III SA/Wr 281/24

III SA/Wr 281/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-07-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Chołuj
Barbara Ciołek /przewodniczący sprawozdawca/
Katarzyna Borońska
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1047
art. 78 ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), Sędzia WSA Anetta Chołuj, Katarzyna Borońska, , Protokolant specjalista Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 lipca 2025 r. sprawy ze skargi P. we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 15 maja 2024 r. Nr SKO 4322.140.2023 w przedmiocie odmowy dokonania korekty wpisu i zmiany danych w dowodzie rejestracyjnym I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia 14 listopada 2023 r. nr WSO-PA.5410.3636.2022; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi Pogotowia Ratunkowego we W. (dalej: strona, skarżący) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu (dalej: SKO, organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia 15 maja 2024 r. nr SKO.4322.140.2023 utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Wrocławia z dnia 14 listopada 2023 r. nr WSO-PA.5410.3636.2022 o odmowie dokonania korekty wpisu i zmiany danych poprzez ujawnienie parametru (F1) - 3800 kg w dowodzie rejestracyjnym wydanym dla pojazdu marki [...], nr rej. [...].
Z akt sprawy wynika, że 16 czerwca 2017 r. strona złożyła wniosek o rejestrację pojazdu marki [...] VIN [...]. Decyzją z dnia 4 lipca 2017 r. organ I instancji zarejestrował pojazd jako pojazd ciężarowy, podrodzaj VAN, kategoria N1. W dowodzie rejestracyjnym w rubryce F1 maksymalna masa całkowita wpisano 3.500 kg. W dniu 7 lipca 2017 r. strona złożyła wniosek o zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym – zmianę rodzaju pojazdu z ciężarowego kat. N1 na pojazd specjalny – sanitarne kategoria M1. W zakresie mas pojazdu nie były dokonywane zmiany. 10 lipca 2017 r. organ I instancji wydał zgodnie z żądaniem strony nowy dowód rejestracyjny .
W dniu 21 lipca 2022 r. strona złożyła wniosek o dokonanie zmiany danych w dowodzie rejestracyjnym ww. pojazdu specjalnego w rubryce F1 w zakresie maksymalnej masy całkowitej pojazdu na 3.800 kg. Wskazała, na niezgodność pomiędzy rzeczywistymi parametrami pojazdu a ujawnionymi danymi w dowodzie rejestracyjnym. We wniosku jako podstawę prawną podano art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. z 2024, poz. 1251 ze zm., dalej: prd). Do wniosku dołączono m.in. kartę pojazdu, pisma [...] Sp.z o.o. (dalej: [...]) z 18 kwietnia 2019 r. i 12 sierpnia 2020 r., Opinię techniczną nr [...] z dnia 5 maja 2022 r. oraz nr [...] z dnia 10 stycznia 2022 r. na potwierdzenie konieczności zmiany wpisanego w dowodzie parametru F1.
W toku postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji organ podejmował szereg czynności i rozstrzygnięć, w tym: - organ I instancji wzywał stronę na podstawie § 18 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów oraz wymagań dla tablic rejestracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2355 ze zm., dalej: rozp. w sprawie rejestracji) o przedłożenie oświadczenia wystawionego przez producenta lub przedstawiciela producenta, że pojazd był homologowany zgodnie z wnioskowanymi danymi technicznymi; - pozyskał organ wyjaśnienia z Instytutu Transportu Drogowego (pismo z 22 sierpnia 2022 r.) o warunkach stosowania przepisu § 18 ust. 6 rozp. w sprawie rejestracji; - strona przedłożyła 24 sierpnia 2022 r. oświadczenie producenta pojazdu specjalnego Z. sp. z o.o.; - decyzją z dnia 27 września 2022 r. organ I instancji odmówił wymiany dowodu rejestracyjnego; - SKO decyzją z dnia 14 grudnia 2022 r. nr SKO 4143/141/22 uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji wskazując, że organ nie wyjaśnił dlaczego zmiana danych w dowodzie w zakresie parametru F1 może być dokonana wyłącznie na podstawie § 18 ust. 6 ww. rozporządzenia; - organ wezwał stronę o zajęcie stanowiska czy podtrzymuje żądanie zmiany danych w dowodzie na podstawie § 18 ust. 3 rozp. w sprawie rejestracji; - strona przedłożyła wyjaśnienia producenta firmy Z. Sp. z o.o. z dnia 23 lutego 2023 r.; - 30 marca 2023 r. organ wezwał stronę wskazując, że w zależności od wybranej podstawy wniosku o zmianę danych w dowodzie, tj. § 18 ust. 3 albo § 18 ust. 6 rozp. w sprawie rejestracji ma przedłożyć określone dokumenty; - pismem z dnia 20 kwietnia 2023 r. strona wyjaśniła, że nie dokonywała żadnych zmian konstrukcyjnych w pojeździe oraz odwołała się do § 18 ust. 2 rozp. w sprawie rejestracji i 18 ust. 2 załącznika nr 1 do instrukcji w sprawie rejestracji pojazdów; - decyzją z dnia 8 maja 2023 r. nr WSO-PA.5410.3636.2022 organ odmówił zmiany danych w dowodzie rejestracyjnym w zakresie parametru F1 stwierdzając, że przedłożone oświadczenie firmy Z. sp. Z o.o. nie ma charakteru dokumentu wymaganego przepisem § 18 ust. 6 pkt 2 rozp. w sprawie rejestracji; - decyzją z dnia 19 lipca 2023 r. nr SKO 4322.55.2023 SKO uchyliło ww. decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania zalecając, aby organ ustalił charakter wniosku strony, tj. intencję strony czy domaga się korekty błędnie określonego wpisu w dowodzie rejestracyjnym, czy też wniosek jest na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 2 uprd i § 18 rozp. w sprawie rejestracji.
Wykonując zalecenie SKO z ww. decyzji, Prezydent pismem z dnia 4 sierpnia 2023 r. uzupełnionym pismem z dnia 31 sierpnia 2023 r. wezwał stronę o wskazanie podstawy wniosku o zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym i podanie dokumentów, z których wywodzi swoje żądanie. Strona w piśmie z 16 sierpnia 2023 r. i kolejno z 11 września 2023 r. wyjaśniła, że wniosek o zmianę danych złożyła z wykorzystaniem urzędowego formularza, gdzie była podana podstawa prawna - art. 78 ust. 2 pkt 2 uprd, natomiast strona wnosi o korektę wpisu w rubryce F1. Wskazała strona powołując art. 2 pkt 61 uprd, że maksymalna masa całkowita pojazdu (mmc) określana jest przez producenta pojazdu. A w sprawie zgodnie ze stanowiskiem producenta pojazdu specjalnego – Z. sp. z o.o. oraz zgodnie z opinią techniczną [...] z 5 maja 2022 r. mmc wynosi 3.800 kg. Ponadto pojazd w dniu 15 lipca 2022 r. uzyskał pozytywny wynik badania technicznego, co odpowiada wymogom art. 81 pkt 13 uprd, jak również mmc 3.800 kg potwierdzają pisma [...] oraz opinie rzeczoznawców. Podała strona wykaz dokumentów, które potwierdzają jej żądanie.
Dalej organ pismem z 31 sierpnia 2023 r. wystąpił do [...] o udzielenie informacji, czy w stanie sprawy na podstawie dokumentów przedłożonych przez stronę możliwa jest zmiana maksymalnej masy całkowitej z 3.500 kg na 3.800 kg. Oraz czy istnieje możliwość wydania przez producenta pojazdu bazowego D. specjalnej zgody "Letter of no objecton" (LoNo) i czy producent już taką wydał.
Po otrzymaniu informacji z [...] z dnia 5 października 2023 r., w której poinofmowano, że za zabudowę i parametry pojazdu odpowiada firma która pojazd zabudowała, a ponadto że [...] nie jest uprawniony do oceny czy firma Z. sp. z o.o. jest producentem pojazdu oraz że nie bierze udziału w udzielaniu zgodny LoNo – organ wezwał stronę o dokument potwierdzający uzyskanie zgody LoNo. Strona pismem z 25 października 2023 r. przedstawiła stanowisko Z. sp. z o.o.
Decyzją z dnia 14 listopada 2023 r. organ I instancji odmówił dokonania korekty wpisu w dowodzie rejestracyjnym w zakresie rubryki F1. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że na podstawie załączonych do sprawy dokumentów, wystawionych przez firmę Z. Sp. z o. o. tj.: pismo z dnia 24 sierpnia 2022 r., pismo z dnia 23 lutego 2023 r., wraz z homologacjami cząstkowymi dla układu hamulcowego kierowniczego oraz pismo z dnia 25 października 2023 r a także na podstawie opinii technicznych nr [...] z dnia 18 kwietnia 2023 r., nr [...] z dnia 27 września 2022 r., nr [...] z dnia 10 stycznia 2022 r., nr [...] z dnia 23 czerwca 2021 r., oraz na podstawie pism firmy M. Sp. z o.o.: z dnia 18 kwietnia 2019 r., 12 sierpnia 2020 r., 14 stycznia 2022 r., 25 sierpnia 2022 r, a przede wszystkim na podstawie Zaświadczenia o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu z dnia 15 lipca 2022 r., numer: [...] - nie znajduje przepisu prawnego w ustawie Prawo o ruchu drogowymi ani w jej przepisach wykonawczych, który pozwalałby organowi na zastosowanie wyjątku i zastąpienie wymaganych przepisami dokumentów innymi dokumentami, takimi jak np. opinie rzeczoznawcy. Zdaniem organu również opinia diagnosty nie pozwala na zmianę wpisu w dowodzie. Wskazał organ, że diagnosta wykonał badanie techniczne, zgodnie z przepisem § 3 ust 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa, i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, w celu ustalenia danych pojazdu określonych przez posiadacza pojazdu we wniosku, w sposób określony w pkt 0 działu I załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia.
Według organu I instancji skoro organ rejestrujący nie popełnił błędu wpisując w pozycji F1 wartość 3.500 kg, to zaświadczenie z dnia 15 kica 2022 r., nie jest dokumentem uprawniającym organ do dokonania zmiany. Ponadto stwierdził organ, przedmiotowy wniosek został złożony w związku z podjęciem próby legalizacji przez stronę maksymalnej masy całkowitej ( F1), która nie jest wynikiem zmian, dopuszczonych przez ustawodawcę oraz przez producenta pojazdu.
Argumentował organ, że nie może uznać firmy Z. Sp. z o.o. za producenta pojazdu, w myśl w art. 3 pkt 40 rozporządzenia 2018/858, ponieważ na podstawie zgromadzonych dokumentów w aktach pojazdu nie wynika, iż firma Z. Sp. z o.o. zbudowała przedmiotowy pojazd. Z akt przedmiotowego pojazdu wynika, iż pojazd został wyprodukowany przez firmę D.1 jako rodzaj ciężarowy, podrodzaj Van i tak został zarejestrowany w dniu 4 lipca 2017 r., a następnie firma A. Sp. Z o.o., jedynie dokonała zmian konstrukcyjnych w wyniku których zmienił się rodzaj pojazdu z ciężarowego na specjalny, a masy zostały takie same. Według organu za producenta ambulansu sanitarnego można by uznać wtedy firmę dokonującą zabudowę, gdyby przed pierwszą rejestracją pojazdu, zostało załączone Świadectwo zgodności pojazdu kompletnego, tj. pojazdu bazowego, jakim jest przedmiotowy pojazd marki [...] (rodzaj ciężarowy) oraz Świadectwo zgodności pojazdu skompletowanego wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu. A w aktach sprawy brak Świadectwa zgodności pojazdu skompletowanego.
Dalej organ I instancji stwierdził, że skoro nie ma podstaw do dokonania korekty wpisu, to wniosek należy rozpoznać na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 2 uprd i strona winna złożyć oświadczenie producenta zgodnie z § 18 ust. 6 pkt 2 rozp. w sprawie rejestracji
Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podkreślił, że strona na żadnym etapie postępowania nie próbowała wykazać, iż po zakupie pojazdu bazowego przeprowadzono w nim jakiekolwiek modyfikacje techniczne, uzasadniające podniesienie parametru F1. Według SKO dopiero kiedy okazało się, że dotychczasowy parametr F1 może się okazać niewystarczający dla właściwej eksploatacji spornej karetki, konieczne stało się wnioskowanie o jego zmianę. Powołał się organ na pisma A. Sp. z o.o. i Wspólnik Sp. k. z siedzibą w S., opinię techniczną nr [...], z dnia 18 kwietnia 2023 r., które mają potwierdzać brak zmian technicznych. Zdaniem SKO prace dostosowujące przedmiotowy pojazd do wymogów pojazdu specjalnego (karetki) nie mogły mieć wpływu na zmianę parametru F1.
Zdaniem SKO nie jest również wystarczające dla zmiany parametru F1 oświadczenie producenta pojazdu specjalnego (Z. Sp. z o.o. z siedzibą w W.). Wskazał organ odwoławczy na pisma pozyskane od [...] w trakcie postepowania i stwierdził, że podstawowym dokumentem umożliwiającym dokonanie wnioskowanej przez stronę zmiany wpisu w dowodzie rejestracyjnym powinno być jednoznaczne w swej treści oświadczenie producenta pojazdu bazowego, z którego będzie wynikać, że maksymalna masa całkowita tego konkretnego pojazdu wynosi 3.800 kg. Argumentował organ, że [...] zaprzeczył, aby mógł być traktowany jako przedstawiciel producenta pojazdu bazowego, a jednocześnie, trudno poszukiwać prac wykonywanych przez podmiot dokonujący zabudowy specjalnej tego pojazdu, które mogłyby wpłynąć na parametr F1, a tylko w takim przypadku rozważenia wymagałoby uzyskanie stanowisko producenta pojazdu specjalnego.
Według SKO strona - jako podmiot wnioskujący o ujawnienie zmiany wartości parametru F1 w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym - winna dysponować dokumentem wystawionym przez producenta pojazdu bazowego (tu: D.), z którego wynikałaby możliwość dokonania stosownej zmiany. Według SKO możliwym byłoby zarówno posiadanie oświadczenia producenta pojazdu bazowego wskazującego wprost, iż maksymalna masa całkowita tego konkretnego pojazdu, z uwagi na określoną konfigurację techniczną (np. kod producenta ASO - wzmocniona oś przednia, kod producenta RH2, ogumienie 235/65 R 16 C) wynosi 3800 kg. Ewentualnie wskazanie przez producenta pojazdu bazowego procedury, w ramach której udzielana jest przez niego zgoda na taką zmianę.
W konkluzji SKO stwierdziło, że strona pomimo wezwania żadnego z ww. dokumentów nie przedłożyła, dlatego nie ma podstaw do dokonania żądanej zmiany w dowodzie rejestracyjnym.
Nie zgodziło się SKO ze stanowiskiem organu I instancji, że w sprawie winien mieć zastosowanie tryb z art. 78 ust. 2 pkt 2 uprd i § 18 ust. 6 rozporządzenia w sprawie rejstracji. Powołał się organ na stanowisko zajęte przez Instytut Transportu Samochodowego w Warszawie dotyczące stosowania przepisów rozporządzenia.
W skardze do Sądu strona wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postepowania, zarzuciła:
1) naruszenie przepisów postępowania, art. 7, 77, 80 k.p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia w sprawie z pominięciem przedłożonych przez stronę dokumentów, w szczególności pisma z dnia 19 kwietnia 2024 r., opinii z dnia 5 maja 2022 r., badania technicznego z dnia 15 lipca 2022 r., pism producenta pojazdu bazowego oraz oświadczeń producenta i ustalenie, że nie zachodzą podstawy do uznania korekty błędnie dokonanego wpisu do dowodu rejestracyjnego w zakresie parametru F1, co skutkowało wydaniem decyzji odmowej;
2) naruszenie przepisu art. 80 k.p.a. przed dowolną ocenę zgromadzonych dowodów i uznanie, że:
a) zaświadczenie Diagnosty (z dn. 15.07.2022 r.) przedłożone na potrzeby niniejszego postępowania, nie jest dokumentem uprawniającym organ do dokonania zmiany polegającej na ujawnieniu parametru F1 w dowodzie rejestracyjnym,
b) spółka Z. Sp. z o.o. nie jest producentem pojazdu [...] o nr rej. [...], podczas gdy w dokumentach urzędowych, również składanych przy pierwszej rejestracji ww. spółka widnieje jako producent pojazdu specjalnego (m.in. świadectwo zgodności, oświadczenie o danych i informacjach o pojeździe niezbędnych do rejestracji i ewidencji pojazdów),
- co skutkowało bezzasadnym wydaniem decyzji odmownej.
3) naruszenie przepisu art. 7 w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia czynności procesowych zawnioskowanych przez stronę postępowania, a to przesłuchania w charakterze świadków: W. Z. oraz J. F., w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co skutkowało bezzasadnym wydaniem decyzji odmownej,
4) naruszenie przepisu art. 8 § 2 k.p.a. poprzez odstąpienie od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym bez wskazania szczegółowych podstaw, polegające na braku rozpoznania zgłoszonych do pisma z dnia 1 lutego 2023 r. wniosków dowodowych odnośnie dokumentów - dowodów rejestracyjnych innych ambulansów sanitarnych dla wykazania praktyki organów odnośnie zmiany wnioskowanego parametru,
5) naruszenie przepisu prawa materialnego, art. 3 pkt 40 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/858 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie homologacji i nadzoru rynku pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, komponentów i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 i (WE) nr 595/2009 oraz uchylające dyrektywę 2007/46/WE (Dz.U. UE. L. z 2018 r. Nr 151, str. 1 z późn. zm., dalej rozporządzenie nr 2018/858) oraz art. 3 pkt. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 222), poprzez niewłaściwe zastosowanie a w konsekwencji błędne uznanie, że Z. Sp. z o.o. nie jest producentem pojazdu specjalnego ambulans sanitarny objętego wnioskiem,
6) naruszenie przepisu prawa materialnego, art. 81 ust. 9 pkt 2 lit. a oraz art. 81 ust. 13 uprd poprzez ich niezastosowanie i brak uznania, że badanie techniczne pojazdu przeprowadzone w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów tj. Zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 15 lipca 2022r stanowi podstawę do dokonania zmiany w dowodzie rejestracyjnym wobec wątpliwości co do stanu technicznej pojazdu;
W uzasadnieniu skargi strona argumentowała, że organ całkowicie błędnie przyjął że skarżący jako wnioskujący o ujawnienie zmiany wartości parametru F1 w dotychczasowym dowodzie rejestracyjnym nie dysponuje dokumentem wystawionym przez producenta pojazdu w rozumieniu art. 2 pkt 61 uprd, ponieważ z przedłożonych w postepowaniu dokumentów wynika, że spółka Z. w wyniku uzyskanych zgód i zawartych z Koncernem M.1 umów została uznana za producenta zgodnie z treścią art. 3 pkt 40 rozporządzenia nr 2018/858. Powyższe potwierdza także posiadane przez Spółkę świadectwo homologacji typu WE pojazdu o nr [...] z późniejszymi rozszerzeniami. Świadectwo to potwierdza także, że fabryka montująca producenta znajduje się w firmie A. Sp. z o.o. i Wspólnik Sp. k. Zdaniem strony organ bezpodstawnie kwestionuje status spółki Z. jako producenta. Wskazała, że firma A. Sp. z o.o. i Wspólnik Sp. k. wykonując czynności techniczne i montażowe w procesie zabudowy podjęła działanie zgodnie z udzieloną Spółce Z. homologacją, co jest zgodne z europejską definicją producenta. Stwierdziła strona, że okoliczność że pojazd nie został zarejestrowany na podstawie świadectwa zgodności, a na podstawie zaświadczenia wydanego przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów nie znosi istniejących i przypisanych Spółce uprawnień producenta. Ponadto organ nie wykazał podstawy prawnej, na której oparł swoje twierdzenie w tym zakresie.
Wyjaśniła strona, że w postępowaniu wskazała na czym polega korekta wpisu, o którą wnioskuj, tj. polega na ujawnieniu w dowodzie rejestracyjnym parametru F1 o wartości 3800 kg zgodnej z ustaleniami poczynionymi przez rzeczoznawcę samochodowego w opinii z dnia 5 maja 2022r. (opinia techniczna [...] z dnia 5 maja 2022r.) oraz potwierdzonego badaniem technicznym wykonanym w dniu 15 lipca 2022r. (zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu [...]). Natomiast organ pominął przepisy prawa materialnego - art. 81 ust. 13 uprd oraz pkt. 2.1, Dział I oraz Dział II § 2 i § 3 ust. 3 do Załącznika nr 2 rozporządzenia ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach. Strona do wniosku przedłożyła zaświadczenie o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu z dnia 15 lipca 2022r., numer: [...] i opinie rzeczoznawców samochodowych.
Nowe dane potwierdzają, że ambulans spełnia wymagania ustalone w opinii rzeczoznawcy samochodowego. Rzeczoznawca samochodowy ustala nowe dane, których nie można ustalić wprost w oparciu o źródła, o których mowa w Dziale II § 2 do Załącznika nr 2 rozporządzenia ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach. Zaznaczyła strona, że w piśmie z dnia 12 sierpnia 2020r [...], [...] wskazało także, że dokumenty wymagane do ewentualnej zmiany dokumentacji rejestracyjnej i technicznej pojazdów może. wydać jedynie producent ambulansów sanitarnych, a producent przedmiotowego ambulansu sanitarnego Z. Sp. z o.o. złożyła oświadczenie, potwierdzające, że ambulans posiada technicznie dopuszczalną maksymalną masę całkowitą (parametr FI dowodu rejestracyjnego) wynoszącą 3800 kg, co potwierdza Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] wystawione przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów we Wrocławiu.
Podkreśliła strona, że organ w korespondencji z [...] nieprawidłowo odwoływał się do procedury uzyskania zgody producenta, która jest przewidziana dla zmiany dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu. Zaznaczyła strona, że "dopuszczalna masa całkowita" (DMC) czyli parametr F2 w dowodzie rejestracyjnym pojazdu to pojęcie odmienne od "maksymalnej masy całkowitej" czyli parametru FI, który to parametr był przedmiotem złożonego wniosku.
Zarzucała strona, że organ nie ustosunkowała się do przedłożonych dokumentów, w tym pisma producenta ambulansu sanitarnego z dnia 17 kwietnia 2024 r., w którym wyjaśniono, że pojazd objęty wnioskiem został dostarczony do Pogotowia Ratunkowego we W. w ramach realizacji umowy w sprawie o udzielenie zamówienia publicznego. Z. Sp. z o.o. zaoferowała pojazd typ [...] marki [...], którego była producentem na mocy udzielonego' Spółce Świadectwa homologacji nr 620*2007/46*0154*04. A z wymienionego świadectwa homologacji wynika, że producentem pojazdu jest Z. Sp. z o.o., natomiast fabryką montującą firma A. Sp. z o.o. i wspólnik sp.k. Status producenta uznanego przez A.2 (dawniej D.) potwierdza homologacja dla pojazdów specjalnych sanitarnych uzyskana po wcześniejszym zawarciu umowy z D. dotyczącej homologacji wielostopniowej dla pojazdów typu [...] (załączono do pisma kopię pierwszej i ostatniej strony - z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa nie została złożona jej pełna treść). Do pisma Z. Sp. z o.o. została załączona procedura, w ramach której udziela się zgody na zmiany w pojeździe bazowym, w postaci wyciągu z aktualnego dokumentu pn. Wytyczne zabudów pojazdów dostawczych - [...], z której wynika, że Indywidualne potwierdzenie zgodności (w aktualnej nomenklaturze nie mamy do czynienia z zaświadczeniem o braku zastrzeżeń tj. LoNo, a z procedurą potwierdzającą zgodność) wydawane do konkretnego pojazdy identyfikowanego na podstawie VTN, obejmuje swym zakresem enumeratywnie wymienione standardowe zmiany/ do których M.2 zalicza jedynie: zmianę dopuszczalnej masy holowniczej przyczepy i/lub obciążenia statycznego haka holowniczego; zmianę dopuszczalnej masy całkowitej; modyfikacje instalacji elektrycznej poprzez montaż urządzeń elektrycznych bądź zmianę prędkości maksymalnej. Ani procedura indywidualna ani koncepcyjna nie przewidują wydania potwierdzenia zgodności w przypadku zmiany Technicznie Dopuszczalnej Maksymalnej Masy Całkowitej (TDMMC), a która stanowi przedmiot wniosku złożonego przez Pogotowie Ratunkowe we W. Producent ambulansu sanitarnego ponownie podkreślił, że po zasięgnięciu opinii biegłego rzeczoznawcy samochodowego (Opinia techniczna nr [...] z dnia 5 maja 2022r - w aktach sprawy) oraz przeprowadzeniu dodatkowych badań technicznych w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów (Zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia 15 lipca 2022r - w aktach sprawy) - Technicznie Dopuszczalna Maksymalna Masa Całkowita (TDMMC), wpisana w pozycji FI (maksymalna masa całkowita) dowodu rejestracyjnego dla przedmiotowego pojazdu wynosi 3800 kg. Organ II instancji nie ustosunkował się do przedstawionych dokumentów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2025 r. strona załączyła stanowisko producenta - spółki z o.o. Z. dotyczące zmian w dowodzie rejestracyjnym oraz załączyła świadectwo homologacji i dokument informacyjny
Do sprawy przystąpił Prokurator. Pismem z dnia 4 czerwca 2025 r. sygn. 3047-6.Pa.262. 2022 Prokurator Okręgowy we Wrocławiu wniósł o uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji SKO.
W piśmie Prokurator poparł zarzut skargi z pkt 1 wskazując, że podniesiony w skardze zarzut naruszenia przepisów postępowania jawi się jako zasadny. SKO nie rozpatrzyło wszystkich istotnych dowodów, zebranych w postępowaniu, w sposób wyczerpujący, a przeprowadzona ocena narusza reguły wszechstronnej, swobodnej oceny, jaka winna lec u podstaw wydanej decyzji odwoławczej po myśli art.77 § 1oraz art. 70 k.p.a. Przede wszystkim Kolegium nie sprecyzowało, który podmiot należy uważać za producenta pojazdu ani z jakich przyczyn za producenta nie może zostać uznana firma Z. sp. z o.o. W tym zakresie nie wyrażono jednoznacznego stanowiska.
