III SA/Wr 1185/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we WrocławiuWrocław2016-02-29
NSAAdministracyjneNiskawsa
zamówienia publiczneskargawłaściwość sąduodrzucenie skargiczynność organudefraudacjaniegospodarnośćKPAPPSa

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę dotyczącą zamówienia publicznego, uznając, że zarzuty defraudacji i niegospodarności nie należą do właściwości sądu administracyjnego.

Skarżący wniósł skargę na czynność Burmistrza w przedmiocie udzielenia zamówienia publicznego, zarzucając defraudację środków, niegospodarność i niedopełnienie obowiązków. Burmistrz przedstawił stan faktyczny dotyczący przetargu. Sąd uznał, że podniesione zarzuty nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie dotyczą decyzji administracyjnych, a mają charakter skargi powszechnej przewidzianej w KPA. W związku z tym skarga została odrzucona jako wniesiona w sprawach nienależących do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu rozpoznał skargę T.S. na czynność Burmistrza S.P. dotyczącą udzielenia zamówienia publicznego na budowę skate parku i siłowni zewnętrznej. Skarżący zarzucił "defraudację środków publicznych (wspólnotowych), niegospodarność i nie dopełnienie obowiązków służbowych i obywatelskich" przez urzędników, wskazując na brak konsultacji społecznych i wysoki koszt inwestycji. Burmistrz przedstawił stan faktyczny związany z przetargiem i wyłonieniem wykonawcy, dodając, że skarżący wcześniej ubiegał się o dzierżawę terenu przeznaczonego pod inwestycję, a odmowa spowodowała lawinę pism i oskarżeń. Sąd, analizując dopuszczalność skargi, odwołał się do art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który określa zakres kognicji sądów administracyjnych. Stwierdził, że zarzuty dotyczące defraudacji, niegospodarności i niedopełnienia obowiązków nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie mieszczą się w katalogu spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Sąd zakwalifikował je jako skargę powszechną przewidzianą w art. 227 KPA, która nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga została odrzucona jako wniesiona w sprawach nienależących do właściwości sądu administracyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty te nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie mieszczą się w zakresie spraw rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych ani innych aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego.

Uzasadnienie

Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad aktami i czynnościami wymienionymi w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarzuty skarżącego, dotyczące defraudacji i niegospodarności, mają charakter skargi powszechnej przewidzianej w KPA i nie są objęte właściwością sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (3)

Główne

p.p.s.a. art. 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

K.p.a. art. 227

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzuty skarżącego dotyczące defraudacji, niegospodarności i niedopełnienia obowiązków nie należą do właściwości sądu administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

defraudacja środków publicznych (wspólnotowych), niegospodarność i nie dopełnienie obowiązków służbowych i obywatelskich pseudoburmistrza Sąd Administracyjny sprawuje sądową kontrolę administracji publicznej jednakże kontrola ta ogranicza się do zakresu określonego ustawą podniesione przez skarżącego kwestie dotyczące "defraudacji publicznych środków i niegospodarności tymi środkami" oraz zarzuty dotyczące nie dopełnienia obowiązków służbowych i obywatelskich przez pracowników Urzędu Miejskiego oraz Burmistrza Miasta nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Skład orzekający

Magdalena Jankowska-Szostak

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego i rozróżnienie między sprawami administracyjnymi a skargami powszechnymi."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której zarzuty nie mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy braku właściwości sądu, co jest mniej interesujące dla szerokiego grona odbiorców, ale istotne dla prawników procesowych.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Wr 1185/15 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2016-02-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-11-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Magdalena Jankowska-Szostak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta
Treść wyniku
*Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na czynność Burmistrza S.P. w przedmiocie udzielenia zamówienia publicznego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. T.S. (zwany dalej "skarżącym") wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. na czynność Burmistrza S.P. w przedmiocie udzielenia zamówienia publicznego.
U uzasadnieniu podniósł, że powodem wniesienia skargi jest "defraudacja środków publicznych (wspólnotowych), niegospodarność i nie dopełnienie obowiązków służbowych i obywatelskich" przez między innymi "urzędników z urzędu miejskiego ze S. P., w tym "pseudoburmistrza" (...) w związku
z zamówieniem Urzędu Miejskiego w S. P. z dnia [...] r.
o oznaczeniu [...] ("budowa skate parku i siłowni zewnętrznej"). Wskazał, że z informacji jakie posiada nie przeprowadzono konkretnych konsultacji społecznych w celu akceptacji lub odrzucenia - w jego ocenie - bardzo kosztownej inwestycji i o bardzo niskim priorytecie ważności dla lokalnej wspólnoty. Dalej skarżący podniósł, że w tej sprawie wysłał kilka pism odnośnie konsekwencji karnych za "te urzędnicze defraudacje i niegospodarności".
W odpowiedzi na skargę Burmistrz S.P. przedstawił stan faktyczny dotyczący ogłoszenia przetargu na roboty budowlane i wyłonienie wykonawcy na budowę skateparku i siłowni zewnętrznej przy kompleksie boisk sportowych [...] w S.P. przy ul. O. Jednocześnie organ poinformował, że skarżący ostatniego dnia marca 2014 r. wystąpił do Urzędu
z pismem i wnioskiem o dzierżawę terenu, który został przeznaczony na budowę przedmiotowego obiektu. Odmowa dzierżawy spowodowała lawinę pism skarżącego do różnych instytucji i oskarżeń pod adresem Burmistrza Miasta i Rady Miasta.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Rozpoznając przedmiotową skargę w pierwszej kolejności należy przeanalizować kwestię jej dopuszczalności.
Sąd Administracyjny sprawuje sądową kontrolę administracji publicznej jednakże kontrola ta ogranicza się do zakresu określonego ustawą z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Kwestię właściwości rzeczowej sądu administracyjnego reguluje art. 3 w/w ustawy. Z treści tego przepisu wynika, iż sąd administracyjny rozpoznaje skargi na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2015 roku, poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.).
Z powyżej wymienionego zakresu kognicji Sądu wynika, że podniesione przez skarżącego kwestie dotyczące "defraudacji publicznych środków i niegospodarności tymi środkami" oraz zarzuty dotyczące nie dopełnienia obowiązków służbowych
i obywatelskich przez pracowników Urzędu Miejskiego oraz Burmistrza Miasta nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie należą one bowiem do spraw podlegających rozstrzygnięciom w drodze decyzji administracyjnych.
Zarzuty formułowane przez skarżącego mają raczej charakter skargi powszechnej przewidzianej przepisami k.p.a. w art. 227-240. Skarga składana w tym trybie może mieć za przedmiot zaniedbywanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników. W/w przepisy określającą też tryb postępowania i organy właściwe do rozpatrywania takich skarg. Należy jednak podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 Kpa, stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania.
Z tego względu należało uznać, że skarga wniesiona została w sprawach nienależących do właściwości sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI