III SA/Wr 1/22

III SA/Wr 1/22 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2023-11-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-01-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Katarzyna Borońska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Środki unijne
Sygn. powiązane
I GSK 583/24 - Postanowienie NSA z 2024-05-17
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Oddalono skargę w całości
Powołane przepisy
Dz.U. 2015 poz 2156
art. 90, art. 3 i 3d
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca), Sędzia WSA Anetta Chołuj, Protokolant: specjalista Renata Pawlak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 3 listopada 2023 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 29 października 2021 nr SKO/41/FP-6/2021 w przedmiocie określenia kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem i podlegającej zwrotowi oddala skargę w całości.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Starosty Bolesławieckiego (dalej: Starosta, organ I instancji) z 18 maja 2021 r., nr EKS.4331.35.1.2019, skierowaną do A. K. (dalej: strona, skarżąca, beneficjentka) jako organu prowadzącego Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych "T." w B. (dalej: Szkoła), którą organ I instancji:
1) określił, że część dotacji pobranej w 2016 r. udzielonej na działalność Szkoły w kwocie 22.959,90 zł została pobrana w nadmiernej wysokości i że zwrot tej części dotacji powinien nastąpić w terminie 15 dni od dnia doręczenia decyzji na rachunek bankowy budżetu Powiatu Bolesławieckiego;
2) wskazał, że w przypadku niezwrócenia tej części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 22.959,90 zł w terminie 15 dni od dnia doręczenia decyzji, będą od niej naliczone odsetki jak dla zaległości podatkowych.
3) określił, że część dotacji w kwocie 56.225,35 zł udzielonej na działalność Szkoły została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem i że zwrot tej dotacji powinien nastąpić w terminie 15 dni od dnia doręczenia decyzji na rachunek bankowy budżetu Powiatu Bolesławieckiego;
4) wskazał, że w przypadku niezwrócenia dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 56.225.35 zł w terminie 15 dni od dnia doręczenia decyzji, będą od niej naliczone odsetki jak dla zaległości podatkowych.
Jak wynikało z ustaleń organu I instancji, w okresie od 11 grudnia 2017 r. do 10 lutego 2018 r. została w Szkole przeprowadzona kontrola pobrania i wykorzystania dotacji za 2016 r. przeprowadzona przez Starostwo Powiatowe w Bolesławcu, zakończona Protokołem nr [...] z 26 czerwca 2018 r. w wyniku której ujawniono m. in., że:
- 236 uczniów w okresie od stycznia 2016 r. do grudnia 2016 r. nie uczestniczyło w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych,
- skarżąca otrzymała wynagrodzenie jako osoba pełniąca funkcję Dyrektora Generalnego szkoły w łącznej kwocie 56.225,35 zł.
Powyższe ustalenia kontroli stały się podstawą wszczęcia przez organ pierwszej instancji zawiadomieniem z 26 kwietnia 2019 r. w tej sprawie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem wskazanej wyżej decyzji z 18 maja 2021 r., w której organ uznał część dotacji w kwocie 22.959,90 zł za pobraną w nadmiernej wysokości w związku z niespełnieniem przez skarżącą wymogu frekwencyjnego, o którym mowa w art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm.) – dalej: u.o.s.o. oraz część dotacji w kwocie 56.225,35 zł za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, w związku ze sfinansowaniem z niej wynagrodzenia Dyrektora Generalnego, które było wydatkiem nie mieszczącym się w katalogu wydatków, o których mowa w art. 90 ust. 3d u.o.s.o.
W odwołaniu od powyższej decyzji strona zarzuciła:
1) naruszenie przepisów postępowania poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a w tym oparcie zaskarżonej decyzji jedynie na ustaleniach z kontroli, przez co także uzasadnienie decyzji nie wyjaśnia ustaleń odnośnie do zakwestionowania wynagrodzenia dyrektora generalnego oraz frekwencji słuchaczy;
2) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez zakwestionowanie wynagrodzenia dyrektora generalnego jako wydatku, który może być pokryty środkami dotacji;
3) błędy w ustaleniach faktycznych przez przyjęcie, że strona wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem część dotacji w kwocie 56.225,35 zł oraz pobrała dotację w nadmiernej wysokości w kwocie 22.959,90 zł.
