III SA/WA 565/21

Spółka A. sp. z o.o. wniosła o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych, pytając o możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów całości wydatków związanych z najmem samochodów osobowych o wartości przekraczającej 150 000 zł, w sytuacji gdy samochody te są następnie odpłatnie udostępniane innym podmiotom w ramach usług assistance. Spółka uważała, że ograniczenie wynikające z art. 16 ust. 1 pkt 49a updop nie powinno mieć zastosowania, argumentując, że celem przepisu jest ograniczenie kosztów faktycznego używania luksusowych aut, a nie sytuacji, gdy samochody są przedmiotem dalszej działalności gospodarczej. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, wskazując na literalne brzmienie przepisu, które ogranicza koszty opłat z umów najmu samochodów osobowych, jeśli ich wartość przekracza 150 000 zł, niezależnie od dalszego sposobu ich wykorzystania. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając organowi błędną wykładnię prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania. Sąd oddalił skargę, podzielając stanowisko organu. Sąd podkreślił, że wykładnia literalna art. 16 ust. 1 pkt 49a updop jest jednoznaczna i wskazuje na zastosowanie ograniczenia w kosztach uzyskania przychodów, gdy opłaty z umów najmu dotyczą samochodów o wartości przekraczającej 150 000 zł. Sąd uznał, że udostępnianie samochodów klientom w ramach usług assistance stanowi odrębną transakcję, a spółka jest podmiotem ponoszącym opłaty z tytułu najmu, co uzasadnia zastosowanie ograniczenia. Sąd odrzucił argumenty spółki dotyczące wykładni celowościowej i zasady równości wobec prawa, wskazując, że preferencyjne traktowanie spółki tylko ze względu na dalsze udostępnianie samochodów stanowiłoby naruszenie konstytucyjnej zasady równości.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający