III SA/Wr 460/25

III SA/Wr 460/25 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2026-01-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-11-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Chołuj /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6060 Poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gmina L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 1 sierpnia 2025 r. nr SKO/.OŚ/41/17/25 w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji udzielającej koncesji na wydobywanie porfiru i kruszywa naturalnego postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z 10 października 2025 r. Gmina L. (dalej: Gmina, strona skarżąca) za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 1 sierpnia 2025 r. nr SKO/.OŚ/41/17/25 utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy Kamienna Góra z 20 marca 2025 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji udzielającej koncesji na wydobywanie porfiru i kruszywa naturalnego.
Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 17 listopada 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do: 1) nadesłania dwunastu egzemplarzy odpisów skargi w celu doręczenia ich uczestnikom postępowania, 2) złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej – p.p.s.a.,
– w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wezwanie pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia w dniu 10 grudnia 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi Sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy zachodzą wszystkie przesłanki dopuszczalności zaskarżenia, czyli wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawa do skutecznego złożenia skargi jako pisma procesowego do sądu administracyjnego (T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, T. Woś (red.), Warszawa 2011, s. 399 i n.).
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Według art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Z kolei art. 37 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
W myśl art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Niedołączenie zaś wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze prawidłowego biegu.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 17 listopada 2025 r. wysłano w dniu 24 listopada 2025 r. na adres kancelarii pełnomocnika. Pełnomocnik nie podjął przesyłki zawierającej wezwanie w wyznaczonym przepisami terminie – w ciągu 14 dni od 26 listopada 2025 r., czyli od dnia złożenia przesyłki w placówce pocztowej. Na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd uznał przesyłkę za doręczoną w dniu 10 grudnia 2025 r. Zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął wraz z dniem 17 grudnia 2025 r.
Skargę należało odrzucić, bowiem pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił w wyznaczonym siedmiodniowym terminie jej braków formalnych.
Przyjąć należy, że niedołączenie przez pełnomocnika skarżącej Gminy wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu (uchwała 7 sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13,CBOSA). Dwa odpisy skargi nie stanowią zadośćuczynienia przepisowi art. 47 § 1 p.p.s.a., bowiem w sprawie występuje trzynastu uczestników.
Jednocześnie należy wskazać, że niezałączenie pełnomocnictwa stanowi również brak formalny skargi, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony nie przedłożył pełnomocnictwa wymaganego przepisami i zgodnego z wystosowanym do niego wezwaniem.
Mając na względzie powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.