III SA/Wr 49/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi L. B. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Skarżący pracował jako szlifierz i twierdził, że jego dolegliwości ze strony górnych dróg oddechowych są związane z warunkami pracy. Organy sanitarne, opierając się na orzeczeniach lekarskich z Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy oraz Instytutu Medycyny Pracy, konsekwentnie odmawiały stwierdzenia choroby zawodowej. Wskazywano, że rozpoznane schorzenia (przewlekły nieżyt krtani, nosa, zatok) mają podłoże infekcyjne, nie figurują w wykazie chorób zawodowych, a normatywy higieniczne na stanowisku pracy nie były przekroczone. Sąd administracyjny, po wcześniejszym uchyleniu decyzji organów pierwszej instancji z powodu ogólnikowości orzeczeń, ponownie rozpoznał sprawę. W uzasadnieniu wyroku podkreślono, że kluczowe znaczenie ma ustalenie stanu faktycznego i że opinie lekarskie, jeśli są rzetelne, spójne i wyczerpująco uzasadnione, wiążą organ administracyjny. Sąd uznał, że zebrane dowody, w tym dwie spójne opinie lekarskie, potwierdzają infekcyjne podłoże schorzeń skarżącego, a nie ich związek z narażeniem zawodowym. W związku z tym, oddalono skargę.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, w szczególności znaczenie opinii lekarskich i obowiązki organów administracji w zakresie ustalania stanu faktycznego.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku związku przyczynowego między schorzeniem a pracą, przy jednoczesnym istnieniu innych potencjalnych przyczyn (infekcje, nałóg palenia).
Zagadnienia prawne (2)
Czy schorzenia górnych dróg oddechowych o podłożu infekcyjnym, występujące u pracownika, mogą zostać uznane za chorobę zawodową, jeśli pracował on na stanowisku narażonym na czynniki szkodliwe?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, schorzenia górnych dróg oddechowych o podłożu infekcyjnym, które nie figurują w wykazie chorób zawodowych i nie są związane przyczynowo z warunkami pracy, nie mogą zostać uznane za chorobę zawodową.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że kluczowe dla stwierdzenia choroby zawodowej jest wykazanie, że schorzenie mieści się w ustawowym wykazie chorób zawodowych ORAZ zostało spowodowane działaniem czynników szkodliwych występujących w środowisku pracy. W przypadku skarżącego, opinie lekarskie jednoznacznie wskazały na infekcyjne podłoże schorzeń, a nie na związek z narażeniem zawodowym, co wyklucza możliwość uznania ich za chorobę zawodową.
Jaka jest moc wiążąca orzeczeń lekarskich wydawanych przez placówki medyczne w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej dla organów administracji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Orzeczenia lekarskie dotyczące rozpoznania choroby zawodowej mają charakter opinii w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i są wiążące dla organów administracyjnych, jeśli są rzetelne, spójne, należycie uzasadnione i nie pozostają w sprzeczności z innymi dowodami.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że organy administracyjne nie posiadają wiedzy specjalistycznej do merytorycznej oceny chorób zawodowych. Ich rolą jest badanie prawidłowości wydania orzeczenia lekarskiego, rzetelności jego uzasadnienia i zgodności z prawem. Jeśli opinia lekarska jest sporządzona rzetelnie, znajduje poparcie w badaniach, jest wyczerpująco uzasadniona i spójna, organ administracyjny nie może odmówić jej wiarygodności ani orzec w sposób sprzeczny z nią.
Przepisy (11)
Główne
Dz.U. 1983 nr 65 poz 294 § § 1 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych
Za choroby zawodowe uważa się choroby określone w wykazie chorób zawodowych, stanowiącym załącznik do rozporządzenia, jeżeli zostały spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia, występujących w środowisku pracy.
Dz.U. 1983 nr 65 poz 294 § § 3 ust. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych
Oceniając działanie czynnika szkodliwego uwzględnić należy przy tym rodzaj, stopień i czas narażenia zawodowego jak i sposób wykonywania pracy.
Dz.U. 1983 nr 65 poz 294 § Załącznik, poz. 6
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych
Choroby zawodowe obejmują m.in. przewlekłe zanikowe, przerostowe i alergiczne nieżyty błon śluzowych nosa, gardła krtani i tchawicy, wywołane działaniem substancji o silnym działaniu drażniącym lub uczulającym.
p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia sądu o oddaleniu skargi.
Pomocnicze
p.s.a. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej.
p.s.a. art. 145-150
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określają przesłanki uwzględnienia skargi przez sąd administracyjny.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej.
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.a. art. 84 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Opinia jako środek dowodowy.
k.p.a. art. 107 § 1 i § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wymogi dotyczące uzasadnienia rozstrzygnięcia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Schorzenia górnych dróg oddechowych skarżącego mają podłoże infekcyjne, a nie zawodowe. • Normatywy higieniczne na stanowisku pracy nie były przekroczone. • Rozpoznane schorzenia nie figurują w wykazie chorób zawodowych. • Opinie lekarskie są rzetelne, spójne i wyczerpująco uzasadnione, co czyni je wiążącymi dla organów administracyjnych.
Odrzucone argumenty
Dolegliwości skarżącego powstały w związku z charakterem wykonywanej pracy szlifierza.
Godne uwagi sformułowania
Organy administracyjne uprawnione są do swobodnej oceny dowodów (w tym też opinii lekarskich). • Wymóg orzeczenia przez właściwe jednostki służby zdrowia o chorobie zawodowej nie zwalnia jednakże organu orzekającego z obowiązku ustalania prawdy obiektywnej. • Orzeczenie o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej jest wiążące dla organów inspekcji sanitarnej, prowadzi więc do odmowy stwierdzenia choroby. • Resortowe zalecenia metodologiczne, nie będące w przedmiotowym zakresie źródłem prawa, nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Bogumiła Kalinowska
przewodniczący
Anna Moskała
sprawozdawca
Anetta Chołuj
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, w szczególności znaczenie opinii lekarskich i obowiązki organów administracji w zakresie ustalania stanu faktycznego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku związku przyczynowego między schorzeniem a pracą, przy jednoczesnym istnieniu innych potencjalnych przyczyn (infekcje, nałóg palenia).
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność procedury stwierdzania chorób zawodowych i podkreśla znaczenie rzetelnych opinii medycznych oraz prawidłowej oceny dowodów przez organy administracji i sądy.
“Czy infekcja może być chorobą zawodową? Sąd wyjaśnia granice odpowiedzialności pracodawcy.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.