Kolegium, utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, wskazało, że z systematyki katalogu wydatków wymienionych w art. 90 ust. 3d u.o.s.o. tj. wydatków, które mogą być pokryte środkami pochodzącymi z dotacji, wynika, że dotacją pokryte mogą być jedynie wydatki bieżące szkoły obejmujące każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przy czym ustawodawca dokonał pewnych ograniczeń. Pośród tych ograniczeń możliwe było wypłacenie wynagrodzenie osobie fizycznej prowadzącej szkołę, jeżeli odpowiednio pełniła funkcję dyrektora szkoły. Z ustaleń faktycznych poczynionych przez organ pierwszej instancji wynika natomiast, że w przedmiotowej szkole funkcjonowały dwa stanowiska rangi dyrektorskiej - stanowisko dyrektora generalnego szkoły, które piastowała odwołująca i stanowisko dyrektora dydaktycznego szkoły, które piastowała J. O. Jednak spośród tych dwóch stanowisk tylko stanowisko dyrektora dydaktycznego było stanowiskiem pracowniczym. To rozróżnienie znalazło swój wyraz w formie dokumentowania wynagrodzenia za wykonywanie zajęć związanych z wykonywaniem tych obu funkcji - wynagrodzenie dyrektora dydaktycznego zostało udokumentowanie rachunkami, a wynagrodzenie dyrektora generalnego zostało wykazane notami księgowymi. O ile praca dyrektora dydaktycznego znalazła potwierdzenie w dokumentach szkoły, to aktywność dyrektora generalnego nie znalazła takiego potwierdzenia. Stąd także w ocenie organu odwoławczego przeprowadzona przez organ pierwszej instancji szczegółowa analiza zebranych dowodów pozwoliła ustalenie, że kwota 56.225,35 zł nie mieści się w pojęciu wynagrodzenia osoby fizycznej prowadzącej szkołę pełniącej funkcję dyrektora szkoły, ponieważ ten wydatek nie był wydatkiem poniesionym na cele działalności szkoły.
Odnosząc się z kolei do kwestii kwoty 22.959,90 zł wypłaconej odwołującej z otrzymanej dotacji wynagrodzenia na 236 uczniów, którzy w okresie od stycznia 2016 r. do grudnia 2016 r. nie uczestniczyli w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych, SKO wskazało, że liczbę uczniów nieuczestniczących w 50% obowiązkowych zajęć organ I instancji ustalił na podstawie dokumentacji Szkoły i szczegółowe dane w tym zakresie zawarł w tabeli na str. 24-25 swojej decyzji. Strona natomiast, poza postawieniem w odwołaniu zarzutu niewyjaśnienia metody zastosowanej przez organ pierwszej instancji i poza twierdzeniem o przekazaniu dokumentacji szkoły na potrzebę audytu dotyczącego 2017 r. nie przedstawiła żadnego dowodu, który zakwestionowałyby prawidłowość ustaleń poczynionych przez organ pierwszej instancji. Zasadnie zatem Starosta uznał, że odwołująca pobrała w nadmiernej wysokości część dotacji w kwocie 8.690,40 zł za 85 uczniów w okresie od stycznia 2016 r. do sierpnia 2016 r. (85 x 102,24 zł = 8.690,40 zł) i w kwocie 14.269,50 zł za 151 uczniów w okresie od września 2016 r. do grudnia 2016 r. (151 x 94,50 zł - 14.269,50 zł).
W skardze na powyższą decyzję strona wniosła o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania:
1) art. 7 w zw. z art. 75 § 1 w zw. z art. 76 § 3 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (dalej jako k.p.a.) - poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w sposób wyczerpujący, ponieważ nie ustalono danych osobowych słuchaczy, których frekwencja została zakwestionowana oraz nie przesłuchano ani słuchaczy ani pracownika administracyjno-biurowego szkoły w celu ustalenia czy rzeczywiście słuchacze nie uczestniczyli w danym miesiącu w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych,
2) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 7b k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 76 § 3 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. - poprzez zakwestionowanie zasadności pobrania dotacji na 236 słuchaczy, gdy organy administracji publicznej nie posiadały pełnego materiału dowodowego, ponieważ dokumentacja przebiegu nauczania za rok szkolny 2016/2017 została przekazana Krajowej Administracji Skarbowej w Bydgoszczy w ramach prowadzonego audytu, w związku z tym nie wiadomo jakie dowody pozwoliły stwierdzić w toku postępowania administracyjnego jak i kontroli pobrania i wykorzystania dotacji, iż ta została pobrana w nadmiernej wysokości;
3) art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 81a § 1 k.p.a. - poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji i nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, gdy uznano za udowodnione okoliczności wykonywania przez Dyrektora Generalnego m.in. następujących zadań: informowanie o miesięcznej liczbie słuchaczy, powołanie Dyrektora Dydaktycznego, zatrudnianie i zwalnianie pracowników, w tym nauczycieli, ustalanie wysokości wynagrodzeń oraz dysponowanie środkami finansowymi szkoły, wobec czego za ww. czynności Dyrektorowi Generalnemu należało się wynagrodzenie, nadto w myśl art. 252 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej jako u.f.p.) zwrotowi podlega jedynie ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, w konsekwencji całe wynagrodzenie Dyrektora Generalnego nie może podlegać zwrotowi, bowiem część wykonywanych przez niego czynności została udowodniona;
4) art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. - poprzez niewystarczające ustalenie stanu fatycznego w zakresie zadań jakie wykonywał Dyrektor Generalny, ze względu na nie włączenie do sprawy dokumentacji przebiegu nauczania za rok szkolny 2016/2017;
5) art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. - poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji i nieprzekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, gdy organ niższego rzędu błędnie ocenił materiał dowodowy sprawy stwierdzając, że zadania wykonywane przez Dyrektora Generalnego nie służą bezpośrednio kształceniu, wychowaniu i opiece, gdy jednocześnie stwierdził, iż zostało udowodnione zatrudnianie przez niego nauczycieli, co bezsprzecznie ma bezpośredni związek z ww. zadaniami szkoły, w konsekwencji niesłusznie zanegowano pobranie wynagrodzenia przez ten organ szkoły;
