III SA/Wr 411/08

III SA/Wr 411/08 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2008-07-30
Data wpływu
2008-07-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Olga Białek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono wniosek
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 61 par. 3 i 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Olga Białek, , , po rozpoznaniu w Wydziale III dniu 30 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej postanawia oddalić wniosek.
Uzasadnienie
A T wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję S K O w L z dnia [...] r. (...) utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r. (....) o wykreśleniu z ewidencji gospodarczej wpisu na rzecz A T.
W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania stosownej decyzji przez Konsulat RP we L . W uzasadnieniu strona wskazywała, że gdyby okazało się, iż wpis jest zgodny z prawem, to byłoby niezrozumiałe, krzywdzące i sprzeczne z zasadami społecznymi uchylenie tego wpisu po upływie czterech lat od jego zaistnienia.
Przedstawiony wniosek pomimo, że skierowany był do organu który wydał kwestionowaną decyzję, do czasu przekazania skargi do Sądu, nie został jednak przez niego rozpoznany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ który wydał decyzje lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 3), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd.
Stosownie do treści art. 61 § 3 przywołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktów, o których mowa w art. 61 § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane i powinien kwalifikować
Sygn. akt III SA/Wr 411/08
się do wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa zaś na stronie skarżącej.
Przesłanki uprawniające Sąd do udzielenia stronie ochrony tymczasowej, to niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Są to pojęcia nieostre, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, że przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie.
Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę (uszczerbek majątkowy lub niemajątkowy), która nie będzie mogła być wynagrodzona (usunięta) przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego, może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964).
W ocenie Sądu, brak podstaw do uznania, że powyższe przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Przede wszystkim podkreślić należy, że skarżący w żaden sposób nie uzasadnił, a tym samym nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Na poparcie wniosku podniósł jedynie, że byłoby to niezrozumiałe, krzywdzące dla niego i naruszające interes społeczny. Okoliczności przedstawione przez stronę nie odpowiadają więc przedstawionym wyżej przesłankom uzasadniającym wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący nawet nie podjął próby uprawdopodobnienia, że wykonanie zaskarżonej decyzji, mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować nieodwracalne skutki.
Tymczasem konstrukcja art. 61 p.p.s.a. wskazuje, że ciężar wykazania okoliczności, iż takie niebezpieczeństwo istnieje spoczywa na osobie wnioskującej. Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest
Sygn. akt III SA/Wr 411/08
wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności (zdarzeń) uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się zatem do konkretnych zdarzeń, świadczących o istnieniu poważnych zagrożeń, które uzasadniać mogą udzielenie ochrony tymczasowej (por. B. Dauter w "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Zakamycze 2005, s. 168). Argumentacja strony musi być odpowiednia - tzn. w sposób przekonujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak NSA w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 grudnia 2006 r., I FZ 525/06 nie publik). Twierdzenia zawarte we wniosku powinny być zaś poparte dokumentami źródłowymi.
W rozpoznawanej sprawie skarżący w ogóle nie wskazał omawianych zagrożeń. Również na podstawie przedstawionych akt sprawy nie można wywieść, czy wykonanie decyzji może spowodować po jego stronie taki stan. W efekcie, wobec braku wyczerpującego uzasadnienia wniosku nie była możliwa jego merytoryczna ocena (por też. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r, GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 , nie publik).
W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym zakresie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.