III SA/Wa 3010/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2010-12-21
NSAAdministracyjneŚredniawsa
kontrola skarbowawłaściwość organupostanowienieodrzucenie skarginiedopuszczalnośćterminP.p.s.a.

WSA w Warszawie odrzucił skargę na postanowienie GIKS o wyznaczeniu organu właściwego do kontroli, uznając je za niedopuszczalne z uwagi na brak podstawy prawnej do zaskarżenia.

Spółka złożyła skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej dotyczące wyznaczenia organu właściwego do przeprowadzenia postępowania kontrolnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, stwierdzając, że zaskarżone postanowienie nie jest aktem podlegającym kontroli sądowoadministracyjnej zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. Dodatkowo, nawet gdyby uznać je za takie, skarga zostałaby odrzucona z powodu uchybienia 14-dniowego terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa.

Sprawa dotyczyła skargi złożonej przez M. sp. z o.o. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej (GIKS) z dnia [...] lipca 2010 r., w którym wyznaczono Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. jako organ właściwy do przeprowadzenia postępowania kontrolnego wobec spółki. Spółka wezwała GIKS do usunięcia naruszenia prawa, a po jego odmowie złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie opierało się na dwóch głównych przesłankach. Po pierwsze, sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej, określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. W szczególności nie było to postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani postanowienie kończące postępowanie, ani też postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Nie było również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ponieważ nie dotyczyło uprawnień lub obowiązków strony, a jedynie wyznaczało organ właściwy. Po drugie, sąd wskazał, że nawet gdyby hipotetycznie uznać postanowienie za objęte kontrolą, skarga byłaby niedopuszczalna z powodu naruszenia terminu. Zgodnie z art. 52 § 3 P.p.s.a., skargę na takie czynności można wnieść po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu czynności. Spółka dowiedziała się o wyznaczeniu organu właściwego 15 lipca 2010 r., a wezwanie złożyła 9 sierpnia 2010 r., przekraczając tym samym 14-dniowy termin, który jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu. W konsekwencji, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. jako niedopuszczalną, a także zwrócił uiszczoną przez skarżącą kwotę 200 zł tytułem wpisu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, takie postanowienie nie jest objęte kognicją sądów administracyjnych, ponieważ nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie lub które kończy postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie jest również aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., gdyż nie dotyczy uprawnień lub obowiązków strony, a jedynie wyznacza organ właściwy.

Uzasadnienie

Sąd analizuje katalog aktów i czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej z art. 3 § 2 P.p.s.a. i stwierdza, że postanowienie o wyznaczeniu organu właściwego nie spełnia kryteriów żadnego z wymienionych punktów, w szczególności nie dotyczy uprawnień lub obowiązków strony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (6)

Główne

p.p.s.a. art. 3 § par. 2 pkt 4

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd interpretuje, że postanowienie o wyznaczeniu organu właściwego do przeprowadzenia postępowania kontrolnego nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a jedynie wskazuje organ właściwy.

p.p.s.a. art. 58 § par. 1 pkt 6

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 52 § par. 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd stosuje przepis dotyczący warunku wniesienia skargi na czynność z zakresu administracji publicznej po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni.

p.p.s.a. art. 58 § par. 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

u.k.s. art. 13 § ust. 1

Ustawa o kontroli skarbowej

u.k.s. art. 24a

Ustawa o kontroli skarbowej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Postanowienie o wyznaczeniu organu właściwego do przeprowadzenia postępowania kontrolnego nie jest objęte zakresem kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 P.p.s.a. Skarżąca uchybiła 14-dniowemu terminowi do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, który jest terminem prawa materialnego.

Godne uwagi sformułowania

akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa termin prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu

Skład orzekający

Małgorzata Długosz-Szyjko

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu kontroli sądowoadministracyjnej nad postanowieniami organów kontroli skarbowej dotyczącymi wyznaczenia organu właściwego oraz stosowanie terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju postanowienia w postępowaniu kontrolnym i stosowania art. 3 § 2 pkt 4 oraz art. 52 § 3 P.p.s.a.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi i terminami, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Wa 3010/10 - Postanowienie WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2010-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-11-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Małgorzata Długosz-Szyjko /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
II FSK 468/11 - Postanowienie NSA z 2011-05-31
Skarżony organ
Inspektor Kontroli Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par. 2,  art. 3 par. 2  pkt 4,  art. 52 par. 3,  art. 58 par. 1 pkt 6,  art. 58 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w T. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania kontrolnego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Skarżącej M. sp. z o.o. z siedzibą w T. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] lipca 2010 r. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej
w W. (dalej: "GIKS"), na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z 28 września 19991 r.
o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r., Nr 8 poz. 65 ze zm.) – przywoływanej dalej jako "u.k.s.", wszczął wobec M. sp. z o.o. w T. (dalej: "Skarżąca", "Spółka") postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości rozliczeń z budżetem państwa z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2009 r., a ponadto, w oparciu o art. 24a u.k.s., właściwym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego uznał Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W.
Odpis powyższego postanowienia wraz z pouczeniem wskazującym na jego niezaskarżalność został doręczony Skarżącej 15 lipca 2009 r.
Pismem z 9 sierpnia 2010 r. Spółka wezwała GIKS do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie postanowienia o wszczęciu postępowania kontrolnego w zakresie
w jakim w postanowieniu tym wskazano, ze zgodnie z art. 24a u.k.s. właściwym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego jest Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
w L.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z 9 września 2010 r., doręczonym Skarżącej 15 września 2010 r., GIKS wskazał, że postanowienie o wszczęciu postępowania kontrolnego nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego. Ponadto podniósł, że brak jest przepisów ustaw szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.
Pismem z 15 października 2010 r. M. sp. z o.o. w T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z [...] lipca 2010 r. w zakresie w jakim organ ten w powyższym postanowieniu uznał, że właściwym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego wszczętego wobec strony skarżącej jest Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej, w zakresie w jakim organ ten w powyższym postanowieniu uznał, że właściwym do przeprowadzenia postępowania kontrolnego wszczętego wobec strony skarżącej jest Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z aktów lub czynności wskazanych w przywołanym wyżej przepisie, w szczególności nie jest ani postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym postępowanie, ani tym bardziej postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie stanowi ono również aktu lub czynności
z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akty lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą bowiem dotyczyć określonych uprawnień lub obowiązków, tj. muszą stwierdzać, potwierdzać lub odmawiać stwierdzenia lub potwierdzenia określonych uprawnień lub obowiązków. Będące natomiast przedmiotem skargi postanowienie w zaskarżonej części stwierdza jedynie, który organ jest właściwy do przeprowadzenia wszczętego wobec strony skarżącej postępowania kontrolnego. Nie przyznaje ono natomiast, ani nie odmawia żadnych powinności czy też uprawnień i w konsekwencji nie mieści się w pojęciu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Z uwagi zatem na fakt, że złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona na akt nie objęty kontrolą sądowoadministarcyjną, należało uznać ją za niedopuszczalną.
Niezależnie od powyższego, gdyby nawet hipotetycznie przyjąć, że objęte przedmiotem skargi postanowienie stanowi w zaskarżonej części czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to zauważyć należało, że zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę na tę czynność można wnieść do Sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca wprawdzie wezwała GIKS do usunięcia naruszenia prawa pismem z 9 sierpnia 2010 r., jednakże dokonała tego z naruszeniem 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika bowiem, że Spółka o wyznaczeniu Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. jako organu właściwego do przeprowadzenia wszczętego wobec niej postępowania kontrolnego dowiedziała się
z chwilą doręczenia jej odpisu postanowienia z [...] lipca 2010 r., tj. w dniu 15 lipca 2010 r. Termin do wezwania GIKS do usunięcia naruszenia prawa upłynąłby więc dla Skarżącej z dniem 29 lipca 2010 r.
Podkreślić w tym miejscu należy, że 14 - dniowy termin, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. jest terminem prawa materialnego i jako taki nie podlega przywróceniu, a jego upływ wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Z powyższych względów, gdyby nawet uznać zaskarżone postanowienie za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to i tak wniesienie skargi w okolicznościach niniejszej sprawy należałoby uznać za niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 art. 58 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 58 § 3 Sąd odrzuca skargę postanowieniem, natomiast odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Reasumując Sad uznał, iż zaskarżone postanowienie nie podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie jest żadnym z aktów, ani żadną z czynności wymienionym
w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny skargę na przedmiotowe postanowienie należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.