Orzeczenie · 2025-03-20

III SA/Wr 212/24

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu

Miejsce

Wrocław

Data

2025-03-20

NSAinneWysokawsa

gry hazardowekara pieniężnaustawa o grach hazardowychodpowiedzialność zarząduKodeks postępowania administracyjnegoprzestępstwo skarbowesąd administracyjnyuchylenie decyzji

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła skargi G.L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Kara została nałożona jako osobie pełniacej funkcję Prezesa Zarządu w spółce R. sp. z o.o. z tytułu urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji. Organy administracji ustaliły, że spółka prowadziła nielegalną działalność hazardową przez 71 dni, osiągając przychód w wysokości ok. 233.448 zł. Skarżący, jako prezes zarządu, był świadomy tej działalności. Dodatkowo, skarżący został prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Złotoryi za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. Skarżący zarzucił organom błędną wykładnię i zastosowanie art. 89 ust. 4 pkt 8 ustawy o grach hazardowych, argumentując, że jego sytuacja finansowa oraz okoliczności sprawy przemawiały za niższym wymiarem kary lub odstąpieniem od jej wymierzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd uznał, że organy administracji błędnie zinterpretowały przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 189f § 1 KPA) dotyczące możliwości odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej. Sąd podkreślił, że organy nie podjęły próby zastosowania tych regulacji do stanu faktycznego sprawy, opierając się na odgórnych założeniach o braku możliwości uznania naruszenia za znikome lub o braku tożsamości celów kary administracyjnej i karnej. Sąd wskazał, że przepisy KPA dotyczące kar pieniężnych powinny być stosowane, a organy powinny indywidualnie ocenić, czy istnieją przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary, uwzględniając zarówno wagę naruszenia, jak i sytuację prawną i faktyczną skarżącego, w tym jego wcześniejsze skazanie karne. Sąd uchylił decyzję i nakazał organom ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem wskazań sądu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów KPA dotyczących odstąpienia od wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej w kontekście wcześniejszego skazania karnego za podobne czyny, zwłaszcza w sprawach hazardowych.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej i faktycznej, a jego zastosowanie wymaga indywidualnej oceny przez organy.

Zagadnienia prawne (2)

Czy w przypadku prawomocnego skazania osoby fizycznej za przestępstwo skarbowe związane z urządzaniem gier hazardowych bez koncesji, organ administracji może odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 KPA?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organ administracji powinien rozważyć możliwość odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 KPA, jeśli cele kary administracyjnej są tożsame z celami kary karnej, co wymaga indywidualnej oceny, a nie odgórnego wykluczenia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy błędnie zinterpretowały przepisy KPA dotyczące odstąpienia od wymierzenia kary, opierając się na teoretycznych celach kar i odrzucając możliwość zastosowania art. 189f § 1 pkt 2 KPA bez indywidualnej analizy sprawy skarżącego.

Czy urządzanie gier hazardowych bez koncesji może być uznane za naruszenie o znikomej wadze w rozumieniu art. 189f § 1 pkt 1 KPA, uzasadniające odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Sąd nie wykluczył takiej możliwości, ale wskazał, że organy nie podjęły próby oceny wagi naruszenia w kontekście indywidualnej sytuacji skarżącego, stosując odgórne założenie o braku możliwości uznania naruszenia za znikome w sprawach hazardowych.

Uzasadnienie

Sąd podkreślił, że organy powinny indywidualnie ocenić wagę naruszenia, a nie stosować generalnych założeń, które czynią niemożliwym zastosowanie art. 189f § 1 pkt 1 KPA w sprawach dotyczących ustawy o grach hazardowych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Uchylono zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu.

Przepisy (20)

Główne

u.g.h. art. 89 § ust. 3

Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

u.g.h. art. 89 § ust. 4 pkt 8

Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

Pomocnicze

u.g.h. art. 90 § ust. 1a

Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

u.g.h. art. 90 § ust. 1b pkt 1

Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

k.p.a. art. 189a § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 189a § § 2 ust. 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 189f § § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

k.k.s. art. 107 § § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. - Kodeks karny skarbowy

p.p.s.a. art. 3 § § 2 pkt 1