III SA/Wa 904/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2013-10-31
NSApodatkowewsa
podatek dochodowykoszty uzyskania przychodówfaktury VATnierzetelność fakturusługi budowlanepostępowanie podatkowedowodyustawa o rachunkowościubezpieczeniarozliczenia międzyokresowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę podatnika, uznając, że faktury za usługi budowlane wystawione przez firmy D. i D. sp.j. nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, a tym samym nie mogły stanowić kosztów uzyskania przychodów.

Skarżący J. K. zakwestionował decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, która określiła jego zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. na kwotę 464.787 zł. Głównym zarzutem było zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami od firm D. i D. sp.j., które zdaniem organów podatkowych nie odzwierciedlały faktycznie wykonanych usług. Sąd administracyjny, po analizie materiału dowodowego, uznał, że faktury te były fikcyjne, a prace nie zostały wykonane przez wskazane firmy ani ich podwykonawców, co skutkowało oddaleniem skargi.

Sprawa dotyczyła skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą zobowiązanie podatkowe skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. na kwotę 464.787 zł. Organy podatkowe zakwestionowały zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na usługi budowlane udokumentowane fakturami od firm D. i D. sp.j. na łączną kwotę 1.915.796 zł oraz 205.500 zł. Ustalono, że faktury te nie odzwierciedlały rzeczywistych operacji gospodarczych, a prace nie zostały wykonane przez wystawców faktur ani ich podwykonawców, w tym A.M. Skarżący podnosił liczne zarzuty proceduralne i merytoryczne, kwestionując kompletność materiału dowodowego i prawidłowość oceny dowodów przez organy. Kwestionował również sposób rozliczenia wydatków na polisy ubezpieczeniowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po analizie akt sprawy, uznał skargę za niezasadną. Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych, że faktury od D. i D. sp.j. były nierzetelne, a prace nie zostały wykonane przez wskazane firmy. Podkreślono, że ciężar udowodnienia poniesienia kosztów uzyskania przychodów spoczywa na podatniku, a zgromadzony materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i analiza dokumentacji, potwierdził fikcyjność transakcji. Sąd uznał również za prawidłowe rozliczenie kosztów polis ubezpieczeniowych, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, sąd oddalił skargę.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (5)

Odpowiedź sądu

Nie, faktury, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zgromadzony materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i analiza dokumentacji, jednoznacznie wskazuje na fikcyjność transakcji udokumentowanych fakturami od firm D. i D. sp.j. Prace nie zostały wykonane przez wystawców faktur ani ich podwykonawców, co wyklucza możliwość zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Przepisy (713)

Główne

u.p.d.o.f. art. 22 § ust. 1

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Kosztem uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

u.p.d.o.f. art. 22 § ust. 5c

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Pomocnicze

u.o.r. art. 3 § ust. 1 pkt 12

Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

Definicja kosztów.

u.o.r. art. 6 § ust. 1

Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

Zasady prowadzenia ksiąg rachunkowych.

u.o.r. art. 4 § ust. 4

Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości

Uproszczenia w rozliczaniu kosztów nieistotnych.

Ord.pod. art. 120

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Zasada praworządności.

Ord.pod. art. 121 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Ord.pod. art. 122

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Zasada prawdy obiektywnej (wyjaśnienia stanu faktycznego).

Ord.pod. art. 180 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dopuszczalność wszelkich dowodów.

Ord.pod. art. 187 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego.

Ord.pod. art. 191

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Zasada swobodnej oceny dowodów.

Ord.pod. art. 181

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dopuszczalność wykorzystania dowodów z innych postępowań.

Ord.pod. art. 123

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Zasada czynnego udziału strony w postępowaniu.

Ord.pod. art. 188

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Obowiązek przeprowadzenia dowodu na wniosek strony.

Ord.pod. art. 181 § § 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

Dopuszczalność wykorzystania dowodów z innych postępowań.

u.p.d.o.p. art. 9

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych

Koszty uzyskania przychodów.

k.c. art. 353 § § 1

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Zasada swobody umów.

k.c. art. 6

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Ciężar dowodu.

k.c. art. 471

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania.

k.c. art. 474

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Odpowiedzialność za działania osób, przy pomocy których zobowiązanie wykonano.

k.c. art. 556

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Obowiązki sprzedawcy.

k.c. art. 560

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Odpowiedzialność sprzedawcy z tytułu rękojmi.

k.c. art. 563

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Utrata uprawnień z tytułu rękojmi.

k.c. art. 566

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Roszczenia kupującego z tytułu rękojmi.

k.c. art. 577

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Odpowiedzialność z tytułu gwarancji.

k.c. art. 580

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Uprawnienia kupującego z tytułu gwarancji.

k.c. art. 608

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez dłużnika.

k.c. art. 612

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela.

k.c. art. 613

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez osobę trzecią.

k.c. art. 614

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 615

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 616

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 617

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 618

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 619

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 620

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 621

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 622

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 623

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 624

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 625

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 626

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 627

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 628

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 629

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 630

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 631

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 632

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 633

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 634

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 635

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 636

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 637

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 638

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 639

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 640

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 641

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 642

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 643

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 644

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 645

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 646

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 647

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 648

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 649

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 650

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 651

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 652

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 653

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 654

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 655

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 656

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 657

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 658

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 659

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 660

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 661

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 662

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 663

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 664

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 665

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 666

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 667

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 668

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 669

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 670

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 671

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 672

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 673

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 674

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 675

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 676

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 677

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 678

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 679

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 680

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 681

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 682

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 683

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 684

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 685

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 686

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 687

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 688

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 689

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 690

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 691

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 692

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 693

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 694

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 695

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 696

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 697

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 698

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 699

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 700

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 701

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 702

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 703

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 704

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 705

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 706

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 707

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 708

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 709

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 710

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 711

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 712

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 713

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 714

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 715

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 716

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 717

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 718

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 719

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 720

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 721

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 722

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 723

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 724

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 725

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 726

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 727

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 728

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 729

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 730

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 731

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 732

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 733

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 734

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 735

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 736

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 737

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 738

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 739

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 740

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 741

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 742

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 743

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 744

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 745

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 746

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 747

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 748

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 749

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 750

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 751

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 752

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 753

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 754

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 755

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 756

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 757

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 758

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 759

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 760

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 761

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 762

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 763

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 764

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 765

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 766

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 767

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 768

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 769

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 770

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 771

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 772

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 773

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 774

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 775

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 776

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 777

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 778

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 779

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 780

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 781

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 782

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 783

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 784

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 785

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 786

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 787

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 788

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 789

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 790

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 791

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 792

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 793

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 794

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 795

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 796

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 797

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 798

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 799

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 800

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 801

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 802

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 803

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 804

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 805

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 806

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 807

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 808

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 809

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 810

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 811

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 812

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 813

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 814

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 815

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 816

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 817

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 818

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 819

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 820

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 821

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 822

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 823

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 824

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 825

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 826

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 827

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 828

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 829

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 830

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 831

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 832

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 833

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 834

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 835

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 836

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 837

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 838

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 839

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 840

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 841

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 842

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 843

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 844

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 845

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 846

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 847

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 848

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 849

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 850

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 851

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 852

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 853

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 854

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 855

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 856

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 857

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 858

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 859

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 860

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 861

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 862

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 863

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 864

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 865

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 866

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 867

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 868

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 869

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 870

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 871

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 872

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 873

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 874

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 875

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 876

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 877

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 878

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 879

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 880

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 881

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 882

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 883

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 884

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 885

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 886

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 887

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 888

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 889

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 890

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 891

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 892

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 893

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 894

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 895

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 896

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 897

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 898

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 899

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 900

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 901

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 902

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 903

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 904

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 905

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 906

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 907

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 908

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 909

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 910

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 911

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 912

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 913

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 914

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 915

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 916

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 917

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 918

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 919

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 920

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 921

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 922

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 923

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 924

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 925

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 926

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 927

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 928

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 929

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 930

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 931

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 932

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 933

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 934

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 935

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 936

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 937

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 938

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 939

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 940

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 941

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 942

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 943

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 944

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 945

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 946

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 947

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 948

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 949

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 950

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 951

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 952

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 953

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 954

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 955

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 956

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 957

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 958

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 959

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 960

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 961

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 962

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 963

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 964

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 965

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 966

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 967

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 968

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 969

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 970

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 971

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 972

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 973

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 974

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 975

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 976

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 977

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 978

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 979

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 980

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 981

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 982

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 983

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 984

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 985

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 986

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 987

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 988

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 989

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 990

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 991

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 992

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 993

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 994

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 995

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 996

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 997

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 998

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 999

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1000

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1001

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1002

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1003

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1004

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1005

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1006

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1007

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1008

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1009

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1010

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1011

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1012

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1013

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1014

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1015

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1016

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1017

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1018

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1019

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1020

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1021

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1022

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1023

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1024

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1025

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1026

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1027

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1028

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1029

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1030

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1031

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1032

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1033

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1034

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1035

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1036

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1037

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1038

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1039

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1040

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1041

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1042

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1043

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1044

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1045

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1046

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1047

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1048

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1049

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1050

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1051

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1052

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1053

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1054

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1055

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1056

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1057

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1058

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1059

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1060

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1061

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1062

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1063

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1064

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1065

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1066

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1067

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1068

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1069

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1070

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1071

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1072

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1073

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1074

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1075

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1076

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1077

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1078

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1079

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1080

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1081

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1082

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1083

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1084

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1085

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1086

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1087

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1088

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1089

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1090

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1091

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1092

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1093

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1094

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1095

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1096

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1097

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1098

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1099

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1100

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1101

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1102

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1103

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1104

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1105

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1106

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1107

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1108

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1109

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1110

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1111

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1112

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1113

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1114

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1115

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1116

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1117

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1118

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1119

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1120

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1121

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1122

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1123

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1124

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1125

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1126

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1127

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1128

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1129

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1130

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1131

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1132

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1133

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1134

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1135

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1136

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1137

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1138

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1139

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1140

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1141

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1142

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1143

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1144

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1145

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1146

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1147

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1148

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1149

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1150

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1151

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1152

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1153

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1154

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1155

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1156

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1157

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1158

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1159

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1160

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1161

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1162

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1163

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1164

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1165

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1166

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1167

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1168

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1169

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1170

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1171

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1172

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1173

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1174

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1175

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1176

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1177

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1178

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1179

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1180

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1181

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1182

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1183

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1184

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1185

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1186

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1187

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1188

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1189

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1190

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1191

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1192

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1193

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1194

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1195

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1196

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1197

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1198

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1199

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1200

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1201

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1202

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1203

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1204

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1205

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1206

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1207

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1208

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1209

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1210

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1211

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1212

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1213

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1214

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1215

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1216

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1217

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1218

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1219

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1220

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1221

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1222

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1223

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1224

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1225

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1226

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1227

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1228

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1229

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1230

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1231

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1232

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1233

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1234

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1235

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1236

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1237

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1238

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1239

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1240

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1241

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1242

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1243

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1244

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1245

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1246

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1247

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1248

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1249

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1250

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1251

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1252

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1253

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1254

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1255

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1256

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1257

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1258

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1259

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1260

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1261

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1262

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1263

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1264

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1265

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1266

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1267

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1268

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1269

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1270

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1271

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1272

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1273

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1274

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1275

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1276

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1277

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1278

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1279

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1280

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1281

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1282

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1283

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1284

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1285

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1286

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1287

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1288

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1289

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1290

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1291

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1292

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1293

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1294

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1295

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

k.c. art. 1296

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela z polecenia dłużnika.

k.c. art. 1297

Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks cywilny

Wykonanie zobowiązania przez wierzyciela bez polecenia dłużnika.

Skład orzekający

Katarzyna Golat

przewodniczący

Bożena Dziełak

sprawozdawca

Dariusz Kurkiewicz

członek

Informacje dodatkowe

Dane finansowe

WPS: 464 787 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Wa 904/13 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2013-10-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-04-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bożena Dziełak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Sygn. powiązane
II FSK 1528/14 - Wyrok NSA z 2016-06-16
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
art.22 ust.5c
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Katarzyna Golat, Sędziowie sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant referent stażysta Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z pozarolniczej działalności za 2007 r. oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z [...] lipca 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W.
określił Skarżącemu - J. K., wysokość zobowiązania
podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z pozarolniczej
działalności gospodarczej za 2007 r. w kwocie 464.787 zł.
Skarżący pod firmą P. prowadził działalność gospodarczą
w zakresie usług budowlanych. Na wniosek Prokuratury Rejonowej w M.
w firmie tej przeprowadzono kontrolę podatkową, w toku której ustalono, że w 2007r.
Skarżący zawyżył koszty uzyskania przychodów o łączną kwotę 2.149.072,46 zł.
Z naruszeniem art 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.) - dalej:
"u.p.d.o.f.", jako koszt podatkowy zaksięgował kwotę składek ZUS pracowników
wyższą o 7.523,58 zł niż wynikająca z deklaracji ZUS P DRA. Dwukrotnie do kosztów
podatkowych zaliczył natomiast prowizję za udzielenie poręczenia w kwocie 2.625 zł.
Prawidłowości tych ustaleń Skarżący nie kwestionował.
Jako koszt podatkowy Skarżący uwzględnił także kwotę 18.810 zł, wynikającą
z polisy nr [...] z 11.10.2007 r. wystawionej przez U. S.A., której przedmiotem była gwarancja ubezpieczeniowa należytego
wykonania umowy za okres od 11.10.2007 r. do 19.01.2009 r. Wydatek ten w części
dotyczył okresu przekraczającego rok podatkowy, a zatem w kwocie 15.283,13 zł nie
stanowił kosztu uzyskania przychodu 2007 r. (art. 22 ust. 5c u.p.d.o.f.).
Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, kosztem podatkowym 2007 r. nie
była także kwota 1.700zł uiszczona na podstawie polisy nr [...]
z 12.12.2007 r. tytułem ubezpieczenia w zakresie "zamówień publicznych - usunięcie
wad i usterek" na okres od 10.02.2008 r. do 9.10.2010 r. (art. 22 ust. 5c u.p.d.o.f.).
Do kosztów uzyskania przychodów Skarżący zaliczył również kwotę 2.579 zł,
zapłaconą tytułem ubezpieczenia samochodu Toyota Yaris w okresie 13.02.2007 r. -
12.02.2008r. (polisa [...] z 15.02.2007 r.), wniesionego 22.10.2007 r.
aportem do E. sp. z o.o. Po zbyciu samochodu, opłacone z góry koszty
polisy ubezpieczeniowej nie miały związku z przychodami uzyskiwanymi
w przyszłości. Kwota 644,75 zł nie stanowiła zatem kosztu uzyskania przychodu.
Organ pierwszej instancji powołał się przy tym na art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. oraz art. 3
ust. 1 pkt 12 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U.
z 2002 r. Nr 76, poz. 694 ze zm.).
Ponadto Skarżący zawyżył koszty uzyskania przychodów o kwotę 1.915.796 zł
wynikającą z faktur wystawionych przez D. ("D.) oraz o kwotę 205.500 zł udokumentowaną fakturami wystawionymi przez
D. spółka jawna ("D. sp.j."). Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, faktury te nie odzwierciedlały faktycznie dokonanych operacji gospodarczych.
Organ pierwszej instancji powołał się przy tym na pismo Naczelnika Urzędu
Skarbowego w M. z 7 lipca 2010 r. Pracownicy ww. firm zatrudnieni
w latach 2005-2008 zeznali, iż nie wykonywali prac na terenie Konstancina P., K., W., P. i W. (poza L.),
przy czym D. sp.j. zatrudniała jednego pracownika. D. i D.
sp.j. w swojej dokumentacji posiadały faktury zakupu wystawione przez A. (,A."), których treść (zakres prac) pokrywała się z treścią faktur
wystawionych przez te firmy na rzecz Skarżącego. Nie stwierdzono zakupu usług
budowlanych od innych podwykonawców. A.M. w swoich zeznaniach potwierdził,
iż nie wykonał zafakturowanych usług. Wyjaśnił, że został poproszony o założenie
firmy w celu wystawiania faktur dokumentujących fikcyjne usługi i o udostępnienie
rachunku bankowego. Wpłacone środki były przez niego wypłacane i za
pośrednictwem osoby trzeciej (M.Z.) zwracane G.K..
A.M. był wówczas zatrudniony na umowę o pracę, nie zatrudniał pracowników, nie
kupował materiałów i nie posiadał narzędzi do wykonywania prac budowlanych.
W ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego, zgromadzony w sprawie materiał
dowodowy nie potwierdzał wykonania zakwestionowanych usług przez wystawców
faktur. Skarżący, przesłuchany jako strona, również nie uprawdopodobnił, przez
wskazanie z imienia i nazwiska robotników wykonujących prace, że usługi zostały
wykonane przez ww. firmy. Wprawdzie G.K. potwierdził wykonanie prac,
ale nie potrafił wskazać żadnego z pracowników, który wykonywał usługi na rzecz
firmy F. i nie potrafił podać nazwy żadnej z firm podwykonawczych, która na jego
zlecenie wykonywałaby usługi na budowach prowadzonych przez tę firmę. Stwierdził,
iż nie pamięta, aby usługi wykonywała A., choć firma ta wystawiła na jego rzecz
faktury za wykonanie usług (podzleceń).
Organ pierwszej instancji nie dał wiary twierdzeniom Skarżącego, że usługi
wykonywane przez wystawców spornych faktur były drobnymi pracami remontowo-
montażowymi. Twierdzeniu temu przeczy ich wartość (2.697.532,44 zł brutto,
56 faktur) oraz opis zakresu prac. Skarżący był świadom faktu, że D. i D. sp.j. korzystały z podwykonawców z tzw. "szarej strefy" i dlatego nie potrafił
wskazać ani jednej osoby, która potwierdziłaby, że wykonywała przedmiotowe usługi.
G.K. i, A.M. i M.Z. w postępowaniu karnym zgodnie
oświadczyli, że D., D. sp.j. i A. nie wykonały spornych usług,
a faktury wystawiono w celu zaksięgowania kosztów firmy.
Naczelnik Urzędu Skarbowego za bezzasadne uznał przeprowadzanie
kolejnych przesłuchań świadków i dokonywanie oględzin budynków, w których firma
Skarżącego prowadziła prace budowlane. Pracowników firm D. , D.
sp.j. oraz A.M. już przesłuchano, a protokoły przesłuchań włączono do materiału
dowodowego. Przesłuchania osób odpowiedzialnych ze strony inwestorów nie mają
znaczenia, ponieważ nie jest kwestionowany sam fakt wykonania prac budowlanych
przez firmę F., a sposób ich udokumentowania. Prac tych nie wykonała bowiem
ani D. i D. sp.j., ani A.
Z informacji Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. wynikało, że
przychody wynikające z zakwestionowanych faktur nie zostały uznane za przychody
G. i K. K. z działalności gospodarczej.
Pomimo uznania ksiąg rachunkowych Skarżącego za nierzetelne w zakresie
kosztów uzyskania przychodów, organ pierwszej instancji odstąpił od ustalenia
podstawy opodatkowania w drodze oszacowania. Uznał, iż niekwestionowane dane
zawarte w księgach oraz dane wynikające z zebranych dowodów mogły służyć
ustaleniu podstawy opodatkowania.
W odwołaniu od tej decyzji Skarżący wniósł o reasumpcję ustaleń organu
pierwszej instancji, ewentualnie o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy
do ponownego rozpatrzenia. Zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, tj.
- art. 120, art. 121, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 i art. 191 przez niedopełnienie
obowiązku prawidłowej i obiektywnej oceny zebranego materiału dowodowego
w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz przekroczenie granic
swobody w ocenie materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie tj. nieuznanie
za koszty uzyskania przychodów Skarżącego w 2007 r. wydatków poniesionych na
rzecz D. oraz D. sp.j. z tytułu zakupu usług budowlanych
udokumentowanych fakturami VAT i w efekcie uznanie, że z uwagi na niezaliczenie
kwoty 2.121.296 zł do kosztów uzyskania przychodów 2007 r. zobowiązanie
podatkowe Skarżącego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.
wynosi 464.787 zł;
-art. 187, art. 188 i art. 191 przez nieprzeprowadzenie przez organ pierwszej
instancji wszystkich dowodów wnioskowanych w zastrzeżeniach do protokołu kontroli
z 31 maja 2011 r. oraz w pismach z 3 i 19 stycznia oraz 13 lipca 2012r.
Skarżący zarzucił także naruszenie art. 4 ust. 4 ustawy o rachunkowości przez
uznanie, że zobowiązany był rozliczyć wydatki na zakup polis ubezpieczeniowych
proporcjonalnie do roku podatkowego, w którym obowiązywały i w efekcie uznanie, iż
koszty podatkowe zostały zawyżone o kwoty 15.283,13 zł i 1.700 zł stanowiące
wydatki przekraczające rok podatkowy. Przepis art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. został
naruszony przez uznanie, że Skarżący nie mógł zaliczyć do kosztów podatkowych
kwoty 644,75 zł wydanej na zakup polisy ubezpieczeniowej samochodu Toyota Yaris.
Ponadto Skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków, tj.
przedstawicieli spółdzielni mieszkaniowych, kierowcy zatrudnionego w jego firmie
i wszystkich pracowników zatrudnionych w D. w 2007 r. oraz o wystąpienie
do Prokuratury Rejonowej w M. o wydanie zestawienia wszystkich
pracowników zatrudnionych w D. i D. sp.j. w tymże roku.
W opinii Skarżącego, organ pierwszej instancji oparł rozstrzygnięcie na
niepełnym materiale dowodowym oraz na błędnych wnioskach i tezach w zakresie
oceny zebranych dowodów. Błędne było ustalenie, że usługi ujęte w spornych
fakturach nie zostały wykonane. Nie przesłuchano wszystkich pracowników D.. Z zeznań zaś pracowników przesłuchanych nie wynika, że pracownicy tej firmy
nie pracowali poza województwem śląskim i nie pamiętali, aby inni pracownicy
wyjeżdżali poza teren tego województwa. Większość pracowników przesłuchanych
przez Prokuraturę Rejonową w M. wskazała, iż w realizacji zleconych robót
budowlanych D. często posługiwała się podwykonawcami. Przeczy to tezie,
jakoby wyłącznym podwykonawcą tej firmy był A.M.. Podwykonawcami byli także
G., Z., R., R., Firma K.,. Zasadne było przesłuchanie tych przedsiębiorców na okoliczność świadczenia w 2007 r. usług na którejś z inwestycji Skarżącego. Natomiast A.M. i M.Z. nie posiadają żadnej wiedzy na temat współpracy pomiędzy Skarżącym i D.. O współpracę tę nie był pytany żaden świadek. Wnioski dowodowe Skarżącego należy zatem uznać za zasadne.
Skarżący podniósł, iż D. wykonała usługi na rzecz jego firmy bez
pośrednictwa A.M., a przez podwykonawców działających w tzw. szarej strefie,
którzy nie wystawili dokumentów podatkowych. Można przypuszczać, że chcąc
obniżyć swoje zobowiązania podatkowe, D. zaksięgowała w to miejsce
faktury pochodzące od A.M.. W latach 2005-2008 istniał deficyt siły roboczej
w sektorze budowlanym. W interesie G.K., którego interesy są
sprzeczne z interesami Skarżącego, nie leży wskazanie konkretnych ekip
podwykonawczych, skoro nie zaksięgował wypłaconego im wynagrodzenia.
Niewykluczone też, że z uwagi na upływ czasu i okoliczności zatrudniania ekip
rzeczywiście nie potrafi wskazać podwykonawców.
Skarżący podkreślił, że świadkowie potwierdzili obecność G.K.
lub jego ekip na budowach. Z zeznań wynika, iż usługi zostały przez D.
wykonane. Świadkowie nie pamiętali także personaliów ekip przysyłanych przez
innych podwykonawców. Skarżący nie miał obowiązku oraz interesu wnikać w to,
jacy pracownicy wykonywali roboty w imieniu D. Istotne, aby roboty były
wykonane za cenę i w terminie określonych w umowie.
Zdaniem Skarżącego, wadliwe było także stanowisko, iż obowiązany był
rozliczyć wydatki na zakup polis ubezpieczeniowych proporcjonalnie do roku
podatkowego, w którym obowiązywały. Zgodnie z Międzynarodowymi Standardami
Rachunkowości działanie takie jest niecelowe i w stosunku do wielkości kosztów za
bardzo pracochłonne. W firmie F. wydatki nieprzekraczające 0,4 % kosztów
działalności operacyjnej ogółem księguje się w koszty w dacie poniesienia, pomijając
konto rozliczeń międzyokresowych, ponieważ nie wpływają one w istotny sposób na
wynik finansowy firmy (art. 4 ust. 4 ustawy o rachunkowości).
W przekonaniu Skarżącego, miał on prawo zaliczyć do kosztów podatkowych
kwotę 644,75 zł na zakup polisy ubezpieczeniowej Toyoty Yaris, ponieważ opłacając
składkę za pełny okres ubezpieczenia zbył samochód za wyższą cenę. Tym samym
interes Skarbu Państwa nie został uszczuplony.
Decyzją z [...] stycznia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzję
organu pierwszej instancji utrzymał w mocy.
Powołując się na orzecznictwo wyjaśnił, iż uznając wydatek za koszt
uzyskania przychodu podatnik odnosi korzyści, pomniejszając o ten koszt podstawę
opodatkowania. Na podatniku spoczywa zatem ciężar udowodnienia, że określony
wydatek jest kosztem podatkowym.
Odnosząc się do wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi
przez D. i D. sp.j. organ odwoławczy stwierdził, że ustalenia w tym
zakresie oparto na licznych dowodach, w tym protokołach przesłuchań Skarżącego
i świadków (G.K., pracowników D., podwykonawców F.,
kierowników budowy i brygadzisty, zatrudnionych przez Skarżącego, M.Z.
i A.M.). Skarżący zeznał, iż prace wykonane przez D. i D. sp.j.
były drobnymi pracami remontowo-montażowymi, nie wymagającymi
specjalistycznego i ciężkiego sprzętu. Przebywając na budowie widział robotników
wykonujących sporne prace i zdarzało mu się słyszeć język podobny do rosyjskiego.
Skarżący nie był w stanie stwierdzić, kto personalnie wykonywał usługi, ponieważ nie
ingerował w kwestie zatrudnienia tych osób. Wszelkich ustaleń i rozliczeń robót
dokonywał z bratem (G.K.). Sam też odbierał większość robót (czasami
czynił to majster lub kierownik budowy z podwykonawcą). Brat przekazywał mu
faktury listownie lub osobiście. Część faktur opłacono gotówką, a część przelewem,
zależnie od uzgodnień i potrzeb brata. W latach 2005-2008 było ciężko z robotnikami
(brygadami), dlatego roboty budowlane wykonywali robotnicy i brygady dostępne.
Skarżący stwierdził, iż nie zna A.M. i zasad jego współpracy z G.K.
G.K., który potwierdził faktyczne wykonanie prac ujętych
w spornych fakturach, nie potrafił wskazać ani jednego zatrudnionego przez siebie
pracownika, który wykonywał prace remontowo-budowlane na rzecz firmy F.. Nie
wskazał żadnego podwykonawcy, który w jego imieniu wykonał te prace. Natomiast
A.M., z którym współpracował za pośrednictwem M.Z., okazał się być
podmiotem wystawiającym puste faktury kosztowe.
Zeznania G.K., niespójne i rozbieżne, niewiarygodnym czynią
stanowisko Skarżącego. Doświadczenie życiowe uczy, iż nie jest możliwe, aby przy
wykonywaniu robót o tak dużej wartości nie pamiętać nazwisk lub choćby imion osób,
z którymi się współpracowało i którym wypłacano wynagrodzenie. Tym bardziej, że
wykonawca twierdząc, że część prac wykonali zatrudnieni przezeń pracownicy, nie
potrafił wskazać żadnego oddelegowanego do długotrwałych prac budowlanych na
terenie W. i okolic. Jako właściciel D. i współwłaściciel D.
sp.j., G.K. powinien posiadać dogłębną wiedzę o swoich rzekomych
podwykonawcach, których także nie potrafi wskazać.
Jedynie trzech pracowników D. (z przesłuchanych prawie 30) podało,
że wykonywali prace w W. w L.. Żaden nie zeznał, iż wykonywał
w W. roboty budowlane wymienione w zakwestionowanych fakturach VAT.
Wprawdzie M.M. i D.J. (podwykonawcy Skarżącego) posiadali
znikomą, zasłyszaną wiedzę o D. i D. sp.j., ale nie byli wstanie
wiarygodnie potwierdzić wykonywania usług przez pracowników tych firm na rzecz
Skarżącego oraz podać ich nazwisk. Zatrudnieni w F. kierownicy budów
i brygadzista (J.R., J.L., S.S., D.R., A.M. i M.R.) również
nie potwierdzili rzeczywistego wykonania usług budowlanych przez pracowników tych
firm. Zgodnie zeznali tylko, że F. nie mogła wykonać zakwestionowanych robót
samodzielnie, przy udziale wyłącznie swoich pracowników. Wprawdzie świadkowie ci
zeznali, że słyszeli, iż na budowie pracowali pracownicy brata Skarżącego, ale ich
nie znali. Nie znali też firm podwykonawców i G.K.. Zdaniem organu
odwoławczego, przesłuchani pracownicy Skarżącego mieli do czynienia z innymi
podwykonawcami, którzy faktycznie świadczyli usługi. Skoro G.K. miał
samodzielnie przekazywać wykonane prace budowlane, mało wiarygodnym jest, że
działo się to poza wiedzą kierowników budów.
A.M. przyznał się do zarzucanego mu czynu. Z jego zeznań wynika, że za
pośrednictwem M.Z. wystawiał fikcyjne faktury na rzecz różnych firm, w tym
G.K.. Zaprzeczył, że prowadził jakąkolwiek działalność gospodarczą.
Nie wie, kto wykonywał prace oraz nie posiada wiedzy na temat współpracy
pomiędzy F. oraz D. i D.sp.j.
M.Z. zeznał, że za przekazywanie danych do wypisywanych przez
A.M. faktur oraz pośrednictwo miedzy A.M. i nabywcą faktury
(G.K.) otrzymywał odpowiednie kwoty - kilkaset złotych.
Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, twierdzenie Skarżącego, iż wykonując
sporne usługi D. korzystała z pracowników z tzw. szarej strefy, potwierdza, iż
wystawcy faktur nie wykonali wymienionych w nich usług. Uznanie za koszty
uzyskania przychodów wydatków na usługi wykonane przez firmy z "szarej strefy"
równałoby się usankcjonowaniu działania niezgodnego z prawem. Znaczenia nie ma
również podnoszony przez Skarżącego deficyt siły roboczej w sektorze budowlanym,
istniejący w latach 2005-2008. Niewskazanie firm wykonujących sporne usługi
w imieniu D. i D. sp.j. jest równoznaczne z brakiem możliwości
weryfikacji tych podmiotów pod kątem legalności wywiązywania się z obowiązków
podatkowych. Proceder zatrudniania podwykonawców i pracowników z "szarej strefy"
kwalifikowany jest jako oszustwo podatkowe, stanowiące o braku możliwości
zaliczenia takich wydatków do kosztów podatkowych. Skarżący wiedział, że A.M.
wystawia fikcyjne faktury, ponieważ Prokuratura Rejonowa w M. postawiła
mu m.in. zarzut wprowadzenia do ewidencji F. w lipcu 2005 r. poświadczających
nieprawdę faktur A. A.M. oraz wpłacania na rachunek bankowy tej firmy
i wypłacania środków pochodzących z czynu zabronionego polegającego na
poświadczaniu nieprawdy w deklaracjach VAT-7 w związku z tymi fakturami. Organ
podatkowy nie ocenia, czy Skarżący ponosi odpowiedzialność i świadomie
uczestniczy w działaniach kontrahenta. Skutki nieprawidłowości prowadzących do
zaniżenia podatku byłyby bowiem takie same nawet w razie ustalenia, że Skarżący
działał w dobrej wierze, dochował należytej staranności przy doborze kontrahentów
i ocenie ich wiarygodności, a za zaistniałą sytuację odpowiadają osoby trzecie. Wina
Skarżącego lub jej brak nie zmienia faktu, że sporne faktury nie dokumentują
faktycznego przebiegu zdarzeń gospodarczych, a więc nie mogą stanowić dowodów
w rozliczeniu podatkowym.
Z materiału dowodowego sprawy wynika, że usługi budowlane nie zostały
faktycznie wykonane przez D. i D. sp.j. Dokonanie oględzin
i ustalenie faktycznego wykonawcy usług nie ma wpływu na zaliczenie spornych
wydatków do kosztów uzyskania przychodów. To Skarżący, jako główny wykonawca
usług budowlanych, powinien dysponować informacjami o swoich podwykonawcach.
Zasady doświadczenia życiowego nakazują za nieprawdopodobną uznać sytuację,
gdy przedsiębiorca nabywający usługi za znaczne kwoty nie ma wiedzy na temat ich
wykonania przez kontrahenta.
Poszukiwanie przez organy podatkowe kontrahentów Skarżącego, którzy
faktycznie mogli wykonać sporne usługi nie zmierzałoby do ustalenia stanu
faktycznego co do ich wykonania przez firmy G.K.. Nie wystąpiła
również konieczność dokonania oględzin realizowanych przez Skarżącego inwestycji
oraz powołania biegłego co oceny zakresu wykonanych prac. Przedmiotem sporu nie
jest bowiem sam fakt, czy prace były wykonane, a ich wykonanie przez wystawców
faktur. Fakt, iż prace zostały wykonane nie świadczy, że uczynili to wystawcy faktur.
Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się do orzecznictwa sądowego, w świetle
którego samo wystawienie faktury i dokonanie zapłaty nie stanowi dowodu
przesądzającego o wykonaniu czynności przez podmiot wymieniony w fakturze.
Odnosząc się do wniosków dowodowych Skarżącego, Dyrektor Izby
Skarbowej wyjaśnił, że odmówił ich uwzględniania, ponieważ okoliczności mające
być przedmiotem dowodu zostały wystarczająco stwierdzone innymi zgromadzonymi
w sprawie dowodami. Wskazane przez Skarżącego spółdzielnie mieszkaniowe
w 2007 r. nie zarządzały i nie prowadziły inwestycji pod adresami wskazanymi
w spornych fakturach. G., Z. , R., R.,
Firmę K. S. wskazał R. (pracownik D.), który
zeznał, że D. współpracowała z nimi w latach 2004-2010, ale też wskazał
konkretne inwestycje, w których uczestniczył i stwierdził, iż nie przypomina sobie, aby
w okresie jego zatrudnienia roboty były wykonywane w W. Analogiczna
sytuacja wystąpiła w zeznaniach R.C..
W odpowiedzi na pismo organu pierwszej instancji Prokuratura Rejonowa
w M. wyjaśniła, iż nie dysponuje danymi wszystkich pracowników
zatrudnionych przez firmy G.K.. Informacje takie przekazał natomiast
Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. Niektóre osoby wskazane przez
Skarżącego nie figurują w wykazach pracowników. W ocenie Dyrektora Izby
Skarbowej, skoro okoliczności będące przedmiotem dowodu zostały wystarczająco
wyjaśnione innymi dowodami, brak jest podstaw do uwzględnienia żądania
Skarżącego o przeprowadzenie kolejnych dowodów na tę okoliczność.
Wskazani przez Skarżącego świadkowie zostali przesłuchani. Do akt
włączono protokoły przesłuchań wszystkich pracowników firm G.K..
Skarżący miał możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym, z której nie
skorzystał. Bezcelowe było uwzględnienie żądania Skarżącego o przeprowadzenie
dowodów, skoro dowody na sporne okoliczności zostały już zebrane w postępowaniu
pierwszoinstancyjnym.
Odnosząc się do wniosków o przesłuchanie przedstawicieli inwestorów, organ
odwoławczy wskazał, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz
spornych faktur nie wynika, aby w badanym okresie Skarżący wykonywał usługi
budowlane (dotyczące innego okresu niż 2007 r.) w Warszawie przy ulicach
[...], [...] i [...]. Podkreślił, że organy podatkowe nie
kwestionują samego faktu wykonania usług, a ich wykonanie przez wystawców
faktur. Przeprowadzenie dowodów w tym zakresie (przesłuchań świadków i oględzin)
było więc bezzasadne.
Dyrektor Izby Skarbowej za prawidłowe uznał stanowisko organu pierwszej
instancji dotyczące wydatków zakwestionowanych z uwagi na okoliczność, iż nie
dotyczyły one 2007 r. (koszty gwarancji ubezpieczeniowej i koszty ubezpieczenia
w zakresie zamówień publicznych). Za bezsporne uważał, iż są to wydatki pośrednie.
Koszty tego rodzaju są potrącalne w dacie ich poniesienia, z tym że jeżeli dotyczą
okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią koszty uzyskania przychodów
proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Podatnicy prowadzący księgi
rachunkowe, stosownie do z art. 22 ust. 5c u.p.d.o.f., mają obowiązek stosować tzw.
metodę memoriałową księgowania kosztów podatkowych. Wprawdzie, zgodnie
żart. 24a ust. 1 u.p.d.o.f., są oni obowiązani prowadzić księgi rachunkowe, ale
między rachunkowością a prawem podatkowym istnieje jedynie związek techniczno-
formalny, sprowadzający się do korzystania przez oba te systemy prawa z tej samej
ewidencji (ksiąg rachunkowych). Nie oznacza to, że przychody i koszty ujęte
w ewidencji rachunkowej są podstawą ustalenia dochodu podatkowego. Przepisy
ustawy o rachunkowości nie mogą decydować o sposobie ustalania podstawy
opodatkowania. Przepis art. 4 ust. 4 tej ustawy nie ma zastosowania. Nie zasługuje
na uznanie argument, że proporcjonalne zaliczanie wydatków do kosztów
podatkowych jest niecelowe i pracochłonne. Bez względu na przyjętą politykę
rachunkowości, zaliczenie przychodów i kosztów ich uzyskania winno mieć
odzwierciedlenie w przepisach ustawy o podatku dochodowym.
Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, prawidłowe było także wyłączenie
z kosztów podatkowych wartości polisy ubezpieczeniowej Toyoty Yaris, wniesionej
aportem do E. sp. z o.o. Po przekazaniu samochodu opłacone z góry
koszty polisy nie mają związku z uzyskiwanymi przychodami, a brak konieczności
ponoszenia kolejnych składek przez podmiot przejmujący samochód, stanowić może
tylko o ponoszeniu wydatków za podmiot trzeci. Rozliczanie kosztów ubezpieczenia
w 2007 r. po dniu zbycia samochodu powoduje ujęcie w aktywach firmy Skarżącego
składnika majątku, który nie spełnia definicji aktywów z ustawy o rachunkowości.
Ponadto, po zbyciu pojazdu, sprzedawca który go ubezpieczył, ma prawo otrzymania
od ubezpieczyciela zwrotu nadpłaconej składki.
Jako niezasadne organ odwoławczy ocenił zarzuty naruszenia przepisów
postępowania podatkowego. Organ pierwszej instancji miał podstawy, aby uznać
zgromadzony w sprawie materiał dowodowy za kompletny. Działania tego organu
były zgodne z procedurami wynikającymi z Ordynacji podatkowej. Podjęcie
rozstrzygnięcia odmiennego niż oczekiwane przez Skarżącego nie może być
traktowane jako uchybienie zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący
zaufanie do organów podatkowych.
Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, nietrafiony był też zarzut błędnego
ustalenia stanu faktycznego i oparcie decyzji na dowodach zebranych w toku innych
postępowań, bez możliwości czynnego udziału Skarżącego i zadawania świadkom
pytań. Zgodnie z art. 181 § 1 Ordynacji podatkowej, dopuszczalne jest posługiwanie
się dowodami z innych postępowań (karnych i podatkowych).
W skardze złożonej na powyższą decyzję Skarżący wniósł o jej uchylenie
a także o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji. Zarzucił naruszenie:
-art. 181, art. 187, art. 188 i art. 191 Ordynacji podatkowej przez
nieprzeprowadzenie przez organy podatkowe obu instancji wszystkich dowodów
wnioskowanych przez niego w zastrzeżeniach do protokołu kontroli oraz w kolejnych
pismach;
-art. 123 Ordynacji podatkowej przez niezapewnienie możliwości udziału
Skarżącego podczas przeprowadzania wszystkich dowodów, tj. naruszenie prawa do
czynnego udziału w postępowaniu podatkowym.
Skarżący powtórzył także podniesione w odwołaniu zarzuty naruszenia
art. 120, art. 121, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej; art. 4
ust. 4 ustawy o rachunkowości oraz art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.
Ponadto podniósł, że wskazana na karcie drugiej zaskarżonej decyzji suma
kosztów uzyskania przychodów, jakie rzekomo zostały zawyżone (664,75 zł), nie jest
równa sumie tytułów (zdarzeń), które w ocenie organu podatkowego mają się na nią
składać. Ma to wpływ na wadliwość decyzji i w efekcie na jej rzetelność.
Zdaniem Skarżącego, odmowa przeprowadzenia wnioskowanych przez niego
dowodów była niezasadna. Świadkowie mieli zeznawać na okoliczność świadczenia
przez D. i D. sp.j. usług na jego rzecz. Organy podatkowe oddaliły
wnioski dowodowe jedynie z tej przyczyny, że miały one świadczyć o zdarzeniach
faktycznych, których istnienie zakwestionowały, czyli okolicznościach niekorzystnych
dla kierunku decyzji. Organ podatkowy może nie uwzględnić żądania strony
przeprowadzenia dowodu, ale jedynie w sytuacji, gdy dotyczy ono tezy dowodowej
przyjętej na korzyść strony. Nie jest przy tym wystarczające przekonanie organu
podatkowego, iż dana okoliczność jest już wystarczająco stwierdzona innym
dowodem. Tym bardziej odmowa nie jest zasadna, jeżeli organ podatkowy dysponuje
jednostkowym, a przy tym wątpliwym dowodem na daną okoliczność.
Skarżący nie zgodził się z oceną, iż przesłuchanie osób odpowiedzialnych za
nadzór ze strony inwestora było bezzasadne, ponieważ nie kwestionowano
wykonania usług. Świadkowie ci zostali bowiem zgłoszeni na okoliczność, kto usługi
wykonał. Są to osoby niezależne od Skarżącego, które dużo czasu spędzały na
budowach, gdzie podwykonawcami były D. i D. sp.j. Dyrektor Izby
Skarbowej w postanowieniu o odmowie przeprowadzenia dowodów nie odniósł się
do dowodu z przesłuchania M.M..
Z bezzasadnym oddaleniem wniosków dowodowych i oparciem decyzji na
protokołach zeznań świadków przesłuchanych w innym postępowaniu Skarżący
powiązał zarzut naruszenia prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu oraz
zasady dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 123 i art. 122 Ordynacji
podatkowej. Nie zawiadomiono go o terminie przesłuchania pracowników D.
i D. sp.j. Nie mógł więc uczestniczyć w przesłuchaniu i zadawać pytań.
Z uwagi na art. 123 ww. ustawy należało ponowić dowód ze świadków, tym bardziej,
że żaden z przesłuchanych świadków nie zeznawał o współpracy ww. firm ze
Skarżącym. Powyższe zaniedbania doprowadziły do wydania decyzji w oparciu
o niepełny materiał dowodowy.
Ponieważ organ podatkowy samodzielnie dokonuje oceny zebranego przez
siebie materiału dowodowego, tylko postępowanie przeprowadzone zgodnie ze
wszystkimi obowiązującymi przepisami daje gwarancję prawidłowej oceny stanu
faktycznego i wydania prawidłowej decyzji odpowiadającej prawdzie materialnej.
Zdaniem Skarżącego, kierunek prowadzonego postępowania uwarunkowało
pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z 7 lipca 2010 r.( w którym
stwierdzono, że sporne usługi nie zostały wykonane. Niedopuszczalne jest ustalanie
stanu faktycznego sprawy na podstawie pisma innego organu podatkowego, który
nie przeprowadził postępowania w zakresie współpracy D. i D. sp.j.
z firmą Skarżącego, a postępowanie dotyczące współpracy G.K.
i A.M., które nie zostało zakończone. Pismo to jest w istocie zawiadomieniem
o domniemanych nieprawidłowościach między przedsiębiorcami. Twierdzenia
Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. są nieuprawnione, stronnicze
i wzajemnie sprzeczne. Pracownicy D. zeznali, że wykonywali prace
w W., otrzymywali delegacje i mieszkali w lokalach wynajętych przez tę
firmę. Dokumentacja finansowa D. została zabezpieczona przez Prokuraturę
Rejonową w M. i obecnie nie można stwierdzić co zawiera. D.
jedynie świadczyła usługi, co wynika z treści umów, stąd brak w jej dokumentacji
rachunków na materiały budowlane (dostarczał je Skarżący lub inwestor).
Uznając, że Skarżący zaksięgował faktury, które nie odzwierciedlały stanu
faktycznego, Dyrektor Izby Skarbowej nie rozpatrzył materiału dowodowego
w sposób wyczerpujący oraz nie porównał zgromadzonych dowodów i nie zestawił
treści poszczególnych środków dowodowych. Z zeznań kierowników budów i innych
podwykonawców wynikało, że zakwestionowane zdarzenia faktyczne miały miejsce.
Organ odwoławczy skupił się na wykazaniu, iż D. i D. sp.j. nie
wykonały robót przy pomocy własnych pracowników lub poprzez A. Skarżący
podkreślił, iż nigdy nie twierdził, że w imieniu tych firm roboty wykonywali robotnicy
zatrudnieni przez nie na umowę o pracę lub A.M.. Ponieważ w zasadzie wszyscy
świadkowie potwierdzili współpracę D. i D. sp.j. ze Skarżącym
i przysyłanie przez nie ekip robotników, organy podatkowe nie miały podstaw do
podważenia wszystkich faktur wystawionych przez te firmy. Nie zgromadzono
żadnych dowodów świadczących, że D. i D. sp.j. nie wykonały usług
na rzecz Skarżącego, opierając się jedynie na poszlakach wykluczających wykonanie
usług przez jednego z podwykonawców i bezpośrednio przez własnych pracowników.
Jako potwierdzające faktyczną współpracę z ww. firmami Skarżący wskazał zeznania
M.R., J.L., S.S., D.J., J.R.. M.M. i A.M..
Zaznaczył, że zasady logiki i doświadczenia życiowego nakazują przyjąć, że po 5-6
latach w zasadzie każdy człowiek nie będzie pamiętał nazwisk i adresów robotników
pracujących na nadzorowanych budowach, zwłaszcza że na budowach robotnicy
używają zwykle imion, a ponadto panowała dużą rotacja podwykonawców.
Skarżący ponownie podkreślił, że z zeznań A.M. wynika, iż nie posiada on
żadnej wiedzy na temat jego współpracy z D.. Twierdzi jedynie, że nie on
świadczył usługi na inwestycjach Skarżącego. Zeznania M.Z. są natomiast
zbyteczne i nic nie wnoszą do sprawy. On także nie posiada wiedzy na temat usług
świadczonych przez D. na rzecz Skarżącego.
Skarżący podtrzymał stanowisko, zgodnie z którym D. i D.
sp.j. wykonały na jego rzecz usługi przy pomocy podwykonawców, którzy nie
wystawili dokumentów podatkowych. W przeciwnym razie firmy te nie musiałyby
szukać kosztów i księgować faktur pochodzących od A.M..
Za niedopuszczalną Skarżący uznał sugestię, iż w celu osiągnięcia korzyści
podatkowych podejmował działania sprzeczne z prawem. Usługobiorca nie ma
obowiązku ustalania, czy jego kontrahent posługiwał się podwykonawcami, którzy
wystawili rachunki i odprowadzili należności podatkowe. Na treść decyzji wpłynęło
stronnicze podejście organów podatkowych do Skarżącego. Zeznania
G.K., który nie podał konkretnych podwykonawców, należy oceniać
w kontekście zaksięgowania przez niego faktur wystawionych przez A.M., a także
z uwzględnieniem sprzeczności interesów prawnych świadka i Skarżącego.
Uzasadniając zarzuty dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów
podatkowych wydatków związanych z gwarancją ubezpieczeniową i ubezpieczeniem
w zakresie zamówień publicznych, a także z ubezpieczeniem Toyoty Yaris, Skarżący
powtórzył argumentację przedstawioną w odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi.
Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Zarzuty skargi uznał za
niezasadne.
Wyjaśnił, że odmowę przesłuchania M.M. uzasadnił w zaskarżonej
decyzji. Osób wskazanych przez Skarżącego nie było w wykazie pracowników D. i brak było danych do ich identyfikacji. W aktach znajdują się protokoły
przesłuchań podwykonawców Skarżącego {M.M. i D.J.) oraz
pracowników budów i brygadzistów zatrudnionych w F. Przesłuchano około
30 pracowników D. i D. sp.j. Przeprowadzone postępowanie
dowodowe odpowiadało standardom określonym przepisami Ordynacji podatkowej.
Na stronie 2 zaskarżonej decyzji błędnie wskazano kwotę 664,75 zł zamiast
644,75 zł z tytułu kosztów ubezpieczenia sprzedanego pojazdu. Jest to oczywista
pomyłka. W decyzji organu pierwszej instancji wskazana została kwota prawidłowa.
Na rozprawie przeprowadzonej 17 października 2013 r. Sąd postanowił
połączyć tę sprawę do łącznego rozpoznania ze sprawą o sygn. akt III SA/Wa
905/13, dotyczącą obciążającego Skarżącego podatku dochodowego od osób
fizycznych za 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Kontroli Sądu poddana została decyzja w przedmiocie podatku dochodowego
od osób fizycznych za 2007 r.
Organy podatkowe zakwestionowały rzetelność rozliczeń Skarżącego z tytułu
tego podatku z uwagi na stwierdzone zawyżenie kosztów uzyskania przychodów
z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
I. Zdaniem organów podatkowych, Skarżący nie miał podstaw, aby do kosztów
podatkowych zaliczyć wydatki na zakup usług budowlanych, udokumentowane
fakturami VAT wystawionymi przez D. i D. sp.j.
Także Sąd w oparciu o akta sprawy przyjął, że faktury te nie odzwierciedlają
rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, jako że opisane w nich prace nie zostały
wykonane przez wystawców faktur.
Stan faktyczny sprawy przyjęty przez Sąd jest więc taki, jak ustalony przez
organy podatkowe na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Skarżący podważał prawidłowość prowadzenia postępowania dowodowego,
a także kwestionował kompletność materiału dowodowego oraz prawidłowość
ustaleń faktycznych dokonanych na jego podstawie.
Podniesione przez Skarżącego zarzuty w tym zakresie nie zasługiwały na
uwzględnienie. Poczynione w toku kontroli podatkowej ustalenie, że faktury
wystawione przez D. i D. sp.j. nie odzwierciedlały rzeczywistych
transakcji, a także zasadność zakwestionowania kosztów uzyskania przychodów
udokumentowanych tymi fakturami, znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym
materiale dowodowym, który w ocenie Sądu był kompletny i stanowił wystarczające
uzasadnienie rozstrzygnięć podjętych w rozpoznanej sprawie.
Nie ulega wątpliwości, że w świetle przepisów regulujących postępowanie
dowodowe obowiązek zgromadzenia materiału dowodowego stanowiącego
podstawę ustaleń faktycznych obciąża organy podatkowe (art. 122 w związku
z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Zgodnie z tymi przepisami, w toku
postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu
dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organ
podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał
dowodowy oraz ocenić na jego podstawie, czy dana okoliczność została
udowodniona. Dowody powinny zostać zebrane i ocenione bezstronnie, a ich analiza
i ocena winna być dokonana w całokształcie i wzajemnym powiązaniu, zgodnie
z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 ww. ustawy). Przyjęcie tej zasady
w postępowaniu podatkowym oznacza, że organy podatkowe nie są skrępowane
regułami dotyczącymi wartości poszczególnych dowodów, orzekając na podstawie
własnego przekonania, popartego zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Organy podatkowe powinny przy tym działać na podstawie przepisów prawa,
a postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do
organów podatkowych (art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej).
Cechom tym odpowiadało postępowanie przeprowadzone w rozpoznanej
sprawie.
W postępowaniu podatkowym obowiązuje przy tym otwarty system dowodów.
Jak bowiem stanowi art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, jako dowód w sprawie należy
dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest
sprzeczne z prawem. Przepis art. 181 tej ustawy wprowadza odstępstwo od reguły
bezpośredniego prowadzenia postępowania dowodowego przez organ podatkowy
i w istotny sposób ogranicza zasadę bezpośredniości. W świetle tego przepisu
dopuszczalnym jest wykorzystanie w postępowaniu podatkowym dowodów
i materiałów zgromadzonych w innych postępowaniach, w tym także w postępowaniu
karnym. Nie istnieje prawny nakaz, aby w toku postępowania podatkowego
koniecznym było powtórzenie przesłuchania świadka, który zeznawał winnym
postępowaniu. W konsekwencji korzystanie z tak uzyskanych zeznań samo w sobie
nie narusza zasady czynnego udziału strony w postępowaniu podatkowym, ani też
nie może naruszać jakichkolwiek innych przepisów Ordynacji podatkowej.
Stanowisko takie należy uznać za ugruntowane w orzecznictwie sądów
administracyjnych (np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 stycznia
2012 r. sygn. akt I FSK 428/11, z 29 listopada 2012 r. sygn. akt I FSK 2142/11,
z 27 czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 2181/11; dostępne na stronie
http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznanej sprawie organy podatkowe nie poprzestały na materiale
dowodowym uzyskanym od Prokuratury Rejonowej w M. oraz z Urzędu
Skarbowego w M.. Materiał dowodowy został uzupełniony w toku kontroli
podatkowej przeprowadzonej wobec Skarżącego, obejmującej prawidłowość jego
rozliczeń podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz
podatku od towarów i usług za lata 2005-2008.
Skarżącemu udostępniono zgromadzony materiał dowodowy, a zatem miał on
możliwość zapoznania się z nim oraz wypowiedzenia się co do niego.
W postępowaniu odwoławczym Skarżący z możliwości tej skorzystał poprzez swego
pełnomocnika. Czynnie uczestniczył on także w przesłuchaniach świadków
przeprowadzonych w toku postępowania.
Nie stanowi naruszenia prawa okoliczność, że w niniejszej sprawie organy
podatkowe wykorzystały informacje przekazane przez Naczelnika Urzędu
Skarbowego w M. w piśmie z 7 lipca 2010 r. Jak już Sąd wskazał,
w niniejszej sprawie organy podatkowe przeprowadziły postępowanie dowodowe i to
ustalenia tego postępowania, uwzględniające cały dostępny materiał dowodowy,
stanowiły podstawę podjętych rozstrzygnięć. O przeprowadzenie kontroli podatkowej
w firmie Skarżącego wnioskowała Prokuratura Rejonowa w M. (pisma
z 9 kwietnia i 26 maja 2010 r.).
III. Zaznaczyć należy, iż okoliczność, że roboty budowlane opisane
w fakturach wystawionych przez D. D. sp.j. zostały wykonane, nie
była kwestionowana przez organy podatkowe. Spór stron sprowadza się do kwestii,
czy usługi te rzeczywiście wykonały firmy, które wystawiły faktury uwzględnione
przez Skarżącego w rozliczeniu podatku dochodowego.
Organy podatkowe stwierdziły, że D. i D. sp.j. nie mogły
wykonać zafakturowanych prac przy pomocy własnych pracowników oraz A.
Tymczasem A. - jak wynikało z dokumentacji D. i D. s.j. oraz
posiadanych przez nie faktur i zleceń - miała być ich podwykonawcą przy realizacji
zleceń otrzymanych od Skarżącego.
W ocenie Sądu ustalenia powyższe znajdują potwierdzenie w materiale
dowodowym sprawy.
Przede wszystkim nie ulega wątpliwości, że A. była firmą, której
działalność ograniczała się do wystawiania pustych faktur. Zeznania A.M.
założone zarówno w charakterze podejrzanego w postępowaniu karnym
prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w M., jak też w charakterze
świadka oraz strony w postępowaniach podatkowych, są jednoznaczne
i konsekwentne.
Zeznając jako świadek 13 kwietnia 2010 r. A.M. wyjaśnił, że faktury na
rzecz G.K. wystawiał od 2004 r. Od M.Z. otrzymywał dane
do faktury, później też czasami zlecenia, które podpisywał i zwracał. Płatności
zawsze dokonywane były na rachunek bankowy, świadek wybierał pieniądze z konta
i przekazywał M.Z., potrącając sobie ok. 3%. Jak stwierdził, żadna z faktur
nie dokumentuje wykonanej przez niego roboty.
Taki mechanizm działania potwierdził również M.Z. (zeznania
z 18 czerwca 2010 r.) oraz G.K. przesłuchany w charakterze
podejrzanego (zeznanie z 20 sierpnia 2010 r.). Wyjaśnił on, że nigdy nie kontaktował
się z A.M.. Wykonanie robót zlecał M.Z., który dostarczał mu całą
dokumentację robót (faktury, zlecenia, protokoły). Wszystkie faktury wystawione
przez A. były fakturami fikcyjnymi.
Bez znaczenia jest, iż A.M. i M.Z. nie zeznawali na temat współpracy
Skarżącego i G.K. oraz że nie mieli wiedzy o okolicznościach tej
współpracy, co podnosi Skarżący kwestionując wartość dowodową ich zeznań.
Zeznania te dowodzą bowiem, iż firmy zarządzane przez G.K. nie
mogły wykonać na rzecz Skarżącego prac opisanych w fakturach korzystając z A. jako podwykonawcy.
Uzasadnienie w materiale dowodowym sprawy znajduje również ustalenie
organów podatkowych, że zakwestionowane prace nie zostały wykonane przez
pracowników zatrudnionych w D. i D. sp.j.
Wbrew twierdzeniom Skarżącego, prawie wszyscy pracownicy tych firm zostali
przesłuchani lub odebrano ich wyjaśnienia. Z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego
w M. z 26 kwietnia 2012r. wynika, iż na przesłuchanie nie stawił się
K.Z., który jednak w innym terminie złożył wyjaśnienia, że wykonywał prace
w Żorach. Nie przesłuchano także L.R., który stawiwszy się w innym terminie
wyjaśnił, że w D. pracował 2 tygodnie w 2006 r. Nie przesłuchano też
J.P., który nie odebrał wezwania. W świetle spójnych zeznań wyjaśnień
pozostałych pracowników brak przesłuchania J.P. nie może być uznany za
istotny.
Dane o pracownikach, na których oparł się Naczelnik Urzędu Skarbowego
w M., pochodziły z list płac D. i D. sp.j. Prokuratura
Rejonowa w M. poinformowała, że danych takich nie posiada. Na liście
pracowników ustalonej przez organ podatkowy, poza L.R., nie było osób
wskazanych we wnioskach dowodowych. Skarżący nie podał przy tym adresów
świadków, których przesłuchania się domagał. Nie wskazał również źródła swoich
informacji, a w toku postępowania wyjaśniał, iż nie interesował się danymi
personalnymi pracowników podwykonawców zatrudnionych na prowadzonych przez
niego budowach.
W tej sytuacji zarzuty nieprzesłuchania wszystkich pracowników D.
i D. sp.j. zatrudnionych w latach 2005-2008 nie zasługują na uwzględnienie.
Organy podatkowe nie zignorowały wniosku dowodowego Skarżącego w tym
zakresie. Podjęły niezbędne czynności w celu zrealizowania tego wniosku.
Ponawiane przesłuchań pracowników celu umożliwienia udziału w nich Skarżącemu
było zbędne. Zapoznał się on z treścią tych zeznań i mógł do nich odnieść, co
uczynił.
Z zeznań przesłuchanych pracowników wynika, że jedyne prace wykonywane
w W. przez niektórych z nich, to prace w L., nie mające związku
z firmą Skarżącego. Żaden z nich nie znał firmy F. oraz J.K..
Wprawdzie do protokołu przesłuchania F.F., P.S., M.S.
i G.K. dołączono kserokopie druków "poleceń wyjazdu służbowego" do
W. w okresie od 9 do 28 lutego 2007 r. (tzw. "delegacje"), ale pracownicy ci
zeznali, że: wyjazdy nie miały miejsca, a kwoty wykazane w "delegacjach" to
w istocie premia (P.S.); druk mógł być podpisany przez niedopatrzenie wraz
z innymi dokumentami (np. protokoły szkolenia BHP, odbiór odzieży roboczej)
przyniesionymi przez G.K. (M.S.); do wyjazdu nie doszło
i kwota ujęta w delegacji nigdy nie została wypłacona, choć mogła to być kwota
zaliczkowo wypłaconego wynagrodzenia pokwitowana na przedłożonym do podpisu
dokumencie (G.K.); podpis na druku nie jest jego podpisem (F.F.).
Ponownie podkreślić należy, iż wszyscy pracownicy zaprzeczyli, że
wykonywali prace w W. (poza terenem województwa śląskiego) z wyjątkiem
prac w L.. Tym samym nie mogli oni pracować na budowach
prowadzonych przez Skarżącego.
Dlatego też, jak wskazano wyżej, Sąd za udokumentowane uznał ustalenie
organów podatkowych, że D. i D. sp.j. nie wykonały na rzecz
Skarżącego spornych usług budowlanych. Prac tych nie wykonali bowiem ani
pracownicy tych firm, ani ich ujawniony podwykonawca. Uprawniony jest więc
wniosek, że wystawione przez te firmy faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych
zdarzeń.
Kwestionując to ustalenie Skarżący odwoływał się do zeznań świadków oraz
wskazywał dowody, jakie organy podatkowe powinny przeprowadzić. Jego zdaniem,
ustalenia organów podatkowych oparte były na niekompletnym materiale
dowodowym i w związku z tym brak było podstaw do odmowy przeprowadzenia
wnioskowanych dowodów.
W ocenie Sądu zarzut ten nie jest zasadny.
Skoro organy podatkowe nie kwestionowały samego faktu wykonania
spornych prac, zbędne było prowadzenie dowodów na tę okoliczność, w tym ich
oględzin i wyceny.
Wnosząc o przesłuchanie przedstawicieli inwestorów Skarżący wskazał, iż
jako osoby niezależne od niego, które dużo czasu spędzały na budowach, powinny
mieć wiedzę, kto faktycznie wykonywał roboty budowlane.
Jednakże to Skarżący, jak wyjaśnił, był generalnym wykonawcą i to przede
wszystkim on powinien udokumentować, jakie firmy pracowały na budowach.
Skarżący nie wskazał jednak żadnego z dokumentów, jakie powstają w toku procesu
budowlanego, z którego wynikałaby obecność na budowie D. i D.
sp.j. oraz ich podwykonawców lub zatrudnionych przez nie osób.
Zdaniem Sądu, organy podatkowe prawidłowo oparły się na zeznaniach osób
bezpośrednio zaangażowanych w wykonywanie robót budowlanych. Wbrew
twierdzeniom Skarżącego, zeznania świadków nie potwierdzają wykonania spornych
usług przez D. i D. sp.j.
Jakkolwiek organy podatkowe nadmierną wagę przywiązały do kwestii braku
znajomości personaliów osób pracujących na budowach, to jednak brak tej
znajomości w powiązaniu z okolicznością, że świadkowie nie wskazali żadnej firmy,
z której mieliby pochodzić robotnicy i ekipy "przysłane" przez G.K.,
a także nie znali nazw zarządzanych przez niego firm oraz nie dostrzegli na
budowach np. samochodów z logo tych firm, potwierdza słuszność wniosku, że D. i D. sp.j. nie wykonały prac opisanych w fakturach.
J.L. (kierownik budowy zatrudniony w firmie F.), przesłuchany
9 marca 2011 r. wyjaśnił, że znał podwykonawców, np. M., J.
Natomiast G.K. nigdy nie widział na budowie (tylko raz na przyjęciu
w biurze). Wiedział, iż jest on bratem Skarżącego i współpracuje z jego firmą.
Wprawdzie stwierdził, że wiedział, iż na budowie są robotnicy przysłani przez
G.K. (na jednej z budów przy ul. [...] około 40), ale też
wyjaśnił, że nie interesowało go "z jakiej firmy jest pracownik". Ponadto z wyjaśnień
J.L. wynika, że prace przy ul. [...] nadzorował w 2005 r.
Zeznania J.L. o pracownikach wykonujących prace przy
ul. [...] mogły więc dotyczyć roku 2005. Nie mogły zaś służyć za dowód
wykonania prac ujętych w fakturach wystawionych w roku 2007. Nie sposób też
przyjąć, że jako kierownik budowy nie zetknąłby się on z G.K., gdyby
ten istotnie realizował usługi na nadzorowanych przez J.L. budowach.
Zapytany, czy były zastrzeżenia do prac wykonywanych przez D.
i D. sp.j., J.L. zeznał, że zastrzeżenia były zgłaszane Skarżącemu, ale
nie wskazał żadnych uwag i prac, których dotyczyły. Na żadnym z dokumentów
związanych z pracami, jakie miały wykonać ww. firmy nie ma podpisu J.L., ani
też innego kierownika budowy. Nie ma też adnotacji o zastrzeżeniach. J.L., jak
wyjaśnił, nie dysponował żadnymi "zapiskami informacyjnymi" dotyczącymi
wykonywania prac przez firmy zarządzane przez G.K..
Dowodu wykonania zakwestionowanych usług przez D. i D.
sp.j. nie dostarczają również zeznania S.S. (kierownik budowy zatrudniony
w F.), który przesłuchany 9 marca 2011 r. wyjaśnił, że słyszał, iż "ktoś z rodziny
Pana J. pracuje na budowach". Nie znał G.K. i nie kontaktował
się z nim.
J.R. (kierownik budowy zatrudniony w F.), przesłuchany
27 października 2011 r. wyjaśnił że nadzorował prace przy ul. [...] oraz
"blisko M.". Nie znał osobiście G.K.. Potwierdził, że na
budowie przy ul. [...] pracowali robotnicy z D. i D. sp.j.
"Pracowali jako podwykonawcy (mogli wykonywać wszelkie roboty budowlane). Nie
wie ilu było to pracowników. Kontaktował się jedynie z "prowadzącymi" (osoby
zarządzające brygadą".
Zdaniem Sądu, zeznania tego świadka nie są przydatne jako dowód
wykonania spornych usług przez wystawców faktur. Także w tym przypadku nie
sposób przyjąć, że kierownik budowy nie ma kontaktu z podwykonawcą - osobą
odpowiedzialną za przysyłanych robotników, tj. G.K. i nie potrafi
wskazać jakiego rodzaju prace były wykonywane.
A.M. (kierownik budowy), jak zeznał 14 kwietnia 2011 r. zatrudniony był
w F. jedynie w 2006 r. Nie przypominał sobie, żeby znał G.K..
Zeznania tego świadka nie mogły poświadczyć wykonania usług w 2007 r.
Kolejny świadek, do którego zeznań odwołał się Skarżący, to D.J.,
przesłuchany 25 października 2011 r. Wyjaśnił on. że współpracował ze Skarżącym
w latach 2003-2007, świadcząc na jego rzecz usługi w zakresie termomodernizacji
budynków. Potwierdził, iż na budowach pracowali także inni podwykonawcy, Nie znał
G.K.. Z rozmów z kierownikami budów wynikało, że w pracach
"uczestniczyły też firmy powiązane rodzinnie z firmą Pana J.
K.", ale nie potrafił ich określić. Na jednej z budów wskazano mu, że
przebywa na niej brat Skarżącego. Widział, jak podchodził on do stanowisk pracy
i rozmawiał z pracującymi osobami.
Zdaniem Sądu, zeznanie to - podobnie jak zeznania innych świadków -
pozbawione konkretnych informacji, nie może być uznane za dowód wykonania
spornych usług przez D. i D. sp.j. Wbrew twierdzeniom Skarżącego
świadek ten nie potwierdził, że na budowach przebywali robotnicy "przysłani" przez
G.K. i że to oni wykonali prace opisane w zakwestionowanych
fakturach. Sama obecność G.K. na budowach nie dowodzi
wykonywania na tych budowach przez D. i D. sp.j. usług o zakresie
wynikającym z zakwestionowanych faktur.
Świadek M.M. (podwykonawca F.), 22 listopada 2011 r. zeznał, że nie
zna G.K.. Wiedział, że to brat Skarżącego. Nie kojarzył firm D. i D. sp.j. Słyszał (wiedział), że na budowach pracują "ludzie Pana
G. K.". Świadek ten nie wskazał jednak żadnej konkretnej
budowy.
M.R. (brygadzista w F.), 22 kwietnia 2011 r. zeznał, że nie wie, czy
robotnicy pracujący na budowie byli zatrudnieniu przez D. lub D. sp.j.
O wykonaniu spornych usług przez D. i D. sp. j. nie mogły
przesądzić również zeznania G.K. złożone 28 kwietnia 2011 r. Nie
wskazał on podwykonawców innych niż A., choć twierdził że takich zatrudniał.
Brał ich "z okolicznych budów, z okręgu W.". Nie pamiętał, czy wykonywanie
prac na rzecz F. zlecał A.M., którego przedstawicielem był M.Z..
Oświadczył, że prace w W. wykonywali jego pracownicy. Wyjaśnił też, iż to
on osobiście nadzorował wykonywane prace. Nie wie, czy byli kierownicy budów,
a jeżeli tak, to ich nie pamięta, bo kontaktował się tylko z bratem.
Zasadnie Dyrektor Izby Skarbowej wnioskował, że w świetle zakresu
zafakturowanych usług oraz ich wartości, wyjaśnienia G.K. były
niewiarygodne.
Wyjaśnienia te, tak jak wyjaśnienia pozostałych świadków są ogólnikowe,
a ponadto sprzeczne. Jak już Sąd wskazał, nie sposób przyjąć, że wykonując prace
na różnych budowach G.K. kontaktował się jedynie z bratem i nie zetknął
się z kierownikami budów. G.K. nie podał żadnych danych, nie wskazał
żadnej osoby lub firmy innej niż A., która pracowałaby przy robotach zleconych
przez Skarżącego. Wskazanie faktycznych wykonawców leżało zarówno w interesie
Skarżącego, jak i G.K., ponieważ miało wpływ na rozliczenia
podatkowe każdego z nich.
Zdaniem Sądu, organy podatkowe prawidłowo oceniły zatem, że zeznania
świadków nie dowodziły wykonania spornych usług przez D. i D. sp.j.
Są one ogólnikowe i w znacznej części oparte zostały na informacjach zasłyszanych.
Żaden ze świadków nie wskazał konkretnej pracy wykonanej przez osobę
zatrudnioną (w ten, czy inny sposób) przez którąkolwiek z tych firm.
Skarżący podnosił, że podwykonawcami firm G.K. były firmy
G., Z., R. R., Firma K.,
B..
Firmy te zostały wskazane przez pracowników D. i D. .j., tj.
R.O. i R.C., przesłuchanych 12 maja 2010 r. Określili oni również miejsca,
w jakich wykonywali prace, wśród których nie było żadnych prac na terenie
W. Uprawniony jest więc wniosek, że świadkowie ci wskazali
podwykonawców pracujących na rzecz G.K. poza W..
Zasadnie organy podatkowe odmówiły zatem przeprowadzenia dowodu
z zeznań przedstawicieli tych firm.
W świetle powyższego przesłuchanie M.M. (kierowcy zatrudnionego
w F.) nie było konieczne. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego
istotnie wynikało bowiem, że D. i D. sp.j. nie wykonały prac
opisanych w wystawionych przez nie fakturach.
Zważyć należało, że działania dowodowe organów podatkowych oraz
ustalenia czynione w toku kontroli i postępowania podatkowego z istoty swej dotyczą
zdarzeń zaistniałych w przeszłości, co czasami utrudnia odtworzenie tych zdarzeń.
Rzeczą podatnika, leżącą przy tym w jego własnym interesie, jest więc zachowanie
staranności w dokumentowaniu zdarzeń wpływających na wysokość opodatkowania
wtedy, gdy mają one miejsce. Staranność ta ma znaczenie zwłaszcza w przypadku
kwalifikacji poniesionych przez podatnika wydatków jako kosztów uzyskania
przychodów. Obowiązek wykazania poniesienia określonego wydatku, podobnie jak
jego związku z przychodami, obciąża bowiem podatnika. I chociaż organy podatkowe
nie są zwolnione z obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego w tym
zakresie, weryfikacji twierdzeń podatnika, czy też uzyskania dowodów, których
podatnik nie jest w stanie uzyskać samodzielnie, to jednak może się zdarzyć, że nie
będzie już możliwe, wykazanie niektórych faktów, także korzystnych dla podatnika.
Innymi słowy, jeżeli w toku prowadzonej działalności podatnik nie zadba, aby
już na etapie, kiedy określone zdarzenia mają miejsce, zgromadzić stosowne
dowody, poniesie negatywne skutki niemożności wykazania, że zdarzenia te miały
określony przebieg.
Fakt poniesienia wydatków oraz ich związek z przychodami może być przez
podatnika wykazywany różnymi dowodami. Tym niemniej muszą to być dowody,
które w sposób wiarygodny świadczą o zaistnieniu tych okoliczności.
Skarżący w kosztach uzyskania przychodu uwzględnił konkretne kwoty, jakie
miały być zapłacone za konkretne usługi wykonane przez konkretne firmy.
Rzeczą Skarżącego było wykazanie, że te konkretne usługi zostały
zrealizowane w sposób opisany w fakturach, tj. przez ich wystawców. Skarżący tego
nie uczynił. Jak już Sąd wskazał, nie przedłożył on żadnego dowodu
dokumentującego proces budowlany (np. dziennika budowy, o którym mowa w art.
45 Prawa budowlanego), który dowodziłyby obecności na budowach osób
wykonujących pracę w ramach podwykonawstwa, jakie miały tam realizować D. i D. sp.j. Skarżący w ogóle nie odwołał się do takich dokumentów, choć
jako generalny wykonawca musiał mieć do nich dostęp. Twierdzenia, że istotny był
jedynie fakt wykonania prac w terminie, nie może być uznany za wystarczające
wytłumaczenie w sytuacji, gdy Skarżący profesjonalnie świadczy usługi budowlane
i ostatecznie ponosi odpowiedzialność za ich właściwe wykonanie. Nie jest
wiarygodny brak zainteresowania podwykonawcami i zatrudnianymi przez nich
osobami, przebywającymi na terenie budowy. Nie uzasadnia tego akcentowana
przez Skarżącego okoliczność, że w latach 2005-2008 występował deficyt siły
roboczej w branży budowlanej. Okoliczność ta nie ma nie ma również żadnego
znaczenia z punktu widzenia rozliczeń podatkowych.
Skarżący twierdzi, że wykonując zafakturowane prace firmy zarządzane przez
G.K. posłużyły się podwykonawcami (ekipami, pracownikami), którzy
nie wystawiali dokumentów podatkowych, tzw. podmiotami z "szarej strefy".
Podkreśla również, że w obecnym stanie prawnym - jako usługodawca - nie ma
obowiązku ustalania na etapie wykonywania usług, czy jego bezpośredni kontrahent
przy wykonaniu zlecenia nie posługiwał się podwykonawcami, którzy wystawiali
rachunki i odprowadzali należności podatkowe. Istotnie, obowiązek taki nie istnieje.
Rzecz jednak w tym, że Skarżący nie zadbał o udokumentowanie obecności na
budowach podwykonawców (ekip, pracowników), który wykonywali pracę w imieniu
