III SA/Wa 3955/06

III SA/Wa 3955/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2007-03-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-01
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Aneta Trochim-Tuchorska /sprawozdawca/
Dariusz Turek
Jerzy Płusa /przewodniczący/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ
Minister Finansów
Treść wyniku
Uchylono zaskarżone postanowienie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska (sprawozdawca), Asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2007 r. sprawy ze skargi "Z." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2006 r., nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] oddalające skargę Z. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. na czynności egzekucyjne organu rekwizycyjnego Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.
Postanowienie zostało oparte na następująco ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Naczelnik Urzędu Skarbowego P. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec Z. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P. na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w łącznej kwocie należności głównej 747...383,60 zł.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2004 r., nr NE-E/721-1854/04 Naczelnik Urzędu Skarbowego P. zwrócił się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. jako organu rekwizycyjnego o dokonanie czynności egzekucyjnych w stosunku do majątku ruchomego zobowiązanego, tj... formy wtryskowej do obudów odbiorników o nr fabrycznym [...] oraz [...]. Pismo to wraz z odpisami tytułów wykonawczych zostało przekazane do właściwego w sprawie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. w dniu 7 września 2004 r.
W toku postępowania egzekucyjnego dnia 7 października 2004 r. poborca skarbowy dokonał zajęcia przedmiotowych ruchomości będących własnością zobowiązanej Spółki, znajdujących się na terenie firmy "H." sp. z o.o. z siedzibą w B. przy ul. [...]. Zajęcia dokonano w obecności pracownika wyżej wymienionej firmy "H.", pod dozorem którego pozostawiono przedmiotowe ruchomości i który wraz z poborcą skarbowym podpisał protokół zajęcia.
W dniu 7 grudnia 2004 r. doręczono Likwidatorowi Spółki za zwrotnym potwierdzeniem odbioru zawiadomienie o wycenie powyższych ruchomości. Następnie w dniu 10 lutego 2005 r. doręczono mu obwieszczenie o pierwszej licytacji ruchomości, wyznaczonej na dzień 21 lutego 2005 r.
Pismem z dnia 21 lutego 2005 r. Likwidator Spółki złożył skargę na czynności egzekucyjne dokonane w toku postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B.. Wskazał, że zajęcie ruchomości zostało dokonane z naruszeniem art. 98 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez nie udostępnienie pełnomocnikowi Spółki do podpisania protokołu zajęcia. Podniósł także, że nie otrzymał do dnia złożenia skargi protokołu zajęcia, a także odpisów tytułów wykonawczych.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. oddalił powyższą skargę na czynności egzekucyjne organu rekwizycyjnego Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego P. na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w łącznej kwocie należności głównej 747.383,60 zł.
W uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że nieprawdziwe są twierdzenia podnoszone w skardze, iż organ egzekucyjny nie doręczył do siedziby zobowiązanej Spółki odpisów tytułów wykonawczych, zgodnie bowiem z informacją uzyskaną od Naczelnika Urzędu Skarbowego P. odpisy tytułów wykonawczych zostały doręczone na adres siedziby Spółki wraz z zawiadomieniem o zajęciu rachunku bankowego.
Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przepisu art. 98 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nie udostępnienie do podpisania i nie doręczenie zobowiązanemu protokołu zajęcia organ stwierdził, iż protokół zajęcia ruchomości został przesłany Likwidatorowi Spółki faksem w dniu 18 lutego 2005 r. Ponadto wskazał, że istotą zajęcia ruchomości jest wpisanie jej do protokołu zajęcia podpisanego następnie przez poborcę skarbowego. Zajęcie jest dokonane w momencie podpisania protokołu przez poborcę skarbowego. Nie ma więc wpływu na skuteczność tej czynności fakt podpisania protokołu przez inne podmioty. Wprawdzie ustawa egzekucyjna stanowi, że obecni przy zajęciu zobowiązany i świadkowie powinni protokół podpisać, ale nie jest to warunek konieczny do oceny skuteczności dokonanego zajęcia ruchomości. Zobowiązany może bowiem nie być obecny przy tych czynnościach, a mimo to poborca skarbowy może skutecznie zająć należące do niego ruchomości.
W dalszej części uzasadnienia organ podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie w dniu 7 grudnia 2004 r. doręczono Likwidatorowi Spółki zawiadomienie o wycenie zajętych ruchomości... W ocenie organu w tej dacie Likwidator dowiedział się o wcześniejszym zajęciu ruchomości należących do Spółki, a zatem przewidziany w art. 54 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) termin 14 dni na złożenie skargi na czynności egzekucyjne biegnie od tej daty. W konsekwencji złożenie skargi dnia 22 lutego 2005 r. nastąpiło z uchybieniem terminu.
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. zażalenie wniósł Likwidator Z. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P., zarzucając naruszenie art. 98 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez uznanie, że protokół zajęcia ruchomości nie musi być podpisany przez zobowiązanego lub świadka, a także nie musi być doręczony zobowiązanemu.
W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że skarga z 21 lutego 2005 r. dotyczyła naruszeń przez organ egzekucyjny przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to jest art. 98 § 1 i § 2. Podkreślił, że nie doręczono mu protokołu zajęcia ruchomości oraz odpisów tytułów wykonawczych. Podniósł, że przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują możliwości doręczenia czegokolwiek drogą elektroniczną czy faksową. Fax nie stanowi doręczenia.
Minister Finansów po rozpatrzeniu zażalenia wskazanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora. Skargę tę wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania czynności egzekucyjnej. W myśl art. 98 tej ustawy zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu przez poborcę skarbowego. Protokół podpisują także zobowiązany lub świadkowie. Moment dokonania czynności egzekucyjnej nie zawsze jest jednak jednocześnie dniem, w którym zobowiązany dowiedział się o czynności egzekucyjnej. Mając zatem na uwadze słuszny interes zobowiązanego upływ omawianego terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną należałoby liczyć od dnia powiadomienia zobowiązanego o dokonanym zajęciu.
Organ podniósł, że z akt sprawy wynika, iż strona nie była obecna przy czynności zajęcia ruchomości. Obliczając zatem termin do wniesienia skargi na powyższą czynność egzekucyjną przyjęto za wiążącą datę, w której strona niewątpliwie powzięła wiadomość o dokonaniu zajęcia, tj. dzień 7 grudnia 2004 r., w którym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru doręczono jej zawiadomienie o wycenie zajętych ruchomości. W ocenie organu termin do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne upłynął z dniem 21 grudnia 2004 r. Natomiast strona wniosła skargę w dniu 21 lutego 2005 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Uchybienie terminu do złożenia skargi powoduje bezskuteczność czynności dokonanej przez zobowiązanego. Skarga została więc oddalona z przyczyn formalnych i nie podlegała merytorycznemu rozpatrzeniu w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym.
Jednocześnie Minister Finansów zauważył, że postanowienie organu pierwszej instancji obciążone jest wadą polegającą na merytorycznym ustosunkowaniu się do zarzutów zawartych w skardze pomimo jej wniesienia z uchybieniem terminu. Wada ta pozostaje jednak bez wpływu na zasadność orzeczenia, co przemawia za pozostawieniem go w obrocie prawnym.
Skargę na powyższe postanowienie Ministra Finansów złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Likwidator Z. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w P., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.
Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez uznanie, że skarga na czynność egzekucyjną została wniesiona z opóźnieniem. W uzasadnieniu powtórzyła zarzuty zawarte w skardze na czynności egzekucyjne oraz w zażaleniu. Ponadto wskazała, że Minister Finansów błędnie przyjął, iż termin do złożenia skargi na zajęcie biegnie w niniejszej sprawie od otrzymania zawiadomienia o wycenie. Termin do wniesienia skargi na zajęcie ruchomości biegnie bowiem od dnia dowiedzenia się przez zobowiązanego o czynności zajęcia. Zobowiązany w ciągu 14 dni od dowiedzenia się o zajęciu od komornika złożył skargę na zajęcie. Z zawiadomienia o wycenie nie wynika, że ruchomości były zajęte i kiedy to się stało. Zobowiązany w ogóle nie został zawiadomiony o zajęciu w sposób zgodny z prawem, dlatego nie można czynić mu zarzutu, że złożył skargę na zajęcie z przekroczeniem terminu.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Odnosząc się do twierdzenia strony skarżącej, że z zawiadomienia o wycenie nie wynika, że ruchomości były zajęte i kiedy, organ wskazał, iż istotnie w zawiadomieniu tym nie zawarto takich informacji. W zawiadomieniu tym wskazano jednak, iż na podstawie art. 67b i art. 99 § 3 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a więc przepisów dotyczących oszacowania wartości zajętych ruchomości, zleca się oszacowanie wartości ruchomości w postaci dwóch form do produkcji obudów należących do zobowiązanego i znajdujących się na terenie firmy "H." sp. z o.o. Strona pomimo otrzymania w dniu 7 grudnia 2004 r. zawiadomienia o wycenie nie wykazała jakiegokolwiek zainteresowania informacjami zawartymi w tym zawiadomieniu i potraktowała je jako niebyłe. Ponadto organ podniósł, że odpisy tytułów wykonawczych zostały doręczone zobowiązanemu przed dokonaniem zajęcia ruchomości. Natomiast protokół zajęcia ruchomości został przesłany stronie faksem w dniu 18 lutego 2005 r., okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na skuteczność dokonanego zajęcia, a także z uwagi na powzięcie przez stronę informacji o dokonanym zajęciu w dniu 7 grudnia 2004 r. bez wpływu na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie wskazał, że strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia, przewidzianego w art. 58 kpa, wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi na czynności egzekucyjne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skarga wniesiona w rozpatrywanej sprawie jest uzasadniona.
Przede wszystkim należy zaznaczyć, ze zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa. W ramach sprawowanej kontroli Sąd dokonuje oceny, czy organy administracji przy rozpoznawaniu sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora. Skargę tę wnosi się w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej (art. 54 § 4)... Moment dokonania czynności egzekucyjnej nie zawsze jest jednak jednocześnie dniem, w którym zobowiązany dowiedział się o czynności egzekucyjnej. Taka sytuacja może wystąpić w przypadku dokonywania zajęcia majątku zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności. Mając na uwadze słuszny interes zobowiązanego należy wówczas liczyć upływ terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne od dnia powiadomienia zobowiązanego o dokonanym zajęciu.
Zgodnie z art. 1a pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przez czynność egzekucyjną rozumienie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Środki egzekucyjne w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym należności pieniężnych zostały zdefiniowane w art. 1a pkt 12 lit. a) powołanej ustawy. Jednym z tych środków egzekucyjnych jest egzekucja z ruchomości.
W świetle powyższego wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania i zrealizowania egzekucji z ruchomości stanowią czynności egzekucyjne.
Egzekucja należności pieniężnych uregulowana jest w dziale II ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stosownie do treści art. 67 § 1 tej ustawy podstawą zastosowania środka egzekucyjnego jakim jest egzekucja z ruchomości jest protokół zajęcia i odbioru ruchomości. Protokół ten zawiera: oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego; numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia; kwotę należności; okres, za który należność została ustalona lub określona; termin płatności należności; rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia zajęcia; kwotę należnych kosztów egzekucyjnych; datę zajęcia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego; podpisy obecnych lub wzmiankę o przyczynie braku podpisów; wyszczególnienie zajętych nieruchomości z podaniem ich ilości, rodzaju jednostki miary i wartości szacunkowej ruchomości, jeżeli jej oszacowanie nie zostało zastrzeżone dla biegłego skarbowego; adnotację, które z zajętych ruchomości mogą być sprzedane bezpośrednio po zajęciu, a także które z ruchomości poborca pozostawia pod dozorem zobowiązanego lub osoby zastępującej zobowiązanego, a które odbiera; pouczenie zobowiązanego o skutkach zajęcia ruchomości i przysługującym mu prawie zaskarżenia w postaci zgłoszenia zarzutów; pouczenie dozorcy o skutkach przyjęcia ruchomości pod dozór.
Ponadto, zgodnie ze wzorem protokołu zajęcia i odbioru ruchomości, stanowiącym załącznik nr 22 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.), protokół ten zawiera także pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego, o której mowa w art. 54 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także prawo do wniesienia skargi na oszacowanie dokonane przez poborcę skarbowego, o której mowa w art. 99 tej ustawy.
W myśl art. 98 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zajęcie ruchomości następuje przez wpisanie jej do protokołu zajęcia i podpisanie protokołu przez poborcę skarbowego. Protokół podpisują także zobowiązany lub świadkowie. Zobowiązanemu doręcza się odpis protokołu zajęcia, a także odpis tytułu wykonawczego, jeżeli uprzednio nie został on zobowiązanemu doręczony (art. 98 § 2 tej ustawy).
Na organie egzekucyjnym ciąży zatem obowiązek doręczenia zobowiązanemu odpisu protokołu zajęcia. W przypadku, gdy zobowiązany jest nieobecny przy czynności zajęcia ruchomości, doręczenie powinno nastąpić w trybie przewidzianym w art. 43-48 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (vide: wyrok NSA z 22 lutego 2000 r., sygn. akt I SA/Łd 238/98). Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym nie przewiduje sytuacji, w której organ egzekucyjny byłby zwolniony z powyższego obowiązku.
Zdaniem Sądu w sytuacji, gdy zobowiązany nie był obecny przy zajęciu ruchomości, termin do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną, jaką jest zajęcie ruchomości, powinien być liczony od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu protokołu z zajęcia ruchomości. Wymóg taki wynika bowiem z przepisu art. 98 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ustawa ta nie przewiduje innego sposobu powiadomienia o dokonanym zajęciu. Zatem dopiero z chwilą doręczenia zobowiązanemu odpisu protokołu o zajęciu można stwierdzić, że został on powiadomiony o dokonaniu zajęcia ruchomości. Ponadto protokół zajęcia i odbioru ruchomości jest podstawą zastosowania środka egzekucyjnego jakim jest egzekucja z ruchomości.
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zobowiązany nie był obecny przy zajęciu w dniu 7 października 2004 r. przedmiotowych ruchomości, nie doręczono mu także, w trybie przewidzianym w art. 43-48 kpa w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odpisu protokołu zajęcia ruchomości. Nie spełnia bowiem powyższych wymogów przesłanie tego protokołu faksem. Na marginesie należy podnieść, że przesłanie faksem nastąpiło dopiero w dniu 18 lutego 2005 r.
W ocenie Sądu nie doręczenie zobowiązanemu odpisu protokołu z zajęcia ruchomości skutkuje brakiem powiadomienia zobowiązanego przez organ egzekucyjny o dokonaniu zajęcia. Skoro zobowiązany nie został powiadomiony o dokonaniu zajęcia w sposób przewidziany w art. 98 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, to jest poprzez doręczenie mu odpisu protokołu - to nie rozpoczął też biegu termin do wniesienia skargi na tę czynność egzekucyjną. Należy mieć również na uwadze, że czynność zajęcia ruchomości jest - co do zasady - pierwszą czynnością egzekucyjną w egzekucji z ruchomości. Organ egzekucyjny dokonując tę czynność obowiązany jest więc pouczyć zobowiązanego o przysługujących mu środkach zaskarżenia. Stosowne pouczenia zawiera protokół zajęcia ruchomości. Wobec nie doręczenia zobowiązanemu tego protokołu - nie został on pouczony o prawie wniesienia skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz o terminie do jej wniesienia.
W związku z powyższym, nie można uznać, że organ egzekucyjny powiadomił zobowiązanego o zajęciu ruchomości poprzez doręczenie mu w dniu 7 grudnia 2004 r. zawiadomienia z dnia 1 grudnia 2004 r. o zleceniu oszacowania wartości ruchomości. Podkreślić należy, że zawiadomienie to nie zawiera informacji o zajęciu przedmiotowych ruchomości, ani pouczenia o przysługujących zobowiązanemu środkach zaskarżenia.
Ponadto stwierdzić należy, że zarówno w skardze z dnia 21 lutego 2005 r., jak również w piśmie z dnia 11 marca 2005 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, nie wskazano, że jest to skarga na zajęcie ruchomości. Fakt, że zarzucono naruszenie art. 98 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie oznacza jeszcze, że przedmiotem skargi jest jedynie zajęcie ruchomości. Wskazano bowiem, że jest to skarga na czynności egzekucyjne i wniesiono o uchylenie wszystkich dotychczasowych czynności egzekucyjnych. Jak już powyżej wskazano przez czynności egzekucyjne rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania i zrealizowania środka egzekucyjnego, w tym przypadku egzekucji z ruchomości. W rozpoznawanej sprawie czynnościami egzekucyjnymi podejmowanymi przez organ egzekucyjny poza zajęciem ruchomości były także takie czynności jak zlecenie oszacowania ruchomości oraz obwieszczenie o licytacji. Należy podkreślić, że obwieszczenie o licytacji zostało doręczone Likwidatorowi Spółki w dniu 10 lutego 2005 r. Skarga na czynności egzekucyjne została natomiast wniesiona w dniu 22 lutego 2005 r. Tym samym nie było podstaw, by uznać, że skarga ta została wniesiona po terminie.
Zaskarżone postanowienie Ministra Finansów zostało zatem wydane z naruszeniem przepisu art. 54 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W związku z tym, iż organ pierwszej instancji rozpoznając skargę na czynności egzekucyjne, pomimo stwierdzenia, że została wniesiona po terminie, ustosunkował się merytorycznie do zarzutów zawartych w skardze na czynności egzekucyjne, natomiast Minister Finansów ograniczył się jedynie do stwierdzenia wniesienia tej skargi po terminie, a więc oceny formalnej, uchyleniu podlegało tylko zaskarżone postanowienie Ministra Finansów. Uchylenie przez Sąd orzeczenia pierwszej instancji, bez uprzedniego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy (ustosunkowania się do zarzutów zawartych w skardze na czynności egzekucyjne) stanowiłoby naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) , art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.