III SA/Wr 148/24

III SA/Wr 148/24 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-06-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-04-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Anetta Chołuj /przewodniczący/
Anna Kuczyńska-Szczytkowska
Magdalena Jankowska-Szostak /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GZ 403/24 - Postanowienie NSA z 2024-09-26
Skarżony organ
Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku
*Stwierdzono bezskuteczność czynności wydanej na podstawie przepisów szczególnych
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 750
art. 107 ust. 2 pkt 1-7
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne
Dz.U. 2024 poz 935
art. 146 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anetta Chołuj Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca) Asesor WSA Anna Kuczyńska-Szczytkowska Protokolant st. specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 26 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi P. Spółka Jawna w S. na czynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we Wrocławiu w przedmiocie wpisania w Rejestrze Aptek uwagi o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] lutego 2024 r., sygn. akt [...] w zakresie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności; II. zasądza od Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we Wrocławiu na rzecz strony skarżącej kwotę 731 (słownie: siedemset trzydzieści jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 marca 2024 r. P. Spółka Jawna z siedzibą w S. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na czynności Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we Wrocławiu (dalej: organ, Inspektor, DWIF) z 28 lutego 2024 r., polegające na: zmianie statusu apteki ogólnodostępnej o nazwie Apteka G. położonej w L. przy "ul. [...]" z "aktywna" na "czasowo nieczynna" oraz wpisaniu uwagi o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 861/23 w zakresie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki w Krajowym Rejestrze Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych (dalej: rejestr).
Zarządzeniem z 18 kwietnia 2024 r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga ta została rozdzielona na dwie sprawy. Przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie oznaczonej sygnaturą akt III SA/Wr 148/24 jest czynność polegająca na wpisaniu uwagi o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 861/23 w zakresie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki.
Do złożenia tej skargi doszło w następującym stanie faktycznym.
W dniu 22 października 2019 r. strona skarżąca, na podstawie art. 104a ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo Farmaceutyczne (obecnie Dz. U. z 2025 r. poz. 750), dalej: "u.p.f.", złożyła do Inspektora wniosek o przeniesienie na jej rzecz zezwolenia wydanego na rzecz P. I. oraz A. M. 9 grudnia 2011 r., (nr WIF-WR-I.8520.1.70.2011) na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" położonej w L. przy "ul. [...]".
W odpowiedzi na wniosek DWIF decyzją z 14 lipca 2020 r. (nr WIF-WR- I.8520.6.20.2019) odmówił przeniesienia ww. zezwolenia.
W następstwie wniesionego odwołania Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej GIF) decyzją z 23 lutego 2023 r. (nr POD.503.120.2020.MSA.24), uchylił w całości decyzję DWIF z 14 lipca 2020 r. i orzekając co do istoty sprawy przeniósł ww. zezwolenie dotyczące prowadzenia apteki na stronę skarżącą.
Na podstawie ww. ostatecznej decyzji GIF z 23 lutego 2023 r. strona skarżąca rozpoczęła prowadzenie apteki o nazwie Apteka G. w L. przy "ul. [...]", w miejsce poprzednika "[...]" prowadzonej przez P. I. oraz A. M. wobec przeniesionego na nią zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej.
W wyniku wniesienia skargi na decyzję GIF z 23 lutego 2023 r. (nr POD.503.120.2020.MSA.24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 20 lutego 2024 r. (sygn. V SA/Wa 861/23) uchylił decyzję GIF. Wyrok WSA jest nieprawomocny.
DWIF dokonał 28 lutego 2024 r. dwóch czynności, w tym czynności polegającej na wpisaniu uwagi o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 861/23 w zakresie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki.
W następstwie dokonania ww. czynności strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę zarzucając dokonanej czynności naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, art. 7 Konstytucji RP polegającego na naruszeniu przez organ zasady praworządności (legalizmu) i dokonanie czynności materialnotechnicznej w postaci zmiany statusu apteki bez wymaganej przepisami podstawy prawnej. Strona zarzuciła również naruszenie art. 107 ust. 1, 2, 2a i 3 u.p.f., poprzez jego błędne zastosowanie i dokonanie w rejestrze zmiany statusu aktywności apteki ogólnodostępnej bez podstawy prawnej, faktycznej oraz bez wydania wymaganej prawem decyzji administracyjnej.
W obszernym uzasadnieniu skargi strona skarżąca, opierając się na orzecznictwie sądów administracyjnych oraz literaturze przedmiotu wyraźnie podkreśliła, że działanie DWIF polegające na wprowadzeniu zmian w rejestrze było nieprawidłowe. Skarżąca przywołała treść art. 99 ust. 2 i art. 107 u.p.f., następnie analizując treść art. 107 ust. 2 u.p.f. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 maja 2019 r. w sprawie opisu systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony Krajowy Rejestr Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestr Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 943, dalej rozporządzenie) stwierdziła, że ww. regulacje nie dają Wojewódzkim Inspektorom Farmaceutycznym (dalej WIF) podstawy do zamieszczania w rejestrze uwag dotyczących wyroków w sprawach, w których podmiot prowadzący aptekę jest stroną, w szczególności wyroków, które są nieprawomocne, to tym bardziej podstawą do opublikowania takiej uwagi przez WIF nie może być informacja przekazana WIF pisemnie lub telefonicznie przez inne podmioty, podczas gdy WIF nie był w chwili dokonywania wpisu uwagi w posiadaniu odpisu wyroku. Działanie WIF również w tym przypadku przybiera charakter utrudniającego prowadzenie apteki, gdyż psuje renomę skarżącej w opinii publicznej, i jest działaniem bezprawnym.
Strona wyjaśniła również, że podstawą prawną dla zaskarżonej czynności WIF nie może być art. 152 § 1 p.p.s.a., który w żadnym przypadku nie powoduje automatycznie wykreślenia apteki z rejestru, jak również nie stanowi podstawy prawnej dla WIF do dokonania jakichkolwiek zmian w rejestrze. Do czasu wydania ostatecznego i prawomocnego rozstrzygnięcia w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki decyzja GIF z 23 lutego 2023 r. (nr POD.503.120.2020.MSA.24), pozostaje w obrocie prawnym, a zastosowanie art. 152 § 1 p.p.s.a. nie ma na tę kwestię wpływu.
W opinii strony skarżącej DWIF, dokonując zmian w rejestrze, nie działał na podstawie wytycznych GIF, ale w oparciu o pismo Dolnośląskiej Izby Aptekarskiej.
Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności czynności i nakazanie Inspektorowi cofnięcia dokonanych zmian w rejestrze.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie. Organ wyjaśnił, że zaskarżona czynność nie jest innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. DWIF podkreślił, że czynność sprowadzająca się do wpisania uwagi o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 861/23 w zakresie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki nie polegała na wykonaniu przypisanego organowi administracji publicznej władztwa administracyjnego. Inspektor wyjaśnił między innymi, że zaskarżona czynność stanowiła jedynie przejaw ukazania (przedstawienia) w rejestrze wiedzy jaką organ uzyskał (w tym na podstawie dokumentu urzędowego Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 26 lutego 2024 r.; nr POD.503.120.2020.SK.40), a nie woli tegoż organu. Skutek wstrzymania wykonania decyzji GIF z 23 lutego 2023 r. nastąpił ex lege z mocy art. 152 § 1 p.p.s.a. i jest to rezultat uwzględnienia przez WSA w Warszawie skargi na ww. decyzję GIF. Inspektor podkreślił, że WSA w Warszawie nie odstąpił od zasady wyrażonej w art. 152 § 1 p.p.s.a., choć przepis ten taką możliwość przewiduje. W opinii organu decyzja GIF z 23 lutego 2023 r., na podstawie której skarżąca mogła prowadzić aptekę położoną w L., przy "ul. [...]" od dnia jej doręczenia, zaprzestała wywoływać skutki prawne do chwili uprawomocnienia się wyroku z 20 lutego 2024 r. (sygn. akt V SA/Wa 861/23), z uwagi na uwzględnienie skargi na decyzję organu wyższego
stopnia przez WSA w Warszawie. Strona, w opinii organu, nie może zatem od dnia uwzględnienia skargi wykonywać uprawnienia udzielonego decyzją z dnia 23 lutego 2023 r., tj. prowadzić apteki położonej w L., przy "ul. [...]".
W dniu 12 sierpnia 2024 r. do Sądu wpłynęło pismo strony skarżącej uzupełniające argumentację w sprawie wraz z: opinią prawną z dnia 15 marca 2024 r. autorstwa prof. dr hab. P. Z. w sprawie skutków prawnych nieprawomocnego wyroku WSA w Warszawie w przedmiocie uchylenia decyzji administracyjnej Głównego Inspektora Farmaceutycznego dotyczącej odmowy przeniesienia zezwolenia; opinią z 2 kwietnia 2024 r. w przedmiocie oceny możliwości dokonania zmiany statusu apteki w rejestrze aptek ogólnodostępnych w związku z nieprawomocnym wyrokiem wojewódzkiego sądu administracyjnego i treścią art. 152 § 1 p.p.s.a. sporządzoną przez prawników P. K., B. S., M. I.; opinią przygotowaną przez prawników z C. sp. k. w W. z 11 kwietnia 2024 r. w przedmiocie skutków prawnych nieprawomocnego wyroku WSA uwzględniającego skargę na ostateczną decyzję administracyjną w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki; opinią z 11 kwietnia 2024 r. sporządzoną przez dr M. K. w przedmiocie skutków prawnych nieprawomocnego wyroku WSA uwzględniającego skargę na decyzję administracyjną GIF dotyczącą przeniesienia zezwolenia na prowadzenie aptek i zasad odpowiedzialności odszkodowawczej organów władzy publicznej; opinię prawną autorstwa prof. ucz. dr hab. J. J. z 18 kwietnia 2024 r.
Pismem z 25 września 2024 r. skarżąca wniosła uzupełniające stanowisko w sprawie, załączając pismo Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Opolu z 19 marca 2024 r. i z 28 marca 2024 r. Strona skarżąca wniosła również pismo z dnia 14 listopada 2024 r. wraz z załącznikami w postaci zrzutów ekranu.
Pismem z 18 października 2024 r. oraz 22 listopada 2024 r. organ wniósł pisma procesowe wraz z załącznikami m.in. pismem GIF z dnia 2 września 2024 r. W piśmie z 22 listopada 2024 r. DWIF podkreślił, że działał wyłącznie na podstawię wytycznych Głównego Inspektora Farmaceutycznego, który w piśmie z 2 września 2024 r. (dołączonym do akt) podkreślił, że Dolnośląski WIF był organem uprawnionym do zmiany statusu apteki w rejestrze i zmiana ta była uzasadniona wyrokiem WSA w Warszawie, który uchylił decyzję przenoszącą zezwolenie na spółką P. Sp. j., w konsekwencji spółka ta na dzień 28 lutego 2024 r. nie posiadała zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w L. przy "ul [...]".
W dniu 9 kwietnia 2025 r. Związek A. (dalej: Związek) wniósł o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika, załączając m.in. opinię z dnia 10 grudnia 2024 r. autorstwa P. K., B. S. i Z. R. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt III SA/Wr 147/24, Związek został dopuszczony do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania.
Pismem procesowym z dnia 23 kwietnia 2025 r. strona skarżąca wniosła m.in. zrzuty z ekranów komputera kierownika apteki. Pismem z dnia 28 kwietnia 2025 r. skarżąca podtrzymała dotychczas zajęte stanowisko w sprawie uzupełniając je.
Uczestnik postępowania Związek pismem z dnia 6 czerwca 2025 r. przedstawił swoje stanowisko w sprawie załączając do pisma załączniki.
W przedłożonych przez stronę skarżącą pismach i opiniach kwestionowano możliwość w zastosowania art. 152 § 2 p.p.s.a w rozpoznawanej sprawie. Podkreślono również, że działanie DWIF narusza zasadę praworządności wyrażoną w art. 7 Konstytucji RP, a także że działanie organu zostało podjęte bez podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w rozważaniach nad stanem faktycznym i prawnym sprawy orzekł, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Natomiast, w myśl art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 4 i 4a uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności.
Należy zaznaczyć, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu lub czynności pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest czynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego we Wrocławiu polegająca na wpisaniu w rejestr uwagi o treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 861/23 w zakresie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do najdalej idących zarzutów skargi, do wniosku organu o jej odrzucenie, przywołać należy treść przepisów art. 3 ust. 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (obecnie Dz. U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.), zgodnie z którym rejestr publiczny oznacza rejestr, ewidencję, wykaz, listę, spis albo inną formę ewidencji, służące do realizacji zadań publicznych, prowadzone przez podmiot publiczny na podstawie odrębnych przepisów ustawowych. Wskazać również należy na przepis art. 16 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (obecnie Dz. U z 2025 r. poz. 302 ze zm.), który stanowi, że w ramach Centralnego Wykazu Usługodawców do nadanego usługodawcy identyfikatora przyporządkowane są dane umożliwiające identyfikację usługodawcy, dotyczące: dat uzyskania, zawieszenia, zmiany, cofnięcia lub wygaśnięcia zezwolenia oraz dat wpisu do Krajowego Rejestru Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zgód na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych albo rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą lub wykreślenia z tych rejestrów, a w przypadku usługodawcy, o którym mowa w art. 17c ust. 3 pkt 3, dat rozpoczęcia obowiązywania, rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, jeżeli dotyczy. Przytoczyć też trzeba treść art. 107 ust. 5 u.p.f., w myśl którego rejestry, o których mowa w ust. 1, prowadzone są w systemie teleinformatycznym zwanym Krajowym Rejestrem Zezwoleń Na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestrem Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych.
Sąd w obecnym składzie stanął na stanowisku, że zmiana danych w rejestrze aptek polegająca na wpisaniu przedmiotowych uwag dotyczących wyroku WSA w Warszawie jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Należy zaznaczyć, że rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych i punktów aptecznych, o którym mowa w art. 107 ust. 1 u.p.f. zawiera szereg informacji dotyczących podmiotu wpisanego do rejestru, określonych w art. 107 ust. 2 u.p.f. w tym także dotyczących posiadania zezwolenia na prowadzenie apteki, ewentualnie jego cofnięcia, wygaśnięcia, danych związanych z dniami i godzinami pracy apteki. Wpisanie apteki do rejestru aptek oznacza, że funkcjonuje ona na podstawie zezwolenia a więc legalnie sprzedaje produkty lecznicze i wyroby medyczne. Każdy zainteresowany może sprawdzić w rejestrze czy apteka działa legalnie, w jakich dniach godzinach może z niej skorzystać kupując leki, realizując wystawione przez lekarza recepty
Zasadą jest, że wpisy do rejestrów mają charakter deklaratoryjny, co oznacza, że nie kreują one żadnych praw i obowiązków wobec przedsiębiorców posiadających zezwolenie bądź zgodę na prowadzenie apteki lub ubiegających się o nie (zob. B. Nowak-Chrząszczyk [w:] Prawo farmaceutyczne. Komentarz, red. W. L. Olszewski, Warszawa 2016, art. 107). Prawa i obowiązki dotyczące podmiotów prowadzących apteki wynikają m.in. z decyzji o udzieleniu zezwolenia, jego cofnięciu lub zmianie i powstają, co do zasady, w momencie doręczenia decyzji ich adresatom.
Zgodzić należy się ze stanowiskiem organu, że zamieszczenie w rejestrze przedmiotowego wpisu nie określiło w sposób konstytutywny uprawnienia skarżącej do prowadzenia apteki. Niezależnie jednak od powyższego należy zauważyć, że dokonanie w rejestrze aptek przedmiotowego wpisu wpłynęło na faktyczne pozbawienie skarżącej uprawnień od obrotu lekami i wyrobami medycznymi wobec czego należy uznać, że konsekwencje dokonania ww. wpisu są dla strony daleko idące. Dokonany wpis, w powiązaniu z dokonanym przez organ drugim wpisem dotyczącym statusu apteki, wpływa na prawa i obowiązki podmiotu figurującego w rejestrze, rzutuje na jego sferę faktyczną, co uzasadnia możliwość objęcia takich czynności kontrolą sądowoadministracyjną.
Ponadto należy wyjaśnić, że zmiana danych w rejestrze aptek powinna być rezultatem wcześniejszych aktów lub czynności (np. cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki czy decyzji stwierdzającej wygaśnięcie takiego zezwolenia). Może się jednak zdarzyć, że organ ewidencyjny dokona zmian w rejestrze bez żadnej podstawy prawnej czy to przez pomyłkę, czy też wskutek własnej opieszałości czy też na skutek błędnej interpretacji jakiegoś przepisu. Uznanie, że taka zmiana w rejestrze nie podlega kognicji sądu administracyjnego oznaczałoby pozbawienie ochrony prawnej podmiotu, którego dotyczyłby taki "błędny" (nielegalny) wpis.
Powyższe argumenty przemawiają za przyjęciem poglądu, że zmiana danych w rejestrze aptek - taka jak w niniejszej sprawie - jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i podlega kognicji sądu administracyjnego. Z podniesionych wyżej względów, nie zasługuje na uwzględnienie zarzut organu w zakresie odrzucenia skargi.
W dalszej kolejności należy ocenić czy wyżej opisany wpis odpowiada prawu, tzw. czy został dokonany na podstawie przepisów i granicach obowiązującego prawa.
W celu rozstrzygnięcia tego zagadnienia przywołać należy treść przepisu art. 107 ust. 1, 2, 2a, 4, 4a, 5, 6, 7a i 7 u.p.f. W myśl art. 107 ust. 1 u.p.f. Wojewódzki inspektor farmaceutyczny prowadzi rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, punktów aptecznych oraz rejestr udzielonych zezwoleń na prowadzenie aptek szpitalnych, zakładowych i działów farmacji szpitalnej.
Zgodnie z art. 107 ust. 2 u.p.f. rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych, punktów aptecznych zawiera: 1) dane określone w art. 100 ust. 1 pkt 1, 7 i 8; 3) unikalny identyfikator apteki lub punktu; 4) imię i nazwisko kierownika apteki albo kierownika punktu oraz jego identyfikator jako pracownika medycznego, o którym mowa w art. 17c ust. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia; 5) dane określone w art. 102 pkt 2-6; 6) datę podjęcia działalności przez aptekę lub punkt; 7) datę cofnięcia albo wygaszenia zezwolenia.
Podmiot prowadzący aptekę ogólnodostępną lub punkt apteczny jest obowiązany do przekazywania do właściwego miejscowo wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego informacji o zmianie danych określonych w ust. 2 pkt 1, 3-5, niezwłocznie po wystąpieniu zmiany (art. 107 ust. 2a u.p.f.).
Zmiana danych określonych w ust. 2 i 3 wymaga wprowadzenia zmian w rejestrach, o których mowa w ust. 1 (art. 107 ust. 4 u.p.f.).
Dane zawarte w rejestrach, o których mowa w ust. 1, określone w ust. 2 i 3, są dostępne publicznie (art. 107 ust. 4a u.p.f.).
Administratorem systemu, o którym mowa w ust. 5, w rozumieniu ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia jest Główny Inspektor Farmaceutyczny (art. 107 ust. 6 u.p.f.).
Główny Inspektor Farmaceutyczny udostępnia dane objęte wpisem do Krajowego Rejestru Zezwoleń Na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych systemowi informacji w ochronie zdrowia, o którym mowa w ustawie z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie informacji w ochronie zdrowia (art. 107 ust. 7 u.p.f.).
Główny Inspektor Farmaceutyczny udostępnia dane objęte wpisem do Krajowego Rejestru Zezwoleń Na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych Narodowemu Funduszowi Zdrowia w celu weryfikacji poprawności danych przekazywanych przez apteki, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych, z danymi zawartymi w tym Rejestrze (art. 107 ust. 7a u.p.f.).
Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 1, 7 i 8 u.p.f. podmioty, o których mowa w art. 99 ust. 4, występujące o zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej składają wniosek zawierający oznaczenie podmiotu, jego siedzibę i adres, a w przypadku podmiotu będącego osobą fizyczną - imię, nazwisko oraz adres prowadzenia działalności gospodarczej; dane apteki, takie jak numer telefonu, numer faksu, adres e-mail, adres strony www, jeśli apteka takie posiada; dni i godziny pracy apteki.
Biorąc pod uwagę powyższe regulacje należy przyjąć, że rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych to urzędowy wykaz, w którym zawarte są informacje o aptekach, którym udzielono zezwolenia na prowadzenie działalności. Rejestr ten jest prowadzony przez Wojewódzkie Inspektoraty Farmaceutyczne.
Rejestr zezwoleń na prowadzenie aptek ogólnodostępnych jest narzędziem, które pozwala na monitorowanie i kontrolę działalności aptek, a także zapewnia transparentność w zakresie udzielania zezwoleń na prowadzenie aptek.
Przepisy prawa farmaceutycznego regulują kompleksowo zakres danych jakie winien zawierać rejestr. Szczegółowa analiza przepisów wskazuje na brak podstaw do zamieszczania w rejestrze przedmiotowych danych dotyczących toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego przed WSA w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 861/23, ujawnionych przez organ w uwagach w części rejestru dotyczącego rubryki zezwolenia.
Należy zauważyć, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 861/23 jest wyrokiem nieprawomocnym.
Należy podkreślić, że z chwilą kiedy decyzja przenosząca zezwolenie na prowadzenie apteki stała się ostateczna, przeniesienie zezwolenia zostało dokonane. Poprzedni przedsiębiorca farmaceutyczny utracił uprawnienie do prowadzenia apteki, a adresat decyzji je nabył. W konsekwencji uprawniony organ dokonał wpisu apteki do rejestru, a apteka rozpoczęła działalność, tym samym skarżąca zrealizowała otrzymane zezwolenie.
Działania organu podejmowane na podstawie nieprawomocncego wyroku WSA w Warszawie, takie jak w niniejszej sprawie są natomiast pozbawione podstawy prawnej. Sytuacji tej nie zmienia powoływanie się przez organ na art. 152 § 1 p.p.s.a. W tym zakresie należy wyjaśnić, że interpretacja przepisu art. 152 § 1 p.p.s.a. polegająca na możliwości zastosowania ochrony tymczasowej do decyzji zrealizowanych stoi w sprzeczności z celem, dla którego instytucja ochrony tymczasowej została wprowadzona i powoduje cofnięcie uprawnienia otrzymanego decyzją ostateczną, która to decyzja została poprzedzona dwuinstancyjnym postępowaniem administracyjnym. Zasada demokratycznego państwa prawnego, wyrażona w art. 2 Konstytucji RP, nakazuje, aby przepisy prawa były jasne, przejrzyste i nie budziły wątpliwości co do ich zastosowania. W kontekście decyzji o przeniesieniu zezwolenia na prowadzenie apteki należy przyjąć, że skutek prawny został zrealizowany w momencie uzyskania ostateczności decyzji GIF z dnia 23 lutego 2023 r. (nr POD.503.120.2020.MSA.24), co czyni zastosowanie ochrony tymczasowej bezprzedmiotowym.
Odnosząc się do wniosków dowodowych strony skarżącej należy wyjaśnić, że przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie, wskazać należy, że sądy administracyjne nie ustalają stanu faktycznego, Sąd skupia się na kontroli legalności danego aktu, opierając się na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu administracyjnym. W konsekwencji Sąd nie znalazł podstaw do przeprowadzenia dowodów z dokumentów prywatnych - wnoszonych opinii prawnych. Sąd uwzględnił jednak wszystkie ww. dokumenty jako integralną część stanowiska procesowego skarżącej i uczestników postępowania w tej sprawie.
Odnosząc się do wniosków dowodowych organu Sąd przyjął, że nie są one niezbędne do wyjaśnieniu istotnych wątpliwości i z tego powodu wnioski te oddalił.
Biorąc pod uwagę przedstawione w uzasadnieniu argumenty należało stwierdzić bezskuteczność zaskarżonej czynności z 28 lutego 2024 r. na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. Zamieszczony wpis w rejestrze, został dokonany bezpodstawnie, a więc jest wadliwy i powinien zostać – w odpowiednim trybie usunięty.
O zwrocie kosztów postępowania postanowiono na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 p.p.s.a. Na koszty złożył się wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) i kwota uiszczonych opłat skarbowych od pełnomocnictw (51 zł).