D. i D. sp.j. Tym samym nie udokumentował realizacji usług przez
firmy, których faktury uwzględnił w rozliczeniach podatkowych. Skarżący nie ma też
obowiązku zawierania pisemnych umów, dokumentowania uzgodnień czynionych
z podwykonawcami, odnotowywania stwierdzonych usterek i wadliwości wykonania
usług oraz ich usunięci, chociażby na wypadek sporu z kontrahentami. Jeżeli jednak
tego nie czyni - nie dokumentuje współpracy z podwykonawcami - ponosi
konsekwencje niemożności wykazania, że określone zdarzenia miały miejsce oraz
jaki był ich faktyczny przebieg. Dokumentowanie wykonywanych prac leżało właśnie
w interesie Skarżącego. Tymczasem jedyne dowody, jakimi dysponuje to zlecenia,
faktury i w niektórych przypadkach protokoły odbioru robót, opatrzone podpisami jego
i G.K.. Nie ma natomiast żadnego dowodu czynienia jakichkolwiek
uzgodnień, konsultacji, zastrzeżeń do wykonanych prac, zmian w zakresie
zamówionych robót, terminów usunięcia usterek itp. Dotyczy to prac o łącznej
wartości netto 2.121.296 zł (brutto 2.427.909 zł).
Skoro jako sposób działania Skarżący przyjął dokonywanie uzgodnień
z podwykonawcami ustnie (telefonicznie) i nie dokumentował wykonywanych prac,
musiał się liczyć z tym, że z uwagi na upływ czasu wykazanie określonego ich
przebiegu będzie utrudnione lub wręcz niemożliwe, a ogólnikowe zeznania świadków
w tym zakresie okażą się niewystarczające. Skarżący odwoływał się do zeznań
świadków właśnie z tego względu, że nie był w stanie wykazać poprzez dowody
pochodzące z okresu wykonania prac, że wykonały je D. i D. sp.j.
Rzeczą Skarżącego, a nie organów podatkowych było udowodnienie, że
poniósł wydatki na rzecz D. i D. sp.j. tytułem prac rzeczywiście
wykonanych przez te firmy. Organy podatkowe prawidłowo przyjęły, opierając się na
zgromadzonym materiale dowodowym, że Skarżący tego nie uczynił. Nie wskazał też
faktycznych wykonawców zakwestionowanych usług.
Skarżący dysponował dowodami księgowymi, tj. poprawnie pod względem
formalnym wystawionymi fakturami VAT. Jednakże faktury te nie odzwierciedlały
rzeczywistych zdarzeń, a zatem nie mogły być dowodami umożliwiającymi zaliczenie
wynikających z nich kwot do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22
ust. 1 u.p.d.o.f.
W wyroku z 17 lipca 2013 r. sygn. akt II FSK 2136/11 (dostępny j.w.) Naczelny
Sąd Administracyjny stwierdził, że do uznania wydatku za koszt uzyskania
przychodów niezbędne jest nie tylko zaistnienie konkretnego zdarzenia
gospodarczego polegającego na zakupie towaru, u konkretnego sprzedawcy, za
konkretną cenę, ale i odpowiednie udokumentowanie tej operacji. Nie wystarczy
wykazanie, że podatnik mógł gdziekolwiek nabyć towar i zużyć go w działalności
gospodarczej, aby wydatek ten móc zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów.
Organ podatkowy nie jest zobowiązany do oszacowania kosztów uzyskania
przychodów w sytuacji, gdy podatnik zaniedbuje swoje obowiązki w zakresie
dokumentowania zdarzeń gospodarczych. To podatnik jest zobowiązany posiadać,
względnie wskazać przekonywujące dowody pozwalające na ustalenia świadczące
o poniesieniu kosztów w celu uzyskania przychodów, a więc również wskazania, na
rzecz jakich podmiotów i w jakiej wysokości ponosił w rzeczywistości określone
wydatki.
Skład orzekający w niniejszej sprawie poglądy te podziela. Są one adekwatne
również do sytuacji, gdy kosztem uzyskania przychodu mają być wydatki poniesione
na zakup usług.
Jak już Sąd wskazał, organy podatkowe w sposób nie budzący wątpliwości
wykazały, że D. i D. sp.j. nie mogły wykonać prac ujętych
w wystawionych przez nie fakturach korzystając z własnych pracowników oraz
podwykonawcy, którego fakturami się posłużyły. Skarżący nie wykazał, że usługi te
zostały przez te firmy zrealizowane w inny sposób, a w rezultacie, że zapłata
dokonana na podstawie zakwestionowanych faktur była zapłatą za usługi faktycznie
świadczone przez ich wystawców. Zeznania świadków wskazują, że G.K.
mógł bywać na niektórych budowach oraz że na niektórych budowach miałyby
pracować przysłane przez niego osoby. Nie są to jednak informacje wystarczające do
uznania, że zarządzane przez niego firmy wykonały usługi opisane szczegółowo
w fakturach. Nie są to informacje dowodzące choćby, że D. i D. sp.j.
wykonały sporne prace posługując się podmiotami z tzw. szarej strefy. Skoro
Skarżący, jako przedsiębiorca, nie interesował się tym, kto wykonuje na jego rzecz
usługi i nie dokumentował wykonywania tych usług przez konkretne podmioty, nie
może oczekiwać, że organy podatkowe odnajdą faktycznych wykonawców usług.
Podatnik obowiązany jest udowodnić, nie zaś jedynie uprawdopodobnić, że faktury
stanowiące podstawę zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania
przychodów odzwierciedlają rzeczywiste transakcje, dokumentujące usługi wykonane
przez wystawcę faktury. Zwyczaje panujące w branży budowlanej nie mogą mieć
żadnego wpływu na rozliczenia podatkowe.
Wnioski organów podatkowych wywiedzione w oparciu o materiał dowodowy
nie przekraczały ram zasady swobodnej oceny dowodów.
W wyroku z 27 września 2012 r. sygn. akt II FSK 178/11 (dostępny j.w.)
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż nie ma znaczenia, czy podatnik w sposób
zawiniony (np. na skutek braku dbałości o własne interesy gospodarcze, bądź
w sposób zamierzony), czy też niezawiniony, dokonywał rozliczenia kosztów
uzyskania przychodów na podstawie tzw. "pustych faktur". Istotny jest jedynie fakt, że
faktury te nie odzwierciedlają faktycznych transakcji (ich wystawca nie był dostawcą
towarów w nich wymienionych). Dla oceny nierzetelności ksiąg podatkowych oraz
wyboru przez organ podatkowy właściwej metody określenia podstawy
opodatkowania nieważne są przyczyny tego stanu rzeczy.
Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela także powyższe poglądy, które
przedstawił również Dyrektor Izby Skarbowej w zaskarżonej decyzji.
III. Jako prawidłowe Sąd ocenił również stanowisko organów podatkowych
w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków poniesionych
przez Skarżącego tytułem polis ubezpieczeniowych zawartych na okresy dłuższe niż
rok podatkowy (polisa nr [...] z 11.10.2007 r. której przedmiotem była
gwarancja ubezpieczeniowa należytego wykonania umowy oraz polisa nr [...] z 12.12.2007 r. wystawiona tytułem ubezpieczenia w zakresie "zamówień
publicznych - usunięcie wad i usterek").
Wskazany przez organy podatkowe art. 22 ust. 5c u.p.d.o.f. stanowi bowiem,
że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane
z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą
okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich
część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty
uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Prawidłowo organy podatkowe przyjęły, że wydatki poniesione przez
Skarżącego tytułem powyższych polis miały charakter tzw. kosztów pośrednich,
a zatem wydatków, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych
przychodach, chociaż ich ponoszenie warunkuje uzyskanie przychodów.
Rację ma Dyrektor Izby Skarbowej twierdząc, iż przepisy ustawy
o rachunkowości nie stwarzają podstaw do czynienia odstępstwa od zasady
określonej w art. 22 ust. 5c u.p.d.o.f. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od
osób fizycznych nie precyzują zasad prowadzenia ewidencji rachunkowej przez
podatników tego podatku, odsyłając w tym zakresie do unormowań prawa
bilansowego. Nie oznacza to jednak, że przepisy dotyczące zasad rachunkowości
mają charakter podatkowotwórczy i mogą uprawniać do innego niż wskazany
w ustawie podatkowej sposobu rozliczania kosztów uzyskania przychodów.
Skarżący może stosować uproszenia, o jakich mowa w art. 4 ust. 4 ustawy
o rachunkowości, ale nie na potrzeby rozliczeń podatkowych. Wskazany wyżej
art. 22 ust. 5c u.p.d.o.f. określa jednoznaczne zasady rozpoznawania kosztów
uzyskania przychodów, które dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy.
Zasady te zostały przez organy podatkowe zastosowane prawidłowo.
IV. Zasadne było także wyłączenie z kosztów uzyskania przychodu wyliczonej
proporcjonalnie części wydatku (644,75 zł) poniesionego na zakup polisy
ubezpieczeniowej dotyczącej samochodu Toyota Yaris, który w trakcie 2007 r. został
przez Skarżącego wniesiony aportem do spółki kapitałowej.
Samochód ten przestał być środkiem trwałym w działalności Skarżącego
i przestał generować jego przychody z działalności gospodarczej, jako że przestał
być w jej ramach wykorzystywany. Wydatek dotyczący okresu obowiązywania polisy
przypadającego po dacie wniesienia samochodu jako aportu, nie miał zatem związku
z przychodami Skarżącego. Okoliczność, że wykupując polisę Skarżący zwiększył
wartość samochodu nie ma żadnego znaczenia, podobnie jak podnoszony
w powiązaniu z ta okolicznością brak uszczuplenia po stronie Skarbu Państwa. Nie
są to bowiem przesłanki warunkujące uznanie danego kosztu za koszt podatkowy.
Sąd akceptuje wyjaśnienie Dyrektora Izby Skarbowej, zgodnie z którym
wskazanie na stronie 2 zaskarżonej decyzji kwoty 664,75 zł (zamiast 644,75 zł), jako
wyłączonej z kosztów uzyskania przychodu, było oczywistą pomyłką, która nie ma
znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia. Pomyłka popełniona została
w uzasadnieniu decyzji przy relacjonowaniu przez organ odwoławczy ustaleń
dokonanych przez organ pierwszej instancji.
V. Sąd nie stwierdził, aby w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia prawa,
które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.
z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI