanki do obciążenia inwestora opłatą za wskazane w kwestionowanym rozstrzygnięciu czynności. Ponieważ podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 36 ust. 1 u.p.i.s., przeto niezbędne staje się rozważenie, czy organy wykazały spełnienie przewidzianych w tym przepisie warunków ustawowych do obciążenia Urzędu Miasta w O. wspomnianą opłatą. Opłaty, o których mowa w art. 36 ust. 1 u.p.i.s., pobiera się za "badania laboratoryjne" oraz "inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego", przy czym ponosi je osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Z takiego sformułowania art. 36 ust. 1 u.p.i.s. wynika, że obciążenie opłatą wymaga wykazania przez organ administracji sanitarnej wykonania "badań laboratoryjnych" lub dokonania "innych czynności" w rozumieniu omawianego przepisu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazano, by organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej prowadziły jakiekolwiek badania laboratoryjne w związku z uzgadnianą inwestycją. Pozostaje zatem do rozważenia, czy organy te dokonały "innych czynności" związanych "ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego." Przedstawione sadowi akta administracyjne a także uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwalają jednak ustalić, jakież to "inne czynności" wykonał organ sanitarny, by na ich podstawie wydać postanowienie uzgadniające warunki inwestycji. W materiale dowodowym nie można odnaleźć śladu "innych czynności", które poprzedzałyby wydanie opinii o braku - w rozpoznawanym przypadku - obowiązku sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko wcześniej opisanej inwestycji komunalnej. Jedynym aktem świadczącym o aktywności organu sanitarnego w postępowaniu, w którym wydano taka opinię, jest postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. z dnia z dnia 13 lipca 2005 r. (znak: [...]). Jednakże samego postanowienia nie można uznać za "inną czynność" w rozumieniu art. 36 ust. 1 u.p.i.s. (tym bardziej - co oczywiste - za "badanie laboratoryjne", o którym mowa w tym przepisie), gdyż stanowi ono indywidualny akt organu administracji publicznej o charakterze orzeczniczym. Tymczasem z treści art. 36 ust. 1 u.p.i.s. oraz z wydanego na podstawie art. 36 ust. 4 u.p.i.s. rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 20, poz. 193) wynika, że w unormowaniach tych chodzi o czynności faktyczne, nie zaś o akty orzecznicze wydane w trybie procedury administracyjnej. Na takie rozumienie "innych czynności" wskazuje kontekst językowy, w jakim użyto tego określenia. Należy bowiem zauważyć, że omawiane opłaty pobiera się za "inne czynności" "w wysokości kosztów ich wykonania" (art. 36 ust. 1 u.p.i.s.), zaś "wysokość opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania" (§ 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r.). Do kosztów bezpośrednich zalicza się średnie wynagrodzenie pracowników stacji sanitamo-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne lub inne czynności, koszty materiałowe (w szczególności koszty odczynników i innych materiałów pomocniczych), koszty podróży służbowych wspomnianych pracowników oraz koszty związane z działalnością rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych (§ 3 rozporządzenia). Koszty pośrednie obejmują natomiast m. in. koszty usług pocztowych, telekomunikacyjnych i pralniczych, koszty zużytej energii, wody i gazu, koszty zakupu, zużycia i konserwacji aparatury i sprzętu laboratoryjnego, koszty transportu (§ 4 rozporządzenia). Przywołane unormowania pozwalają twierdzić, że opłaty "za badania laboratoryjne oraz inne czynności" według art. 36 ust. 1 u.p.i.s. odnoszą się wyłącznie do czynności faktycznych organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, na co wskazuje charakter kosztów określonych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 4 lutego 2004 r. Opłaty te nie obejmują natomiast czynności administracyjno-prawnych, przybierających postać indywidualnych aktów wydanych w trybie procedury administracyjnej. Jeżeli zatem organy orzekające w rozpoznawanej sprawie nie wykazały, jakie czynności faktyczne - i związane z nimi koszty bezpośrednie i pośrednie - poprzedziły wydanie postanowienia, przeto w tak ustalonym stanie faktycznym wydanie decyzji obciążającej stronę skarżącą opłatami, o których mowa w art. 36 ust. 1 u.p.i.s., było co najmniej przedwczesne. Nie można również zaakceptować zaskarżonych decyzji w części dotyczącej wskazanych w rozstrzygnięciu podstaw prawnych. Trzeba przede wszystkim zauważyć, że akty okre- ślone jako zarządzenia Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. (Nr 3/2005 z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za czynności wykonywane w ramach nadzoru przez pracowników Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. oraz Nr 17/2004 z dnia 10 września 2004 r. w sprawie wprowadzenia zmiany stawek godzinowych pracowników PSSE w O.) nie mieszczą się w katalogu źródeł powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej. Według bowiem art. 87 ust. 1 Konstytucji RP, takimi źródłami prawa są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia, a ponadto akty prawa miejscowego, obowiązujące na obszarze działania organów, które je ustanowiły (art. 87 ust. 2 Konstytucji), nie zaś wskazane przez organy zarządzenia. Skoro postępowanie sądowe w niniejszej sprawie pozwoliło stwierdzić naruszenie przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej prawa materialnego - a mianowicie art. 36 ust. 1 u.p.i.s., przez przyjęcie, że na podstawie tego przepisu można obciążyć podmiot opłatami za sam fakt wydania postanowienia - oraz dopatrzyć się uchybień proceduralnych, polegających na niewyjaśnieniu i niewykazaniu czynności faktycznych, za które ewentualnie należna byłaby opłata przewidziana w art. 36 ust. 1 u.p.i.s. (co pozostaje w dysharmonii z dyrektywą proceduralną ujętą w art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a.), przeto - stosownie do dyspozycji art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. - należało zakwestionowaną decyzję wyeliminować z obrotu prawnego (punkt I sentencji). Orzeczenie zawarte w punkcie II sentencji wyroku znajduje podstawę w art. 200, natomiast zamieszczone w punkcie III - w art. 152 p.p.s.a.