III SA/Wa 3520/05

III SA/Wa 3520/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-12-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-12-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Barbara Kołodziejczak-Osetek
Dariusz Turek /sprawozdawca/
Grażyna Nasierowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Asesor WSA Dariusz Turek (spr.), Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... września 2005 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r. od przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości oraz prawa wieczystego gruntów 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz skarżącego kwotę 9200 zł (słownie: dziewięć tysięcy dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego
Uzasadnienie
W dniu ... grudnia 2004 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wszczął postępowanie w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych wobec L. K.
W dniu ... grudnia 2004 r. Naczelnik wydał postanowienie o wyznaczeniu M. K. - pełnomocnikowi L. K., siedmiodniowego terminu do zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranego materiału dowodowego.
Postanowienia zostały doręczone jedynie pełnomocnikowi, gdyż L. K. nie przebywał ani w miejscu zameldowania, ani w miejscu pobytu, które wskazał organom podatkowym.
Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia ... grudnia 2004 r. określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych dla L. K. od uzyskanych przychodów z tytułu sprzedaży nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów dokonanej w 1999 roku.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż L. K. dokonał sprzedaży 123 nieruchomości i prawa wieczystego użytkowania gruntów przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - stanowiących źródło przychodów o którym mowa wart. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1993 r. Nr 90, poz. 416 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.d.o.f.
Na podstawie art. 28 ust. 1, 2 i 4 u.p.d.o.f., dochodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) i c) nie łączy się z dochodami z innych źródeł a podatek ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10 procent uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży na rachunek urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania podatnika, chyba że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży wyda na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) u.p.d.o.f. W terminie płatności podatku podatnik jest obowiązany złożyć deklarację według ustalonego wzoru (PIT -23).
Ponieważ w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży L. K. nie złożył oświadczeń, o których mowa w art. 28 ust. 2, ani deklaracji PIT-23, Naczelnik Urzędu Skarbowego W. określił wysokość podatku dochodowego w formie ryczałtu w wysokości 10 % uzyskanych przychodów, przyjmując za podstawę obliczenia podatku cenę sprzedawanych nieruchomości (lokali mieszkalnych) oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów.
Decyzję również doręczono jedynie pełnomocnikowi L. K.
Pismem z dnia ... grudnia 2004 r. M. K. poinformował Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż nie jest pełnomocnikiem L. K., gdyż nie został przez niego do tego upoważniony. Wskazał również, iż w sprawie o podatek dochodowy za rok 1999 toczyło się wcześniej postępowanie kontrolne zakończone wynikiem kontroli z dnia ... grudnia 2001 r., “które stało się de jure decyzją administracyjną". Prowadzenie drugiego postępowania w tej samej sprawie dotknięte jest wadą nieważności.
Wniósł także o przeprowadzenie dowodu z akt Urzędu Skarbowego W, ponieważ zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 rok zostały zapłacone, o czym świadczą złożone deklaracje podatkowe oraz przelewy bankowe.
Pismem z dnia ... stycznia 2005 r. M. K. przesłał wniosek o:
- stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, albo wznowienie postępowania,
– umorzenie postępowania,
– zaliczenia wpłat na poczet innych zobowiązań podatkowych.
Do pisma dołączono również pełnomocnictwo udzielone M. K. przez L. K. do występowania w sprawie niniejszej.
W uzasadnieniu wskazano, iż postępowanie dotyczy roku 1999, zatem organem właściwym miejscowo był organ właściwy ze względu na miejsce zamieszkania strony w dniu 31 grudnia 1999 r. Zmiana miejsca zamieszkania strony w 2001 r. nie spowodowała zmiany właściwości organu. Zarzucono także organowi, że “domniewał" pełnomocnictwo dla M. K., gdy ten nie był ustanowiony przez stronę do występowania w niniejszej sprawie.
Ponadto dodano, że pismo to jest uzupełnieniem pisma z dnia ... grudnia 2004 r. i formalnym wnioskiem o wznowienie postępowania.
Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia ... maja 2005 r. wezwał pełnomocnika strony do sprecyzowania jaki charakter ma pismo z dnia ... grudnia 2004 r., następnie uzupełnione pismem z dnia ... stycznia 2005 r., czy stanowi ono odwołanie od decyzji, czy wniosek o wznowienie postępowania.
W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik strony wskazał w dniu ... czerwca 2005 r., iż pismo z dnia ... grudnia 2004 r. stanowi odwołanie uzupełnione w dniu ... stycznia 2005 r. Podtrzymał zarzuty dotyczące:
– naruszenia przepisów o właściwości,
– przedawnienia, gdyż w tej sprawie ma zastosowanie termin trzyletni,
– dwukrotnego orzekania w jednej sprawie,
– braku udziału strony, bo istnienia pełnomocnika nie można domniemywać.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia ... września 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wskazał, iż w roku 1999 Pan M. K. występując jako pełnomocnik L. K. składał do Urzędu Skarbowego W. wyjaśnienia z dnia ...03.1999r i ...04.1999r związane z przychodami uzyskanymi ze sprzedaży nieruchomości. W toku prowadzonego postępowania przez Urząd Kontroli Skarbowej w W. zostało przedłożone pełnomocnictwo szczególne w dniu ...11.2000r. do prowadzenia i udziału w postępowaniach podatkowych z zakresu podatku dochodowego i podatku od towarów i usług przed organami podatkowymi wszystkich instancji i Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zakres tego pełnomocnictwa nie dotyczył konkretnych spraw z zakresu podatków lub konkretnych lat, zatem brak podstaw do stwierdzenia, że nie dotyczy ono zryczałtowanego podatku dochodowego za rok 1999. W toku postępowania Pan M.K.nie kwestionował faktu, że nie jest pełnomocnikiem, również, po doręczeniu decyzji wymiarowej po zgłoszeniu się do Urzędu Skarbowego w dniu ..1.2005r. nie zakwestionował pełnomocnictwa z dnia ...1.2000r., ani też nie informował o jego ewentualnym odwołaniu. Dołączone przy piśmie z dnia ...01.2005r. pełnomocnictwo z dnia ...01.2005r. stanowi potwierdzenie umocowania pełnomocnika do działania w imieniu L. K., lecz w zawężonym zakresie do niniejszej sprawy.
W terminie płatności podatnik podatku nie dokonał samoobliczenia podatku dochodowego w formie ryczałtu z dokonanych sprzedaży nieruchomości poprzez złożenie deklaracji PIT-23 do czego zobowiązywał art. 28 ust. 4 u.p.d.o.f. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. właściwy jest miejscowo dla ul..., gdzie przebywa podatnik, jest więc organem podatkowym właściwym do wszczęcia i prowadzenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży w 1999 roku nieruchomości i praw majątkowych.
Zobowiązanie podatkowe z tytułu uzyskanych przychodów ze sprzedaży w roku 1999 przedawniło się z dniem 31 grudnia 2004 roku, a przedmiotowa decyzja organu podatkowego została wydana i doręczona w dniu 17 grudnia 2004 roku tj. przed upływem terminu przedawnienia. Trzyletni termin przedawnienia nie ma zastosowania do decyzji o charakterze deklaratoryjnym (określających), a więc w przypadkach, gdy zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania tj. na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej z dnia 29 sierpnia 1997 roku (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową. Powołany zaś przez pełnomocnika art. 68 § 2, pkt 2 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ odnosi się do zobowiązania podatkowego, o którym mowa wart. 21 ust. 1. pkt 2 Ordynacji podatkowej, a który ma zastosowanie, gdy zobowiązanie podatkowe powstaje z chwilą doręczenia decyzji.
Prowadzone przez Urząd Kontroli Skarbowej postępowanie kontrolne oraz wydana przez ten organ decyzja odnosiły się do ustalenia źródeł pochodzenia środków finansowych na nabycie w latach 1998-1999 przez L. K. nieruchomości mieszkalnych (bloków) za łączną kwotę 9.143.295 zł, nie dotyczyły natomiast przychodów ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych uzyskanych w roku 1999, co było przedmiotem postępowania podatkowego w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia ... listopada 2005 r. pełnomocnik strony wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. zarzucając jej naruszenie:
a) przepisów o właściwości miejscowej,
b) naruszenie zasady powagi rzeczy rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną,
c) wydania decyzji z naruszeniem przepisów o przedawnieniu,
d) naruszenia przepisów dotyczących czynnego udziału osoby zainteresowanej w każdym stadium postępowania.
W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu przytoczył argumenty podane we wcześniejszych pismach oraz dodał, iż organ odwoławczy w treści rozstrzygnięcia "ukrył" fakt, że materiał dowodowy i rozstrzygnięcie organu podatkowego I instancji dotyczy również przychodów roku 1998 i ograniczył się do rozważania kwestii przedawnienia przy przyjęciu tezy , że postępowanie dotyczy tylko roku 1999.
Organ odwoławczy "ukrył" również fakt, iż podatnik dokonał samoobliczenia podatku, poprzez złożenie oświadczeń o sprzedaży, jej wartości i wysokości zobowiązania podatkowego i dołączenie aktów notarialnych i w tym zakresie zapłacił kilkaset tysięcy podatku dochodowego zryczałtowanego od dochodów ze sprzedaży nieruchomości, będących przedmiotem wydanej decyzji przez Izbę Skarbową w W., ponieważ te okoliczności, bezspornie zostały pominięte w treści uzasadnienia.
W odpowiedzi na skargę podtrzymano dotychczasową argumentację dodając, iż omawianym przypadku nie były składane oświadczenia o zamiarze wydatkowania przychodów na cele mieszkaniowe, zatem stosownie do art. 28 ust. 4 u.p.d.o.f., w terminie płatności podatku, istniał obowiązek złożenia deklaracji według określonego wzoru - określenie takie zawiera deklaracja PIT-23. Za deklarację taką nie można uznać załączonego przy piśmie z dnia ....04.1999r (t... - k...) zestawienia przychodów ze sprzedaży lokali mieszkalnych, "gdyż nie stanowi podstawy przypisu wykazanego podatku a następnie jego egzekwowania i rodzi obowiązek określenia zobowiązania decyzją". Dokonywanie w ciągu roku 1999 zaliczkowych wpłat na poczet zryczałtowanego podatku dochodowego ze sprzedaży jest odrębnym zagadnieniem nie mającym znaczenia dla rozpatrywanej sprawy wymiarowej. Ponadto decyzja zaskarżona odnosi się wyłącznie do zdarzeń powodujących obowiązek podatkowy za rok 1999, a nie za rok 1998.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a."/), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 u.p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji brany jest pod uwagę stan prawny, który miał zastosowanie w chwili wydawania tej decyzji.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd dopatrzył się naruszeń prawa procesowego, objętych art. 145 § 1 pkt 1 lit. c u.p.p.s.a., skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagała jej wyeliminowania z obrotu prawnego.
Istotnym problemem w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy pełnomocnik L. K. – M. K. był ustanowiony do działania w postępowaniu podatkowym wszczętym w 2004 r., w sprawie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 1999 r.
W celu wyjaśnienia powyższej kwestii należy stwierdzić, iż w sprawie niniejszej zaistniały dwa zdarzenia, które mogły pociągnąć za sobą w tym zakresie skutki prawne. Są to złożenie pełnomocnictwa radcy prawnego M. K. w 2000 r. do akt postępowania kontrolnego oraz odebranie przez M. K. trzech pism Urzędu Skarbowego W. adresowanych do pełnomocnika L. K. w grudniu 2004 r.
W ocenie organu podatkowego złożenie pełnomocnictwa w 2000 r. do akt postępowania kontrolnego przeprowadzonego przez Urząd Kontroli Skarbowej sprawiło, że pełnomocnik L. K. - M. K. był następnie pełnomocnikiem strony w postępowaniu podatkowym wszczętym i przeprowadzonym w grudniu 2004 r. Neguje taką możliwość M. K. podkreślając, iż był płnomocnikiem L. K. w 2000 r., ale nie został upoważniony do występowania w jego imieniu w postępowaniu przeprowadzonym przez inny organ w 2004r.
Kwestię pełnomocnictwa reguluje w art. 136-138 Ordynacja podatkowa. Z art. 137 Ordynacji podatkowej wynika, że pełnomocnictwo winno być złożone na piśmie do akt sprawy lub ustnie do protokołu. Zachodzi zatem ścisły związek pomiędzy pełnomocnictwem a aktami konkretnej sprawy. Logiczną konsekwencją powyższego będzie przyjęcie, iż w dwu sprawach winny być złożone dwa pełnomocnictwa. O jedności sprawy decyduje przedmiot sprawy i organ właściwy do jej rozpoznania. Oczywistym jest, że różne przedmioty sprawy nie mogą być prowadzone w jednych aktach, np. co do podatku od nieruchomości i podatku od dochodów osób fizycznych.
Odnosząc powyższe do akt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż pełnomocnictwo L. K. dla radcy prawnego M. K. złożone w 2000 r. do akt sprawy postępowania kontrolnego nie było złożone do akt sprawy postępowania podatkowego wszczętego w 2004 r.
Różny był przedmiot tych postępowań, w postępowaniu kontrolnym chodziło o zbadanie skąd pochodziły pieniądze na zakup, m. in. 123 nieruchomości wraz z prawem użytkowania wieczystego do gruntu sprzedanych następnie w 1999r., natomiast postępowanie podatkowe wszczęte w 2004 r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczyło rozliczenia podatku od sprzedaży nieruchomości w 1999r., różny był też organ, który prowadził postępowanie. Postępowanie kontrolne przeprowadził Urząd Kontroli Skarbowej w W., a postępowanie podatkowe Naczelnik Urządu Skarbowego W. Ponadto postępowanie kontrolne zostało zakończone sporządzeniem wyniku kontroli z dnia ... grudnia 2001 r., w którym jedynym zaleceniem było wydanie decyzji w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1996. Realizacją powyższego zalecenia było sporządzenie przez Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w dniu ... lutego 2002 r. decyzji odnośnie podatku dochodowego za rok wyłącznie 1996.
Postępowanie podatkowe dotyczące określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych zostało wszczęte ... grudnia 2004 przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W., niezależnie od zaleceń wyników kontroli ani od przeprowadzonego postępowania kontrolnego zakończonego w 2001 r. Załączone do postępowania podatkowego akta postępowania kontrolnego służyły wyłącznie jako zbiór materiałów źródłowych.
Reasumując stwierdzić należy, iż postępowanie kontrolne zakończone wynikiem kontroli z 2001 r. i postępowanie podatkowe wszczęte i przeprowadzone w 2004 r. były dwoma różnymi postępowaniami, do których winny być załączone dwa pełnomocnictwa. Skutkiem powyższego jest stwierdzenie, że w postępowaniu z 2004 roku nie było udzielonego pełnomocnictwa dla M. K. do reprezentowania L. K.
Następnym problemem jest ocena sytuacji, w której organ wysyła pisma do M. K., jako pełnomocnika L. K., gdy pełnomocnikiem tym nie jest, ale mimo to przyjmuje postanowienie o wszczęciu postępowania, następnie o prawie do zapoznania się z materiałami sprawy oraz odbiera decyzję określająca zobowiązanie podatkowe L. K. Sytuacji powyższej nie normuje Ordynacja podatkowa, ale w art 137 par. 4 stanowi, iż w zakresie nie uregulowanym, co do pełnomocnictwa, stosuje się przepisy prawa cywilnego.
Artykuł 103 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny ( Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm., zwany dalej k.c.) stanowi, iż jeżeli zawierający umowę jako pełnomocnik nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w której imieniu umowa została zawarta.
W sytuacji niniejszej M. K. odbierając postanowienia oraz decyzję jako pełnomocnik L. K. działał bez upoważnienia strony. Zatem ważność postanowień o wszczęciu postępowania i zapoznaniu z materiałem dowodowym oraz decyzji z dnia ... grudnia 2004 r. zależy o potwierdzenia odbioru tych pism przez L. K. Do tego czasu skuteczność doręczenia decyzji jest zawieszona.
Organ podatkowy, prowadząc postępowanie po uchyleniu decyzji z dnia ... września 2005 r., zobowiązany jest zatem, zgodnie z art 103 par. 2 k.c., wyznaczyć termin L. K. do potwierdzenia czynności odbioru pism przez radcę prawnego M. K., a odmowa potwierdzenia lub brak potwierdzenia spowoduje nieważność powyższych czynności.
Niewyjaśnienie powyższych kwestii stanowiło naruszenie zasady prawdy materialnej wyrażonej w art.122 i art.187 Ordynacji podatkowej oraz art.191 Ordynacji podatkowej stanowiącego o obowiązku oceny na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
Należy także zwrócić uwagę, iż organ podatkowy rozpoznając sprawę obowiązany jest odnieść się w decyzji do wszystkich zarzutów podniesionych przez stronę postępowania. Pełnomocnik strony podnosił, iż L. K. sam obliczył i wpłacił zryczałtowany podatek od sprzedaży nieruchomości w 1999 r. i wydanie decyzji w przedmiocie zapłaconego podatku jest niezasadne. Organ podatkowy odniósł się do powyższego zarzutu dopiero w odpowiedzi na skargę, nie uczynił tego jednak w zaskarżonej decyzji. Stanowi to również naruszenie art 210 par. 4 O.p., które to również mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Odnosząc się natomiast do pozostałych zarzutów skargi stwierdzić należy, iż nie zasługują na uwzględnienie. Kwestie właściwości miejscowej reguluje art. 17 § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, iż jeżeli ustawy podatkowe nie stanowią inaczej, właściwość miejscową organów podatkowych ustala się według miejsca zamieszkania albo adresu siedziby podatnika, płatnika i inkasenta lub podmiotu wymienionego wart. 133 § 2. W świetle art. 18a tej ustawy jeżeli po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego nastąpi zdarzenie powodujące zmianę właściwości miejscowej organu podatkowego, organem podatkowym właściwym miejscowo w sprawach dotyczących poprzednich lat podatkowych lub innych okresów rozliczeniowych jest organ właściwy po zaistnieniu tych zdarzeń.
L. K. od dnia ...12.1998 roku zameldowany jest na pobyt stały w W., ul... Z zeznań złożonych do protokołu z dnia ...06.2001 roku wynika, że od roku 1992 do 1993 był posiadaczem nieruchomości w W., przy ul... (przekazanej w roku 2000 synowi w drodze darowizny) i pod tym adresem był zameldowany i zamieszkiwał do roku 1996. Od roku 1998 jest zameldowany u znajomych na ul..., jednak przez cały ten czas do chwili obecnej zamieszkuje przy ul... Potwierdzeniem zamieszkiwania mocodawcy pod tym adresem są również wyjaśnienia z dnia ...04.2002 roku złożone do Urzędu Skarbowego W.
Należy zatem podzielić pogląd organu, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego W. właściwy miejscowo dla ul... jest więc organem podatkowym właściwym do wszczęcia i prowadzenia postępowania podatkowego w sprawie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży w 1999 roku nieruchomości i praw majątkowych. Postępowanie podatkowe w tym zakresie nie było wcześniej wszczęte ani prowadzone.
Odnosząc się do zarzutu orzekania w sprawie rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną należy wskazać, iż przeprowadzone przez UKS postępowanie kontrolne ani wydana przez ten organ decyzja nie dotyczyły przychodów ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych uzyskanych w roku 1999, opodatkowanych zgodnie z art. 28 u.p.d.o.f., co jest przedmiotem niniejszej sprawy, ale odnosiły się do ustalenia źródeł pochodzenia środków finansowych na nabycie w latach 1998-1999 przez L. K. nieruchomości mieszkalnych. Niezasadnym jest więc zarzut, że wydana decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia ... grudnia 2004 r. dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją.
Należy też podzielić pogląd organu podatkowego, iż w sprawie niniejszej nie doszło do przedawnienia. Z art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że trzyletni termin przedawnienia dotyczy decyzji konstytutywnych (ustalających) tj. jest decyzji wydawanych przez organy podatkowe na podstawie art. 21 § 1, pkt 2 Ordynacji podatkowej, gdzie zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji ustalającej wysokość tego zobowiązania. Trzyletni termin przedawnienia nie ma więc zastosowania do decyzji o charakterze deklaratoryjnym (określającym), a więc w przypadkach, gdy zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania tj. na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Powołany zaś przez pełnomocnika art. 68 § 2, pkt 2 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji podatkowej PIT -23 co dało organowi podatkowemu podstawę do określenia zobowiązania podatkowego na mocy art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Zryczałtowany podatek od dochodu ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1. pkt 8 lit.a i c u.p.d.o.f., zgodnie z art. 28 ust. 2 tej ustawy płatny jest w terminie 14 dni od dnia dokonania sprzedaży. Zobowiązanie podatkowe z tytułu uzyskanych przychodów ze sprzedaży w roku 1999 przedawniło się z dniem 31 grudnia 2004 roku, a przedmiotowa decyzja organu podatkowego została wydana i doręczona w dniu 17 grudnia 2004 roku tj. przed upływem terminu przedawnienia.
Ponadto w zaskarżonej decyzji wykazano jedynie akty notarialne dotyczące sprzedaży nieruchomości, w których obowiązek podatkowy powstał w 1999 roku, a nie w roku 1998.
Z powyższych względów, działając na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.