III SA/Wr 249/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę Prezesa Sądu Rejonowego w Legnicy na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS) utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (NUS) o zwrocie podania. Podanie zawierało polecenie egzekucyjne dotyczące sprzedaży dowodu rzeczowego (samochodu) zarządzoną przez Sąd Rejonowy na podstawie art. 232 § 1 k.p.k. z uwagi na wysokie koszty przechowywania. NUS zwrócił podanie, uznając się za niewłaściwy, a DIAS podtrzymał to stanowisko, wskazując na właściwość komornika sądowego. Sąd administracyjny uznał jednak tę interpretację za błędną. Stwierdził, że właściwość NUS do sprzedaży dowodu rzeczowego wynika z art. 174 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) oraz rozporządzenia wykonawczego, które rozciąga stosowanie przepisów u.p.e.a. do likwidacji ruchomości na podstawie przepisów prawa karnego. Sąd podkreślił, że przepisy dotyczące zabezpieczenia roszczeń pieniężnych nie decydują o właściwości organu egzekucyjnego w tym konkretnym przypadku, a sprawa nie dotyczy zabezpieczenia, lecz sprzedaży dowodu rzeczowego. W konsekwencji, WSA uchylił zaskarżone postanowienia i zasądził zwrot kosztów postępowania, wskazując, że NUS jest właściwy do przeprowadzenia sprzedaży samochodu.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie właściwości organu do sprzedaży dowodów rzeczowych na podstawie art. 232 § 1 k.p.k., gdy ich przechowywanie generuje wysokie koszty, a także interpretacja przepisów rozporządzenia wykonawczego do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Dotyczy specyficznej sytuacji sprzedaży dowodu rzeczowego zarządzanej przez sąd, gdy jego przechowywanie jest kosztowne. Nie dotyczy ogólnych przypadków egzekucji administracyjnej.
Zagadnienia prawne (2)
Czy Naczelnik Urzędu Skarbowego jest właściwym organem do sprzedaży dowodu rzeczowego (samochodu) na podstawie postanowienia sądu wydanego w trybie art. 232 § 1 k.p.k., gdy jego przechowywanie generuje wysokie koszty?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, Naczelnik Urzędu Skarbowego jest właściwym organem do sprzedaży dowodu rzeczowego w takiej sytuacji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego wynika z art. 174 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz rozporządzenia wykonawczego, które rozciąga stosowanie przepisów tej ustawy na likwidację ruchomości na podstawie przepisów prawa karnego. Interpretacja organów administracji, wskazująca na właściwość komornika sądowego, została uznana za błędną.
Czy postanowienie o zwrocie podania z uwagi na niewłaściwość organu (art. 66 § 3 k.p.a.) jest zasadne, gdy organ administracji uważa, że sprawa należy do właściwości sądu powszechnego (komornika)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zwrot podania był niezasadny, ponieważ organ administracji był właściwy do rozpoznania sprawy.
Uzasadnienie
Skoro Naczelnik Urzędu Skarbowego był właściwy do sprzedaży dowodu rzeczowego, to podanie zawierające polecenie egzekucyjne nie powinno zostać zwrócone na podstawie art. 66 § 3 k.p.a.
Przepisy (17)
Główne
k.p.a. art. 66 § § 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten nie ma zastosowania, gdy organ administracji jest właściwy do rozpoznania sprawy, nawet jeśli organ niższej instancji błędnie uznał inaczej.
u.p.e.a. art. 174
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Umożliwia Radzie Ministrów rozciągnięcie stosowania przepisów o sprzedaży zajętych ruchomości na określone ruchomości, w tym te, które Skarb Państwa jest upoważniony sprzedać na podstawie szczególnych przepisów.
k.p.k. art. 232 § § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego
Pozwala na sprzedaż przedmiotów ulegających szybkiemu zniszczeniu lub których przechowywanie jest połączone z niewspółmiernymi kosztami, według trybu właściwych organów postępowania wykonawczego.
p.p.s.a. art. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
rozporządzenie art. § 3 § pkt 2 lit. a
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Przepisy działu II rozdziału 6 u.p.e.a. stosuje się do ruchomości niestanowiących własności Skarbu Państwa, jeżeli podlegają likwidacji na podstawie przepisów prawa karnego.
rozporządzenie art. § 4 § ust. 1 pkt 3
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Naczelnik urzędu skarbowego jest organem właściwym w odniesieniu do likwidacji ruchomości niewymienionych w poprzednich jednostkach redakcyjnych.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.e.a. art. 18
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.k. art. 292 § § 1
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego
k.k.w. art. 27
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy
k.k.w. art. 27a § § 2
Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny wykonawczy
p.p.s.a. art. 119 § pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
rozporządzenie art. § 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 lutego 2011 r. w sprawie rozciągnięcia stosowania przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
Likwidacja ruchomości obejmuje czynności związane ze sprzedażą, nieodpłatnym przekazaniem lub zniszczeniem.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naczelnik Urzędu Skarbowego jest właściwy do sprzedaży dowodu rzeczowego na podstawie art. 174 u.p.e.a. i rozporządzenia wykonawczego, gdy przepis szczególny (art. 232 § 1 k.p.k.) upoważnia Skarb Państwa do sprzedaży cudzej ruchomości podlegającej likwidacji na podstawie przepisów prawa karnego. • Zwrot podania na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. był niezasadny, ponieważ organ administracji był właściwy do rozpoznania sprawy.
Odrzucone argumenty
Naczelnik Urzędu Skarbowego nie jest właściwy do sprzedaży dowodu rzeczowego, a sprawa należy do właściwości komornika sądowego. • Przepisy dotyczące zabezpieczenia roszczeń pieniężnych (art. 292 k.p.k. w zw. z art. 751 k.p.c.) decydują o właściwości organu egzekucyjnego w sprawach sprzedaży dowodów rzeczowych.
Godne uwagi sformułowania
istota sporu sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy zasadnie NUS dokonał zwrotu podania Prezesa SR na podstawie art. 66 § 3 k.p.a. uznając, że nie jest organem właściwym do likwidacji (sprzedaży) przekazanych w trybie art. 232 § 1 k.p.k. dowodów rzeczowych. • Sąd przyznał rację Prezesowi SR i uznał, że przedstawiona przez organy interpretacja przepisów regulujących właściwość organu egzekucyjnego w sprawie sprzedaży ruchomości na podstawie art. 232 k.p.k. jest nieprawidłowa. • Określenie sposobów zabezpieczenia w art. 292 k.p.k. oznacza odesłanie wyłącznie do art. 747 k.p.c., który zawiera wyczerpujący katalog sposobów zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. Jednocześnie przepis ten jest adresowany przede wszystkim do organu upoważnionego do wydania postanowienia o zabezpieczeniu... Jego adresatem jest także osoba, na majątku której dokonywane jest zabezpieczenie... Przepis ten nie jest natomiast adresowany do organu egzekucyjnego (ani sądowego, ani administracyjnego), a w żadnym razie w jego treści nie można dopatrywać się przesłanek decydujących o właściwości organu egzekucyjnego.
Skład orzekający
Katarzyna Borońska
przewodniczący
Anetta Chołuj
sędzia
Anna Kuczyńska-Szczytkowska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości organu do sprzedaży dowodów rzeczowych na podstawie art. 232 § 1 k.p.k., gdy ich przechowywanie generuje wysokie koszty, a także interpretacja przepisów rozporządzenia wykonawczego do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji sprzedaży dowodu rzeczowego zarządzanej przez sąd, gdy jego przechowywanie jest kosztowne. Nie dotyczy ogólnych przypadków egzekucji administracyjnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy niejasności w przepisach dotyczących właściwości organów w specyficznej sytuacji sprzedaży dowodu rzeczowego, co może być interesujące dla praktyków prawa administracyjnego i karnego.
“Kto sprzeda samochód z sądu? WSA rozstrzyga spór między urzędem skarbowym a komornikiem.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.