Skarżąca podniosła również zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, a mianowicie:
1) art. 90 ust. 3d w zw. z art. 39 u.o.s.o. - poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że zadania wykonywane przez Dyrektora Generalnego w postaci m.in. informowania o miesięcznej liczbie słuchaczy, powołania Dyrektora Dydaktycznego, dysponowania środkami finansowymi szkoły, zatrudniania i zwalniania pracowników w tym nauczycieli oraz ustalania poziomu ich wynagrodzeń nie stanowią zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, przez co wynagrodzenie Dyrektora Generalnego nie może być sfinansowane z dotacji oświatowej, gdy wszystkie kompetencje Dyrektora Generalnego służyły wypełnianiu zadań szkoły, wobec czego słusznie sfinansowano to wynagrodzenie ze środków dotacji;
2) art. 252 ust. 5 u.f.p. - poprzez niezastosowanie i zażądanie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie odpowiadającej całości wynagrodzenia Dyrektora Generalnego, gdy organy administracji stwierdziły, że część zadań wykonywanych przez Dyrektora Generalnego została udowodniona, co implikuje konieczność określenia w jakiej wysokości wynagrodzenie mogło zostać sfinansowane z dotacji i jedynie w tej części określenie wysokości dotacji do zwrotu;
3) art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. w zw. z art. 90 ust. 3c u.o.s.o. - poprzez błędną wykładnię i wskazanie, że odsetki od dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem nalicza się od poszczególnych miesięcy, w których przekazywano część dotacji, gdy dotacja jest świadczeniem jednorazowym, a jedynie spełnianym w 12 transzach, wobec czego odsetki winno naliczać się od dnia, w którym przekazano całą dotację, co miało miejsce 23 grudnia 2016 r.
Na rozprawie w dniu 3 listopada 2023 r. pełnomocniczka skarżącej podniosła ponadto zarzut braku prawidłowego doręczenia decyzji organu II instancji wskazując, że strona miała na etapie postępowania administracyjnego ustanowionego pełnomocnika w osobie B. G., tym niemniej decyzję doręczono do rąk T. K., a nie pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga jest bezzasadna.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do podniesionego na rozprawie zarzutu braku prawidłowego doręczenia decyzji organu II instancji Sąd wskazać należy, że zgodnie z art. 40 § 2 k.p.a. stronie reprezentowanej w postępowaniu przez pełnomocnika pisma należy doręczać temu pełnomocnikowi. W aktach administracyjnych (str. 50) znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą B. G. do reprezentowania jej w postępowaniu administracyjnym, przy czym jako adres pełnomocnika do doręczeń wskazano: ul. [...], [...] G. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu odwoławczego wynika, że decyzję wysłano na powyższy adres, kierując ją do ww. pełnomocniczki i pod tym właśnie adresem odebrała ją T. K. Tym samym pismo prawidłowo doręczono na wskazany przez pełnomocnika adres do doręczeń. Niezależnie od powyższego Sąd zauważa, że fakt otrzymania decyzji przez skarżącą nie budzi wątpliwości, bowiem działając przez profesjonalnego pełnomocnika w terminie wniosła ona skargę na tę decyzję, odnosząc się szczegółowo do jej treści.
Przechodząc do oceny merytorycznej zaskarżonej decyzji przypomnieć należy, że w myśl art. 60 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 305) – dalej: u.f.p., dotacje oświatowe udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego są środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym. Zgodnie ze stanowiącym podstawę wydania decyzji organu I instancji art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 i 2. A stosownie do art. 252 ust. 5 u.f.p., zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta cześć dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Według art. 252 ust. 6 pkt 1 i 2 u.f.p. - odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem oraz następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości.
W doktrynie przyjmuje się, że przez dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem należy rozumieć wydatkowanie przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. Stawiński Michał. Art. 252. w: Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019). Tym samym dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (zob. wyroki WSA w Szczecinie z 21 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 235/18 i 1 czerwca
Jak natomiast wynika z art. 252 ust. 3 i 4 u.f.p. dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania zaś dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej.
W rozpoznawanej sprawie pobranie przez skarżącą dotacji w nadmiernej wysokości miało miejsce, zdaniem organów, w związku z niedochowaniem warunku frekwencyjnego, wynikającego z art. 90 ust. 3 u.o.s.o. Przepis ten, w brzmieniu obowiązującym w 2016 r. stanowił, iż dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h oraz 3i. Uczestnictwo uczniów w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych musi być potwierdzone ich własnoręcznymi podpisami na listach obecności na tych zajęciach. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju, podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju. Wymóg potwierdzenia obecności na zajęciach własnoręcznym podpisem na liście obecności wynikał także z obowiązującego w tym czasie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 29 sierpnia 2014 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz.U. z 2014 r., poz. 1170), gdzie w § 10 stwierdzono wyraźnie, że szkoła prowadzi dla każdego oddziału dziennik lekcyjny, w którym dokumentuje się przebieg nauczania w danym roku szkolnym (ust.1). Integralną częścią dziennika lekcyjnego są listy obecności, na których obecność na poszczególnych godzinach zajęć edukacyjnych słuchacze potwierdzają własnoręcznym podpisem.
Uznając, że skarżąca bezprawnie pobrała część dotacji na uczniów, którzy nie spełnili powyższego wymogu dotyczącego frekwencji organ powołał się na ustalenia przeprowadzonej w Szkole kontroli, która odbyła się na podstawie i w trybie określonym
Uchwałą Nr XXX202/2017 Rady Powiatu Bolesławieckiego z dnia 23 lutego 2017 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, niepublicznych szkół, ośrodków i placówek oświatowych oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania oraz terminu i sposobu rozliczania dotacji (Dz. Urz. Woj. Doln. z 2017 r. poz. 1125) oraz Uchwałą Nr XLIV/299/l 8 Rady Powiatu Bolesławieckiego z dnia 25 stycznia 2018 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, niepublicznych szkół, ośrodków i placówek oświatowych oraz trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania oraz terminu i sposobu rozliczania doatcji (Dz.Urz.Woj. Doln. Z 2018 r., poz. 467).
Analiza dokumentacji przedstawionej kontrolującym wykazała, zdaniem organów, brak potwierdzenia na wymaganej przywołanymi przepisami u.o.s.o. frekwencji na zajęciach. Natomiast zarzuty skargi co do tego stanowiska dotyczyły przede wszystkim błędnych i niekompletnych ustaleń faktycznych oraz związanych z tym naruszeń przepisów prawa procesowego, regulujących postępowanie dowodowe, w szczególności przepisów art. 7, art. 75 §1 w zw. z art. 76 §3 i art. 77 k.p.a.
Zarzuty powyższe należy, zdaniem Sądu, ocenić jako bezzasadne. Przywołane regulacje k.p.a. wyrażają ogólną zasadę prawdy obiektywnej i nakładają na organ prowadzący postępowanie obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego, przy czym jako dowód organ powinien dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W postępowaniu administracyjnym nie obowiązuje zamknięty katalog dowodów, co oznacza, że organ nie jest ograniczony w możliwości korzystania z wszelkich środków dowodowych przydatnych do wyjaśnienia sprawy, zgodnie z art. 75 § 1. Zaznaczyć jednak po pierwsze należy, że nie można z powyższego wywodzić nieograniczonego obowiązku organu do samodzielnego poszukiwania dowodów, jeżeli dotyczą one okoliczności, z których to strona wywodzi dla siebie skutki prawne. Ponadto zakres postępowania dowodowego koniecznego do wyjaśnienia sprawy, a co za tym idzie – także obowiązki organu w tym postępowaniu, determinowane są również przez normy prawa materialnego, które mogą zastrzegać, że wykazanie określonych faktów powinno mieć miejsce w oparciu o konkretne rodzaje dowodów. Przyjęta w art. 75 k.p.a., zasada otwartego katalogu dowodów postępowania administracyjnego nie oznacza, że każdy fakt można wykazać dowolnie obraną kategorią dowodu. Niektóre fakty wymagają wręcz posłużenia się tylko im dedykowanymi dowodami (por. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1913/21, z dnia 3 marca 2021 r. sygn. akt, VI SA/Wa 2345/20)
W rozpoznawanej sprawie ustalenia faktycznej liczby uczniów, na których w danych miesiącach skarżąca była uprawniona otrzymać dotację, organ na podstawie miesięcznych informacji o licznie uczniów, przekazywanych przez stronę organowi dotującemu w okresie od stycznia do grudnia 2016 r. oraz przy uwzględnieniu wyników kontroli, opartych na przedłożonej kontrolującym przez skarżącą dokumentacji przebiegu nauczania dotyczącej roku szkolnego 2015/2016 i 2016/2017, a obejmującej dzienniki lekcyjne z własnoręcznymi podpisami uczniów, potwierdzającymi udział w zajęciach edukacyjnych oraz księgę uczniów. Podkreślenia wymaga, że z treści przywołanego wyżej art. 90 ust. 3 u.o.s.o. oraz § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 25 sierpnia 2014 r. wynika jednoznacznie, że dla wykazania spełniania warunku frekwencyjnego, o którym mowa w tym przepisie, przewidziano konkretny sposób dokumentowania obecności słuchaczy tj. przez złożenie własnoręcznych podpisów na listach obecności. Jak trafnie podkreślono w decyzji organu I instancji, Szkoła w 2016 r. posiadała uprawnienia szkoły publicznej , a zatem zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 4 u.o.s.o. , zobowiązana była także do prowadzenia dokumentacji przebiegu nauczania ustalonej dla szkół publicznych.
