III SA/Wr 42/25

III SA/Wr 42/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-07-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Chołuj /przewodniczący/
Barbara Ciołek /sprawozdawca/
Katarzyna Borońska
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Oświata
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2203
art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Borońska, sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), , Protokolant specjalista Paulina Białkowska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 10 lipca 2025 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 29 maja 2024 r., nr SKO 4020.23.2023 w przedmiocie określenia kwoty dotacji niewykorzystanej w terminie w 2019 r. oraz kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2019 r. i kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2019 r. wraz z odsetkami i określenia terminu zwrotu dotacji I. uchyla zaskarżoną decyzję w całości; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 4266 zł (słownie: cztery tysiące dwieście sześćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi M. J. (dalej: strona, skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: SKO, organ odwoławczy) z dnia 29 maja 2024 r. nr SKO 4020.23.2023 w sprawie dotyczącej 2019 r. dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz dotacji pobranej w nadmiernej wysokości - z nakazem jej zwrotu wraz z odsetkami.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący jest i był w 2019 r. organem prowadzącym trzy podmioty oświatowe, w tym Niepubliczne Przedszkole przy K. Szkole Podstawowej w O. (dalej: przedszkole) oraz K. Szkołę Podstawową w O. (dalej: szkoła). Z budżetu Gminy Miasta Oleśnica (dalej: Gmina), na podstawie składanych informacji miesięcznych o liczbie uczniów, przedszkole otrzymało dotację oświatową w wysokości 1 111 543, 84 zł.
W wyniku kontroli (protokół kontroli z dnia 28 maja 2020 r.) ustalono, że dla przedszkola nie był prowadzony odrębny rachunek bankowy (ani subkonto), a transze dotacji wpływały na rachunek szkoły. Ustalono też, że w części, którą strona rozliczyła jako wynagrodzenie osoby będącej jednocześnie organem prowadzącym i pełniącej funkcję dyrektora przedszkola oraz w zakresie wydatków na promocję i reklamę przedszkola, a także wydatków na dostawę energii elektrycznej dla szkoły - dotacja ta była wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Natomiast w części – pobrana nadmiernie, tj. za dziecko, które nie było wpisane na listę obecności w dziennikach zajęć w okresie od stycznia do sierpnia 2019 r. Strona (pismo z 22 czerwca 2020 r.) poinformowała o zwrocie niewykorzystanej w 2019 r. części dotacji w kwocie 138 350, 31 zł i dokonała jej wpłaty na rachunek organu.
Pismem z 29 czerwca 2020 r. organ wezwał stronę do zwrotu dotacji wraz z odsetkami, czego strona nie wykonała.
Po przeprowadzeniu postępowania decyzją z 5 maja 2021 r. wydaną w oparciu o przepisy m.in. art. 60 pkt 1, art. 61 ust. 1 pkt 4, art. 67, art. 251 ust. 1 i art. 252 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2021 r., poz. 305 ze zm.; dalej: u.f.p.) oraz art. 33 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2203 ze zm.; dalej: u.f.z.o.) Burmistrz określił wysokość dotacji niewykorzystanej w terminie do końca roku budżetowego 2019 r. w kwocie 242 435, 23 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia zapłaty (pkt 1 decyzji), określił wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości 3 986, 80 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia 15 czerwca 2020 r. do dnia zapłaty (pkt 2 decyzji) oraz nakazał dokonanie zwrotu dotacji niewykorzystanej w terminie do końca 2019 r. oraz dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wraz z należnymi odsetkami w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji na rachunek bankowy Gminy (pkt 3 decyzji).
W uzasadnieniu zakwestionował wykorzystanie części dotacji do końca roku budżetowego 2019 r. w kwocie 242.435,23 zł na wynagrodzenie strony jako dyrektora przedszkola będącej jednocześnie organem prowadzącym przedszkole. Wskazał, że strona nie przedstawiła dowodu przelewu czy wypłaty gotówki, a jedynie listę płac, która nie spełnia kryteriów dowodu księgowego i nie stanowi dowodu poniesienia wydatku, bo nie potwierdza przepływu środków finansowych od finansującego (dającego) do finansowanego (otrzymującego). Ustalił, że strona wykorzystywała jeden rachunek bankowy do rozliczania dotacji szkoły i przedszkola oraz jako rachunek osobisty, co uniemożliwiło sprawdzenie operacji przepływu środków pieniężnych w dotowanym podmiocie oraz nie pozwoliło na faktyczne potwierdzenie wykorzystania dotacji przez beneficjenta jak również na potwierdzenie terminu jej wykorzystania. Wobec braku przesądzających dowodów Burmistrz odstąpił od ustalenia dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w zakresie wydatków poniesionych na rzecz O.1 s.c., których przedmiotem był wynajem tablicy reklamowej w kwocie 2.673,03 zł. Jako pobraną nadmiernie Burmistrz uznał tę część dotacji (3.986,80 zł), która odnosiła się do dziecka E. S., które nie było wpisane do dziennika zajęć (prowadzonego wg wymogów statutu przedszkola - § 11 ust. 5) w okresie od stycznia do sierpnia 2019 r., wobec czego dziecko to nie korzystało z oferty przedszkola. W wyliczeniu tej kwoty organ uwzględnił jednak inne dziecko (A. W.) nieujęte w informacjach miesięcznych.
W wyniku rozpoznania odwołania SKO decyzją z dnia 16 lipca 2021 r. nr SKO 4030/12/21 na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735; dalej: k.p.a.), art. 67 ust. 1, art. 251 ust. 4, art. 252 ust. 1, ust. 5 i ust. 6 u.f.p. oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.f.z.o. i art. 63 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.; dalej: O.p.) – uchyliło decyzję Burmistrza w części: - określającej wysokość dotacji niewykorzystanej w terminie do końca roku budżetowego 2019 w kwocie 242.435,23 zł wraz z odsetkami (pkt 1 decyzji Burmistrza) i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy poprzez określenie wysokości dotacji jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 104 085 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia zapłaty (pkt 1 zaskarżonej decyzji); - nakazującej dokonanie zwrotu dotacji niewykorzystanej w terminie do końca 2019 r. (pkt 3 decyzji Burmistrza). Natomiast utrzymało decyzję Burmistrza w części: - określenia dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i terminie naliczania odsetek (pkt 2 decyzji Burmistrza); - nakazującej dokonanie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem i pobranej w nadmiernej wysokości wraz z należnymi odsetkami w terminie 14 dni od doręczenia decyzji Burmistrza na rachunek bankowy Gminy (pkt 3 decyzji Burmistrza).
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że część dotacji, której wydatkowania na wynagrodzenie dyrektora przedszkola strona nie udokumentowała, stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, a nie dotację niewykorzystaną do końca roku budżetowego. SKO uwzględniło w sprawie dokonany przez stronę w dniu 22 czerwca 2020 r. zwrot dotacji w kwocie 138.350,31 zł. I pomniejszyło o tę kwotę wysokość ustalonej w sprawie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (242.435,23 zł), określając ją na kwotę 104.085 zł.
SKO - inaczej niż Burmistrz - uznało, że art. 34 ust. 1 u.f.z.o. nie stawia wymogu prowadzenia odrębnego rachunku dla każdej dotowanej jednostki. Nie jest wykluczone, że rachunek bankowy, na który przekazywana jest dotacja, może należeć również do organu prowadzącego daną placówkę. Okoliczność taka wymaga prowadzenia stosownej dokumentacji rozliczeniowej w taki sposób, który umożliwi kontrolę, o której mowa w art. 36 ust. 2 i art. 38 ust. 1 u.f.z.o. oraz § 4 ust. 10 uchwały Rady Miasta Oleśnicy z dnia 28 grudnia 2018 r. nr III/22/2018 w sprawie ustalenia trybu i rozliczania dotacji dla publicznych i niepublicznych podmiotów oświatowych oraz trybu przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystywania (dalej: Uchwała). Stwierdziło SKO, że w sprawie strona - wskazując, że wynagrodzenie było wypłacane dyrektorowi gotówką - nie przedstawiła ani dowodów pobrania gotówki z rachunku bankowego, ani nie wyjaśniła źródła pochodzenia gotówki, którą wypłacono dyrektorowi. W zakresie dotacji pobranej nadmiernie organ odwoławczy wskazał, że dziecko E. S. w okresie od stycznia do sierpnia 2019 r. nie uczęszczało do przedszkola, co potwierdza dziennik zajęć stanowiący – zgodnie z przyjętymi przez organ prowadzący sposobem dokumentowania aktualnej liczby uczniów (§ 11 ust. 5 Statutu przedszkola). W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że wobec tego dziecka faktycznie nie była realizowana funkcja kształcenia, wychowania i opieki, co stanowi kryterium oceny wykazania dziecka do dotacji. Mimo zatem figurowania dziecka w dokumentacji przyjęć do placówki wychowania przedszkolnego (umowa, opłata wpisowego) dotacja nie przysługuje na to dziecko.
W wyniku skargi strony Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) we Wrocławiu wyrokiem z dnia 21 czerwca 2023 r. sygn. akt III SA/Wr 445/22 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd podzielił stanowisko, że dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź dotacja, która nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.
Wskazał Sąd, że organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że skarżącemu jako organowi prowadzącemu przedszkole pełniącemu jednocześnie funkcję dyrektora tego przedszkola służyło prawo do sfinansowania dotacją wynagrodzenia na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1) lit. a) u.f.z.o. Prawidłowo też uznał, że dotacja może być przekazana na wspólny rachunek bankowy należący do skarżącego osobiście i jako organu prowadzącego w odniesieniu do szkoły i przedszkola. Prawidłowo stwierdził, że w takim przypadku wykorzystanie dotacji winno być oceniane z perspektywy art. 252 ust. 1 pkt 1) u.f.p. Stwierdził Sąd, że wadą postępowania odwoławczego jest w istocie niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy będące skutkiem braku wskazania adekwatnej metody weryfikacji wykorzystania dotacji zgodnie z przeznaczeniem, braku wskazania źródeł dowodowych służących tej weryfikacji oraz uniemożliwienie stronie w adekwatny sposób wykorzystania dotacji zgodnie z przeznaczeniem w sytuacji zmiany ustaleń w sprawie i ich kwalifikacji prawnej, co skutkowało naruszeniem przez organ odwoławczy art. 6, 7, 8 § 1, 11, 77 k.p.a. w zw. z art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. i w konsekwencji – art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. Podzielił Sąd pogląd, że w przypadku wydatków na wynagrodzenie dyrektora sama lista płac (podpisana wyłącznie przez skarżącego), dowody dotyczące rozliczenia podatkowego tego wynagrodzenia nie pozwalają na wniosek, że dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem, jeśli rachunek bankowy przedszkola jest wspólny dla skarżącego i prowadzonych przez niego podmiotów oświatowych. Wskazane dowody niewątpliwie świadczą o wysokości wynagrodzenia, ale nie dają jednoznacznej odpowiedzi, czy wynagrodzenie miało pokrycie w dotacji znajdującej się na rachunku bankowym w dacie wypłaty wynagrodzenia (wynikającej z listy płac), co w tym konkretnym przypadku decyduje o wykorzystaniu dotacji zgodnie z przeznaczeniem. Skoro SKO przyjęło, że skarżący ma prawo posłużyć się własnym rachunkiem bankowym, to konsekwentnie winno umożliwić skarżącemu wykazanie okoliczności wydatkowania środków z dotacji na wynagrodzenie jako dyrektora przedszkola wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi, które nie są ograniczone zgodnie z zasadą otwartego katalogu środków dowodowych. Sąd wskazał możliwy sposób wykazania kwalifikowalności wydatku na wynagrodzenie dyrektora przedszkola, tj. analizę rachunku bankowego skarżącego pełniącego funkcję dyrektora przedszkola w poszczególnych miesiącach 2019 r., która wykazałaby, czy na rachunku tym do dyspozycji skarżącego rzeczywiście pozostawały środki pieniężne w kwotach przez niego wskazanych, oczywiście z uwzględnieniem dat i kwot wynikających z przedłożonych przez niego list płac, czy też takie środki w dyspozycji skarżącego nie pozostawały. A dopiero powyższe w zestawieniu z rozliczeniami podatkowymi mogłyby ostatecznie umożliwić organowi dokonanie weryfikacji wydatków na wynagrodzenie skarżącego jako dyrektora przedszkola w kontekście art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.f.z.o. W konsekwencji jako przedwczesne uznał Sąd dokonanie merytorycznej oceny w zakresie stwierdzonych przez organ nieprawidłowości w wydatkowaniu przez skarżącego środków z dotacji na wynagrodzenie skarżącego jako dyrektora niepublicznego przedszkola.
Dalej Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa w zakresie pobrania dotacji w nadmiernej wysokości. Ustalenia faktyczne przyjęte w sprawie przez SKO i ich ocena prawna w kontekście art. 252 ust.1 pkt 2) u.f.p. jest prawidłowa. Statut przedszkola wskazywał dziennik zajęć jako dokument właściwy do ustalania faktycznej liczby dzieci, które korzystały z usług przedszkola (§ 11 pkt 5 Statutu przedszkola). Skoro dziecko E. S. nie było w nim ujęte w okresie od stycznia do sierpnia 2019 r., a skarżący – poza samą umową i dowodem opłaty wpisowej – nie przedstawił dowodów podważających wiarygodność dziennika zajęć (np. poprzez zeznania świadków, rodziców dziecka), to ocena dowodowa organów w tym zakresie jest prawidłowa.
W wyniku ponownie prowadzonego postępowania SKO zaskarżoną decyzją
I. uchyli decyzję organu pierwszej instancji w części: 1) dotyczącej określenia wysokości dotacji niewykorzystanej w terminie do końca roku budżetowego 2019 w kwocie 242.435,23 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia zapłaty (pkt 1 decyzji organu pierwszej instancji) i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy poprzez określenie wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w łącznej kwocie 17.616,54 zł (po zaokrągleniu 17.617,00 zł) wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia zapłaty, a w pozostałym zakresie - co do kwoty 224.818,69 zł - umorzyło postępowanie pierwszej instancji; 2) nakazującej dokonanie zwrotu dotacji niewykorzystanej w terminie do końca 2019 r. (pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji)
II. Utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji w części: - określającej wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości 3.986,80 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia 15 czerwca 2020 r. do dnia zapłaty (pkt 2 decyzji organu pierwszej instancji); - nakazującej dokonanie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, jak również dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wraz z należnymi odsetkami w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji organu pierwszej instancji na rachunek bankowy budżetu Gminy Miasta Oleśnicy (pkt 3 decyzji organu pierwszej instancji).
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że wykonując ww. wyrok, pismami z dnia 11 stycznia 2024 r. oraz 22 lutego 2024 r. wezwał stronę do przedłożenia wyciągów bankowych z rachunku bankowego, na który strona otrzymała dotację na prowadzenie Przedszkola, jak również udzielenia wyjaśnień w związku z przedłożonymi dowodami. W odpowiedzi na wezwanie Strona przekazała na płycie CD: - wyciąg z rachunku bankowego za styczeń (data operacji: 30 - 31 styczeń 2019 r.), - wyciąg z rachunku bankowego za luty (data operacji: 27 - 28 luty 2019 r.), - wyciąg z rachunku bankowego za marzec (data operacji: 29 - 31 marzec 2019 r.), - wyciąg z rachunku bankowego za kwiecień (data operacji: 29 - 30 kwiecień 2019 r.), - wyciąg z rachunku bankowego za maj (data operacji: 30-31 maj 2019 r.), -wyciąg z rachunku bankowego za czerwiec (data operacji: 28 - 30 czerwiec 2019 r.), - wyciąg z rachunku bankowego za lipiec (data operacji: 30 - 31 lipiec 2019 r.), -wyciąg z rachunku bankowego za sierpień (data operacji: 30 - 31 sierpień 2019 r.), -wyciąg z rachunku bankowego za wrzesień (data operacji: 30 wrzesień 2019 r.)( -wyciąg z rachunku bankowego za październik (data operacji: 30 - 31 październik 2019 r.), -wyciąg z rachunku bankowego za listopad (data operacji: 29 - 30 listopad 2019 r.), - wyciąg z rachunku bankowego za grudzień (data operacji: 30 - 31 grudzień 2019 r.). Strona nie przekazała pełnych wyciągów bankowych za poszczególne miesiące roku 2019, a wyciągi bankowe z ostatnich dni poszczególnych miesięcy tego roku. Na ww. wyciągach bankowych znajdowały się przelewy: -z dnia 31 stycznia 2019 r. na kwotę 15.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, - z dnia 27 lutego 2019 r. na kwotę 15.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, -za marzec 2019 r. wyciąg bankowy nie zawierał przelewu tytułem: wynagrodzenie dyrektora, - z dnia 30 kwietnia 2019 r, na kwotę 15.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, -z dnia 31 maja 2019 r. na kwotę 15.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, - z dnia 28 czerwca 2019 r. na kwotę 15.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, - z dnia 31 lipca 2019 r. na kwotę 15.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora,- z dnia 30 sierpnia 2019 r. na kwotę 16.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, -z dnia 30 września 2019 r. na kwotę 16.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, - z dnia 30 października 2019 r. na kwotę 16.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, - z dnia 29 listopada 2019 r. na kwotę 15.000 zł tytułem: wynagrodzenie dyrektora, - za grudzień 2019 r. wyciąg bankowy nie zawierał przelewu tytułem: wynagrodzenie dyrektora, natomiast w dniu 30 grudnia 2019 r. na wspólne konto strony i jego żony została przelana kwota w wysokości 15.000 zł tytułem: przelew środków. Stwierdził organ, że łączna kwota przelewów wyniosła 153.000 zł, a zatem ponad ustawowy limit, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) tiret drugie u.f.z.o., który w 2019 r. wyniósł 104.084,80 zł [(8.404,78 zł x 8 miesięcy) + (9.211,94 zł x 4 miesiące)].
Dalej wskazał organ, że w aktach sprawy znajdują się także listy płac, które miały dokumentować wypłatę wynagrodzenia dla dyrektora Przedszkola. Łączna kwota wynagrodzenia wykazana na ww. listach płac wyniosła 242.435,23 zł, nie licząc wynagrodzenia za grudzień 2019 r., udokumentowanego listą płac. W trakcie kontroli nie uwzględniono listy płac nr [...] za grudzień 2019 r., ponieważ lista ta nie była podpisana przez dyrektora, który w tym czasie przebywał na zwolnieniu lekarskim.
Dokonał organ analizy pomiędzy przelewami na rachunkach bankowych a listami płac oraz uwzględnił twierdzenia strony i stwierdził, że w miesiącach styczeń, kwiecień - maj, lipiec i wrzesień 2019 r. daty przelewów pokrywają się z datami na listach płac, różnią się natomiast kwotami wynagrodzenia za pełnienie funkcji dyrektora, a co do pozostałych miesięcy, daty przelewów nie pokrywają się z datami na listach płac i różnią się także kwotami wynagrodzenia. W rezultacie Kolegium dało pierwszeństwo przedłożonym przez stronę dowodom w postaci wyciągów z rachunku bankowego, ponieważ dowody te dokumentują wypłatę wynagrodzenia dla M. J. z tytułu pełnienia funkcji dyrektora, chociaż nie we wszystkich miesiącach, tj. z wyjątkiem marca i grudnia 2019 r. W tych miesiącach Strona, zdaniem organu strona nie udokumentowała, że wynagrodzenie faktycznie zostało wypłacone na rzecz strony. Skoro wynagrodzenie za marzec 2019 r., jak twierdzi strona zostało wypłacone, to według SKO nie ma powodu, dla którego Strona nie przedłożyła wyciągu konkretnie dla tego przelewu, skoro to po stronie dotowanego ciąży obowiązek należytego udokumentowania pokrycia z dotacji konkretnego wydatku (wynagrodzenia dyrektora Przedszkola). Wskazał organ, że powyższego stanowiska nie zmienia twierdzenie strony, że na koniec tego miesiąca pozostawała na rachunku bankowym kwota, która mogła pokryć wynagrodzenie Strony. Zauważył organ, że skoro strona w poszczególnych miesiącach 2019 r. dokonywała przelewów tytułem wynagrodzenia dyrektora Przedszkola, to nie ma uzasadnionego powodu, aby przyjąć co do tego konkretnego miesiąca, zastosowanie innego sposobu udokumentowania wypłaty wynagrodzenia. Zwrócił organ uwagę, że Sąd podał przykładowe sposoby udokumentowania wypłaty wynagrodzenia dyrektora, a w związku z tym, że w sprawie pojawił się dowód w postaci przelewów wynagrodzenia dla to Kolegium nie uznało również, aby w grudniu wynagrodzenie na rzecz strony zostało faktycznie wypłacone, ponieważ ze wspólnego rachunku Przedszkola i ww. szkoły przelano na rzecz Dotowanego i jego żony kwotę 15.000 zł tytułem "przelew środków", co nie świadczy o tym, że środki te dotyczyły faktycznie wynagrodzenia tytułem pełnienia funkcji dyrektora Przedszkola, a nie innego celu (wydatku).
SKO uznało, że część miesięcznego wynagrodzenia wypłaconego stronie w poszczególnych miesiącach 2019 r, w wysokości do miesięcznego ustawowego limitu, zostało udokumentowane przedłożonymi wyciągami z rachunku bankowego, tj. od stycznia do lutego i od kwietnia do listopada 2019 r. Kwoty wynagrodzenia za ww. miesiące udokumentowane przedłożonymi przez Stronę wyciągami były stałe (wynosiły 15.000 zł lub 16.000 zł) i wyższe niż miesięczny ustawowy limit, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) tiret drugie u.f.z.o. W związku z powyższym Kolegium przyjęło, że strona udokumentowała pokrycie z dotacji oświatowej wynagrodzenia za ww. miesiące 2019 r. w łącznej kwocie 86.468,38 zł [(8.404,78 zł x 7 miesięcy) + (9.211,64 zł x 3 miesiące)]. SKO uwzględniło zwróconą kwotę w wysokości 138.350,31 zł do budżetu Miasta Oleśnica tytułem dotacji niewykorzystanej w roku 2019 (wynagrodzenie dyrektora Przedszkola). W efekcie uwzględniło SKO łączną kwotę 224.818,69 zł i co do tej kwoty Kolegium uznało, że decyzję organu I instancji w zakresie punktu pierwszego, tj. w zakresie określenia stronie wysokości dotacji niewykorzystanej w terminie do końca roku budżetowego 2019 w kwocie 224.818,69 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia zapłaty, należy uchylić i w tym zakresie umorzyć postępowanie, a w pozostałej części należy uchylić decyzję organu I instancji i orzec co do istoty, tj. określić wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 17.616,54 zł (po zaokrągleniu 17.617,00 zł) wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia zapłaty (242.435,23 zł - 224.818,69 zł). Natomiast brak dokumentacji potwierdzającej sposób wykorzystania dotacji w marcu i grudniu 2019 r., SKO oceniło jako dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem.
Odnośnie uznania za pobraną w nadmiernej wysokości kwoty dotacji przyznanej na dziecko E. S. SKO wskazało, że WSA we Wrocławiu nie dopatrzył się w tym zakresie naruszenia przepisów prawa i podzieliło stanowisko Kolegium i organ powtórzył dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W skardze do WSA na decyzję SKO w części co do orzeczenia o istocie sprawy w punkcie I oraz co do utrzymania w mocy decyzji I instancji w punkcie II, strona wniosła o uchylenie decyzji SKO w ww. części, umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła strona:
I. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy:
1) art 7 i art 8 § 1 i 2 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym stanu faktycznego i prawnego, oraz podejmowanie działań sprzecznych z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władz publicznych, oraz niepodjęciu wszelkich czynności wymaganych od organu, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz na działaniu w sposób rażąco naruszający zaufanie do władzy publicznej, co dotyczy wynagrodzenia osoby prowadzącej, pełniącej funkcję dyrektora przedszkola;
2) art. 6 k.p.a polegającym na stosowaniu przepisów prawa w sposób dowolny, przejawiającym się w szczególności w ocenie wydatków rozliczonych z dotacji nie na podstawie realizacji zadań, na jakie przekazano dotację, oraz bez subsumpcji normy art. 35 ust. 1 pkt 1 u.z.o. do stanu faktycznego w sprawie;
3) art. 15 k.p.a. poprzez bezkrytyczne przyjęcie stanowiska organu I instancji w zakresie nieprawidłowości w pobraniu przez Skarżącego środków z dotacji oświatowej, bez przeprowadzenia samodzielnego i wszechstronnego postępowania wyjaśniającego w tej sprawie oraz bez starannego wyjaśnienia podstaw prawnych rozstrzygnięcia, co w konsekwencji doprowadziło do bezrefleksyjnego przyjęcia w ślad za organem I instancji, że doszło do pobrania dotacji w nadmiernej wysokości;
4) art. 75, 77, 78 i 80 w zw. z art. 7 k.p.a. polegającym na błędnym ustaleniu stanu faktycznego w sprawie, pominięciu dowodów przedstawianych przez strony i zebranych w postępowaniu kontrolnym, nieuwzględnienie jako dowodów dokumentów w sprawie, niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i w konsekwencji niepodjęciu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy pomimo tego, iż organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a w konsekwencji błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy odmiennie, niż wynika to z dokumentów, co dotyczy wynagrodzenia osoby prowadzącej, pełniącej funkcję dyrektora przedszkola oraz pobrania dotacji w nadmiernej wysokości;
5) art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 170 p.p.s.a. poprzez brak ustalenia właściwego stanu faktycznego co do zapewnienia przez skarżącego środków na rachunku bankowym na poczet swojego wynagrodzenia, niezgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA we Wrocławiu sygn. akt III SA/Wr 445/22 wydanym w niniejszej sprawie, co doprowadziło do uznania dotacji w kwocie 17.616,54 zł jako wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem na wynagrodzenie skarżącego jako dyrektora przedszkola;
6) art. 170 p.p.s.a. wzw. z art 107 § 3 k.p.a. poprzez brak zastosowania się do wytycznych zawartych w wyroku WSA we Wrocławiu sygn. akt III SA/Wr 445/22 wydanym w niniejszej sprawie, co doprowadziło do braku ustalenia właściwego stanu faktycznego co do zapewnienia przez skarżącego środków na rachunku bankowym na poczet swojego wynagrodzenia i w konsekwencji niezgodnie z prawem i stanem faktycznym uznanie dotacji w kwocie 17.616,54 zł jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem na wynagrodzenie skarżącego jako dyrektora przedszkola;
II. Naruszenie prawa materialnego, przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie:
1) art. 35 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o. w zw. z art. 251 ust. 4 i art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji nieprawidłowe uznanie, że przedstawione dokumenty nie dokumentują wykorzystania dotacji i w konsekwencji uznanie przez organ II instancji, iż dotacja wydatkowana na wynagrodzenie dyrektora przedszkola została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem;
2) art. 17 ust. 1 u.f.z.o. w zw. z art. 124 ust. 3, art. 131, art. 152 ust. 4 i art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji przyjęcie, iż skarżący pobrał dotację w nadmiernej wysokości
3) art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. poprzez orzeczenie dwukrotnie co do tego samego przedmiotu, czyli w zakresie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem;
W uzasadnieniu skargi strona argumentowała, że decyzja narusza art. 252. ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p., gdyż dwukrotnie orzeczono o zwrocie dotacji co do tego samego przedmiotu, czyli w zakresie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem. Zaskarżona decyzja określa kwotę do zwrotu 17.616,54 zł jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, oraz kwotę 3.986,80 zł z tytułu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Wobec tego, organ orzekł dwukrotnie co do tej samej kwoty 3.986,80 zł. Wskazał skarżący, że skoro organ uznaje, że kwota 17.616,54 zł została wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem z całej dotacji udzielonej na ten rok, to w konsekwencji powyższego, kwota uznana za wydatkowaną niezgodnie z przeznaczeniem (17.616,54 zł) musi zostać obniżona o kwotę obniżającą wysokość udzielonej w roku dotacji, czyli o kwotę uznaną za pobraną w nadmiernej wysokości (3.986,80 zł).
Dalej argumentowała strona, że Kolegium nie zastosowało się do wytycznych, zawartych w wyroku. Strona w wykonaniu wezwania Kolegium złożyła do akt sprawy wyciągi bankowe z rachunku, z którego korzystało Przedszkole i na które przelewana, była dotacja oświatowa dla Przedszkola. Zgodnie z wytycznymi wydanymi przez WSA, wyciągi wskazują, że na rachunku były środki finansowe, pozwalające na przyznanie i wypłacanie wynagrodzenia dla dyrektora przedszkola, a ponadto pozostawały także kwoty ponad dokonywane przelewy wynagrodzenia. Zaznaczyła strona, że salda zostały uzyskane nie automatycznie, ponieważ ze względu na upływ czasu należało je specjalnie zamówić w banku i opłacić, dlatego zostały przez bank wygenerowane na koniec każdego miesiąca, a nie za całe okresy miesięczne. Uzyskanie tych wyciągów wiązało się z określonymi kosztami i trudnościami, a obecnie SKO próbuje wyzyskać tę sytuację do zdyskredytowania dokumentacji, zebranej z trudem przez stronę. Wyjaśniła strona, że wynagrodzenie było przelewane w kwotach zryczałtowanych, miesięcznych i tak zostało przez osobę prowadzącą ustalone na drodze jednostronnej. A różnica pomiędzy wysokością przelewów oraz kwotami uwidocznionymi na listach płac wynika z przyznanego sobie przez osobę prowadzącą wynagrodzenia, a kwotami, jakie mogły zostać sfinansowane z dotacji oświatowej. Podkreśliła strona, że trzeba mieć na uwadze fakt, że wynagrodzenie osoby prowadzącej jako dyrektora mogło być pokrywane zarówno z dotacji, jak i ewentualna nadwyżka z czesnego, płaconego przez rodziców uczniów przedszkola. Do celów rozliczenia dotacji były przyjęte tylko częściowo kwoty przelewów wynagrodzenia, wynoszących co miesiąc po 15.000 zł, a w niektórych miesiącach 16.000 zł. Listy płac jako dowody księgowe sporządzane były na ostatni dzień miesiąca, natomiast przelewy zwykle realizowane były w tych samych datach, czasem z niewielkim przesunięciem, np. gdy miesiąc miał 31 dni. Listy płac określały te części stałego wynagrodzenia dyrektora przedszkola, które w danym miesiącu były pokrywane i rozliczane w ramach dotacji oświatowej, a pozostała część wynagrodzenia pochodziła z czesnego. Nadto, listy płac pełniły funkcję dokumentów księgowych zgodnie z przepisami o rachunkowości (PKPiR), zaś przelewy bankowe realizowały funkcję kasową.
Odnośnie zakwestionowanego wynagrodzenia za marzec strona wskazała, że skoro z wyciągu wyraźnie wynika, że saldo rachunku na koniec marca wynosiło +58457,83 zł, to jest oczywiste, że na rachunku - nawet nie biorąc pod uwagę wykonanego wcześniej odrębnego przelewu, na rachunku pozostała kwota (58 457,86 zł) z nawiązką pokrywająca miesięczne wynagrodzenie skarżącego jako dyrektora przedszkola. A odnośnie miesiąca grudnia, jako absurdalne oceniła stanowisko SKO, że przelew na wspólny rachunek bez opisu dotyczące nie świadczy tym, że środki te dotyczyły faktycznie wynagrodzenia tytułem pełnienia funkcji dyrektora przedszkola, a nie innego celu (wydatku). Zauważyłam, że skoro skarżący jako dyrektor przelał sobie takie same środki, jak w poprzednich miesiącach, tj. 15.000 zł, to mógł po prostu przeoczyć wpisanie tytułu do przelewu, a każdy (przynajmniej osoby posługujące się bankowością elektroniczną) wie, że w przelewie generowanym przez bank pojawia się automatycznie tytuł "przelew środków", który dopiero można zmienić "ręcznie". Widocznie, Skarżący nie zauważył tego i wykonał przelew, jak co miesiąc. Ponadto wskazała, że na rachunku Przedszkola w grudniu 2019 r. były takie środki, aby zapewniały wynagrodzenie dyrektora przedszkola, a saldo na 31 grudnia 2019 r. wynosiło - już po wykonaniu przelewu na 15.000 zł na rachunek dyrektora - kwotę +14.262,19 zł, czyli więcej, niż miesięczne wynagrodzenie dyrektora zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 u.f.z.o.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona, przy czym nie wszystkie jej zarzuty Sąd podzileił.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na mocy art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a–c), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W sprawie dla rozpatrzenia skargi istotne znaczenie ma fakt, że sprawa była przedmiotem oceny przez WSA we Wrocławiu – wyrok WSA sygn. akt III SA/Wr 445/22.
W konsekwencji, ramy kognicji Sądu rozpoznającego obecnie skargę, zostały ograniczone rozstrzygnięciem zapadłym wcześniej w sprawie. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. A zatem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez sąd, tylekroć będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu. Ocena ta wiąże tylko o tyle, o ile odnosi się do tych samych okoliczności faktycznych i prawnych. Innymi słowy wyłącznie zmiana stanu faktycznego czy prawnego pozwala na odstąpienie od oceny i wskazań zawartych w wyroku.
W ocenie Sądu obecnie rozpoznającego sprawę, w sprawie nie zaistniały przesłanki wyłączające obowiązek zastosowania się do zaleceń wynikających z wyroku WSA.
W pierwszej kolejności niezbędne jest odwołanie się do treści ww. prawomocnego wyroku WSA we Wrocławiu i wynikających z niego skutków i zaleceń.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że z wyroku WSA wynika, że kwestia zasadności stanowiska organu odnośnie pobrania dotacji w nadmiernej wysokości jest przesądzona i nie może być poddawana po raz kolejny ocenie. Jak wskazał Sąd w ww. wyroku ustalenia faktyczne przyjęte w sprawie przez SKO i ich ocena prawna w kontekście art. 252 ust.1 pkt 2) u.f.p. jest prawidłowa. Statut przedszkola wskazywał dziennik zajęć jako dokument właściwy do ustalania faktycznej liczby dzieci, które korzystały z usług przedszkola (§ 11 pkt 5 Statutu przedszkola). Skoro dziecko E. S. nie było w nim ujęte w okresie od stycznia do sierpnia 2019 r., a skarżący – poza samą umową i dowodem opłaty wpisowej – nie przedstawił dowodów podważających wiarygodność dziennika zajęć (np. poprzez zeznania świadków, rodziców dziecka), to ocena dowodowa organów w tym zakresie jest prawidłowa.
Tym samym wszelkie argumenty i zarzuty skargi skierowane na podważenie ww. kwestii są na obecnym etapie postępowania bezpodstawne i bezskuteczne.
Jako niezasadne ocenia również Sąd twierdzenia strony o dwukrotnym orzeczeniu o zwrocie dotacji co do tego samego przedmiotu, czyli w zakresie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wydatkowanej niezgodnie z przeznaczeniem. Jak już wskazano o prawidłowości rozliczenia dotacji pobranej w nadmiernej wysokości orzekał już Sąd w wyroku z 21 czerwca 2023 r., a ponadto, co słusznie wskazało SKO zarzucane przez stronę kwoty obejmują różne wydatki (nie są to wydatki tożsame) i określone zostały na podstawie różnych przepisów prawnych. A powołany w skardze wyrok WSA w Lublinie z dnia 17 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Lu 357/20 dotyczy odmiennego stanu faktycznego, tj., orzeczenia co do tych samych wydatków zwrotu dotacji z dwóch różnych podstaw, co w sprawie nie miało miejsca.
Odnośnie zaleceń zawartych w wyroku WSA we Wrocławiu III SA/Wr 445/22, to Sąd jednoznacznie wskazał, że podziela pogląd prawny, że dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź dotacja, która nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. A jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oraz brak udokumentowania wykorzystania dotacji mieści się w pojęciu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.
Dalej podzielił Sąd pogląd SKO, że przepisy u.s.o. nie wprowadzają wymogu prowadzenia odrębnego rachunku bankowego (lub subkonta) dla poszczególnych podmiotów oświatowych. Stwierdził Sąd, że organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że skarżącemu jako organowi prowadzącemu przedszkole pełniącemu jednocześnie funkcję dyrektora tego przedszkola służyło prawo do sfinansowania dotacją wynagrodzenia na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 1) lit. a) u.f.z.o. Prawidłowo też uznał, że dotacja może być przekazana na wspólny rachunek bankowy należący do skarżącego osobiście i jako organu prowadzącego w odniesieniu do szkoły i przedszkola. Prawidłowo stwierdził, że w takim przypadku wykorzystanie dotacji winno być oceniane z perspektywy art. 252 ust. 1 pkt 1) u.f.p.
Zgodził się Sąd z organem, że w celu wykazania wykorzystania dotacji zgodnie z przeznaczeniem obowiązkiem strony jest prowadzenie rzetelnej, przejrzystej dokumentacji rachunkowej, która umożliwiałaby rozliczenie dotacji w sposób prawidłowy. Zaznaczył przy tym Sąd, że prawo nie stawia organowi ograniczeń dowodowych. Mające zastosowanie w sprawie zwrotu dotacji przepisy k.p.a. ustanawiają otwarty katalog dowodów ograniczony jedynie tym, że nie są one sprzeczne z prawem. Ustawodawca odstąpił od legalnej teorii dowodowej, wedle której okoliczności mogą być wykazane tylko ściśle określonymi środkami dowodowymi. Oznacza to, że wydatkowanie i wykorzystanie dotacji zgodnie z przeznaczeniem może być wykazane każdym dowodem, który nie jest sprzeczny z prawem, w tym dokumentem czy zeznaniem świadków.
Tytułem przykładu wskazał Sąd, że możliwym sposobem (metoda weryfikacji) wykazania kwalifikowalności takiego wydatku jest analiza ww. wspólnego rachunku bankowego organu prowadzącego w poszczególnych miesiącach, która mogłaby wykazać, że kwoty wynagrodzenia rzeczywiście na tym rachunku pozostawały w dyspozycji skarżącego jako uprawnionego do wynagrodzenia w określonej dacie wynikającej z listy płac, co łącznie z dokumentacją podatkową mogłoby umożliwić weryfikację wydatkowania środków z dotacji na przedszkole w tym zakresie i stwierdzenie, czy wykorzystanie dotacji było zgodne z przeznaczeniem. Źródłem dowodowym byłby wówczas rachunek bankowy (wyciąg bankowy zawierający historię operacji związanych z wpływem i wypływem środków pieniężnych dotyczących przedszkola).
Sąd podzielił pogląd, że w przypadku wydatków na wynagrodzenie dyrektora sama lista płac (podpisana wyłącznie przez skarżącego), dowody dotyczące rozliczenia podatkowego tego wynagrodzenia nie pozwalają na wniosek, że dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem, jeśli rachunek bankowy przedszkola jest wspólny dla skarżącego i prowadzonych przez niego podmiotów oświatowych. Wskazane dowody niewątpliwie świadczą o wysokości wynagrodzenia, ale nie dają jednoznacznej odpowiedzi, czy wynagrodzenie miało pokrycie w dotacji znajdującej się na rachunku bankowym w dacie wypłaty wynagrodzenia (wynikającej z listy płac), co w tym konkretnym przypadku decyduje o wykorzystaniu dotacji zgodnie z przeznaczeniem.
Zaznaczył Sąd, że jeżeli SKO przyjęło, że skarżący ma prawo posłużyć się własnym rachunkiem bankowym, to konsekwentnie winno umożliwić skarżącemu wykazanie okoliczności wydatkowania środków z dotacji na wynagrodzenie jako dyrektora przedszkola wszelkimi dostępnymi środkami dowodowymi, które nie są ograniczone zgodnie z zasadą otwartego katalogu środków dowodowych. W myśl bowiem art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.
Oceniając wykonanie zaleceń WSA wynikających z wyroku, zdaniem Sądu zarzuty skargi w części zasługują na uwzględnienie.
Organ prawidłowo wezwał stronę do przedłożenia wyciągu z rachunku bankowego, na który była przekazywana dotacja oświatowa w roku 2019 za okres od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r., co strona uczyniła. Nie kwestionuje Sąd stanowiska organu, który po analizie przedłożonych wyciągów z rachunku bankowego i list płac stwierdził, że pomimo różnicy w wynagrodzeniu dyrektora Przedszkola udokumentowanego wyciągami z rachunków bankowych a listami płac, należy dać pierwszeństwo dowodom z rachunku bankowego, które dokumentują wypłatę wynagrodzenia dla strony z tytułu pełnienia funkcji dyrektora.
W sprawie bezsporne jest przyjęcie przez organ wynagrodzenia za miesiące styczeń, luty oraz od kwietnia do listopada 2019 r. Jak wyjaśnił organ ustawowy limit, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) tiret drugie u.f.z.o. w 2019 r. wyniósł 104.084,80 zł [(8.404,78 zł x 8 miesięcy) + (9.211,94 zł x 4 miesiące)]. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) tiret drugie u.f.z.o. w 2019 r. wynagrodzenie dyrektora niepublicznej jednostki oświatowej co do zasady nie mogło przekroczyć miesięcznie 150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, które stanowiło 184% kwoty bazowej, określanej dla nauczycieli corocznie w ustawie budżetowej (art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela; Dz.U. z 2018 r. poz. 967, z późn. zm.). W 2019 r. górny limit wynagrodzenia dyrektora finansowanego z dotacji samorządowej nie mógł przekroczyć od dnia 1 stycznia 2019 roku - 8.404,78 zł oraz od dnia 1 września 2019 roku - 9.211,94 zł (art. 9 ust. 2 ustawy budżetowej na rok 2019 z dnia 16 stycznia 2019 r. przewidywał jeden próg kwoty bazowej dla nauczycieli: od dnia 1 stycznia 2019 roku -3.045,21 zł; kwota ta na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o zmianie ustawy-Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustawy; Dz.U. poz. 1287, uległa podwyższeniu o 9,6 % od dnia 1 września 2019 r.). Były to kwoty brutto. Jedynie w placówkach wychowania przedszkolnego, wyłonionych w otwartym konkursie ofert prowadzonej przez gminę, ww. limit wynagrodzenia wynosił 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego.
Jak wskazał organ i co wynika z akt w ww. miesiącach organ przyjął w wysokości do miesięcznego ustawowego limitu, że wynagrodzenie udokumentowane zostało przedłożonymi przez stronę wyciągami z rachunku bankowego. Kwoty wynagrodzenia za ww. miesiące udokumentowane przedłożonymi przez stronę wyciągami były stałe, wynosiły 15.000 zł lub 16.000 zł, były wyższe niż miesięczny ustawowy limit, o którym mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a) tiret drugie u.f.z.o., dlatego SKO przyjęło, że strona udokumentowała pokrycie z dotacji oświatowej wynagrodzenia wypłaconego stronie za ww. miesiące 2019 r. w łącznej kwocie 86.468,38 zł [(8.404,78 zł x 7 miesięcy) + (9.211,64 zł x 3 miesiące)].
Sąd powyższej oceny organu nie kwestionuje.
Jako uzasadnione ocenia Sąd stanowisko organu odnośnie uznania, że wynagrodzenie za miesiąc marzec stanowi dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Wbrew zarzutom skargi argumentacja organu o braku wykazania przez stronę wypłaty wynagrodzenia na rzecz strony w miesiącu marcu znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Za miesiąc marzec strona nie przedłożyła wyciągu z rachunku bankowego, który potwierdzałby dokonanie przelewu, jednocześnie w toku całego postępowania i na rozprawie strona jednoznacznie wskazywała na dokonanie takiego przelewu. W pismach strony i w samej skardze (oraz na rozprawie) zawarte jest stanowisko strony, że wynagrodzenie było przelewane z rachunku przedszkola na rachunek strony. Odnośnie miesiąca marca strona wyjaśniała, że w tym miesiącu wynagrodzenie zostało przelane w dacie wcześniejszej aniżeli pozyskane wyciągi z rachunku bankowego.
Wobec powyższego twierdzenia strony, w pełni uzasadnione było oczekiwane organu, że strona przedłoży dowód w postaci wyciągu z rachunku bankowego potwierdzający ww. stan faktyczny. Jako nie zasługujące na aprobatę ocenia Sąd argumenty strony, że musiała podjąć starania o pozyskanie takich wyciągów i poniosła z tego tytułu koszty. Przypomnieć należy i na co zwracał uwagę Sąd w zapadłym w sprawie wyroku, kwestia prawidłowego dokumentowania wydatkowania środków publicznych – dotacji przez stronę jest jej obowiązkiem. Skoro zatem strona sama twierdzi, że dokonała takiego przelewu, to winna taki fakt wykazać.
Ponadto całkowicie chybione są zarzuty skargi, że Sąd w wyroku wskazał, że wystarczające jest wykazanie, że na rachunku szkoły pozostawały środki wystarczające na pokrycie wynagrodzenia dla szkoły. Sąd w wyroku wskazał na otwarty katalog źródeł dowodowych, co nie oznacza, że strona może wskazywać alternatywny przebieg tego samego zdarzenia. Skoro strona cały czas twierdzi, że wynagrodzenie za marzec zostało przelane z rachunku szkoły na rachunek skarżącego, a jedynie nie wystąpiła o wyciąg z rachunku (na potwierdzenie), to nie może jednocześnie twierdzić, że wynagrodzenie pozostało na rachunku szkoły.
Ustalenie stanu faktycznego dotyczącego wydatkowania dotacji przy wykorzystaniu różnych źródeł dowodowych nie oznacza dowolności takich ustaleń i ich sprzeczności.
Jako uzasadnione ocenia natomiast Sąd zarzuty skargi dotyczące nieuwzględnienia wypłaty wynagrodzenia za miesiąc grudzień 2019 r. W tej kwestii strona konsekwentnie wskazywała, że przelew za miesiąc grudzień na wspólny rachunek małżonków opisany jako "przelew środków" stanowi wypłatę wynagrodzenia dla skarżącego. W ocenie Sądu stanowisko organu wyrażone w decyzji, że taki opis nie świadczy, że środki faktycznie dotoczyły wynagrodzenie stanowi przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów. Ponownie zwraca Sąd uwagę, że w wyroku WSA we Wrocławiu zapadłym w sprawie, Sąd wyraźnie wskazał, że wydatkowanie i wykorzystanie dotacji zgodnie z przeznaczeniem może być wykazane każdym dowodem, w tym dokumentem czy zeznaniem świadków. Tym samym jeżeli strona przedkłada przelew, którego data i kwota nie budzi wątpliwości i wyjaśnia, że pomimo braku pełnego opisu dotyczy to wynagrodzenia, to stanowisko organu, które w żaden sposób nie podważa wiarygodności takiego dowodu, a jedynie stwierdza że nie przyjmuje tego dowodu należy ocenić jako arbitralne.
Z tych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Sposób sformułowania sentencji decyzji, tj. zależność zapisów pkt I i II uniemożliwiał jej uchylenie w części.
W ponownym postępowaniu SKO uwzględni ocenę prawną przedstawioną w uzasadnieniu wyroku.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.