III SA/Wr 297/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na postanowienie SKO odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, uznając ją za niedopuszczalną.
Skarżący wnieśli zażalenie na bezczynność Burmistrza w sprawie uwolnienia drogi, a następnie skargę na postanowienie SKO odmawiające wyznaczenia terminu. WSA we Wrocławiu odrzucił skargę, uznając, że postanowienie SKO nie jest przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, a zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji nie może być podstawą do skargi na postanowienie organu wyższego stopnia.
Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W., które odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy dotyczącej wniosku o uwolnienie i doprowadzenie do przejezdności drogi. Skarżący argumentowali bezczynność Burmistrza D. W uzasadnieniu postanowienia SKO wskazano, że wniosek skarżących nie dotyczy sprawy administracyjnej, dla której przewidziane jest wydanie decyzji, a zatem nie można mówić o bezczynności organu. Skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) domagając się uchylenia postanowienia SKO i wyznaczenia terminu Burmistrzowi. WSA we Wrocławiu, powołując się na art. 3 § 2 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Sąd podkreślił, że na postanowienie organu odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy nie służy zażalenie w trybie art. 37 § 1 KPA, a rozpoznanie takiego zażalenia przez organ wyższego stopnia ma charakter czynności nadzorczej, która nie podlega zaskarżeniu do WSA. W związku z tym, skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie organu wyższego stopnia odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy nie jest przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie SKO odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy ma charakter czynności nadzorczej i nie jest wymienione w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako przedmiot zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
PPSA art. 3 § § 2 pkt 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
KPA art. 37 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 104 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 104 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie organu wyższego stopnia odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy nie jest przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego. Zażalenie na bezczynność organu pierwszej instancji nie może być podstawą do skargi na postanowienie organu wyższego stopnia.
Godne uwagi sformułowania
Rozpoznanie bowiem zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, następuje w drodze czynności nadzorczej, która - jeśli nawet została ujęta w formę postanowienia bądź też decyzji - nie może być zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego warunkuje wprawdzie wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu pierwszej instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie
Skład orzekający
Józef Kremis
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących dopuszczalności skargi na postanowienia organów wyższego stopnia w przedmiocie zażalenia na bezczynność."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ wyższego stopnia odmawia wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy, a nie samej bezczynności organu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wr 297/06 - Postanowienie WSA we Wrocławiu Data orzeczenia 2006-11-03 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-06-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu Sędziowie Józef Kremis /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku *Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i J. K., G., D. i H. K. oraz P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 1 grudnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia 1 grudnia 2005 r., na podstawie art. 37 i art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 88, poz. 1071 ze zm.), po rozpoznaniu zażalenia M. i J. K., odmówiło wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pismem z dnia 8 października 2005 r. M. i J. K. wnieśli zażalenie na bezczynność Burmistrza D. W treści pisma podnieśli oni, że w dniu 2 lipca 2004 r. złożyli wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie uwolnienia i doprowadzenia do przejezdności drogi usytuowanej pomiędzy ogródkami przydomowymi przy ul. B. C. w D., jednakże do dnia dzisiejszego nie rozpoznano ich sprawy zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Odmawiając uwzględnienia tego zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wskazało, że zgodnie z art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji, o czym stanowi art. 104 § 2 ustawy. Jednakże z dokonanej przez organ analizy przepisów prawa wynika, że do tej kategorii spraw nie należy wniosek M. i J. K. o uwolnienie i doprowadzenie do przejezdności drogi. Przepisy prawa materialnego nie przewidują w tym przypadku wydania decyzji administracyjnej, co oznacza że nie jest to sprawa administracyjna w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym nie można przyjąć, że organ pierwszej instancji dopuścił się bezczynności. M. i J. K., G., D. i H. K. oraz P. S. pismem z dnia 21 grudnia 2005 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia, wnieśli również o wyznaczenie Burmistrzowi D. terminu do załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracyjnej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty. Na postanowienie organu administracji odmawiające wyznaczenia terminu do załatwienia sprawy nie służy zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozpoznanie bowiem zażalenia, o którym mowa w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, następuje w drodze czynności nadzorczej, która - jeśli nawet została ujęta w formę postanowienia bądź też decyzji - nie może być zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego, ponieważ art. 3 § 2 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymienia tego rodzaju przedmiotów zaskarżenia. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego warunkuje wprawdzie wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu pierwszej instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie [por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 stycznia 2001 r., IV SAB 177/00 (niepubl.). W konsekwencji przyjąć należy, że skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI