III SA/WA 520/04

III SA/Wa 520/04 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-12-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-04-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Kołodziejczak-Osetek
Bożena Dziełak
Krystyna Chustecka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Krystyna Chustecka (spr.), Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek, Protokolant Łukasz Duda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie ulgi z tytułu nauki zawodu w podatku dochodowym od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
III SA/WA 520/04
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w M.M. z dnia [...] września 2003 r. odmawiającą przyznania skarżącemu ulgi z tytułu wyszkolenia uczniów w zawodzie "kelner" oraz przyznającą ulgę w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu wyszkolenia ucznia w zawodzie "kucharz". Odmowę przyznania skarżącemu ulgi z tytułu wyszkolenia w zawodzie "kelner" organ podatkowy I instancji uzasadnił brakiem posiadania przez skarżącego odpowiednich kwalifikacji zawodowych, określonych w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. w sprawie organizowania i finansowania praktycznej nauki zawodu, praw i obowiązków podmiotów organizujących tę naukę oraz uczniów odbywających praktyczną naukę zawodu (Dz.U. Nr 97, poz. 497 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych (Dz.U. Nr 103, poz. 472).
Organ odwoławczy, powołując się na zgromadzony materiał dowodowy, w uzasadnieniu swojej decyzji wskazał, że w rozpatrywanej sprawie nie zaszły przesłanki z art. 27c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) - dalej : u.p.d.o.f., których spełnienie stanowi warunek nabycia prawa do ulgi z tytułu wyszkolenia uczniów w zawodzie "kelner".Uznał,że skarżący nie posiada odpowiednich kwalifikacji zawodowych, o jakich mowa w § 9 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 1992 r. (tj. tytułu mistrza w zawodzie "kelner"). Nie posiada również uprawnień równorzędnych z uprawnieniami mistrza w tym zawodzie, zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991 r., stanowiącym, iż uprawnienia równorzędne z uprawnieniami mistrza posiada osoba, która m.in. legitymuje się dyplomem pedagogicznego studium technicznego albo posiada świadectwo dojrzałości technikum lub szkoły równorzędnej odpowiedniego kierunku (...). Uzyskany przez skarżącego tytuł technika technologa w zakresie specjalności żywienie zbiorowe organy podatkowe uznały za niewystarczający i nieuprawniający do skorzystania z ulgi podatkowej, zaś fakt posiadania przez skarżącego trzyletniego stażu pracy w zawodzie kelnera, w przekonaniu organów podatkowych, nie zastępuje wymaganych przepisami odpowiednich kwalifikacji zawodowych.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. jako niezgodnej z prawem. W uzasadnieniu skargi powołał się na znaną organom podatkowym opinię Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] stycznia 2002r., w której organ ten uznał, że posiadane przez skarżącego wykształcenie jest równoważne z tytułem mistrz w zawodzie kucharz-kelner. W przekonaniu skarżącego opinia wydana przez MENiS powinna być respektowana przez organy podatkowe przy ustalaniu prawa do ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu nauki zawodu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
Przedmiotowa sprawa została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 tej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) lub c) powołanej ustawy).
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 27 c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) podatnicy, uzyskujący przychody wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 3, mogą korzystać z ulgi polegającej na obniżeniu podatku dochodowego z tytułu szkolenia uczniów, zwanej dalej "ulgą uczniowską". Ulga uczniowska przysługuje osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą, w tym również w formie spółki prawa cywilnego, uprawnionym na mocy odrębnych przepisów do szkolenia uczniów i zatrudniającym w ramach prowadzonej działalności pracowników w celu nauki zawodu. Ulga ta przysługuje także w przypadku, gdy uprawnionym do szkolenia uczniów jest przynajmniej jeden ze wspólników lub pracownik osoby (spółki) prowadzącej działalność gospodarczą.
W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe zakwestionowały uprawnienie skarżącego do szkolenia uczniów w zawodzie "kelner", mimo ,że od początku postępowania powoływał się na stanowisko Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu w piśmie z dnia [...].01.2002 r. [...] potwierdzające Jego uprawnienia do szkolenia uczniów w tym zakresie.
W piśmie MENiS ,po dokonaniu analizy obowiązujących w tym zakresie przepisów odrębnych, do których odwołano się w powołanym przepisie ustawy podatkowej, stwierdzono m. in..." Kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela praktycznej nauki zawodu ma również osoba, która posiada świadectwo dojrzałości technikum lub szkoły równorzędnej odpowiedniego kierunku, świadectwo ukończenia kursu pedagogicznego w wymiarze nie mniejszym niż 150 godzin, ukończony kurs zakresu bhp oraz co najmniej dwuletni staż pracy w zawodzie, którego będzie nauczać, lub tytuł robotnika wykwalifikowanego. Ministerstwo wyraża pogląd, że w zawodzie kucharz oraz kelner kwalifikacje osób, które legitymują się świadectwem dojrzałości technikum lub szkoły równorzędnej o kierunku gastronomicznym oraz spełniają pozostałe wymagane warunki określone powyżej do zajmowania stanowiska nauczyciela praktycznej nauki zawodu są porównywalne z kwalifikacjami mistrza w tym zawodzie." oraz .."że po zapoznaniu się z informacjami zawartymi w otrzymanym piśmie oraz kopiami załączonych dokumentów, Ministerstwo nie znajduje przeciwwskazań do pełnienia przez Pana funkcji instruktora praktycznej nauki zawodu w zawodzie kucharz-kelner. "
Według oceny Sądu w opinii tej jednoznacznie potwierdzono fakt posiadania przez skarżącego uprawnień do szkolenia uczniów w zawodzie kucharz i kelner. Natomiast odmienna opinia organów podatkowych ,nieuprawnionych do zajmowania stanowiska w tej kwestii ,nie może stanowić podstawy do odmowy udzielenia ulgi podatkowej.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy w zw z art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.