III SA/Wr 386/25

III SA/Wr 386/25 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-12-03
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anna Kuczyńska-Szczytkowska
Barbara Ciołek /przewodniczący sprawozdawca/
Kamila Paszowska-Wojnar
Symbol z opisem
6550
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 1691
art. 58
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar, Anna Kuczyńska - Szczytkowska, , po rozpoznaniu w Wydziale III w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A.K. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2025 r. nr 9001-00000000332/25 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi A. K. (dalej: strona, skarżący) jest postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu (dalej: organ odwoławczy, organ II instancji, Dyrektor ARiMR) z dnia 20 lutego 2025 roku nr 9001-00000000332/25 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Środzie Śląskiej nr 0018-2024-001392 z dnia 17 września 2024 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu działania rolnictwo ekologiczne (PROW 2014-2020).
Z akt sprawy wynika, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Środzie Śląskiej po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności ekologicznych, ww. decyzją z dnia 17 września 2024 r. ustalił stronie kwotę nienależnie pobranych płatności ekologicznych (PROW 2014- 2020) w łącznej wysokości 162.099,78 zł. Decyzja została wysłana listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na adres korespondencyjny strony wskazany we wniosku o wpis do ewidencji producentów – P. [...], [...] P. Decyzja została doręczona w dniu 20 września 2024 r. stronie i termin na złożenie odwołania upływał w dniu 4 października 2024 r.
Skarżący odwołanie od decyzji wniósł w dniu 13 stycznia 2025 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. We wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania strona wskazała na szereg okoliczności od niego całkowicie niezależnych (siła wyższa). Decyzja została skarżącemu doręczona na krótko po narodzinach syna – [...] r., a żona wymagała wsparcia skarżącego we wszystkich czynnościach życia codziennego. Poza tym w gminie M., gdzie znajdowały się uprawy buraka cukrowego, ogłoszono najpierw alarm powodziowy, a następnie stan klęski żywiołowej. Strona z uwagi na zagrożenie zniszczenia upraw musiała niezwłocznie przystąpić do zebrania plonów (październik 2024 r.), co potwierdza protokół z 23 października 2024 r. z Gminy M. dotyczący oszacowania szkód. Wskazał skarżący, że po zebraniu plonów kontaktował się bezpośrednio z ARiMR w sprawie wydanej decyzji i został poinformowany, że nie ma potrzeby składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania ani jakiegokolwiek innego pisma, a sprawa będzie wyjaśniana przez ARiMR z urzędu. Ostatecznie, dopiero w styczniu 2025 r. (8) poinformowano skarżącego, że ARiMR nie podejmie z urzędu żadnych działań zmierzających do wyjaśnienia sprawy i bez wniosku o przywrócenie terminu nie jest możliwe nadanie sprawie dalszego biegu.
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2025 r. nr 9001-00000000333/25 Dyrektor ARiMR stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor ARiMR odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Omówił organ przepis art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm., dalej k.p.a.) i przesłanki przywrócenia terminu. Stwierdził organ odwoławczy, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do przywrócenia terminu. Wskazał organ, że stan klęski żywiołowej wprowadzony w dniu 16 września 2024 r. obowiązywał do dnia 15 października 2024 r. i w ocenie organu odwoławczego, powoływanie się przez stronę na wprowadzony na terenie gm. M. (na terenie której strona posiadała [...] działek ewidencyjnych) stan klęski żywiołowej, nie mogło doprowadzić do przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Odwołanie wraz z prośbą o przywrócenie terminu zostało złożone w dniu 13 stycznia 2025 r., a zatem po terminie wynikającym z art. 58 kpa. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, a podawana przez stronę przyczyna uchybienia ustała 15 października 2024 r. i wniosek o przywrócenie terminu należało złożyć najpóźniej do dnia 22 października 2024 r. Nie uwzględnił również organ argumentacji strony dotyczącej narodzin dziecka. Wskazał organ, że ze skróconego odpisu aktu urodzenia wynika, że narodziny potomka miały miejsce w dniu [...] r., a zatem niemal trzy tygodnie przed odbiorem decyzji i w ocenie organu skarżący w kontekście ważnych wydarzeń z życia rodzinnego winien był tak zorganizować czas i ewentualną opiekę nad członkami rodziny, aby nie ponosić negatywnych konsekwencji zaniechania działań procesowych.
W skardze do Sądu strona zaskarżyła postanowienia Dyrektora ARiMR w całości, wnosząc o jego uchylenie lub jego zmianę oraz przywrócenie skarżącemu terminu do wniesienia odwołania.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła strona naruszenie przepisów postępowania (w szczególności art. 8 k.p.a., art. 77§ 1 k.p.a., art, 80 k.p.a. i art. 58 § 2 k.p.a.) , które miało wpływ na wynik sprawy tj.:
a) brak wszechstronnej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie oraz dokonanie ustaleń faktycznych niezgodnych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, polegające w szczególności na:
- bezzasadnym przyjęciu, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania było przez skarżącego zawinione, podczas gdy skarżący wskazał w sposób konkretny na okoliczności, które spowodowały uchybienie tego terminu - w tym okoliczności zawinione przez organ,
b) naruszenie zasady zaufania do organów administracji publicznej poprzez celowe wprowadzenie skarżącego w błąd przez organ, polegające na informowaniu skarżącego o podejmowanych przez organ z urzędu działaniach zmierzających do wyjaśnienia sprawy co spowodowało opóźnienie w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji tego organu a następnie bezzasadne przyjęcie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został wniesiony przez skarżącego z naruszeniem art. 58 § 2 k.p.a.
W uzasadnieniu skargi strona argumentowała, że we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazała na szereg okoliczności od niego całkowicie niezależnych (siła wyższa). Decyzja została skarżącemu doręczona na krótko po narodzinach syna – [...] r.), a poza tym w gminie M., gdzie znajdowały się uprawy buraka cukrowego, ogłoszono najpierw alarm powodziowy, a następnie stan klęski żywiołowej. Wskazał skarżący, że po zebraniu plonów kontaktował się bezpośrednio z ARiMR w sprawie wydanej decyzji i został poinformowany, że nie ma potrzeby składania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania ani jakiegokolwiek innego pisma, a sprawa będzie wyjaśniana przez ARiMR z urzędu. Ostatecznie, dopiero w styczniu 2025 r. poinformowano skarżącego, że ARiMR nie podejmie z urzędu żadnych działań zmierzających do wyjaśnienia sprawy i bez wniosku o przywrócenie terminu nie jest możliwe nadanie sprawie dalszego biegu.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie; kontrola ta – z określonymi wyjątkami - obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na inne niż decyzje i postanowienia akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (§ 2 pkt 4). Sąd uwzględniając skargę na taki akt lub czynność, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności (art. 146 § 1 p.p.s.a.). Może przy tym także w wyroku uznać uprawnienie bądź obowiązek wynikające z przepisów prawa (art. 146 § 2 p.p.s.a.).
Spór w sprawie dotyczy zasadności stwierdzenia przez organ, że nie zachodziły podstawy do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Środzie Śląskiej z dnia 17 września 2024 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu działania rolnictwo ekologiczne (PROW 2014-2020).
W zaistniałym sporze Sąd podzielił stanowisko organu.
Zaznaczyć należy, że na mocy odrębnego postanowienia z dnia 20 lutego 2025 r. (nr 9001-00000000333/25) Dyrektor ARiMR stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Środzie Śląskiej, a WSA we Wrocławiu nieprawomocnym wyrokiem z dnia 3 grudnia 2025 r. sygn. akt III SA/Wr 164/25, oddał skargę na ww. postanowienie.
Zgodnie ze stanowiącym materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia art. 58 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. (§ 1). Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.(§ 2). Przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 jest niedopuszczalne. (§ 3).
Z treści powołanego przepisu wynika, co słusznie przyjął organ odwoławczy, że pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest uwarunkowane łącznym spełnieniem następujących przesłanek:
- złożenia prośby o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi,
- uprawdopodobnienia, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony,
- równoczesnego ze złożeniem prośby dokonania czynności, której strona nie dopełniła w terminie (w sprawie odwołania).
W sprawie bezspornym jest, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania oraz, że składając wniosek o przywrócenie terminu spełnił wymóg formalny w postaci dopełnienia czynności, dla której ustanowiony był termin przez wniesienie odwołania. Sporna natomiast pozostaje kwestia czy prośba o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożona została z zachowaniem terminu 7 dni od dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi. Skarżący jako okoliczności, które spowodowały uchybienie terminowi podał po pierwsze doręczenie decyzji na krótko po narodzinach syna ([...] r., decyzję doręczono 20 września 2024 r.) i po drugie ogłoszenie w Gminie M., gdzie strona ma działki, na których były uprawy buraka cukrowego alarmu powodziowego, a następnie stanu klęski żywiołowej. Skarżący z uwagi na powódź musiał zająć się zbiorem plonów. Zdaniem organu żadna z podanych okoliczności nie dawała podstaw do przywrócenia terminu. Pierwsza z przyczyn uchybienia terminowi – narodziny dziecka miały miejsce w [...] r. i według organu skarżący miał możliwość zorganizowania życia rodzinnego tak, aby nie wpływało to negatywnie na jego inne zobowiązania. Z kolei stan klęski żywiołowej obowiązywał do 15 października 2024 r. , a strona wniosek złożyła w styczniu 2025 r.
W ocenie Sądu stanowisko organu w zakresie braku dochowania terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu jest uzasadnione. Słusznie wskazał organ, że stan klęski żywiołowej wprowadzony w dniu 16 września 2024 r. nie potwierdza spełnienia przesłanki do przywrócenia terminu.
Stan klęski żywiołowej w związku z powodzią we wrześniu 2024 r. został uregulowany: - w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 września 2024 r. w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego, lubuskiego, opolskiego oraz śląskiego (t.j. Dz.U. 2024.1395 ze zm. z 17 września 2024 r., 20 września 2024 r., 21 września 2024 r., 25 września 2025 r.). Zgodnie z § 1 ust. 2 rozporządzenia, obszar, na którym wprowadzono stan klęski żywiołowej obejmował:
1)w województwie dolnośląskim - powiaty kamiennogórski, karkonoski, kłodzki, lwówecki, wałbrzyski i ząbkowicki oraz miasta na prawach powiatu Wałbrzych i Jelenią Górę;
1a) w województwie dolnośląskim - powiaty dzierżoniowski, lubański i świdnicki;
1b) w województwie dolnośląskim - powiaty bolesławiecki, jaworski, legnicki i złotoryjski;
1c) w województwie dolnośląskim - powiat zgorzelecki, gminę miejską Oława oraz gminę wiejską Oława w powiecie oławskim, gminę Kąty Wrocławskie oraz gminę Sobótka w powiecie wrocławskim;
1d) w województwie dolnośląskim - miasto na prawach powiatu Legnicę oraz gminę M. w powiecie wrocławskim;
2) w województwie opolskim - powiaty głubczycki, nyski i prudnicki oraz gminę Strzeleczki w powiecie krapkowickim;
2a) w województwie opolskim - powiaty brzeski, kędzierzyńsko-kozielski, opolski oraz powiat krapkowicki w zakresie innym niż określony w pkt 2;
3) w województwie śląskim - powiaty bielski, cieszyński, pszczyński i raciborski oraz miasto na prawach powiatu Bielsko- -Białą;
4) w województwie lubuskim - gminę miejsko-wiejską Szprotawa, miasto Żagań, miasto Małomice i gminę wiejską Żagań w powiecie żagańskim.
Stan klęski żywiołowej został wprowadzony na okres 30 dni.
W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 września 2024 r. w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego w § 1. przewidziano, że 1.W związku z powodzią we wrześniu 2024 r. w południowo-zachodniej części terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w celu zapobieżenia jej skutkom oraz w celu ich usunięcia, wprowadza się stan klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego na okres 30 dni od dnia ogłoszenia rozporządzenia. 2. Obszar, o którym mowa w ust. 1, obejmuje: 1) w województwie dolnośląskim - powiat wołowski, gminę miejską Głogów, gminę wiejską Głogów, gminę Kotla, gminę Pęcław oraz gminę Żukowice w powiecie głogowskim, miasto i gminę Ścinawa w powiecie lubińskim; 2) w województwie lubuskim - gminę Dąbie i gminę Krosno Odrzańskie w powiecie krośnieńskim oraz gminę Bytom Odrzański, gminę miejską Nowa Sól, gminę wiejską Nowa Sól, gminę Otyń, gminę Siedlisko i gminę Kolsko w powiecie nowosolskim;
2a) w województwie lubuskim - gminę Szlichtyngowa w powiecie wschowskim, gminę Czerwieńsk, gminę Sulechów, gminę Zabór, gminę Nowogród Bobrzański, gminę Trzebiechów i gminę Bojadła w powiecie zielonogórskim oraz gminę Cybinka i gminę Słubice w powiecie słubickim.
Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 października 2024 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego w § 1. przewidziano, że w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 września 2024 r. w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego (Dz. U. poz. 1435 i 1460) w § 1 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) w województwie dolnośląskim - powiat średzki oraz gminę Strzelin w powiecie strzelińskim;".
W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 października 2024 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego w § 1. przewidziano, że W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 września 2024 r. w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego (Dz. U. poz. 1435 i 1460) w § 1 w ust. 2 po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: "1a) w województwie dolnośląskim - powiat średzki oraz gminę Strzelin w powiecie strzelińskim;".
I kolejną zmianą z 9 października 2024 r. (Dz.U. 2024 r., poz. 1499) W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 28 września 2024 r. w sprawie wprowadzenia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego (Dz. U. poz. 1435, 1460 i 1482) w § 1 w ust. 2 po pkt 1a dodaje się pkt 1b w brzmieniu: "1b) w województwie dolnośląskim - gminę Jemielno w powiecie górowskim;".
Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 15 października 2024 r. w sprawie zniesienia stanu klęski żywiołowej na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego zgodnie z § 1. 1. Z dniem 16 października 2024 r. znosi się na obszarze części województwa dolnośląskiego oraz lubuskiego stan klęski żywiołowej wprowadzony w związku z powodzią we wrześniu 2024 r. w południowo-zachodniej części terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Słusznie stwierdził organ, że skoro stan klęski żywiołowej został odwołany w październiku 2024 r., to strona składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania w styczniu 2025 r. nie dochowała 7 dniowego terminu od ustania przyczyny uchybienia terminowi.
Nie znajduje Sąd również podstaw do zakwestionowania stanowiska organu odnośnie wskazywanej przez stronę przyczyny uchybienia terminowi w postaci narodzin dziecka i związanym z tym zaangażowaniem w sprawy rodzinne (pomoc żonie). Słusznie argumentował organ, że kryterium braku winy w dopełnieniu czynności procesowej obwarowanej określonym terminem wyraża się w obowiązku zachowania przez stronę szczególnej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc takiej, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że zachowanie terminu było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Wykluczenie winy w uchybieniu terminu wymaga zatem wykazania, że mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody, uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym (por. wyrok NSA z dnia 13 marca 2013 r., sygn. akt I FSK 715/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, CBOSA)).
Za przeszkodę uniemożliwiającą dokonanie czynności należy uznać siłę wyższą, np. pożar, powódź czy zdarzenia losowe (wypadek, nagłą chorobę). Natomiast narodziny dziecka, co w sprawie miało miejsce jeszcze przed doręczeniem decyzji (narodziny [...] r., a decyzję doręczono 20 września 2024 r.) oraz związane z tym obowiązki rodzinne, nie były niespodziewane i nie uniemożliwiały stronie złożenia odwołania od decyzji. Strona nie wskazuje przy tym na żadne szczególne okoliczności, które wystąpiłyby w związku z narodzinami dziecka; i które miałyby trwać aż do stycznia 2025 r., kiedy złożono wniosek przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Warunek braku zawinienia w uchybieniu terminowi należy oceniać w kategoriach zachowania przez zainteresowanego reguł starannego działania. Sąd podziela pogląd, że przywrócenie terminu jest niemożliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy). Pojęcie braku winy w niedopełnieniu czynności procesowej w terminie obejmuje istnienie przeszkody nie do przezwyciężenia. Pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu wymaga również wykazania, że zainteresowany wykazał należytą staranność w podjęciu działań mogących zapobiec uchybieniu terminu.
W sprawie, co słusznie stwierdził, organ nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu.
Sąd nie stwierdził w sprawie naruszenia przepisów i jako niezadane ocenił zarzuty skargi. Przy czym odnośnie naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. wskazać należy, że nie ma on w sprawie zastosowania. Do stosowania przepisów k.p.a. odsyła ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2298 ze zm.) w art. 4 stanowi, że z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), zwanej dalej "Kodeksem postępowania administracyjnego", chyba że ustawa stanowi inaczej. A zgodnie z art. 44 ust. 2 ww. ustawy właściwość i tryb ustalania nienależnych kwot pomocy i pomocy technicznej są określone w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dotyczących ustalania kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych. We wskazanych przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w art. 10a ust. 1 przewidziano, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 79a oraz art. 81.
Z powyższych względów, Sąd uznał zaskarżone postanowienie za odpowiadające prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości