III SA/Wa 815/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem sprawy była skarga P. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W., która uchyliła w całości decyzję Prezydenta W. ustalającą opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości spółki i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Spółka zarzucała organom naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, kwestionując m.in. kwalifikację odpadów powstających w związku z działalnością gospodarczą jako odpadów komunalnych oraz sposób ustalenia opłaty. Po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) oddalającym skargę, spółka wniosła skargę kasacyjną, którą Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) uwzględnił, uchylając wyrok WSA i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania WSA. NSA wskazał na naruszenie przez WSA przepisów postępowania, w tym art. 141 § 4 p.p.s.a., z powodu braku należytej kontroli decyzji kasacyjnej SKO i nieustosunkowania się do zarzutów skargi kasacyjnej. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, WSA, związany wykładnią NSA, uznał, że SKO prawidłowo zastosowało art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej. Sąd stwierdził, że organ odwoławczy zasadnie uchylił decyzję organu pierwszej instancji z powodu braków w materiale dowodowym, których uzupełnienie przez SKO naruszyłoby zasadę dwuinstancyjności. WSA oddalił skargę spółki.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja stosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organ odwoławczy, zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego, zakres kontroli sądowej decyzji kasacyjnych.
Dotyczy specyfiki postępowania odwoławczego w sprawach podatkowych i administracyjnych, w szczególności stosowania decyzji kasacyjnych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy odpady powstające w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na nieruchomości niezamieszkałej, odbierane przez wyspecjalizowane podmioty, mogą być kwalifikowane jako odpady komunalne?
Odpowiedź sądu
Sąd nie rozstrzygnął tej kwestii merytorycznie, skupiając się na prawidłowości zastosowania przez organ odwoławczy art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 O.p. z powodu braków w materiale dowodowym organu pierwszej instancji, co uniemożliwiło merytoryczne rozstrzygnięcie kwestii kwalifikacji odpadów i ustalenia opłaty.
Czy organ odwoławczy, uchylając decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, może jednocześnie dokonywać merytorycznej oceny kwestii będących przedmiotem odwołania i formułować wiążące wskazówki co do meritum?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może dokonywać wiążącej merytorycznej oceny ani przesądzać o rozstrzygnięciu w określonym zakresie w decyzji kasacyjnej. Może jedynie wskazać okoliczności faktyczne do zbadania.
Uzasadnienie
NSA wskazał, że WSA nieprawidłowo ocenił decyzję kasacyjną SKO, która zawierała merytoryczne wskazówki. WSA, rozpoznając sprawę ponownie, potwierdził, że decyzja kasacyjna SKO nie była wiążąca co do meritum i nie naruszyła zasady dwuinstancyjności.
Czy organ odwoławczy, uchylając decyzję organu pierwszej instancji na podstawie art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, prawidłowo ocenił wystąpienie przesłanek do zastosowania tego przepisu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 O.p., ponieważ organ pierwszej instancji nie zebrał wystarczającego materiału dowodowego, a uzupełnienie go przez SKO naruszyłoby zasadę dwuinstancyjności.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że braki w materiale dowodowym organu pierwszej instancji dotyczące m.in. najemcy lokalu i deklaracji opłat były na tyle istotne, że wymagały przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części, co uzasadniało zastosowanie art. 233 § 2 O.p.
Przepisy (29)
Główne
O.p. art. 233 § § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
u.c.p.g. art. 6o § ust. 1
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.c.p.g. art. 6h
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.o. art. 3 § ust. 1 pkt 7
Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach
O.p. art. 122
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 187 § § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 180
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
u.c.p.g. art. 6o § ust. 1
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
Uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy nr XIV/292/2015 art. 15 § ust. 1
u.c.p.g. art. 6o
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.c.p.g. art. 2 § ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.c.p.g. art. 2 § ust. 2a
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
O.p. art. 2a
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 233 § § 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 210 § § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 210 § § 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 235
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
O.p. art. 127
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
p.p.s.a. art. 141 § § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 19
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
Konstytucja RP art. 184
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a, b i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 190
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
O.p. art. 229
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 233 § 2 O.p. z powodu istotnych braków w materiale dowodowym organu pierwszej instancji, których uzupełnienie przez organ odwoławczy naruszyłoby zasadę dwuinstancyjności.
Odrzucone argumenty
Zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez SKO art. 233 § 2 O.p. i art. 141 § 4 p.p.s.a. okazały się niezasadne w świetle ponownego rozpoznania sprawy przez WSA. • Zarzuty dotyczące merytorycznej oceny kwestii odpadów komunalnych i sposobu ustalenia opłaty nie zostały rozstrzygnięte przez WSA, gdyż skupił się on na ocenie legalności decyzji kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości lub w znacznej części • brak jest podstaw do doliczania do określonej przez organ opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi [...] kwoty opłaty uiszczanej dotychczas jednocześnie przez najemcę • organ I instancji dokonał niejako doliczenia do już ustalonej opłaty [...] dodatkowo opłaty [...] dla części nieruchomości wynajmowanej • takie rozwiązanie jest nieuzasadnione i nie znajduje podstaw w obowiązujących przepisach prawa • obowiązkiem sądu pierwszej instancji [...] jest poddanie jej kontroli pod kątem wystąpienia przesłanek uprawniających organ odwoławczy do wydania decyzji kasacyjnej • w zaskarżonej decyzji SKO przesądziło merytorycznie kluczowe dla wyniku sprawy kwestie • stanowisko organu odwoławczego, poza wskazaniami dotyczącymi konieczności przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, nie ma prawnie wiążącego charakteru z uwagi na brak w przepisach o.p. zapisu analogicznego do art. 153 ppsa
Skład orzekający
Ewa Izabela Fiedorowicz
przewodniczący
Matylda Arnold-Rogiewicz
członek
Adrianna Elżbieta Grzymska-Truksa
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja stosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej przez organ odwoławczy, zasada dwuinstancyjności postępowania podatkowego, zakres kontroli sądowej decyzji kasacyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania odwoławczego w sprawach podatkowych i administracyjnych, w szczególności stosowania decyzji kasacyjnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie administracyjnym i podatkowym – kiedy organ odwoławczy może uchylić decyzję pierwszej instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, a kiedy powinien rozpoznać ją merytorycznie. Wyrok NSA wyjaśnia granice stosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej i rolę sądu w kontroli decyzji kasacyjnych.
“Kiedy organ odwoławczy może uchylić decyzję pierwszej instancji? Kluczowe zasady stosowania art. 233 Ordynacji podatkowej.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.