III SA/Wa 318/25

III SA/Wa 318/25 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Sułkowska.
Ewa Izabela Fiedorowicz /sprawozdawca/
Marta Waksmundzka-Karasińska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1128
art. 9a ust. 1 i 2, art. 9 ust. 1b
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych -t.j.
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 191, art. 14h, art. 14b § 3
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz (sprawozdawca), asesor WSA Agnieszka Sułkowska, Protokolant specjalista Michał Strzałkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi M.P. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 stycznia 2025 r. nr 0115-KDIT3.4011.869.2024.2.RS w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę.
Uzasadnienie
M. P. (dalej: wnioskodawca lub skarżący) wystąpił o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w zakresie sposobu wyboru formy opodatkowania.
We wniosku przedstawiono stan faktyczny, z którego wynikało, że wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od grudnia 2023 r. Wnioskodawca w związku z przepisami umożliwiającymi opodatkowanie tego rodzaju działalności zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne skorzystał z tej możliwości. Wnioskodawca przy rozpoczynaniu działalności gospodarczej we wniosku w CEiDG nie dokonał wyboru formy opodatkowania.
Zawiadomienia o wyborze tej formy opodatkowania wnioskodawca dokonał tylko przez wpłatę właściwie opisanych poniżej zaliczek, które płacił od dnia rozpoczęcia działalności do dnia sporządzenia przedmiotowego wniosku.
Wniosek dotyczy roku podatkowego 2024. Pierwszy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej wnioskodawca uzyskał w grudniu 2023 r. Zaliczki na podatek dochodowy z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2024 skarżący wpłacał: 13 lutego, 7 marca, 12 kwietnia, 23 maja, 10 czerwca, 5 lipca, 5 sierpnia, 9 września.
Zaliczka za grudzień 2023 r. została zapłacona 13 lutego 2024 r., zaliczka za styczeń 2024 r. została zapłacona 7 marca 2024 r.
Wnioskodawca dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania. Z opisu wpłaty wynikało: rodzaj podatku PPE (formularz dotyczący wpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych] oraz okres (miesiąc i rok). Z PPE wynikało, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność.
W związku z powyższym opisem wnioskodawca zapytał, czy w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sposób wyboru przez niego formy opodatkowania jest skuteczny.
Zdaniem wnioskodawcy, poprzez opisywanie przelewów jako PPE oraz składając deklarację rozliczeniową, wnioskodawca uprawdopodobnił złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu, a zatem organy podatkowe winny rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości na jego korzyść. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skutecznie dokonał wyboru formy opodatkowania jako tzw. "ryczałt". Na uzasadnienie swojego stanowiska przywołał wyrok NSA z 22 lutego 2024 r., sygn. akt II FSK 710/21.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS lub organ) w interpretacji indywidualnej z 17 stycznia 2025 r., nr 0115-KDIT3.4011.869.2024.2.RS, uznał powyższe stanowisko za nieprawidłowe.
Organ powołał, w szczególności art. 9a ust. 1, ust. 2, ust. 2b ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2025.163, dalej ustawa o PIT) oraz art. 9 ust. 1, ust. 1b, ust. 1c ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 776; dalej ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym).
Dyrektor KIS przyznał, że przepisy podatkowe nie określają urzędowego wzoru oświadczenia o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych ani innych wymogów, co do jego formy, ma natomiast z niego jednoznacznie wynikać, jakiego wyboru dokonał podatnik. Dlatego też, w przypadku, gdy podatnik dokonał wpłaty pierwszej zaliczki w ustawowym terminie przewidzianym dla złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania i z opisu dokonanej wpłaty (np. tytułu przelewu) wynika, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność, taki dowód wpłaty może zostać uznany za złożenie wskazanego oświadczenia.
Organ jednak przyjął, że samo dokonywanie właściwie opisanych wpłat zaliczek lecz z przekroczeniem ustawowego terminu do złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nie skutkuje wyborem opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
W rezultacie organ uznał, że skoro skarżący nie złożył w CEiDG zgłoszenia, ani też nie złożył oświadczenia o wyborze ryczałtu jako formy opodatkowania w formie papierowej, to pomimo dokonywania przelewów oznaczonych PPE (jako zaliczka na zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne) jednak z przekroczeniem ww. terminu do złożenia oświadczenia, nie można uznać, że skarżący skutecznie złożył oświadczenie o wyborze ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Wnioskodawca zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie powyższą interpretację indywidulaną w całości, zarzucając jej naruszenie:
1. art. 9a ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o PIT, poprzez jego niezastosowanie oraz nieprawidłowe wskazanie, że skarżący nie dokonał skutecznie wyboru formy opodatkowania, w sytuacji, w której dokonał on ważnego wyboru formy opodatkowania - podatku w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zarówno poprzez opis przelewów jak i poprzez złożenie odpowiednich deklaracji do ZUS za rok 2023 oraz za rok 2024;
2. art. 9a ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o PIT w zw. z art. 9 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe wskazanie, że skarżący nie dokonał skutecznie zmiany formy opodatkowania w 2024 r. w sytuacji, w której skarżący dokonał ważnej zmiany formy opodatkowania poprzez zapłatę 13 lutego 2024 r. zaliczki oraz opisanie odpowiednio przelewu (PPE);
3. art. 9a ust. 2b w zw. z art. 9a ust. 2 w zw. z art. 45 ustawy o PIT, poprzez jego błędną interpretację i przyjęcie, że w przypadku uzyskania pierwszego przychodu w grudniu danego roku podatkowego termin do złożenia oświadczenia o wyborze sposobu opodatkowania przypada 20 stycznia następnego roku podatkowego, w sytuacji, w której zdaniem Skarżącego zgodnie z treścią wyżej wskazanego przepisu termin ten przypada do końca następnego roku podatkowego, tj. do końca 2024 r.;
4. art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.2023.2383 z późn. zm.; dalej: O.p.), poprzez dokonanie oceny zebranego materiału z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów poprzez stwierdzenie, że skarżący nie dokonał skutecznie wyboru formy opodatkowania, w sytuacji, w której w zaistniałym w tej sprawie stanie faktycznym należało przyjąć, że skarżący uprawdopodobnił fakt skutecznego złożenia oświadczenia o wyborze formy opodatkowania;
5. pominięcie w opisie stanu faktycznego interpretacji oraz błędne stwierdzenie, że skarżący przy rozpoczynaniu działalności gospodarczej we wniosku w CEiDG nie dokonał wyboru formy opodatkowania, w sytuacji, w której skarżący próbował dokonać wyboru formy opodatkowania, jednakże z powodów technicznych uniemożliwił mu ten system teleinformatyczny.
Skarżący wniósł o uchylenie interpretacji indywidualnej oraz uznanie, że jego stanowisko przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest prawidłowe, względnie uznanie, że stanowisko skarżącego jest prawidłowe w zakresie zmiany formy opodatkowania za 2024 r.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zaskarżona interpretacja odpowiada prawu.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się w do rozstrzygnięcia, czy dokonanie przelewu podatkowego z oznaczeniem PPE jednak z przekroczeniem terminu do złożenia oświadczenia, może zostać uznane za skutecznie złożone oświadczenie o wyborze formy opodatkowania do właściwego naczelnika urzędu w rozumieniu art. 9a ust. 1 ustawy o PIT w zw. art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, a tym samym czy może świadczyć o skutecznym wyborze przez skarżącego - formy opodatkowania.
Sąd orzekający w sprawie w całości podzielił stanowisko organu zawarte w zaskarżonej interpretacji, zgodnie z którym odpowiedź na powyższe pytanie jest przecząca.
Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy o PIT, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Stosownie do art. 9a ust. 2 ww. ustawy, podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
Na podstawie art. 9a ust. 2a ww. ustawy, podatnik może zawiadomić na piśmie o rezygnacji z opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c lub złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 2.
Natomiast wedle art. 9a ust. 2b tej ustawy, dokonany wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 2 zawiadomi na piśmie właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania albo złoży w terminie i na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
W myśl zaś art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
Zgodnie z art. 9 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, dokonany wybór formy opodatkowania, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również lat następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 1 złoży oświadczenie na piśmie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o rezygnacji z tej formy opodatkowania albo oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym, w terminie określonym w art. 9a ust. 2 tej ustawy.
Stosownie do art. 9 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, oświadczenia, o których mowa odpowiednio w ust. 1-1b, podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy z 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2022 r. poz. 541), zwanej dalej "ustawą o CEIDG".
W zaskarżonej interpretacji, powołując powyższe przepisy organ wyjaśnił, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze. Złożenie stosownego oświadczenia, w określonym w przepisach terminie, jest natomiast warunkiem koniecznym dla możliwości skorzystania z opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nakładają obowiązek złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego.
Sądowi znane jest stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 22 lutego 2024 r., w sprawie o sygn.. akt II FSK 710/21, zgodnie z którym wskazanie w tytule przelewu oznaczenia formy opodatkowania spełnia warunek pisemności oświadczenia, o którym mowa w art. 9a ust. 2 ustawy o PIT. Ustawodawca nie zastrzegł dla oświadczenia o wyborze podatku liniowego formy pisemnej. Powyższe oznacza, że wymóg pisemności jest dochowany, gdy tekst zawarty został w tytule przelewu skierowanego do organu podatkowego. Zwrot "sporządzenie czegoś na piśmie" nie posiada definicji legalnej, co uzasadnia jego potoczne rozumienie.
Powyższe stanowisko sąd orzekający w sprawie w pełni podziela. Stanowiska tego nie kwestionował organ interpretacyjny. Rzecz jednak w tym, że skarżący dokonał zapłaty zaliczek z przekroczeniem terminu do złożenia oświadczenia.
Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynikało jednoznacznie, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą od grudnia 2023 r., przy rozpoczęciu działalności gospodarczej nie dokonał zgłoszenia w CEiDG o wyborze formy opodatkowania; pierwszy przychód z działalności gospodarczej uzyskał w grudniu 2023 r.; zaliczka za grudzień 2023 r. została zapłacona 13 lutego 2024 r., zaliczka za styczeń 2024 r. została zapłacona 7 marca 2024 r., z opisu wpłaty wynikało: rodzaj podatku PPE (formularz dotyczący wpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych] oraz okres (miesiąc i rok). Z PPE wynikało, jakiego dokładnie rodzaju podatku dotyczy płatność.
Dyrektor KIS prawidłowo uznał, że pierwszy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w 2023 r. skarżący uzyskał w grudniu 2023 r. Natomiast zaliczka za grudzień 2023 r. została zapłacona 13 lutego 2024 r., a więc z przekroczeniem terminu do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ww. art. 9 ust. 1 ustawy. Skarżący nie dokonał zatem skutecznego wyboru opodatkowania przychodów za 2023 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Skoro skarżący nie dokonał skutecznego wyboru tej formy opodatkowania w odniesieniu do przychodów za 2023 r., to tym samym nie ma zastosowania zasada kontynuacji w latach następnych (w tym w 2024 r.) dokonanego wyboru formy opodatkowania, o którym mowa w cytowanym art. 9 ust. 1b ww. ustawy. Z kolei zaliczka za styczeń 2024 r. została zapłacona 7 marca 2024 r., a więc również z przekroczeniem terminu do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ww. art. 9 ust. 1 ustawy. Zatem i w tym przypadku skarżący nie dokonał skutecznego wyboru opodatkowania przychodów za 2024 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Niewątpliwie aby możliwe było opodatkowanie działalności gospodarczej skarżącego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zobowiązany był złożyć stosowne oświadczenie na piśmie o wyborze tego sposobu opodatkowania w ściśle określonym przepisami terminie, co wynika jednoznacznie z cytowanego wyżej art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Samo dokonywanie właściwie opisanych wpłat zaliczek lecz z przekroczeniem ustawowego terminu do złożenie oświadczenia, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nie skutkuje wyborem opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 listopada 2024 r. II FSK 221/22, podkreślił, że forma ryczałtowego opodatkowani przychodów z najmu i dzierżawy możliwa jest jedynie w przypadku złożenia w formie pisemnej oświadczenia właściwemu organowi. Uchybienie terminowi do złożenia oświadczenia lub brak jego złożenia nie może być konwalidowany przez dokonywanie wpłat zaliczek czy też złożenie deklaracji.
Powyższy pogląd sąd przyjmuje za własny.
Nie ma zatem racji skarżący, że opisując jedynie przelewy symbolem "PPE" wybrał formę opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych działalności, bowiem zaliczki zarówno za 2023 r. jak i za 2024 r. skarżący wpłacał z przekroczeniem ustawowego terminu do złożenia oświadczenia, o którym mowa w ww. art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Organ trafnie zaznaczył, że choć powołane przepisy, nakładają obowiązek zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o wyborze lub zmianie formy opodatkowania, to dopuszczają również złożenie oświadczenia za pośrednictwem wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEiDG), na co wyraźnie wskazuje art. 9 ust. 1c ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Skarżący natomiast – jak wynika z opisu stanu faktycznego - nie złożył w CEiDG zgłoszenia, ani też nie złożył oświadczenia o wyborze ryczałtu jako formy opodatkowania w formie papierowej, zatem pomimo dokonywania przelewów oznaczonych PPE (jako zaliczka na zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne) jednak z przekroczeniem ww. terminu do złożenia oświadczenia, nie można uznać, że skarżący skutecznie złożył oświadczenie o wyborze ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Biorąc powyższe pod uwagę, sąd pierwszej instancji przyznał rację organowi, że dokonanie przelewu podatkowego z oznaczeniem PPE jednak z przekroczeniem terminu do złożenia oświadczenia, nie może zostać uznane za skutecznie złożone oświadczenie o wyborze formy opodatkowania do właściwego naczelnika urzędu w rozumieniu art. 9a ust. 1 ustawy o PIT w zw. art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, a tym samym nie może świadczyć o skutecznym wyborze przez skarżącego - formy opodatkowania.
Bezpodstawne jest także stanowisko skarżącego, że termin na wpłatę pierwszej zaliczki przypada na grudzień 2024 r., takie stanowisko jest niezgodne z treścią ww. przepisów i stanowi w tym przypadku dowolną ich interpretację. Złożenie oświadczenia następuje "do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego", zatem w sytuacji osiągnięcia pierwszego przychodu w grudniu 2023 r. termin na złożenie oświadczenia o wyborze formy opodatkowania przypadał dla skarżącego na koniec 2023 r. Natomiast zapis "do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym" nie pozostawia wątpliwości, że w sytuacji osiągnięcia pierwszego przychodu w styczniu 2024 r., zawiadomienie/oświadczenie bądź właściwie opisany przelew powinien zostać dokonany do 20. dnia lutego 2024 r.
Błędne jest zatem stanowisko skarżącego, że dokonał ważnej zmiany formy opodatkowania poprzez zapłatę 13 lutego 2024 r. zaliczki opisanej "PPE", bowiem zaliczka ta - jak wskazał skarżący w opisie stanu faktycznego - była należna za grudzień 2023 r. Wobec braku skutecznego wyboru formy opodatkowania, nie można było uznać jej kontynuacji w 2024 r. ani też skutecznej zmiany, bowiem zaliczka za styczeń 2024 r. została zapłacona 7 marca 2024 r.
Podniesione w skardze zarzuty naruszenia art. 9a ust. 2 oraz ust. 2a ustawy o PIT w zw. z art. 9 ust. 1b ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym uznać należało za niezasadne.
Za chybiony należało także uznać zarzut skarżącego, że organ pominął okoliczność oraz błędnie przyjął, iż skarżący nie dokonał wyboru formy opodatkowania w CEiDG, podczas gdy skarżący próbował, jednak z powodów technicznych system mu to uniemożliwił. W opisie stanu faktycznego skarżący stwierdził wprost, że: "Przy rozpoczęciu działalności gospodarczej nie dokonał zgłoszenia w CEiDG o wyborze formy opodatkowania. Zawiadomienia o wyborze tej formy opodatkowania dokonał tylko przez wpłatę opisanych zaliczek". Stwierdzenie takie było oczywiste, wyczerpujące dla rozstrzygnięcia sprawy i nie wymagało dodatkowego wyjaśnienia. Stąd też wywód podniesiony na etapie skargi, że skarżący próbował dokonać takiego wyboru w systemie CEiDG, należy uznać za niezasadny. Przy czym należy zauważyć, że skarżący nie powołał się wcześniej na tę okoliczność.
Podobnie, podnoszona kwestia składanych przez skarżącego odpowiednich deklaracji ZUS za 2023 r. i 2024 r. nie była wcześniej poruszana, niemniej także nie miałaby wpływu na rozstrzygnięcie, gdyż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jak i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nie stawiają takiego warunku i nie dopuszczają takiej możliwości dla uznania skuteczności wyboru formy opodatkowania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej.
Chybiony był także zarzut naruszenia art. 191 O.p. Stosownie do art. 14h O.p., przepis ten nie ma zastosowania w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie przeprowadza postępowania dowodowego zmierzającego do zbierania materiałów dowodowych i ich analizy, tak jak ma to miejsce w postępowaniu podatkowym, jest natomiast związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Z tych przyczyn ustawodawca zawarł wymóg w art. 14b. § 3. O.p., zgodnie z którym składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
W tym stanie sprawy, uznając wszystkie podniesione w skardze zarzuty za niezasadne, orzeczono jak w wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 t.j. z dnia 2024.06.26; dalej p.p.s.a.).
Orzeczenia sądów administracyjnych powołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).