III SA/Wr 389/16

III SA/Wr 389/16 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2016-08-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2016-04-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Moskała /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2016 poz 718
art. 53 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy, ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu tytułem uiszczonego wpisu kwotę [...] zł (słownie [...]).
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej we W. - po rozpatrzeniu odwołania od decyzji z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Nadto pouczył skarżącego, że od niniejszej decyzji służy jej prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., za jego pośrednictwem, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji.
Decyzja organu odwoławczego została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu [...] r. (w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a - na ręce dorosłego domownika M.N.). Pismem z dnia [...] r., nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] tego samego dnia, skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną decyzję Dyrektora Izby Celnej we W.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U.z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Terminy – stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a.– oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Nadto podkreślić należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym (nie jest możliwe jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd), procesowym (w razie jego uchybienia, istnieje możliwość jego przywrócenia) oraz prekluzyjnym (upływ terminu sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę).
W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia, skutecznie doręczono – w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. - dorosłemu domownikowi w dniu [...] r. Zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu [...] r. i upłynął z końcem dnia [...] r. (środa). Tymczasem skarga na wspomniane rozstrzygnięcie została wniesiona przez skarżącego dopiero w dniu [...] r., a więc bezspornie po upływie ustawowo określonego terminu.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. – na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. – orzekł, jak w pkt I sentencji. Orzeczenie o kosztach oparto na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.