Poparł Prokurator zarzut z pkt 2 i 5 wskazując, że zarzut jest zasadny z uwagi na zastrzeżenia co do dokonania przez organy administracyjne subsumpcji stanu faktycznego, objętego wnioskiem strony, do normy § 18 ust. 3 Rozporządzenia (w którego przypadku zastosowania aktualizuje się pojęcie "zmian konstrukcyjnych", powoływanych wielokrotnie przez organy postępowania) względnie § 18 ust. 6 Rozporządzenia, przyjętego jako podstawa wydania decyzji odmownej w zakresie dokonania korekty wpisu danych w dowodzie rejestracyjnym. Decyzja odwoławcza powoływała się na stany faktyczne, opisywane w obu przepisach, podczas gdy ostatecznie przyjęto, iż z uwagi na brak oświadczenia producenta pojazdu bazowego w przedmiocie homologacji wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
Jako niezasadny ocenił Prokurator zarzut z pkt 3 dotyczący nieprzesłuchania świadków. Wskazał, że świadkowie składają oświadczenia co do faktów, swoich spostrzeżeń, zasadniczo jednak nie przedstawiają stanowisk prawnych, do których wyrażania uprawniony jest organ administracyjny. Zeznania świadków nie stanowią zatem wyłącznej podstawy do czynienia przez organ ustaleń w kwestiach uznania danego podmiotu za producenta pojazdu.
Jako niezasadny uznał zarzut z pkt 4, podzielił stanowisko, wyrażone w odpowiedzi na skargę. Zasada demokratycznego państwa prawnego, zaufania obywateli do organów państwowych wymagają jednakże uwzględniania przez organy w miarę jednolitej interpretacji przepisów prawa tak, by w identycznych stanach faktycznych obywatele nie byli zaskakiwani różnymi w swej treści rozstrzygnięciami merytorycznymi.
Poparł Prokurator zarzut z pkt 6 skargi. Wskazał, że SKO pomimo braku w uprd Rozporządzeniu z dnia 11.12.2017 r. rozróżnienia pomiędzy pojęciem "producenta pojazdu bazowego" a "producenta pojazdu specjalnego", które mogłoby stanowić podstawę odmówienia tego statusu firmie Z. sp. z o.o., de facto postawiło stronę w sytuacji bez wyjścia. Zauważył, że nie wiadomo dlaczego - podzielając stanowisko [...] sp. z o.o. w zakresie potrzeby uzyskania "Letter of No Objection" do zmiany parametru F1 i uznając rolę tego podmiotu jako producenta pojazdu bazowego, ani organ I instancji, ani SKO nie podzieliło przekonania [...], że odpowiedzialność za pojazd w chwili jego zabudowy przejmuje firma zabudowująca, która wchodzi w prawa i obowiązki producenta. Zauważył Prokurator, że nie wiadomo z jakich przyczyn organy administracyjne podążyły wskazaną przez [...] sp. z o.o, ścieżką w zakresie procedury uzyskiwania pozwolenia na zmianę maksymalnej masy całkowitej pojazdu F1, a następnie - po uzyskaniu ostatniego pisma [...] sp. z o.o. z lutego 2024 r. przerzuciły ciężar odpowiedzialności za dalsze losy karetki pogotowia na stronę i odsyłając ją do podmiotu, który do tej pory pozostawał poza zainteresowaniem organów administracyjnych, korespondowały bowiem jedynie z [...] sp. z o.o.
Stwierdził Prokurator, że w postępowaniu administracyjnym tak I, jak i II instancji, nie określono należycie i jednoznacznie pojęcia "producenta pojazdu" w rozumieniu powoływanego jako podstawa wydania decyzji odmownej § 18 ust. 6 Rozporządzenia. Nie ustalono zatem, jaki podmiot posiada uprawnienia do wypowiadania się w imieniu producenta. Ponadto organy tak I, jak i II instancji odmiennie w czasie i sprzecznie ze sobą interpretowały pozycję [...] sp. z o.o. Zwracając się do tego podmiotu o wyjaśnienia (kolejno pismami z dnia 31.08.2023 r. z odpowiedzią M. z dnia 5.10.2023 r., a wcześniej w piśmie [...] z dnia 12.08.2020 r.), uznawały stanowisko firmy za stanowisko producenta pojazdu bazowego. Następnie zaś, gdy w odpowiedzi na pismo SKO z dnia 2.02.2024 r. pismem z dnia 12.02.2024 r. [...] odpowiedział, że nie jest przedstawicielem producenta, tylko dystrybutorem pojazdów i pełną wiedzę może posiadać albo firma, która zabudowała pojazdy bazowe, albo A.2, który posiada w tym zakresie niezbędne procedury i wymaganą wiedzę, organy administracyjne powołały się na to, iż podmiot ten nie jest producentem pojazdu bazowego i strona powinna uzyskać stosowny dokument od D., z którego wynikałaby możliwość dokonania zmiany parametru FI - przy założeniu organów, że prace, przeprowadzone przez podmiot, dokonujący zabudowy, nie wpłynęły na parametr F1, a tylko w takim wypadku możliwe byłoby uzyskanie stanowiska producenta pojazdu specjalnego (czyli spółki Z. sp. z o.o.).
Zdaniem Prokuratora zmiana przeznaczenia pojazdu z ciężarowego na specjalny sanitarny wiązała się z tak istotnymi zmianami, którym można przydać status zmian konstrukcyjnych. Nadto, stanowisko organu I instancji różni się od stanowiska SKO, choć organ II instancji decyzję Prezydenta Wrocławia utrzymał w mocy. Według Prokuratora jednoznaczne zakwalifikowanie modyfikacji pojazdu [...] w kategoriach zmiany konstrukcyjnej względnie jedynie doposażenia pojazdu ma istotne znaczenie w sprawie.
Zauważył Prokurator, że strona powinna zgłosić zmianę w zakresie parametru F1 już w 2017 r., niezwłocznie po zmianie przeznaczenia pojazdu z ciężarowego na specjalny. To wydarzenie było bowiem "zmianą danych pojazdu w wyniku wprowadzenia zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów", o jakiej mowa w § 18 ust. 3 Rozporządzenia technicznego względnie, po myśli § 18 ust. 6 tego aktu prawnego, "zmianą danych technicznych pojazdu, dotyczących mas i nacisków osi". W pierwszym wypadku od wnioskodawcy wymaga się załączenia wyniku badania technicznego pojazdu, w drugim - dołączenia oświadczenia producenta lub jego przedstawiciela, że pojazd był homologowany zgodnie z nowymi danymi technicznymi. Zwrócił Prokurator uwagę na doniosłe skutki społeczne, jakie m.in. zaniechanie w tym zakresie pociągnęło za sobą. Pomimo zaangażowania w rozwiązanie trudnej sytuacji różnych organów i instytucji, dopuszczalność prawna korzystania z "przeważonych" pojazdów sanitarnych pozostaje pod znakiem zapytania.
Zaznaczył Prokurator, że Pogotowie Ratunkowe we W. podjęło równolegle działania także na innej płaszczyźnie prawnej. Pogotowie Ratunkowe zwróciło się do Ministra Infrastruktury o wydanie decyzji o zezwoleniu na odstępstwo od tychże parametrów dla karetki pogotowia [...]. W odrębnie toczącym się postępowaniu Minister Infrastruktury dokonał analizy stanu prawnego w zakresie instytucji zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd, to jest art. 67 ust. 1 uprd. Wydał decyzję, umarzającą postępowanie z uwagi na bezprzedmiotowość. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił przedmiot postępowania i relacje pomiędzy MMC a DMC i wskazał, że pojazd [...] konstrukcyjnie nie zawiera żadnych odstępstw od warunków technicznych, a zatem parametry techniczne pojazdu odpowiadają warunkom technicznym, określonym przepisami prawa. W tej sytuacji, zdaniem Ministra Infrastruktury, nie jest możliwe wydanie merytorycznej decyzji ani pozytywnej, ani negatywnej. Pismem z dnia 24.09.2020 r., skierowanym do Sekretarza Stanu Ministerstwa Zdrowia, [...], Minister Infrastruktury stanął na stanowisku, iż rekomendowane byłoby rozwiązanie problemu poprzez zastosowanie procedury dodatkowego badania technicznego w odniesieniu do pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych lub wymiany elementów, powodujących zmianę danych w dowodzie rejestracyjnym. W piśmie tym również uznano [...] sp. z o.o. za producenta pojazdu bazowego. Minister zasugerował zatem oparcie się o przesłanki § 18 ust. 3 Rozporządzenia. Pogotowie Ratunkowe we W. zwróciło się zatem do Prezydenta Miasta Wrocławia jako organu administracyjnego I instancji o zmianę zapisów w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, zamierzając wyeliminować niezgodność między masami FI i F2 a rzeczywistą masą karetki, poruszającej się po drogach publicznych.
Zdaniem Prokuratora uchybienia, do jakich doszło w zakończonym decyzją ostateczną postępowaniu administracyjnym, mają charakter rażących, biorąc pod uwagę ocenę skutków społeczno - gospodarczych zaskarżonego rozstrzygnięcia. Objęty postępowaniem pojazd [...] o nr rej. [...] nie jest obecnie użytkowany z uwagi na brak ważnych badań technicznych. Wynika to z niezgodnością masy pojazdu z danymi, zamieszczonymi w dowodzie rejestracyjnym.
W publicznym systemie ratownictwa medycznego województwa dolnośląskiego aktualnie funkcjonuje [...] pojazdów sanitarnych - karetek pogotowia, co do których toczą się postępowania, związane z niezgodnością parametrów DCM z rzeczywistymi masami pojazdów.
Sąd na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) dopuścił wnioski dowodowe strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Spór w sprawie dotyczy prawidłowości odmowy dokonania przez organy zmiany wpisu w dowodzie rejestracyjnym w zakresie pozycji F1 maksymalna masa całkowita pojazdu z wielkości 3.500 kg na 3.800 kg.
Strona wystąpiła o dokonanie korekty ww. parametru wskazując w toku postępowania na błędne podanie niewłaściwej wielkości przy dokonywaniu zmiany w dowodzie rejestracyjnym w związku ze zmianą rodzaju pojazdu z samochodu ciężarowego N1 na pojazd specjalny – ambulans kategoria M1. Na potwierdzenie zasadności żądania strona przedłożyła dokumenty i wyjaśnienia, m.in.: zaświadczenie o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu z dnia 15 lipca 2022 r., numer: [...], w którym uprawniony diagnosta wskazał, że przedmiotowy pojazd posiada maksymalna masę całkowitą pojazdu (konstrukcyjną przewidzianą przez producenta) o wartości 3800 kg; świadectwo homologacji wydane przez producenta pojazdu, tj. firmę D. [...] S.1 D.2 z dnia 27 stycznia 2017 r., z którego wynika, że producentem pojazdu specjalnego jest firma Z. sp. z o.o., pisma firmy M. Sp. z o.o.: z dnia 18 kwietnia 2019 r., 12 sierpnia 2020 r., 14 stycznia 2022 r., 25 sierpnia 2022 r. oraz Opinie techniczne wystawione przez rzeczoznawcę samochodowego Pana [...] J. F.: [...] z dnia 18 kwietnia 2023r., nr [...] z dnia 27 września 2022 r, nr [...] z dnia 10 stycznia 2022 r., nr [...] z dnia 23 czerwca 2021 r. a także dwa pisma z dnia 24 sierpnia 2022 r. i pismo z dnia 23 lutego 2023 r., wraz z homologacjami cząstkowymi dla układu hamulcowego oraz kierowniczego, wystawione przez firmę Z. Sp. z o.o., pismo firmy A. SP. Z O.O. z dnia 17 kwietna 2023 r., a także pismo firmy Z. Sp. z o. o. z dnia 25 października 2023 r.
Organy obu instancji odmówiły dokonania korekty wpisu we wnioskowanym zakresie. Organ I instancji stwierdził, że żadne z przedłożonych dokumentów nie pozwalają na dokonanie korekty wpisu. Stwierdził organ, że firma Z. sp. z o.o. nie jest producentem pojazdu specjalnego. Jak również nie została spełniona przesłanka z art. 78 ust. 2 pkt 2 uprd i § 18 ust. 6, ponieważ strona nie przedłożyła oświadczenia producenta potwierdzającego, że pojazd był homologowany zgodnie z wnioskowanymi danymi.
Organ II instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Stwierdził przy tym, że w sprawie skoro nie były dokonywane żadne zmiany konstrukcyjne w pojeździe, to niezbędne jest pozyskanie oświadczenia producenta pojazdu bazowego D., z którego wynikałaby możliwość dokonania stosownej zmiany. Według SKO możliwym byłoby zarówno posiadanie oświadczenia producenta pojazdu bazowego wskazującego wprost, iż maksymalna masa całkowita tego konkretnego pojazdu, z uwagi na określoną konfigurację techniczną (np. kod producenta ASO - wzmocniona oś przednia, kod producenta RH2, ogumienie 235/65 R 16 C) wynosi 3800 kg. Jak również ewentualnie wskazanie przez producenta pojazdu bazowego procedury, w ramach której udzielana jest przez niego zgoda na taką zmianę. W sprawie strona ani przedłożyła ww. oświadczenia ani nie wskazała procedury udzielenia zgody na taką zmianę. Nie zgodził się natomiast organ ze stanowiskiem organu I instancji, że strona winna przedłożyć w trybie art. 78 ust. 2 pkt 2 uprd i § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji – oświadczenie producenta, że pojazd był homologowany zgodnie z wnioskowanymi danymi technicznymi.
Oceniając zaskarżoną decyzję według wskazanych na wstępie kryteriów, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu w sprawie organy nie wyjaśniły należycie podstawy faktycznej i prawnej decyzji.
Zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. składnikiem decyzji, powinno być uzasadnienie faktyczne i prawne. Zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn odmówienia innym dowodom wiarygodności i mocy dowodowej. W uzasadnieniu faktycznym organ winien odnieść się do całego materiału dowodowego, a uzasadnienie prawne winno uwzględnić mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa. Prawidłowo ustalony stan faktyczny ma znaczenie dla poprawnego, zgodnego z obowiązującym stanem prawnym, rozpoznania sprawy i orzeczenia o prawach i obowiązkach stron. A ponadto stan faktyczny powinien podlegać ocenie, która daje gwarancję, że organ dokonał wszechstronnego rozważenia materiału sprawy.
W uzasadnieniu decyzji organ zobowiązany jest odnieść się do wszystkich okoliczności, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy, wyjaśnić przesłanki zastosowania przyjętej kwalifikacji prawnej i określić jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają zastosowanej w sprawie normie prawnej. Brak w decyzji powyższych elementów powoduje, że strona ma utrudnioną lub uniemożliwioną obronę swoich interesów. Prawidłowe uzasadnienie decyzji wiąże się ponadto z realizacją zasady przekonywania z art. 11 k.p.a. Dochowanie przez organ wymogom co do treści decyzji ma też umożliwić Sądowi skuteczną kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia i toku rozumowania przyjętego przez organ.
W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, ani organ odwoławczy ani organ I instancji powyższym wymogom nie sprostały.
Z akt sprawy wynika, że wydanie zaskarżonej decyzji było poprzedzone postepowaniem w ramach którego wydano dwie decyzje uchylające sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na konieczność ustalenia zakresu żądania strony i dalej stanu faktycznego i prawnego sprawy.
Analiza akt postępowania administracyjnego wskazuje, że organ I i następnie II instancji działając z urzędu, choć niewątpliwie przeprowadził postępowanie i stwierdził, że stan faktyczny sprawy jest ustalony, to jednak wyniki tego postępowania nie pozwalają Sądowi na ustalenie, na podstawie jakich i dlaczego ostatecznie dokumentów, okoliczności faktycznych, czy też informacji organ przyjął, że w sprawie nie jest możliwe dokonanie korekty wpisu w dowodzie rejestracyjnym w żądanym przez stronę zakresie.
W decyzji organu I instancji zostało powołanych szereg dokumentów przedłożonych przez stronę oraz pozyskanych przez organ w toku postępowania, w tym: pisma wystawione przez firmę Z. Sp. z o. o. - pismo z dnia 24 sierpnia 2022 r., pismo z dnia 23 lutego 2023 r., wraz z homologacjami cząstkowymi dla układu hamulcowego kierowniczego oraz pismo z dnia 25 października 2023 r., opinie techniczne nr [...] z dnia 18 kwietnia 2023 r., nr [...] z dnia 27 września 2022 r., nr [...] z dnia 10 stycznia 2022 r., nr [...] z dnia 23 czerwca 2021 r., pisma firmy M. Sp. z o.o.: z dnia 18 kwietnia 2019 r., 12 sierpnia 2020 r., 14 stycznia 2022 r., 25 sierpnia 2022 r., 5 października 2023 r. zaświadczenie o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym pojazdu z dnia 15 lipca 2022 r., numer: [...], wystąpienia organu z dnia 31 sierpnia 2023 r. do firmy [...] Sp. z o.o. dotyczące uzyskania od producenta pojazdu bazowego specjalnej zgody Letter of no objecton.
Organ dokonując ich oceny (str. 5 decyzji) stwierdził, że nie znajduje przepisu prawnego w ustawie Prawo o ruchu drogowym ani w przepisach wykonawczych, który pozwalałby organowi na zastosowanie wyjątku i zastąpienie wymaganych przepisami dokumentów innymi dokumentami, takimi jak np. opinia rzeczoznawcy. Odnośnie zaświadczenia o przeprowadzonym dodatkowym badaniu technicznym stwierdził organ, że diagnosta wykonał badanie techniczne zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa, i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, w celu ustalenia danych pojazdu określonych przez posiadacza pojazdu we wniosku, w sposób określony w pkt 0 działu I załącznika nr 1 do rozporządzenia.
Dodatkowo organ I instancji w decyzji wyraził pogląd, że przedmiotowy wniosek został złożony w związku z podjęciem próby legalizacji przez stronę maksymalnej masy całkowitej F1, która nie jest wynikiem zmian, dopuszczonych przez ustawodawcę oraz przez producenta pojazdu. Powyższy pogląd według organu znajduje uzasadnienie w definicji maksymalnej masy całkowitej z art. 2 ust. 61 uprd i w fakcie, że co do zasady w przypadku pojazdu zarejestrowanego i dopuszczonego do ruchu masa ta nie powinna być już zmieniana, gdyż konstrukcja tego pojazdu przystosowana jest do takiej maksymalnej masy całkowitej, jaka wskazał producent w świadectwie homologacji. Wskazał organ, że nie może uznać firmy Z. Sp. z o.o. za producenta pojazdu zgodnie z art. 3 pkt 40 rozporządzenia nr 2018/858, ponieważ pojazd został wyprodukowany przez firmę D.1 jako rodzaj ciężarowy, podrodzaj Van i tak też został zarejestrowany, a firma A. Sp. Z o.o., jedynie dokonała zmian konstrukcyjnych w wyniku których zmienił się rodzaj pojazdu z ciężarowego na specjalny, bez zmiany masy. Dlatego według organu firma Z. Sp. z o.o. nie jest producentem przedmiotowego pojazdu, ponieważ go nie zbudowała. Zdaniem organu za producenta ambulansu sanitarnego można by uznać wtedy firmę dokonującą zabudowę, gdyby przed pierwszą rejestracją pojazdu, zostało załączone Świadectwo zgodności pojazdu kompletnego, tj. pojazdu bazowego, jakim jest pojazd marki [...] (rodzaj ciężarowy) oraz Świadectwo zgodności pojazdu skompletowanego wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu.
Organ I instancji wydał decyzję w zakresie braku podstaw do dokonania korekty wpisu w dowodzie rejestracyjnym na podstawie tak dokonanej oceny zebranego materiału dowodowego, w której zdaniem Sądu brak jest odniesienia się do poszczególnych dokumentów i wskazanych w nich okoliczności, jak również brak jest wyjaśnienia podstawy prawnej.
Organ w istocie ograniczył się do powołania zgromadzonych dokumentów, bez ich analizy, nie odniósł się do twierdzeń strony, a jedynie w sposób bardzo lakoniczny stwierdził, że firma Z. sp. z o.o. nie jest producentem pojazdu specjalnego, bo go nie zbudowała. Już to stwierdzenie organu pozostaje w oczywistej sprzeczności z zapisami homologacji przedłożonej przez stronę, w której ww. firma wprost widnieje jako producent pojazdu skompletowanego.
Zupełnie niezrozumiała pozostaje również argumentacja, że strona dąży do legalizacji zmian niedopuszczonych przez ustawodawcę ani przez producenta. Niezależnie od tego, że wszelkie zmiany winny być zgodne z przepisami, w tym dopuszczone przez producenta, to organ nie wyjaśnił w czym upatruje zarzucaną niezgodność z wolą ustawodawcy czy producenta. Z akt wynika również, że organ zobowiązał stronę do dostarczenia dokumentów, które są przewidziane dla zmiany innego parametru, tj. dopuszczalnej masy całkowitej, czyli ujawnionej w pozycji F2 dowodu rejestracyjnego. Procedura z otrzymaniem od producenta tzw. letter of no objection dotyczy dopuszczalnej masy całkowitej a nie maksymalnej masy całkowitej. W tym zakresie również organ II instancji z niezrozumiałych względów odwołuje się do ww. procedury LoNo, która w sprawie, co strona wielokrotnie wskazywała, nie ma zastosowania.
Treść decyzji nie pozwala na zrozumienie stanowiska zajętego przez organ, w decyzji zawarte zostały wyłącznie stwierdzenia organu, bez wyjaśnienia toku myślenia organu w kontekście przedstawionego przez stronę przebiegu zdarzeń i zgromadzonych dokumentów i bez wskazania przepisów które organ stosuje.
Decyzja wydana przez organ II instancji, w ocenie Sądu obarczona jest tożsamymi wadami. Przede wszystkim, co słusznie zarzuciła strona i podzielił Prokurator, SKO nie rozpoznało całości materiału zgromadzonego w sprawie. Organ II instancji podobnie jak organ I instancji nie uzasadnił dlaczego firma Z. sp. z o.o. nie może być uznana za producenta pojazdu specjalnego. Nie jest również zrozumiałe stanowisko organu w zakresie oceny pism od [...]. Z jednej strony organ raz powołuje się na stanowisko wyrażane przez [...], aby kolejno nie uwzględniać wskazywanych przez [...] relacji pomiędzy firmą Z. sp. z o.o. i producentem pojazdu bazowego oraz w zakresie parametrów dotyczących przedmiotowego pojazdu. W sprawie strona wskazywała, że Z. sp. z o.o. posiada świadectwo homologacji typu WE pojazdu nr [...], a fabryka montująca producenta znajduje się w firmie A. sp. z o.o. i Wspólnik Sp. K. w M.3. Z pisma [...] z dnia 5 października 2023 r. wprost wynika, że za zabudowę, parametry techniczne, zgodność z przepisami, dokumentację homologacyjną - a zatem w zakresie pełnej odpowiedzialności za produkt - odpowiada firma, która zabudowała pojazd bazowy. Zmiana pojazdu z N1 ciężarowy na M1 specjalny spowodowała, że D. [...] S.1 nie jest już producentem pojazdu. Z. sp z o.o. podjęła działania zgodnie z homologacją. Strona wyjaśniała, że pojazd został zarejestrowany nie na podstawie świadectwa zgodności, a na podstawie zaświadczenia Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów, co jest to efektem dwustopniowej homologacji. Pojazd bazowy jest pojazdem nieskompletowanym, stąd potrzeba dostosowania go do wymagań konkretnego użytkownika. Status producenta, potwierdza homologacja dla pojazdów sanitarnych, uzyskana po wcześniejszym zawarciu umowy z [...] sp. z o.o., dotyczącej homologacji wielostopniowej dla pojazdów typu [...]. Strona do akt przedłożyła dokumenty potwierdzające jej stanowisko, w tym wyciąg z Wytycznych zabudowy pojazdów dostawczych [...], z której wynika stosowanie tzw. indywidualnego potwierdzenia zgodności, jako procedurą, potwierdzającą zgodność, odnoszącą się do konkretnego pojazdu, identyfikowanego na podstawie VIN, w którym enumeratywnie wskazuje się standardowe zmiany. Z kolei SKO powołuje się na pismo [...], w którym wyjaśniono, że dokumenty do zmiany dokumentacji może wydać tylko producent ambulansu, D. (Letter of no Objection). Przy czym powyższa procedura dotyczy zmiany parametru F2 w dowodzie rejestracyjnym - dopuszczalna masa całkowita. Wówczas producent pojazdu specjalnego musi mieć zgodę producenta pojazdu bazowego. SKO wystąpiło o informację, czy w przypadku chęci zmiany FI (maksymalna masa całkowita pojazdu) producent powinien także posiadać LoNo.
W ocenie Sądu, mając na uwadze wydane decyzje oraz akta sprawy nie wiadomo, ani jakie okoliczności faktyczne i dowody stały się podstawą uznania, że w sprawie nie ma podstaw do dokonania korekty wpisu w dowodzie rejestracyjnym, ani jakie przepisy prawa według organów winny mieć zastosowanie.
Zdaniem Sądu w sprawie organy wydały decyzje z naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. , które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobligowany będzie uwzględnić wszystkie okoliczności faktyczne związane z rejestracją pojazdu, ocenić wszystkie przedłożone przez stronę dowody oraz pozyskane z urzędu. Wskazać także przepisy prawa, które stosuje w sprawie i wyjaśnić dlaczego. Wszystkie ustalenia i oceny organu winny znaleźć odzwierciedlenie w treści decyzji.
Stwierdzone naruszenie w zakresie prawa procesowego uniemożliwia Sądowi merytoryczne ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów wskazywanych przez stronę w skardze.
Z tych względów Sąd uchylił w całości zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku art. 205 § 2 p.p.s.a.