Dokumentacja poddana badaniu i analizie organu w toku przeprowadzonej kontroli, jakkolwiek nie obejmowała odrębnych list obecności, to w dziennikach lekcyjnych obecność uczniów była potwierdzona ich własnoręcznymi, czytelnymi podpisami, które zostały przez organ zweryfikowane w powiązaniu z księgą uczniów. Zauważyć należy, że mimo podniesienia obecnie przez stronę zarzutów co do nieprzeprowadzenia innych dowodów (jak przesłuchanie pracownika szkoły) na okoliczność faktycznej liczby uczniów uczestniczących w zajęciach w poszczególnych miesiącach, strona w zastrzeżeniach do kontroli i w toku postępowania nie przedstawiła żadnych konkretnych uwag czy sprostowań do ustaleń organu poza powołaniem się przepisy art. 7 i art. 77 i art. 80 k.p.a. podnosząc, że doszło do ich naruszenia. Nie wiadomo zatem, w stosunku do których uczniów w poszczególnych miesiącach organ, zdaniem strony, poczynił błędne ustalenia. Brak również wskazania przez stronę dowodów kontrujących wartości przyjęte przez organ. W skardze strona podnosi, że uczniowie nie muszą się podpisywać wyłącznie w dzienniku lekcyjnym, a listy obecności uczniów mogą być sporządzane na osobnych kartkach, tym niemniej nie przedstawiła tego rodzaju dowodów, tak więc trudno uznać, że ustaleń co do frekwencji organ powinien dokonać w oparciu o przesłuchanie pracownika, który przeprowadzał sprawdzenie frekwencji. Zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Przepisy k.p.a. zapewniają więc stronie możliwość przedstawiania dowodów na poparcie swojego stanowiska. Jeżeli występuje między stroną i organem różnica co do istotnych dla sprawy okoliczności, strona ma obowiązek (spoczywa na niej ciężar) przedstawienia konkretnych faktów i zdarzeń, potwierdzających jej stanowisko. W rozpoznawanej sprawie zarzuty strony dotyczące nieprzesłuchania pracownika szkoły na okoliczności dotyczące faktycznej frekwencji uczniów na obowiązkowych zajęciach edukacyjnych zmierzają w istocie, zdaniem Sądu, do przerzucenia ciężaru dowodu w tym zakresie na organ. Skarżąca zaś nie tylko, jak już podkreślono, nie konkretyzuje tych zarzutów poprzez wskazanie, w zakresie których wartości (i których uczniów) ustalenia organu były błędne, ale również nie przedstawiła nie tylko odrębnych list obecności, ale choćby analizy frekwencji dokonanej przez pracownika, którego przesłuchania się domaga, a która miałaby wskazywać na odmienne od organu ustalenia faktyczne. W świetle przywołanego art. 78 § 1 k.p.a. podważa to celowość przeprowadzenia dowodu z przesłuchania ww. świadka. Na wezwanie zawarte w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania administracyjnego strona nie przedstawiła również dokumentacji nauczania i księgi uczniów. Konsekwencją powyższego, było włączenie do postępowania administracyjnego dokumentacji z kontroli i przyjęcie przez organ w decyzji ustaleń będących wynikiem kontroli, zawartych w protokole kontroli nr [...] z 26 czerwca 2018 r. Ta sama ogólnikowość zarzutów odwołania co do spełnienia przez organ obowiązków w zakresie prowadzenia postępowania wyjaśniającego skutkowała równie ogólnym odniesieniem się do nich przez SKO, wobec czego, zdaniem Sądu, brak podstaw do zarzutu nierozpatrzenia sprawy w jej całokształcie przez organ odwoławczy.
Strona, podnosząc natomiast zarzuty co do tego, że część dokumentacji nie była w posiadaniu organu, bowiem została przekazana Krajowej Administracji Skarbowej w Bydgoszczy nie wskazuje przede wszystkim, jakie okoliczności miały z tej dokumentacji wynikać. Ponadto, jak wynika z wyjaśnień SKO złożonych za żądanie Sądu (pismo z 17 października 2023 r. - w aktach sprawy o sygn.. akt III Sa/Wr 732/22) dokumentacja, którą dysponowała IAS w związku z przeprowadzanym w okresie pomiędzy 12 grudnia 2019 r. a 30 września 2021 r. ( a więc już po zakończeniu kontroli pobrania i wykorzystania dotacji) audytem obejmowała jedynie dzienniki lekcyjne (bez ksiąg słuchaczy i arkuszów ocen, natomiast przekazanie dokumentacji do Kuratorium Oświaty we Wrocławiu za lata 2017/2018 i 2018/2019 miało miejsce dopiero 31 maja 2021 r., więc już po wydaniu decyzji w niniejszej sprawie. Organ ponadto po wszczęciu postępowania administracyjnego pismem z 26 kwietnia 2019 r. (a więc przed ww. audytem IAS) wzywał stronę do przekazania dokumentacji przebiegu nauczania (w tym dzienników lekcyjnych z listami obecności, ksiąg uczniów, protokołów zebrań Rady Pedagogicznej), zaś strona nie informowała o żadnych brakach w dokumentacji lub jej niedostępności. Zdaniem Sądu nie doszło zatem w niniejszej sprawie również do naruszenia art. 80 k.p.a, jako że organ nie tylko zebrał materiał dowodowy w sprawie, ale poddał go kompleksowej ocenie, co znalazło odzwierciedlenie w obszernym uzasadnieniu decyzji organu I instancji.
Jako bezzasadne należy ocenić także zarzuty skargi dotyczące braku podstaw do uznania, że część dotacji przeznaczona na wynagrodzenie wypłacane skarżącej z tytułu pełnienia funkcji Dyrektora Generalnego w łącznej kwocie 56 225,35 zł, stanowiła dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem.
Ustalenia organu w tym zakresie zostały oparte o dokumenty obejmujące informację roczną z 5 stycznia 2017 r. o wydatkach bieżących Szkoły, skorygowaną informacją roczną z 10 lutego 2017 r., noty księgowe wewnętrzne, dokumentację z kontroli oraz wyjaśnienia strony. Była to dokumentacja przedstawiona w toku kontroli oraz przedłożona przez stronę organowi w toku postepowania, stąd też – mając na uwadze poczynione wyżej uwagi na tle art. 7. art. 77 i art. 80 k.p.a., zarzuty naruszenia tych regulacji należy uznać także w tym zakresie za bezzasadne. Skarżąca zresztą w toku kontroli lub postępowania nie zwracała uwagi na brak dokumentacji ani nie powoływała się na konkretne brakujące dokumenty.
Zgodnie z brzmieniem obowiązującego w 2016 r. art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty, dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:
1) pokrycie wydatków bieżących szkoły obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, w tym na:
a) wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły,
b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 5 ust. 7
- z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego;
2) zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, obejmujących:
a) książki i inne zbiory biblioteczne, środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w szkole,
b) sprzęt sportowy i rekreacyjny,
c) meble,
d) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości, w momencie oddania do używania.
Jak wynikało z przedstawionej przez stronę dokumentacji oraz zgodnie z jej wyjaśnieniami, w 2016 r. w Szkole funkcjonowały dwa stanowiska rangi dyrektorskiej: stanowisko Dyrektora Dydaktycznego, które piastowała J. O. oraz stanowisko Dyrektora Generalnego, objęte przez skarżącą. W ocenie organu, zebrany materiał dowodowy nie potwierdził jednak pełnienia przez stronę funkcji dyrektora szkoły w rozumieniu art. 90 ust. 3d pkt 1 lit.a) u.o.s.o, a ponadto organ zakwestionował sposób kreowania wynagrodzenia na stanowisku Dyrektora Generalnego oraz jego dokumentowania.
W tym zakresie Sąd jako trafne ocenił stanowisko organu, iż warunkiem finansowania z dotacji wynagrodzenia wypłacanego osobie fizycznej prowadzącej szkołę jest tylko rzeczywiste pełnienie przez nią funkcji i sprawowanie obowiązków dyrektora szkoły. Ta bowiem kwestia musi być bowiem oceniana w świetle celów dotacji, tj. finansowania wydatków na konkretne zadania szkoły – w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. W kontekście zatem art. 90 ust. 3d pkt 1 lit.a) u.o.s.o zadania dyrektora szkoły, niezależnie od tego jak zostaną ukształtowane w ramach wewnętrznej struktury i organizacji szkoły niepublicznej, należy postrzegać przez pryzmat art. 39 ust. 1 u.o.s.o., w myśl którego dyrektor szkoły lub placówki w szczególności:
1) kieruje działalnością szkoły lub placówki i reprezentuje ją na zewnątrz;
2) sprawuje nadzór pedagogiczny, z zastrzeżeniem art. 36 ust. 2;
3) sprawuje opiekę nad uczniami oraz stwarza warunki harmonijnego rozwoju psychofizycznego poprzez aktywne działania prozdrowotne;
4) realizuje uchwały rady szkoły lub placówki oraz rady pedagogicznej, podjęte w ramach ich kompetencji stanowiących;
5) dysponuje środkami określonymi w planie finansowym szkoły lub placówki zaopiniowanym przez radę szkoły lub placówki i ponosi odpowiedzialność za ich prawidłowe wykorzystanie, a także może organizować administracyjną, finansową i gospodarczą obsługę szkoły lub placówki;
5a) wykonuje zadania związane z zapewnieniem bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie zajęć organizowanych przez szkołę lub placówkę;
wykonuje inne zadania wynikające z przepisów szczególnych;
współdziała ze szkołami wyższymi w organizacji praktyk pedagogicznych;
8) (uchylony),
9) stwarza warunki do działania w szkole lub placówce: wolontariuszy, stowarzyszeń i innych organizacji, w szczególności organizacji harcerskich, których celem statutowym jest działalność wychowawcza lub rozszerzanie i wzbogacanie form działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej szkoły lub placówki;
10) odpowiada za realizację zaleceń wynikających z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego ucznia.
Ponadto, zgodnie z ust. 2. Dyrektor szkoły lub placówki może, w drodze decyzji, skreślić ucznia z listy uczniów w przypadkach określonych w statucie szkoły lub placówki. Skreślenie następuje na podstawie uchwały rady pedagogicznej, po zasięgnięciu opinii samorządu uczniowskiego, a w myśl ust. 3 Dyrektor jest kierownikiem zakładu pracy dla zatrudnionych w szkole lub placówce nauczycieli i pracowników niebędących nauczycielami, decydującym w szczególności w sprawach: 1) zatrudniania i zwalniania nauczycieli oraz innych pracowników szkoły lub placówki; 2) przyznawania nagród oraz wymierzania kar porządkowych nauczycielom i innym pracownikom szkoły lub placówki; 3) występowania z wnioskami, po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej i rady szkoły lub placówki, w sprawach odznaczeń, nagród i innych wyróżnień dla nauczycieli oraz pozostałych pracowników szkoły lub placówki. Dyrektor szkoły lub placówki w wykonywaniu swoich zadań współpracuje z radą szkoły lub placówki, radą pedagogiczną, rodzicami i samorządem uczniowskim ust.4).
Sąd w rozpoznawanej sprawie podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wyrażone w wyroku z 29 czerwca 2023 r. (sygn. akt III SA/GL 32/23), że choć organ prowadzący szkołę niepubliczną ma pewną swobodę w ustalaniu organów szkoły oraz w podziale ich obowiązków, to uprawnienie z tego wynikające nie może wpływać na możliwość wydatkowania z dotacji oświatowej środków pieniężnych na określone cele. Dla dopuszczalności przeznaczenia tej dotacji na wynagrodzenie osoby prowadzącej szkołę jest zatem faktycznie realizowanie przez nią wszystkich zadań przypisanych ustawą dyrektorowi szkoły, te zaś przede wszystkich dotyczą obowiązków dydaktycznych. Tym samym nie można mówić o spełnieniu warunków do pokrycia dotacją na podstawie art. 90 ust. 3d pkt 1 lit.a) u.o.s.o wydatków na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę niepubliczną, jeżeli wykonuje ona jedynie wybiórcze zadania dyrektora szkoły, bowiem nie można tego utożsamiać z pełnieniem funkcji dyrektora szkoły w rozumieniu powyższego przepisu. Nowelizacja art. 90 ust. 3d u.o.s.o. wyraźnie bowiem co do zasady wykluczyła możliwość pokrywania z dotacji wynagrodzenia osoby prowadzącej szkołę, poza przypadkiem, gdy pełni ona jednocześnie funkcję dyrektora szkoły – gdyby bowiem tej funkcji nie pełniła, to stanowisko dyrektora szkoły byłoby typowym stanowiskiem pracowniczym, na którym wynagrodzenie zaliczane byłoby do wydatków bieżących i pokrywane z dotacji. Regulacja zawarta w art. 90 ust. 3d pkt 1 lit.a) u.o.s.o. pozwala więc na uwzględnienie sytuacji, gdy dochodzi do połączenia funkcji dyrektora szkoły i organu prowadzącego oraz rozliczenie kosztów pełnienia tej funkcji także wówczas, gdy nie jest to stanowisko pracownicze, ale nie może służyć dublowaniu stanowisk czy też rozczłonkowywaniu kompetencji celem zwiększenia finansowania z dotacji. W orzecznictwie podkreśla się, że celem nowelizacji od 2014 r. przepisu art. 90 ust. 3d u.o.s.o. było przeciwdziałanie nadużyciom polegającym na wydatkowaniu dotacji na cele gospodarcze osób prowadzących szkoły i placówki oraz czerpaniu, sprzecznie z ogólnymi zasadami ustawy o systemie oświaty, zysków z działalności oświatowej przy rażącym zaniżaniu standardów kształcenia.
W decyzji pierwszoinstancyjnej Starosta, odwołując się do Statutu Szkoły, przedłożonej dokumentacji oraz wyjaśnień strony dokonał obszernej analizy porównawczej obowiązków pełnionych przez skarżącą jako Dyrektora Generalnego oraz obowiązków Dyrektora Dydaktycznego (str. 31-38 decyzji z 18 maja 2021 r.) z zakresem zadań dyrektora szkoły, określonych w 39 ust. 1 u.o.s.o. oraz zadaniami organu prowadzącego, o których mowa w art. 5 ust. 7 u.o.s.o. i zasadnie konkludował, że zasadniczo kompetencje Dyrektora Generalnego nie służyły w sposób bezpośredni zadaniom z zakresu kształcenia, wychowania, opieki i profilaktyki społecznej, których realizacja odbywała się w toku procesu dydaktycznego i była przedmiotem odpowiedzialności Dyrektora Dydaktycznego. Skarżąca spośród zadań ujętych w katalogu z art. 39 ust. 1 u.o.s.o. wykonywała jedynie zadania w celu zapewnienia kadry pedagogicznej i innych pracowników oraz wynagrodzenia za ich pracę. W przypadku szeregu zadań dyrektorskich, do których odwołuje się strona w m.in. w skardze zakresy czynności na tych stanowiskach w dużej mierze pokrywały się (tabela na str. 33 decyzji i str 34). Jak przy tym wynikało ze szczegółowej analizy dokumentacji, brak jest potwierdzenia dla rzeczywistego wykonania przez skarżącą szeregu zadań przypisanych temu stanowisku w Statucie (m.in. brak potwierdzenia współpracy z kuratorem w zakresie nadzoru pedagogicznego i współpracy z władzami oświatowymi, nie przedstawiono dokumentów potwierdzających realizację przez stronę uchwał rady pedagogicznej, w tym uchwał o skreśleniu z listy uczniów szkoły, nie przedstawiono ewentualnych sporządzonych przez stronę ramowych lub szkolnych planów nauczania). W ocenie Sądu organ trafnie uznał, że czynności wykonywane przez skarżącą miały w istocie charakter administracyjny i zarządczy oraz nadzorczy wobec Szkoły i stanowiły wykonywanie zadań organu prowadzącego, podczas gdy faktycznie funkcje dyrektora szkoły sprawowała J. O.
Organ I instancji słusznie również zwrócił uwagę na dokumentowanie wynagrodzenia wypłacanego skarżącej z tytułu funkcji Dyrektora Generalego. Jednym z celów nowelizacji 90 ust. 3d u.o.s.o. było także oddzielenie przepływów finansowych wewnątrz nich od gospodarki finansowej osób prowadzących. Z tych względów konieczne jest należyte udokumentowanie zarówno wykonywanych czynności jak również wypłacanego sobie wynagrodzenia (zob. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 593/17). Zgodzić się należy, że wynagrodzenie dyrektora szkoły powinno być co do zasady ustalone, a jego wysokość powinna odpowiadać nakładowi wykonywanej pracy (wyrok WSA w Gliwicach z 18 lipca 2016 r. syg, akt. I SA/Gl 1029/1500). Natomiast w przypadku skarżącej, wypłacane jej w gotówce i udokumentowane notami księgowymi kwoty były bardzo zróżnicowane (od 2500 zł do 12 407,52 zł) i trudno było je powiązać wykonywanymi zadaniami czy czasem obecności skarżącej w Szkole, przez co organ miał podstawy do stwierdzenia, że udokumentowanie ww. wynagrodzenia wyłącznie notami księgowymi utrudniało mu weryfikację tych wydatków w kontekście art. 44 ust. 3 u.f.p., określającego zasady dokonywania wydatków ze środków publicznych. Wyjaśnienia skarżącej, iż wynagrodzenie to było wypłacane stosownie do możliwości finansowych placówki wskazuje zaś na charakter tego wydatku bliższy wypłacie z zysku, niż wynagrodzeniu za pracę.
Mając na uwadze powyższe organy zasadnie w niniejszej sprawie uznały, że część dotacji w kwocie 22 959,90 zł została pobrana w nadmiernej wysokości w związku z niewykazaniem przez skarżącą spełnienia warunku frekwencyjnego, o którym mowa w art. 90 ust. 3 u.os.o., zaś część dotacji w kwocie 56 225, 35 zł, wypłacona tytułem wynagrodzenia dla skarżącej jako Dyrektora generalnego Szkoły stanowiła dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, o jakich mowa w art. 252 § 1 u.f.p.
Odnosząc się końcowo do zarzutu dotyczącego naliczania odsetek od części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wskazać należy, że sposób naliczania tych odsetek reguluje art. 252 ust 6 pkt 1, stanowiący, iż odsetki te nalicza się począwszy od dnia przekazania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Sąd podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone w wyroku WSA w Gliwicach z dnia 18 grudnia 2017 r. sygn. akt I GSK 2181/18, wskazać należy, że dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem są niewątpliwie środkami nienależnymi już z chwilą ich przekazania beneficjentowi, skoro zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. odsetki od tej kategorii dotacji nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji. Wspomniane pojęcie przekazania dotacji jest immanentnie związane z treścią art. 90 ust. 3c u.o.s.o. zgodnie z którym dotacje, o których mowa, są przekazywane na rachunek bankowy szkoły w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że część za grudzień jest przekazywana w terminie do dnia 15 grudnia. Użyty w art. 90 ust. 3c u.o.s.o. zwrot "dotacje (...) są przekazywane (...) w 12 częściach" precyzuje pojęcie "przekazania dotacji" zawarte w art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. W konsekwencji skoro dotacje są przekazywane w 12 miesięcznych częściach, to odsetki o których mowa, należą się od przekazania poszczególnych części dotacji. Tak bowiem należy rozmieć pojęcie "przekazania dotacji" zawarte w art. 252 ust. 6 pkt 1 u..f.p. przy uwzględnieniu - w ramach wykładni systemowej - art. 90 ust. 3c u.o.s.o.
Uwzględniając powyższe Sąd oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.).