III SA/Wa 3110/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2006-05-11
NSApodatkoweŚredniawsa
podatek dochodowyodsetki za zwłokęzaległość podatkowanadpłatasprzedaż nieruchomościOrdynacja podatkowadecyzja ostatecznaNSAWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatników na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej odmawiającą stwierdzenia nadpłaty odsetek od zaległości podatkowej, uznając, że dopóki istnieje prawomocna decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego, nie można stwierdzić nadpłaty.

Podatnicy J. i T. W. domagali się stwierdzenia nadpłaty odsetek od zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym ze sprzedaży nieruchomości w 1997 r., twierdząc, że zostały one naliczone w zawyżonej wysokości. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił stwierdzenia nadpłaty, powołując się na upływ terminu. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał decyzję w mocy, wskazując na prawomocność decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. WSA oddalił skargę, stwierdzając, że dopóki istnieje prawomocna decyzja określająca zobowiązanie podatkowe, nie można wydać decyzji stwierdzającej nadpłatę, a kwestia nieważności decyzji z 1999 r. nie była przedmiotem tej sprawy.

Sprawa dotyczyła skargi J. i T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą stwierdzenia nadpłaty z tytułu pobranych odsetek od zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym ze sprzedaży nieruchomości w 1997 r. Podatnicy twierdzili, że Urząd Skarbowy obliczył i pobrał odsetki w sposób naruszający prawo, w większej wysokości niż należna. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił stwierdzenia nadpłaty, wskazując na upływ pięcioletniego terminu. Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał tę decyzję, argumentując, że prawomocna decyzja z 1999 r. określająca wysokość zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami za zwłokę na dzień jej wydania, uniemożliwia stwierdzenie nadpłaty. Podkreślił, że odsetki za zwłokę dzielą byt prawny zaległości podatkowej, a ich kwestionowanie wymagałoby wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji z 1999 r., co nie było przedmiotem postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, podzielając stanowisko organów podatkowych. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 75 § 1 i § 2 pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej, wniosek o stwierdzenie nadpłaty nie mógł być zastosowany, ponieważ zobowiązanie podatkowe wynikało z decyzji organu, a nie z samoobliczenia podatnika. Sąd zaznaczył, że nie mógł rozpatrywać wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z 1999 r., gdyż przedmiotem sprawy była jedynie kontrola decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty. Sąd podkreślił zasadę trwałości decyzji ostatecznych (art. 128 O.p.) i uznał, że nie znalazł podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, dopóki istnieje w obrocie prawnym decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w innej wysokości niż wykazana w zeznaniu, organy podatkowe nie mają możliwości wydania na żądanie podatnika decyzji stwierdzającej nadpłatę.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na art. 75 § 1 i § 2 pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej, wskazując, że przepis ten nie miał zastosowania, gdyż zobowiązanie podatkowe wynikało z decyzji organu, a nie z samoobliczenia podatnika. Podkreślono zasadę trwałości decyzji ostatecznych (art. 128 O.p.).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (15)

Pomocnicze

p.u.s.a. art. 1 § 1 i 2

Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

O.p. art. 72 § §1 pkt 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 75 § §1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 75 § §2 pkt 1 lit. a)

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 207

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 79 § §2 pkt 3

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 233 § §1 pkt 1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 220 § §2

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 123

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 200 § §1

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

O.p. art. 128

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

u.p.d.o.f. art. 28 § ust. 3

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

u.p.d.o.f. art. 45 § ust. 6

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

O.p. art. 21 § §3

Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawomocna decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego uniemożliwia wydanie decyzji stwierdzającej nadpłatę. Zastosowanie art. 75 § 2 pkt 1 lit. a) O.p. jest wyłączone, gdy zobowiązanie podatkowe wynika z decyzji organu, a nie z samoobliczenia podatnika. Kwestia nieważności decyzji z 1999 r. nie była przedmiotem postępowania przed WSA.

Odrzucone argumenty

Odsetki od zaległości podatkowej zostały naliczone w zawyżonej wysokości z naruszeniem art. 28 ust. 3 u.p.d.o.f. Decyzja z 1999 r. nie obejmowała odsetek powstałych po dacie jej wydania, co nie narusza trwałości decyzji administracyjnej. Decyzja z 1999 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa i powinna być stwierdzona jej nieważność.

Godne uwagi sformułowania

jak długo będzie istniała w obrocie prawnym decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w innej wysokości niż wykazana w zeznaniu, organy podatkowe nie mają możliwości wydania na żądanie podatnika decyzji stwierdzającej nadpłatę odsetki za zwłokę dzielą byt prawny zaległości podatkowej trwałość decyzji podatkowej pozwala stronie polegać na rozstrzygnięciach organów państwa, a organy państwa zabezpiecza przed wielokrotnym rozstrzyganiem tych samych spraw, zaś stabilizacja porządku prawnego jest wartością większą niż potrzeba eliminowania z obrotu prawnego decyzji wadliwych

Skład orzekający

Grażyna Nasierowska

przewodniczący sprawozdawca

Krystyna Kleiber

sędzia

Sylwester Golec

asesor

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących stwierdzenia nadpłaty w sytuacji istnienia prawomocnej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe oraz zasada trwałości decyzji ostatecznych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy zobowiązanie podatkowe wynika z decyzji organu, a nie z samoobliczenia podatnika. Nie rozstrzyga kwestii nieważności decyzji z 1999 r.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia proceduralnego w prawie podatkowym – możliwości kwestionowania naliczonych odsetek od zaległości podatkowych w kontekście prawomocności decyzji ustalającej zobowiązanie. Jest to istotne dla prawników procesowych i doradców podatkowych.

Prawomocna decyzja podatkowa blokuje prawo do nadpłaty? WSA wyjaśnia.

Dane finansowe

WPS: 32 708 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Wa 3110/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-05-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Grażyna Nasierowska /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Kleiber
Sylwester Golec
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Asesor WSA Sylwester Golec, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2006 r. sprawy ze skargi J. W. i T. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu pobranych odsetek od zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym ze sprzedaży nieruchomości w 1997r. oddala skargę
Uzasadnienie
Pismem z 10 lutego 2005 r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. J. i T. małżonkowie W. wnieśli o stwierdzenie nadpłaty i zwrot kwoty 32.708 zł pobranej w drodze egzekucji w wysokości większej od należnej w formie odsetek od zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym w kwocie 30.000 zł i 19.000 zł z tytułu sprzedaży dwóch nieruchomości. Zdaniem podatników Urząd Skarbowy obliczył kwotę 32.708 zł w wysokości większej od należnej w złej woli, bowiem z pełną świadomością naruszenia przepisów prawa podatkowego, tj. treści art. 28 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mianowicie : od kwoty podatku 30.000 zł pobrano odsetki w wysokości 100% za cały okres od dnia terminu płatności do dnia zakończenia egzekucji, tj. do dnia 13 marca 2001 r. w kwocie 51.060,10 zł zamiast połowę tej kwoty, tj. 25.530 zł; od kwoty 19.000 zł pobrano odsetki w kwocie 23.560,82 zł, z czego za okres 2-ch lat licząc od dnia terminu płatności do dnia 4 kwietnia 1999 r. w kwocie 9.250 zł, tj. połowę odsetek pobieranych od zaległości podatkowych jako należne – natomiast za okres od dnia 5 kwietnia 1999 r. do dnia zakończenia egzekucji, tj. do dnia 16 lutego 2001 r. pobrano odsetki w wysokości 100 % na kwotę 14.356 zł zamiast połowę tej kwoty 7.178 zł.
Decyzją z [...] kwietnia 2005 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W. na podstawie art. 207, art. 75 §1, art. 79 §2 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) odmówił stwierdzenia nadpłaty. Wyjaśnił, iż wniosek został wniesiony po upływie 5 lat od dnia wpłaty podatku – art. 79 §2 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zaś prowadzone postępowanie służyło dokładnemu wyjaśnieniu sprawy. Stronie skarżącej zapewniono także czynny udział w tym postępowaniu ( art. 123 oraz art. 200 §1 O.p.).
W odwołaniu J. i T. W. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wyjaśnili, że sprzedali 10 marca 1997 r. oraz 21 marca 1997 r. dom mieszkalny bliźniaczy w stanie surowym za kwotę 300.00 zł i 190.000 zł przed upływem pięciu lat od daty nabycia nieruchomości. W Urzędzie Skarbowym złożyli oświadczenia, że środki finansowe uzyskane z tej sprzedaży przeznaczą w okresie dwóch lat na zakup innej nieruchomości, m.in. zakup gruntu. Podatnicy 10 kwietnia 1999 r. nabyli działkę w P. o statusie rolnym z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Urząd Skarbowy decyzją z [...] czerwca 1999 r. nie uznał podatnikom wydatku w kwocie 490.000 zł na zakup tej działki. Podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości wraz z odsetkami za zwłokę był pobierany sukcesywnie w drodze egzekucji do 2001 r. Odsetki od zaległości podatkowej zostały przez Urząd Skarbowy obliczone i pobrane w drodze egzekucji z naruszeniem art. 28 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatnicy jednocześnie wnieśli o przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci akt postępowania egzekucyjnego, decyzji wymiarowych za 1997 r. i lata następne oraz dokumentacji odwoławczej i odmownej decyzji z 2001 r.
Decyzją z [...] września 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., na podstawie art. 233 §1 pkt 1 w związku z art. 220 §2 oraz art. 75 §2 pkt 1 lit. a) Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania w sprawie , Dyrektor wyjaśnił, że w dniu 23 czerwca 1999 r. Urząd Skarbowy określił decyzją wysokość zaległości podatkowej na kwotę 30.000 zł oraz określił odsetki za zwłokę na dzień wydania decyzji w wysokości 31.799,80 zł i zaległość podatkową na kwotę 19.000 zł i odsetki za zwłokę na dzień wydania decyzji w wysokości 10.755 zł.
Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Izbę Skarbową ( 19 października 1999 r.). Wysokość odsetek nie była przez skarżących kwestionowana.
Postanowieniem z [...] stycznia 2000 r., III SA 3059/99, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę ze względów proceduralnych ( skarga złożona z przekroczeniem terminu). Następnie postanowieniem z [...] września 2001 r., III SA 3059/99, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek o wznowienie postępowania sądowego. Z powyższego wynika, że wysokość zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami za zwłokę jest określona decyzją Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 1999 r., która stało się prawomocna.
Zdaniem Dyrektora stanowisko organu I instancji jest w istocie prawidłowe, chociaż z nieco innych powodów. Zobowiązanie skarżących w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży w 1997 r. dwóch nieruchomości nie wynika ze złożonego zeznania podatkowego, ale z decyzji Urzędu Skarbowego określającej wysokość zaległości podatkowej. Dlatego też wydanie decyzji stwierdzającej nadpłatę naruszałoby art. 75 §2 pkt 1 lit a) Ordynacji podatkowej. Ponadto stwierdzenie nadpłaty prowadziłoby do uchylenia skutków prawnych decyzji z 1999 r., co z kolei naruszałoby zasadę trwałości decyzji ostatecznych wyrażoną w art. 128 Ordynacji podatkowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. Skarżący podkreślili, że nie można zgodzić się z twierdzeniem, że decyzja z [...] czerwca 1999 r. ustalała całe zobowiązanie podatników, skoro określała odsetki za zwłokę wyłącznie na dzień 23 czerwca 1999 r. Z oczywistych względów nie mogła obejmować odsetek powstałych po tej dacie i w tym zakresie z pewnością nie ma przeszkód do stwierdzenia nadpłaty. Kwota nadpłaconych odsetek za okres po dniu 23 czerwca 1999 r. z pewnością nie narusza trwałości decyzji administracyjnej. Skarżący wyrazili także pogląd, że decyzja z [...] czerwca 1999 r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 28 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i z urzędu powinna być stwierdzona jej nieważność.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych ( w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu zaskarżonego aktu.
Zgodnie z art. 72 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Jeżeli zaś wpłata dotyczyła zaległości podatkowej, na równi z nadpłatą traktuje się także część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę.
Decyzją z [...] czerwca 1999 r. Urząd Skarbowy W. określił wysokość zaległości podatkowej na kwotę 30.000 zł i określił wysokość odsetek za zwłokę na dzień wydania decyzji na kwotę 31.799, 80 zł oraz określił wysokość zaległości podatkowej na kwotę 19.000 zł i określił wysokość odsetek za zwłokę na dzień wydania decyzji na kwotę 10. 755 zł. Tak więc prawidłowo w sprawie przyjął Dyrektor Izby Skarbowej w W., że jak długo będzie istniała w obrocie prawnym decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w innej wysokości niż wykazana w zeznaniu, organy podatkowe nie mają możliwości wydania na żądanie podatnika decyzji stwierdzającej nadpłatę. Zgodnie z art. 75 §1 O.p. jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Przepis ten nie mógł być zastosowany w sprawie rozpatrywanej. Również w sprawie nie mógł być zastosowany przepis art. 75 §2 pkt 1 lit. a) O.p., bowiem przepis ten ma zastosowanie tylko w sytuacji, gdy wysokość zobowiązania podatkowego została wyliczona wyłącznie w drodze samoobliczenia podatku przez podatnika, czyli w przypadku podatku dochodowego od osób fizycznych – w zeznaniu o wysokości dochodu osiągniętego w roku podatkowym. Natomiast w rozpatrywanej sprawie zobowiązanie podatkowe wynika z decyzji organu podatkowego, a nie z zeznania podatkowego ( art. 45 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 21 §3 Ordynacji podatkowej). Dlatego też jak długo będzie istniała w obrocie prawnym decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w innej wysokości niż wykazana w zeznaniu, organy podatkowe nie mają możliwości wydania na żądanie podatnika decyzji stwierdzającej nadpłatę na podstawie art. 75 §2 pkt 1 lit. a) O.p.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podatnicy wnieśli także o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] czerwca 1999 r. jako wydanej z rażącym naruszeniem art. 28 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sąd nie mógł zająć się tym wnioskiem, ponieważ przedmiotem rozpatrywanej sprawy była jedynie kontrola decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] września 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu pobranych odsetek od zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym ze sprzedaży nieruchomości z 1997 r. Jak wynika z akt sądowych skarżący wystąpili z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] czerwca 1999 r. oraz decyzji Izby Skarbowej w W. z [...] października 1999 r. określającej wysokość zaległości podatkowej i wysokość odsetek za zwłokę.
Tak więc skoro odsetki za zwłokę dzielą byt prawny zaległości podatkowej, to jedynie wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji określającej wysokość odsetek za zwłokę może doprowadzić do uznania, że powstała nadpłata. Decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana tych decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania mogą nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie – Ordynacja podatkowa oraz w ustawach podatkowych (art. 128 O.p.). Jak podkreśla się w literaturze przedmiotu – trwałość decyzji podatkowej pozwala stronie polegać na rozstrzygnięciach organów państwa, a organy państwa zabezpiecza przed wielokrotnym rozstrzyganiem tych samych spraw, zaś stabilizacja porządku prawnego jest wartością większą niż potrzeba eliminowania z obrotu prawnego decyzji wadliwych (por. Ordynacja podatkowa. Komentarz, Stefan Babiarz i inni, Wyd. Prawnicze, W. 2004, s. 427 i nast.). W związku z powyższym, Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa w takim stopniu, który miał wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI