III SA/Wa 726/25

III SA/Wa 726/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-06-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Baran /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2805
art. 18ee ust. 1 pkt 1, art. 18ee ust. 2 pkt 1 i 3, art. 19ee ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Dz.U. 2022 poz 1599
art. 24, art. 26, art. 27 ust. 2, art. 28 ust. 1 i 2
Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t. j.)
Dz.U. 2009 nr 62 poz 504
art. 3 pkt 3
Ustawa z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Baran (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, asesor WSA Agnieszka Sułkowska, Protokolant referent Klaudia Staręga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi O. S.A. z siedzibą w P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 stycznia 2025 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.568.2024.4.PP w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz O. S.A. z siedzibą w P. kwotę 217 zł (słownie: dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
O. S.A. z siedzibą w P. (dalej jako: "Spółka" lub "Skarżąca") złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych.
Opisując stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe Skarżąca wskazała, że jest spółką dominującą Grupy Kapitałowej O. (dalej: "Grupa O."). Spółka przedstawiła we wniosku główne obszary działalności własnej, jaki działalności Grupy O..
We wniosku wyjaśniono, że Spółka kieruje się zasadą odpowiedzialności społecznej biznesu, troszcząc się o środowisko poprzez zwiększenie nakładów na innowacje i zielone technologie, które mają minimalny wpływ na otoczenie. Spółka korzysta z zasobów naturalnych kraju w sposób zrównoważony, dzieli się wypracowanym dochodem i wspiera istotne inicjatywy społeczne oraz prowadzi odpowiedzialną politykę finansową. W ramach odpowiedzialności społecznej biznesu, Spółka stosuje Strategię Zrównoważonego Rozwoju, która skupia się wokół obszarów zarządzania ESG (ang. Environmental, Social and Governance). Spółka szczególny nacisk kładzie na społeczności lokalne, które są punktem odniesienia dla dalszych działań odpowiedzialności społecznej biznesu.
W związku ze swoim zaangażowaniem polegającym na wspieraniu działalności społecznie użytecznej Spółka została nagrodzona w kategorii [...], tym samym potwierdzając swój wkład w rozwój działalności sportowej, kulturalnej oraz naukowej na terenie całego kraju.
Spółka, by promować odpowiednie wartości prowadzi działalność marketingową i wspierającą organizacje działające w duchu CSR polegającą na udzielaniu, w oparciu o zawarte umowy, wsparcia finansowego, w zamian za czynności reklamowe (dalej: "Umowy").
Spółka w ramach prowadzenia działalności marketingowej zawiera Umowy:
1) ze stowarzyszeniami będącymi klubami sportowymi (dalej: "Klub") w rozumieniu ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2048) (dalej: "ustawa o sporcie") i działającymi na podstawie tej ustawy;
1) z innymi podmiotami uregulowanymi w ustawie o sporcie:
a) podmiotami będącymi polskimi związkami sportowymi (dalej: "PZS") w rozumieniu ustawy o sporcie i działającymi na podstawie tej ustawy;
a) Polskim Komitetem Olimpijskim (dalej: "PKOL");
b) Polskim Komitetem Paralimpijskim (dalej: "PKPar"),
(dalej łącznie: "Podmioty Sponsorowane")
Zapłata za nabywane przez Spółkę świadczenia następuje na warunkach określonych w Umowie zawartej z Podmiotem Sponsorowanym. W zamian za otrzymane przez Klub albo Podmiot Sponsorowany środki pieniężne, Spółka otrzymuje ekwiwalentne świadczenie wzajemne (określone szczegółowo w Umowie).
W związku z powyższym, przedmiotem niniejszego wniosku są Umowy zawierane z następującymi podmiotami:
a) kluby sportowe w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie,
a) polskie związki sportowe w rozumieniu art. 7 ustawy o sporcie,
b) Polski Komitet Olimpijski w rozumieniu art. 24 ustawy o sporcie,
c) Polski Komitet Paralimpijski w rozumieniu art. 26 ustawy o sporcie.
Należy wskazać, iż Kluby oraz Podmioty Sponsorowane, z którymi zawierane są Umowy, prowadzą działalność sportową, a część z nich prowadzi również działalność gospodarczą. Kluby oraz Podmioty Sponsorowane, z którymi Spółka zawiera Umowy, działają jako stowarzyszenia lub w innych formach prawnych przewidzianych przez ustawę o sporcie.
Spółka wyjaśniła, że zawiera z Klubami oraz Podmiotami Sponsorowanymi Umowy na czas określony, w zakresie sponsorowania w związku z działalnością sportową, funkcjonowaniem drużyn i sekcji sportowych, realizacji programów szkolenia sportowego, pokrycia kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycia kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowania stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.
W zamian za to, Kluby oraz Podmioty Sponsorowane prowadzą działania promocyjne na rzecz Spółki, która występuje w roli sponsora. Jak wskazano powyżej, świadczenia te są wobec siebie ekwiwalentne.
Spółka, w ramach wynagrodzenia przewidzianego w Umowie (dalej: "Wynagrodzenie Sponsorskie"), uzyskuje prawo do wykorzystania wizerunku Klubów oraz Podmiotów Sponsorowanych w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, w szczególności w zakresie promocji i reklamy, w zestawieniu ze znakami towarowymi Spółki, tj. logo i logotyp Wnioskodawcy. Wizerunek Klubów oraz Podmiotów Sponsorowanych wykorzystywany może być w związku z promocją i reklamą Spółki i oferowanych przez niego produktów oraz usług w okresie obowiązywania Umowy, a także po jej wygaśnięciu. Kluby oraz Podmioty Sponsorowane, w zamian za Wynagrodzenie Sponsorskie zobowiązane są do wykonania na rzecz Spółki, na warunkach określonych Umową świadczeń z zakresu promocji Spółki.
Wnioskodawca wskazuje, iż Kluby oraz Podmioty Sponsorowane mają obowiązek udzielenia Spółce wszelkich informacji, co do przebiegu organizacji projektu i realizacji świadczeń na rzecz Spółki wynikających z Umowy oraz umożliwić Spółce sprawowanie nadzoru nad przebiegiem wykonywania, przez Kluby oraz Podmioty Sponsorowane, świadczeń określonych w Umowie, w każdym czasie, jak również prawo do udzielania rekomendacji co do sposobu wykonywania tych świadczeń. Ponadto Kluby oraz Podmioty Sponsorowane są zobowiązane do utworzenia oraz przedstawienia dokumentacji dotyczącej realizacji Umowy (dalej: "Raport"). Dalej Skarżąca przedstawiła wymogi formalne jakim powinny odpowiadać Raporty, a także informacje, jaki powinny one zawierać.
Skarżąca wyjaśniła również, że weryfikacja prowadzenia działalności, której celem nie jest osiągnięcie zysku, następuje na podstawie złożonych oświadczeń o statusie klubu sportowego w rozumieniu ustawy o sporcie przez osoby uprawnione do reprezentacji poszczególnych Klubów (dalej: "Oświadczenia"), w którym kontrahenci Wnioskodawcy wskazują, że:
"Klub oświadcza, że jest klubem sportowym, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz.U. z 2022 r. poz. 1599) [dalej: Ustawa], a świadczenia finansowe otrzymane od Sponsora w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 202[.]r. przeznaczane były w całości/w części (tj. w kwocie [.] zł netto) na realizację zadań ściśle powiązanych z celami publicznymi z zakresu sportu, w szczególności na realizację programów szkolenia sportowego, zakupu sprzętu sportowego, pokrycia kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycia kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowania wynagrodzenia kadry szkoleniowej, a także wynagrodzenia zawodników Klubu, które to wynagrodzenie jest wypłacane zawodnikom w ramach kontraktów o profesjonalne uprawianie sportu przez nich z Klubem. Tym samym środki finansowe uzyskane w wyniku realizacji umowy pomiędzy Klubem, a Sponsorem mają na celu poprawić warunki uprawiania sportu przez członków Klubu oraz zwiększyć dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez Klub."
Natomiast w przypadku Podmiotów Sponsorowanych, weryfikacja prowadzenia działalności, której celem nie jest osiągnięcie zysku, następuje na podstawie analizy statutów poszczególnych Podmiotów Sponsorowanych.
Ponadto Skarżąca wskazała na przykładowe zapisy statutowe w brzmieniu aktualnym na dzień złożenia niniejszego Wniosku oraz inne wiążące postanowienia, dotyczące celów Klubów oraz Podmiotów Sponsorowanych wspieranych przez Wnioskodawcę w ramach zawieranych Umów.
W odniesieniu do Klubów we wniosku została przedstawiona charakterystyka Stowarzyszenia Sportowego F. oraz [...] Towarzystwa Wioślarskiego.
We wniosku została przedstawiona również charakterystyka Podmiotów sponsorowanych, których finansowania również dotyczy złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. We wniosku przedstawiono charakterystykę następujących podmiotów: Polski Związek Piłki Nożnej (dalej: "PZPN"), Polski Związek Piłki Siatkowej (dalej: "PZPS"), Polski Związek Lekkiej Atletyki (dalej: "PZLA"), Polski Komitet Olimpijski (PKOL), Polski Komitet Paraolimpijski (PKPar).
Spółka wskazała ponadto, że koszty, o których mowa w niniejszym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczące rozliczenia wydatków, o których mowa w art. 18ee ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm.; dalej: "ustawa o CIT"), stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ustawy o CIT.
Skarżąca zaznaczyła, że koszty wskazane przez nią w niniejszym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały odliczone. Wskazała też, że koszty wskazane w niniejszym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej zostaną odliczone w roku podatkowym, który u Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym, ponadto kwota odliczenia nie przekroczy kwoty dochodu uzyskanego z zysków innych niż kapitałowe.
W dalszej kolejności Skarżąca Spółka uzupełniła opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
Wyjaśniła m.in., że otrzymała od F. oświadczenie, w którym zostało wskazane, że środki finansowe przekazane przez Wnioskodawcę zostaną przekazane na cele, o których mowa w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.
Skarżąca wskazała też, że umowa sponsoringu zawarta z F. nie zawiera konkretnych postanowień odnośnie przeznaczenia wypłacanych środków. Jednakże, według najlepszej wiedzy środki, które zostały przekazane F. w ramach umowy sponsoringu zostały przeznaczone na działalność statutową, tj. działalność sportową. Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, że nie ma prawnego obowiązku oraz możliwości weryfikacji jak wydatkowane są środki, które przekazywane są w ramach umowy Sponsoringu.
F. zgodnie ze statutem działa na podstawie przepisów Prawa o stowarzyszeniach. W myśl art. 2 ust. 1 Prawa o stowarzyszeniach, stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych. W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, że F. nie jest uprawniony do przeznaczania zysku stowarzyszenia na dywidendę lub inną formę dystrybucji zysku na rzecz członków/założycieli lub innych podmiotów.
Wnioskodawca wskazuje, że w złożonym wniosku o wydanie interpretacji wskazane było [...] Towarzystwo Wioślarskie (dalej: "[...]TW") zgodnie z brzmieniem umowy sponsoringu, przekazane środki finansowe powinny zostać przekazane wyłącznie na pokrycie kosztów i wydatków związanych bezpośrednio z realizacją świadczeń wynikających z umowy, przy czym umowa nie zakazuje przeznaczania otrzymanych środków na działalność sportową prowadzoną przez [...]TW w oparciu o zapisy statutu. Tym samym otrzymane środki faktycznie przyczyniają się do poprawy warunków uprawiania sportu przez członków [...]TW.
Wnioskodawca wskazuje, iż w celu dołożenia należytej staranności, Wnioskodawca otrzymał od [...]TW oświadczenie, w którym zostało wskazane, że środki finansowe przekazane przez Wnioskodawcę zostały i zostaną przekazane na cele, o których mowa w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie.
W ramach uzupełnienia wniosku Skarżąca spółka przedstawiła postanowienia statutów Podmiotów sponsowrowanych oraz postanowienia umów z nimi zawartych w zakresie sposobu wykorzystania przez te podmioty środków przekazanych przez Skarżącą
Wnioskodawca wskazuje, że koszty, o których mowa we wniosku nie zostały oraz nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania. Skarżąca wyjaśniła również, że koszty, o których mowa we wniosku zostaną odliczone w zeznaniu za rok podatkowy, w którym zostały lub zostaną poniesione.
Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że związki oraz stowarzyszenia będące przedmiotem wniosku są przykładami podmiotów, z którymi Spółka zawarła lub zawrze umowy sponsoringu. Spółka planuje zawieranie dalszych umów sponsoringowych analogicznych do opisanych w stanie faktycznym.
Na tle tak przedstawionego opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Skarżąca Spółką postawiła następujące pytania:
1) Czy prawidłowe jest jej stanowisko, zgodnie z którym będzie uprawniona do skorzystania z ulgi dla wspierających sport, o której mowa w przepisie art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. czy jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową w przypadku sponsorowania Klubów, w zakresie poniesionych wydatków na Wynagrodzenie Sponsorskie, przeznaczone na cele związane z funkcjonowaniem Klubów?
1) Czy prawidłowe jest jej stanowisko, zgodnie z którym będzie uprawniona do skorzystania z ulgi dla wspierających sport, o której mowa w przepisie art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, tj. czy jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową w przypadku sponsorowania Podmiotów Sponsorowanych, w zakresie poniesionych wydatków na Wynagrodzenie Sponsorskie, przeznaczone na cele związane z funkcjonowaniem Podmiotów Sponsorowanych?
Przedstawiając własne stanowisko co do pierwszego pytania postawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Skarżąca stwierdziła, że będzie uprawniona do skorzystania z ulgi dla wspierających sport o której mowa w przepisie art. 18ee ust. 1 pkt 1 CIT., tj. jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową w przypadku sponsorowania Klubów w zakresie poniesionych wydatków na Wynagrodzenie Sponsorskie, przeznaczone na cele związane z funkcjonowaniem Klubów.
Zdaniem Spółki ustawodawca powołując się w ramach art. 18ee ustawy o CIT na przepisy zawarte w Ustawie o sporcie, uzależnił możliwość skorzystania z Ulgi sponsoringowej od niedziałania w celu osiągnięcia zysku, a także od przeznaczenia środków pieniężnych w szczególności na realizację programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.
W jej ocenie Kluby wskazane w stanie faktycznym, nie działają w celu osiągnięcia zysku, gdyż forma prawna w ramach której prowadzony jest klub sportowy uniemożliwia działanie w celach zarobkowych, ponieważ zgodnie z art. 2 Prawa o stowarzyszeniach, "stowarzyszenia" to dobrowolne, samorządne, trwałe zrzeszenia o celach niezarobkowych.
Spółka zwróciła uwagę, że wskazane w stanie faktycznym cele statutowe Klubów stanowią w jej ocenie działalność sportową w myśl art. 18ee ustawy o CIT, a w szczególności stanowią element katalogu otwartego określonego w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, w szczególności na realizację programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej. Głównym celem powyższej działalności sportowej jest zwiększenie dostępności i poprawa warunków uprawiania sportu.
Według Spółki pozyskanie Oświadczeń od Klubów, z którymi zawierane są Umowy, potwierdza, iż została zachowana należyta staranność w zakresie weryfikacji statusu kontrahenta oraz spełnienia przez niego warunków wskazanych w art. 18ee ustawy o CIT, umożliwiające tym samym prawidłowe rozliczenie kosztów w ramach Ulgi sponsoringowej. Przy ustalaniu wartości kosztów poniesionych na wsparcie Klubów bierze pod uwagę tylko te Umowy zawarte z Klubami, co do których posiada informacje, że nie działają w celu osiągnięcia zysku, przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich członków, udziałowców, akcjonariuszy i pracowników.
Przedstawiając własne stanowisko w odniesieniu do drugiego pytania postawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Skarżąca Spółka stwierdziła, że będzie uprawniona do skorzystania z ulgi dla wspierających sport, o której mowa w przepisie art. 18ee ust. 1 pkt 1 CIT., tj. jest uprawniona do odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową w przypadku sponsorowania Podmiotów Sponsorowanych w zakresie poniesionych wydatków na Wynagrodzenie Sponsorskie, przeznaczone na cele związane z funkcjonowaniem Podmiotów Sponsorowanych.
W jej ocenie finansowanie wskazanych elementów działalności sportowej nie musi być bezpośrednie. Zarówno w przepisach ustawy o CIT, jak i w przepisach ustawy o sporcie brak jest postanowień, z których wynikałoby, że aby skorzystać z Ulgi sponsoringowej, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową poniesione na finansowanie klubu sportowego, powinny być finansowaniem bezpośrednim.
Według Wnioskodawcy celem skorzystania z Ulgi sponsoringowej w odniesieniu do wydatków poniesionych na finansowanie działalności sportowej w Podmiotach sponsorowanych, należy wskazać, iż Podmioty sponsorowane: 1) wpisują się w przytoczoną wyżej definicję klubu sportowego - tym samym, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, prowadzą głównie działalność sportową oraz posiadają osobowość prawną; 2) prowadzą działalność w celach niezarobkowych, co bezpośrednio wynika z ustawy Prawo o stowarzyszeniach, w ramach której to stowarzyszenie jest dobrowolnym, samorządnym, trwałym zrzeszeniem o celach niezarobkowych, które samodzielnie określa swoje cele, programy działania i struktury organizacyjne oraz uchwala akty wewnętrzne dotyczące jego działalności; 3) realizują cele wskazane w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, poprawiając przy tym warunki uprawiania sportu przez sportowców zrzeszonych w ramach Podmiotów sponsorowanych, umożliwiając im jednocześnie występy na arenie międzynarodowej w ramach reprezentacji krajowej. Ponadto w ocenie Skarżącej, analiza brzmienia statutów Podmiotów sponsorowanych ma zapewnić Wnioskodawcę, iż zostały dochowane przesłanki należytej staranności dotyczące weryfikacji statusu kontrahenta, umożliwiające tym samym prawidłowe rozliczenie kosztów w ramach Ulgi sponsoringowej.
Spółka zaznaczyła, że przy ustalaniu wartości kosztów poniesionych na wsparcie Podmiotów Sponsorowanych bierze pod uwagę tylko te Umowy zawarte z Podmiotami Sponsorowanymi, co do których posiada informacje, że nie działają w celu osiągnięcia zysku, przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich członków, udziałowców, akcjonariuszy i pracowników. Ponadto podniosła, że ponoszone tytułem Umów wydatki stanowią zapłatę za ekwiwalentne świadczenia Podmiotów Sponsorowanych, a więc nie stanowią darowizny w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 z późn. zm.). W związku z powyższym, w jej przekonaniu wydatki ponoszone z tytułu Umów zawieranych z Podmiotami Sponsorowanymi stanowią koszty, o których mowa w niniejszym wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczące rozliczenia wydatków, o których mowa w art. 18ee ustawy o CIT, stanowią koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ustawy o CIT.
Końcowo zwróciła uwagę, że stan faktyczny i pytanie nie dotyczą kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową w przypadku sponsorowania Klubu lub Podmiotów Sponsorowanych w roku 2023, jako że w Spółce trwa kontrola podatkowa rozliczeń w podatku dochodowym od osób prawnych za ten okres, a więc wniosek o interpretację nie może go dotyczyć.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor KIS", "organ interpretacyjny") w interpretacji indywidualnej z 14 stycznia 2025 r. uznał za nieprawidłowe stanowisko Wnioskodawcy.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia (odnosząc się do umowy sponsoringowej zawartej przez Spółkę ze Stowarzyszeniem Sportowym "F.") wskazał, że samo przekazanie środków na rzecz klubu sportowego nie wypełnia przesłanek do skorzystania z ulgi sponsoringowej. Przepis art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, wyraźnie wskazuje, że do ulgi kwalifikują się koszty na finansowanie klubu sportowego na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. Zatem ulgą nie jest objęte jakiekolwiek przekazanie środków klubowi sportowemu, tylko takie, które zostanie przeznaczone na realizację odpowiednich celów. Natomiast jak wynika z opisu sprawy w umowie sponsoringu ze Stowarzyszeniem Sportowym "F." nie ma postanowień odnośnie przeznaczania środków wypłacanych temu klubowi, a także Spółka nie ma pewności na co zostaną przeznaczone przekazane przez Spółkę środki – stwierdził organ interpretacyjny.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, stwierdził, że w przedstawionych okolicznościach sprawy Spółka nie jest uprawniona do zastosowania ulgi, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT w stosunku do środków pieniężnych przekazywanych Stowarzyszeniu Sportowemu "F.".
Odnosząc się natomiast do umowy sponsoringowej zawartej z [...] Towarzystwem Wioślarskim organ interpretacyjny stanął na stanowisku, że środki pieniężne przekazywane [...] Towarzystwu Wioślarskiemu zostaną przekazane wyłącznie na pokrycie kosztów i wydatków związanych bezpośrednio z realizacją świadczeń wynikających z umowy, a więc działalność marketingową/reklamową na rzecz Spółki. Brak zawarcia w umowie postanowień dotyczących realizacji celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, Strona podkreśliła stwierdzeniem, iż "umowa nie zakazuje przeznaczania otrzymanych środków na działalność sportową prowadzoną przez [...] Towarzystwo Wioślarskie w oparciu o zapisy statutu".
Według Dyrektora KIS samo przekazanie środków na rzecz klubu sportowego nie wypełnia przesłanek do skorzystania z ulgi sponsoringowej, gdyż jak wynika z zawartej przez Spółkę umowy sponsoringowej główny cel na jaki mają być wydatkowane przekazane przez Skarżącą środki pieniężne to realizacja świadczeń, o których mowa w umowie, a więc działalności marketingowej/reklamowej Spółki, a dopiero w dalszej kolejności wydatkowane na cele, o których mowa w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. Organ zwrócił uwagę przy tym, że art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, wyraźnie wskazuje, że do ulgi kwalifikują się koszty na finansowanie klubu sportowego na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. Ulgą nie jest objęte jakiekolwiek przekazanie środków klubowi sportowemu, tylko takie, które zostanie przeznaczone na realizację odpowiednich celów.
W konsekwencji powyższego Dyrektor KIS stwierdził, że pomimo że w analizowanej sprawie Spółka przekazuje środki Klubom, które są klubami sportowymi, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, nie można stwierdzić, że środki te będą przekazywane tym Klubom na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie. Z tego względu Spółka nie jest uprawniona do skorzystania z ulgi sponsoringowej, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w przypadku sponsorowania Klubów.
Odnosząc się do pytania nr 2 postawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, Dyrektor KIS wskazał, że ustawa o sporcie definiuje jako różne rodzaje podmiotów - klub sportowy, związek sportowy oraz komitet olimpijski i paraolimpijski,. Dlatego – w jego ocenie - nie można wymienionych we wniosku Podmiotów Sponsorowanych, tj. Polskiego Związku Piłki Nożnej, Polskiego Związku Piłki Siatkowej, Polskiego Związku Lekkiej Atletyki i Polskiego Komitetu Olimpijskiego oraz Polskiego Komitetu Paralimpijskiego uznać za kluby sportowe, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Powyższe przesądza o tym, że podmioty których dotyczy pytanie oznaczone we wniosku nr 2 nie są klubami sportowymi, o których mowa w ww. art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie. Tym samym Spółka nie może skorzystać z ulgi na finansowanie działalności sportowej ww. podmiotów na podstawie art. 18ee ust. 1 pkt 1 w związku z art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
Organ interpretacyjny zwrócił uwagę, że przepis ten odnosi się wprost do klubów sportowych, a nie wszelkich podmiotów, które realizują cele takie jak klub sportowy. Gdyby ustawodawca chciał objąć odliczeniem także inne podmioty przepis art. 18ee ustawy o CIT przybrałby inne brzmienie. W jego przekonaniu podnoszona przez Spółkę okoliczność, że podmioty, o których mowa w pytaniu nr 2 realizują cele takie jak poszczególne kluby tylko w większej skali jak również okoliczność, że członkami tych podmiotów mogą być kluby sportowe nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. W celu skorzystania z odliczenia środki powinny być przekazane bezpośrednio klubowi sportowemu, o którym mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT.
Dyrektor KIS stwierdził, że współpraca Spółki ze związkami sportowymi, tj. Polskim Związkiem Piłki Nożnej, Polskim Związkiem Piłki Siatkowej, Polskim Związkiem Lekkiej Atletyki) oraz pozostałymi podmiotami, o których mowa we wniosku (Polskim Komitetem Olimpijskim i Polskim Komitetem Paralimpijskim) nie uprawnia Spółki do skorzystania z ulgi na finansowanie działalności sportowej na podstawie art. 18ee ustawy CIT. Organ zaznaczył przy tym, że ma świadomość, że współpraca Wnioskodawcy z ww. podmiotami, stanowi rodzaj wsparcia działalności sportowej. Nie jest to jednakże rodzaj wsparcia preferowany przez ustawodawcę w przepisie art. 18ee ustawy o CIT.
Powyższą interpretację indywidualną Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W złożonej skardze, wniosła o uchylenie ww. interpretacji, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzuciła:
1) dopuszczenie się błędu wykładni przepisów prawa materialnego zawartych w art. 18ee ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT poprzez uznanie, że warunkiem do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT jest zobowiązanie kontrahenta będącego klubem sportowym w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, do rozporządzenia otrzymanymi środkami finansowymi na cele, o których mowa w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie poprzez klauzule umowne, podczas gdy z treści ww. przepisów obowiązek taki nie wynika (Pytanie nr 1 Interpretacji);
1) dopuszczenie się błędu wykładni przepisu prawa materialnego zawartego w art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT w zw. z art. 18ee ust. 2 pkt 1 ww. ustawy w zw. z art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, poprzez zawężającą interpretację pojęcia klub sportowy i tym samym odmowę Skarżącej skorzystania z odliczenia na podstawie art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej interpretacji i powtórzył przedstawioną w niej argumentację. Zarzuty skargi ocenił jako niezasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 dalej jako: "ppsa":), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa wydawane w indywidualnych sprawach.
Na podstawie art. 146 § 1 ppsa, uwzględniając skargę na akt lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, sąd uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność tej czynności, a art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio. Art. 145 § 1 pkt 1 ppsa stanowi zaś, że sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślenia wymaga, że specyfika postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji polega między innymi na tym, że organ interpretacyjny rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach zagadnienia prawnego zawartego w pytaniu podatnika, stanu faktycznego przedstawionego przez niego oraz wyrażonej przez podatnika oceny prawnej (stanowisko podatnika). Organ nie przeprowadza w tego rodzaju sprawach postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku tylko do tych okoliczności wyraża następnie swoje stanowisko, które winno być ustosunkowaniem się do stanowiska prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę, a w razie negatywnej oceny stanowiska wyrażonego we wniosku - winno wskazywać prawidłowe stanowisko z uzasadnieniem prawnym (art. 14b § 3 i art. 14c § 1 i § 2 ordynacji podatkowej).
Kontrola sądu administracyjnego w swojej istocie polega na ocenie, czy za podstawę udzielonej interpretacji podatkowej posłużył stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione przez podatnika we wniosku o interpretację, jeśli tak, to czy organ prawidłowo zinterpretował przepisy prawa.
Trzeba również wyjaśnić, że zgodnie z art. 57a ppsa skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W doktrynie podkreśla się, że w świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art. 57 (a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer, wyd. elektr.; zob. też S. Babiarz (red.), K. Aromiński, Postępowanie sądowoadministracyjne w praktyce, publ. Lex 2015).
Ocena zaskarżonej interpretacji indywidualnej, w zakreślonych wyżej granicach prowadzi do wniosku, że interpretacja ta narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Zaznaczyć jednak należy, że sąd częściowo zgadza się z argumentacją przedstawioną w zaskarżonej interpretacji.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest możliwość skorzystania przez Skarżącą Spółkę z ulgi dla wspierających sport, o której mowa w art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, w okolicznościach przedstawionych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i w odniesieniu do podmiotów przedstawionych we wniosku – klubów sportowych działających w formie stowarzyszeń oraz Podmiotami Sponsorowanymi (wymienionymi we wniosku polskimi związkami sportowymi, Polskim Komitetem Olimpijskim i Polskim Komitetem Paraolimpijskim).
W ocenie Skarżącej spółki jest ona uprawniona do skorzystania ulgi na sport, bowiem podmioty wskazane we wniosku spełniają kryteria klubu sportowego , a środki przez nią przekazane są przeznaczana na działalność sportową.
Odmiennego zdania jest organ interpretacyjny. W jego ocenie w związku z tym, że umowy z zawarte z Klubami nie zawierają postanowień dotyczących realizacji celów wskazanych w art. 28 ust 2 ustawy o sporcie, Skarżąca nie może skorzystać z ulgi na sport w związku z przekazaniem środków na rzecz wskazanych we wniosku Klubów. W odniesieniu do środków przekazanych na rzecz Podmiotów Sponsorowanych, Dyrektor KIS stwierdził, że podmioty te nie są klubami sportowymi w rozumieniu ustawy o sporcie.
W ocenie sądu, zgodzić się należy ze Skarżącą Spółką, że nie jest prawidłowe stanowisko organu interpretacyjnego w odniesieniu do wskazanych we wniosku klubów sportowych. Natomiast wbrew stanowisko Skarżącej Spółki, stanowisko Dyrektora KIS jest prawidłowe w odniesieniu do wymienionych we wniosku Podmiotów Sponsorowanych.
Zakreślając ramy prawne rozpoznania niniejszej sprawy, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 18ee ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:
1) sportową,
2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,
3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę
- przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
Natomiast w myśl art. 18ee ust. 2 ustawy o CIT, za koszty poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie: klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy (pkt 1), stypendium sportowego (pkt 2) oraz imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 616) (pkt 3).
Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie Klub sportowy, działający na obszarze danej jednostki samorządu terytorialnego, niedziałający w celu osiągnięcia zysku, może otrzymywać dotację celową z budżetu tej jednostki na podstawie uchwały, o której mowa w art. 27 ust. 2, z zastosowaniem przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270, z późn. zm.) w zakresie udzielania dotacji celowych dla podmiotów niezaliczanych do sektora finansów publicznych i niedziałających w celu osiągnięcia zysku.
Natomiast w myśl art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, Dotacja, o której mowa w ust. 1, ma służyć realizacji celu publicznego, o którym mowa w art. 27 ust. 2, i może być przeznaczona w szczególności na:
1) realizację programów szkolenia sportowego,
2) zakup sprzętu sportowego,
3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,
4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,
5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej
- jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.
Powołane wyżej przepisy art. 18ee ust. 1 i 2 weszły w życie z dniem 1 stycznia 2022 roku. Od 1 stycznia 2022 r. wprowadzono ulgę na wspieranie nauki, kultury i sportu. Ulga stwarza zachętę podatkową, mającą na celu wsparcie określonych dziedzin życia społeczno-gospodarczego. Wsparcie stworzone jest z myślą o podmiotach prowadzących działalność sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe. Wymieniony w tym przepisie katalog ulg ma charakter zamknięty i kompletny. Z uzasadnienia do wprowadzanych od 1 stycznia 2022 r. zmian do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika m.in., ulga jest skierowana do podatników PIT osiągających przychody z działalności gospodarczej, z której dochody opodatkowane na ogólnych zasadach według skali podatkowej lub według 19% stawki podatku. Ulga będzie odliczana maksymalnie do wysokości uzyskanych w roku podatkowym dochodów z działalności gospodarczej. Będzie polegała na możliwości odliczenia od podstawy obliczenia podatku 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na określone cele. Oznacza to, że podatnik, oprócz zaliczenia poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne, uzyska prawo do dodatkowej preferencji w podatku dochodowym poprzez odliczenie od podstawy obliczenia podatku połowy poniesionych kosztów. Ulga w podatku dochodowym przyczyni się do tego, że sponsorowanie określonych działalności stanie się bardziej atrakcyjne (przedsiębiorcy będą bardziej zainteresowani np. współpracą z klubami sportowymi czy uczelniami), co pozwoli też pozyskać tym podmiotom (np. klubom sportowym) dodatkowe środki na prowadzoną działalność. Odliczeniu będą podlegały koszty, które nie zostały podatnikowi zwrócone w jakikolwiek sposób lub odliczone od dochodu. Ulga będzie odliczana w zeznaniu rocznym. W przypadku ulgi na działalność sportową odliczeniu będą podlegały koszty poniesione na kluby sportowe, które realizują cele określone w art. 28 ustawy o sporcie, tj. m.in. zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego. Koszty mogą dotyczyć również sfinansowania stypendium sportowego. (...) Analogiczne rozwiązanie przewidziane zostało w przepisach ustawy o CIT (por. Druk sejmowy nr 1532). Ponadto zauważyć należy, że ulga sponsoringowa (CSR: ang. Corporate Social Responsibility, społeczna odpowiedzialność biznesu) ma przynieść korzyść podmiotom działającym w określonym obszarze CSR. Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego. Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego odbioru danego podmiotu w społeczeństwie.
Jak zaznaczono we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, wobec treści powołanych przepisów nie sposób zgodzić się z organem interpretacyjnym, który wiąże prawo do skorzystania z ulgi na sport z istnieniem zapisów w umowie zawartej przez podatnika z klubem sportowym. Co do zasady należy zgodzić się z Dyrektorem KIS, że samo przekazanie środków na rzecz klubu sportowego nie wypełnia przesłanki skorzystania z ulgi sponsoringowej. Chodzi bowiem o takie środki, które zostaną przeznaczone na realizację odpowiednich celów.
W powyższym kontekście należy zauważyć, że Skarżąca Spółka wyjaśniła we wniosku – w odniesieniu do obu przedstawionych w nim klubów - że dysponuje oświadczeniami złożonymi przez te kluby, z których wynika, że środki przekazane przez Skarżącą zostaną przekazane na cele, o których mowa w art. 28 ust. 2 ustawy o CIT.
Zdaniem sądu, dysponowanie przez Skarżącą Spółkę oświadczeniem o treści wskazanej we wniosku jest w pełni wystarczające dla wykazania poniesienia wydatków na działalność sportową. Zauważyć należy, że ani przepisy ustawy o CIT odnoszące się ulgi będącej przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie, ani też przepisy ustawy o sporcie, do których one odsyłają nie stawiają wymogu dysponowania przez podatnika umową z klubem sportowym, zawierającą konkretne postanowienia co do przeznaczenia środków. Trafnie podnosi Skarżąca Spółka, że przepisy ustawy o CIT nie stawiają wymogu zobowiązania kontrahenta w umowie z nim zawartej do konkretnego wydatkowania środków przekazanych przez podatnika. Literalne brzmienie przepisów nie określa sposobu w jaki należy dokonywać weryfikacji przeznaczenia przez kluby sportowe środków otrzymanych od podatnika realizującego działalność CSR – co trafnie podniesiono w uzupełnieniu skargi.
W ocenie sądu, nie sposób również pominąć tego, jakie informacje zawarte są w oświadczeniach składanych przez kluby Skarżącej Spółce. Wynika z nich jaka konkretnie kwota (ze środków przekazanych przez Skarżącą) została wydatkowana przez klub na realizację zadań ściśle powiązanych z celami publicznymi z zakresu sportu.
Nie sposób zatem zgodzić się z Dyrektorem KIS, że Skarżąca "nie ma pewności na co zostaną przeznaczone przekazane przez Spółkę środki".
Raz jeszcze należy wskazać, że w świetle przepisów ustawy o CIT, dysponowanie przez Skarżącą oświadczeniem złożonym przez klub jest wystarczające dla skorzystania z przedmiotowej ulgi na sport. Dlatego bez znaczenia pozostają postanowienia umów sponsorskich zawartych przez skarżącą z klubami.
W uzasadnieniu interpretacji indywidualnej kwestionując prawo do ulgi Skarżącej Spółki w odniesieniu do środków przekazanych na rzecz [...] Towarzystwa Wioślarskiego, Dyrektor KIS stwierdził, że zgodnie z brzmieniem umowy sponsoringu ten klub sportowy jest zobowiązany do wydatkowania przekazanych środków wyłącznie na pokrycie kosztów i wydatków związanych bezpośrednio z realizacją świadczeń wynikających z umowy. Umknęło uwadze organu, że w treści wniosku wskazano też jednoznacznie, że przedmiotowa umowa nie zakazuje przeznaczania otrzymanych środków na działalność sportową prowadzoną przez ww. klub. Taka informacja zawarta we wniosku w połączeniu z treścią oświadczenia [...] Towarzystwa Wioślarskiego, pozwala uznać, wbrew stanowisku organu interpretacyjnego, że Skarżąca jest uprawniona do skorzystania z ulgi na sport w omawianym zakresie.
W związku z powyższym zasadny okazał się pierwszy z postawionych w skardze zarzutów. W sprawie niniejszej organ bez wątpienia dopuścił się błędu wykładni przepisów art. 18ee ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT i niezasadnie uznał stanowisko Skarżącej Spółki za nieprawidłowe w odniesieniu do zagadnienia będącego przedmiotem pierwszego pytania postawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
W ocenie sądu, wbrew zarzutom skargi, stanowisko organu interpretacyjnego w odniesieniu do drugiego z pytań postawionych we wniosku o wydanie interpretacji, nie narusza przepisów ustawy o CIT wskazanych w punkcie 2. petitum skargi.
Zdaniem sądu, Dyrektor KIS zasadnie uznał, że wydatki poniesione przez Skarżącą na wymienione we wniosku Podmioty Sponsorowane nie należą do kategorii, o której mowa w art. 19ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. Przepis ten stanowi bowiem o finansowaniu klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie.
Słusznie zauważa organ interpretacyjny, że w ustawie o sporcie jest mowa również o innych podmiotach prowadzących działalność sportową. W art. 6 ust. 1 tej ustawy jest mowa o związkach sportowych, w art. 7 ust. 1 – polskich związkach sportowych. Ustawa o sporcie zawiera również regulacje dotyczące Polskiego Związku Olimpijskiego (art. 24 ustawy o sporcie) oraz Polskiego Związku Paraolimpijskiego (art. 26 ustawy o sporcie).
Zdaniem sądu, skoro w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, ustawodawca odwołał się do klubów sportowych, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, stanowisko, że pojęcie to obejmuje również inne podmioty wymienione w innych przepisach ustawy sporcie, nie znajduje oparcia w literalnym brzmieniu przepisów regulujących sporna ulgę. Słusznie wskazał organ interpretacyjny, że przepis art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT odnosi się wprost do klubów sportowych, a nie do wszelkich podmiotów, które realizują cele takie jak klub sportowy. Odmienna wola ustawodawcy, zbieżna z poglądem Skarżącej, musiałaby wynikać z innego brzmienia przepisu art. 18ee ustawy o CIT.
Trzeba również pamiętać, że ulga na sport jest swego rodzaju wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania. Również z tego względu nie jest dopuszczalne rozszerzająca interpretacja pojęcia klubu sportowego użytego w art. 18ee ustawy o CIT.
Sąd dostrzega, że organ interpretacyjny nie odniósł wskazanych we wniosku wydatków na rzecz Podmiotów Sponsorowanych do pozostałych przepisów art. 18ee ust. 2 ustawy o CIT. Nie oceniał tych wydatków Skarżącej Spółki pod kątem kosztów poniesionych na finansowanie stypendium sportowego (pkt 2), czy imprezy sportowej, om której mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Zarzucenia tych przepisów ustawy o CIT (tj. art. 18ee ust. 2 pkt 2 i 3) nie zarzucono w skardze.
Wobec powyższego, w części dotyczącej drugiego pytania postawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej, skarga okazała się bezzasadna.
Mając na uwadze wskazane wcześniej naruszenie przepisów prawa materialnego prze organ interpretacyjny, zaskarżona interpretacja indywidualna podlegała uchyleniu. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ interpretacyjny uwzględni ocenę prawą przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu.
W tym stanie rzeczy, sąd orzekł jak w punkcie 1. sentencji wyroku, na podstawie art. 146 § 1 w związku z art.145 § 1 pkt 1 lit. a) ppsa.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono w punkcie 2. sentencji wyroku oparciu o art. 200 w zw. z art. 205 § 1 ppsa. Koszty postępowania w tej sprawie stanowiły: wpis od skargi w wysokości 200 zł i opata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.
Orzeczenia sądów administracyjnych, powołane w niniejszym uzasadnieniu, dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl.