II SA/OL 709/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę J.W. na postanowienie SKO, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego na podstawie art. 37 § 2 KPA.
J.W. złożył skargę do WSA w Olsztynie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało jego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez MOPS za uzasadnione, ale odstąpiło od wyznaczenia nowego terminu. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 KPA nie podlega zaskarżeniu i nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.
Sprawa dotyczyła skargi J.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dnia 10 sierpnia 2004 r. J.W. złożył wniosek o zasiłek okresowy do MOPS, który zawiadomił o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. Następnie MOPS wydał decyzję odmawiającą przyznania świadczenia. J.W. wniósł zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, które SKO uznało za uzasadnione, stwierdzając naruszenie terminu przez MOPS, ale odstąpiło od wyznaczenia nowego terminu, ponieważ MOPS wydał już decyzję merytoryczną. J.W. zaskarżył to postanowienie SKO do WSA w Olsztynie, domagając się jego sprecyzowania. WSA w Olsztynie uznał skargę za niedopuszczalną, powołując się na art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 141 § 1 KPA, zgodnie z którym na postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 KPA nie służy zażalenie. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie kończyło postępowania ani nie rozstrzygało sprawy co do istoty, a ponadto nie podlegało zaskarżeniu, sąd odrzucił skargę.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 KPA nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a ponadto na takie postanowienie nie służy zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który określa zakres kontroli sądów administracyjnych, oraz na art. 141 § 1 KPA, który wyłącza możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 KPA. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie spełniało kryteriów postanowienia podlegającego zaskarżeniu, skarga została odrzucona.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
PPSA art. 3 § § 2 pkt 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
KPA art. 141 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Na postanowienia wydane w toku postępowania, które nie kończą postępowania w sprawie, służy zażalenie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Na postanowienie, o którym mowa w art. 37 § 2, nie służy zażalenie.
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1-5.
Pomocnicze
KPA art. 37 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Dotyczy sytuacji, gdy organ nie załatwi sprawy w terminie i wydaje postanowienie w tym zakresie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga jest niedopuszczalna, ponieważ postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 2 KPA nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
na postanowienie organu administracji wydane w oparciu o art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie służy zażalenie skargę J. W., wniesioną do Sądu na skutek błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, należy uznać za niedopuszczalną
Skład orzekający
Irena Szczepkowska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie dopuszczalności skargi na postanowienia wydawane w trybie art. 37 § 2 KPA."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie organ administracji nie załatwił sprawy w terminie, a następnie wydał decyzję merytoryczną, a SKO wydało postanowienie w oparciu o art. 37 § 2 KPA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy dopuszczalności skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ol 709/04 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2004-12-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-10-14 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie A. Irena Szczepkowska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Asesor WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie terminu do załatwienia sprawy przez organ I instancji postanawia: - odrzucić skargę. Uzasadnienie Wnioskiem z 20 maja 2004 r. (złożonym 21 maja 2004 r.) J. W. zwrócił się do Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego. Pismem z dnia 21 czerwca 2004 r. (doręczonym stronie dnia 22 czerwca 2004r.) Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w S. zawiadomił zainteresowanego, iż z uwagi na brak środków finansowych sprawa nie może zostać załatwiona w przewidzianym przepisami terminie i podał, że rozpatrzenie sprawy nastąpi w terminie do dnia 21 lipca 2004 r. W dniu 22 czerwca 2004 r. J. W. wniósł zażalenie na niezałatwienie jego sprawy w terminie zarzucając, że jego wniosek został zlekceważony przez organ I instancji. Wskazał, iż w związku z jego wnioskiem nie został przeprowadzony wywiad, a nadto, według jego wiedzy, MOPS posiada środki na pomoc w formie zasiłku okresowego. Decyzją z dnia 19 lipca 2004 r., nr "[...]" organ pierwszej instancji odmówił wnioskodawcy przyznania świadczenia w formie zasiłku okresowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu zażalenia J. W., postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2004 r. nr "[...]", wydanym na podstawie art. 37 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego, uznało zażalenie za uzasadnione. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, iż zawiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie zostało doręczone stronie po upływie okresu miesięcznego, w którym organ powinien wydać decyzję bądź też doręczyć powyższe zawiadomienie. Jednak w związku z załatwieniem przez organ pomocy społecznej wniosku zainteresowanego poprzez wydanie decyzji skład orzekający Kolegium odstąpił od wyznaczenia nowego terminu załatwienia niniejszej sprawy. Powyższe postanowienie J. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się m.in. jego sprecyzowania, gdyż nie rozumie jego treści. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg: na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Ponadto wskazać należy, iż na postanowienie organu administracji wydane w oparciu o art. 37 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie służy zażalenie (por. art. 141 § l Kpa). Stąd też skargę J. W., wniesioną do Sądu na skutek błędnego pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, należy uznać za niedopuszczalną. Z powyższych względów, Sąd, na podstawie art. 58 § l pkt 6 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 przywołanej ustawy, skargę odrzucił.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI