III SA/Wa 2977/05

III SA/Wa 2977/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Hieronim Sęk
Joanna Tarno /przewodniczący/
Krystyna Kleiber /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ
Inspektor Kontroli Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Tarno, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber (spr.), Asesor WSA Hieronim Sęk, Protokolant Emilia Kasperowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo - Usługowego "O." Sp. z o.o. [...]z siedzibą w G. na postanowienie Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie uchylenia wyniku kontroli oddala skargę
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej jako "Ordynacja", stwierdził uchybienie przez Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe "O." [...] spółkę z o.o. w G. terminowi do wniesienia odwołania, na podstawie art. 233 § 2 pkt 1 Ordynacji.
W uzasadnieniu Generalny Inspektor poinformował, że T. C., w imieniu wskazanej spółki, wnioskiem z dnia 2 lipca 2004 r. wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wynikiem kontroli Spółki z dnia [...] marca 1994 r. Nr [...]. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. jako organ właściwy postanowieniem z dnia 16 września 2004 r. wznowił postępowanie. Decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w L., na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji odmówił uchylenia wyniku kontroli z dnia [...] marca 1994r ze względu na brak przesłanek wymienionych w art. 240 § 1 pkt 3 i 5 Ordynacji. Decyzja ta została wysłana na dwa adresy, wskazane we wniosku o wznowienie, a doręczona została w trybie art. 150 § 2 Ordynacji podatkowej.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej poinformował ponadto, że "O." sp. z o.o. w dniu 28 lutego 2005 r. skierowała do Urzędu Kontroli Skarbowej w L. (między innymi) pismo z dnia 26 lutego 2005r. nazwane "skarga na decyzję..." W związku z tym, ze pismo to było niejasne Minister Finansów, pismem z dnia 5 kwietnia 2005 r. zażądał jego sprecyzowania, a w szczególności wyjaśnienia czy należy traktować to pismo jako odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. W dniu 21 kwietnia 2005 r. T. C. w imieniu spółki złożył osobiście pismo, w którym stwierdził, że pismo z dnia 26 lutego 2005 r. należy traktować jako odwołanie od tej decyzji. Wobec tego Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wydał przedmiotowe postanowienie.
Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej stwierdził, że doręczenie zastępcze decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. nastąpiło w dniu 2 grudnia 2004 r. i od tego momentu rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania, który upływał z dniem 16 grudnia 2004 r. Odwołanie z dnia 26 lutego 2005 r. zostało wniesione w dniu 28 lutego 2005 r., czyli po upływie terminu do jego wniesienia. Generalny Inspektor zauważył to, że wnosząc odwołanie strona mogła, zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji, wnieść równocześnie o przywrócenie terminu do jego rozpatrzenia po uprawdopodobnieniu, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Natomiast według art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji w przypadku niedotrzymania terminu do wniesienia odwołania i niedopełnienia opisanej czynności z art. 162 Ordynacji obowiązkiem organu było stwierdzenie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2006 r. członek zarządu PHU O. [...] sp. z o.o. poinformował, że w dniu 6 września 2005 r. wysłał skargę na działanie Generalnego Inspektoratu Kontroli Skarbowej do Ministerstwa Finansów, która zaginęła i do dnia dzisiejszego nie może się odnaleźć. Skarga ta była z dnia 1 czerwca 2005 r., a została nadana 9 czerwca 2005 r. T. C. poinformował, że organ kontroli skarbowej nie doręczył spółce decyzji z dnia [...] listopada 2005 r., zgodnie z art. 150 i art. 151 Ordynacji ze względu na to, że listonosz nie zostawił na drzwiach firmy zawiadomienia o tej przesyłce. Nie są więc prawdziwe twierdzenia o uchybieniu terminowi do złożenia odwołania. T. C. wyjaśnił, że w tym czasie przebywał w areszcie zatrzymany przez organy ścigania. T. C. zauważył ponadto, że zeznania pracowników Urzędu Skarbowego potwierdzają , iż podczas kontroli brak było dokumentów. Przedstawiciel skarżącej spółki poinformował ponadto o przebiegu postępowań przeciwko pracownikom prokuratury i pracownikom aparatu skarbowego, które zakończyły się pozbawieniem wymienionych osób funkcji służbowych. Z tych względów, jego zdaniem, skarga zawiera "słuszne żądania wynikające ze stronniczości i niegodziwości przeprowadzonej kontroli przez byłych oficerów milicji i SB".
W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o odrzucenie, względnie o oddalenie skargi. Generalny Inspektor zwrócił uwagę na to, że zaskarżone postanowienie z dnia [...] maja 2005 r. zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 17 maja 2005 r. oraz w dniu 22 maja 2005 r. w miejscach wskazanych do doręczeń korespondencji dla spółki, natomiast skarga na to postanowienie z dnia 1czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona w Ministerstwie Finansów dopiero w dniu 6 października 2005 r., jako załącznik skargi z dnia 5 października 2005 r. Generalny Inspektor zwrócił uwagę na to, że nie ma możliwości ustalenia powodów nie wpłynięcia przesyłki nadanej w Urzędzie Pocztowym R. w dniu 9 czerwca 2005 r., ponieważ poczta udziela w takich sytuacjach informacji tylko nadawcy. Urząd Pocztowy W., który obsługuje Ministerstwo Finansów, poinformował, że przesyłka, na którą powołuje się skarżący nie wpłynęła.
W dniu 24 listopada 2006 r. skarżący złożył do akt sprawy potwierdzenie odbioru przez urząd pocztowy korespondencji, w której jako nadawca został uwidoczniony T. C., a jako adresatów określono - m.in. -Ministra Sprawiedliwości, Prezesa Rady Ministrów, Kancelarię Prezesa Rady Ministrów oraz Ministra Finansów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów (w tym wypadku postanowienia) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Zgodnie z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako u.p.p.s.a. - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga nie jest uzasadniona.
W sprawie tej doszło do uchybienia terminu do wniesienia odwołania (art. 223 Ordynacji). W dniu 15 listopada 2004 r. Urząd Kontroli Skarbowej w L., Ośrodek Zamiejscowy w P. przesłał do Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego O. sp. z o.o. decyzję, z tej samej daty, o odmowie uchylenia wyniku kontroli Spółki z dnia [...] marca 1994 r. Jak wynika z załączonych kserokopii kopert, decyzja została skierowana pod dwa adresy Spółki wskazane we wniosku o wznowienie – [...] w G. oraz oddział Spółki w R. Obie przesyłki nie zostały doręczone adresatowi wobec nie zastania przez listonosza nikogo pod tymi adresami, obie zostały awizowane. Odpis koperty z przesyłką do G. może budzić pewne zastrzeżenia wobec braku pod adnotacją o pozostawieniu zawiadomienia w widocznym miejscu na posesji czytelnego podpisu listonosza. Przesyłka skierowana do R. została prawidłowo awizowana. Pod adnotacją o pozostawieniu zawiadomienia widniej czytelny podpis z nazwiskiem listonosza.
Przesyłka nie została odebrana, ale w tej sytuacji zgodnie z art. 150 § 2 Ordynacji doszło do jej doręczenia. Ponieważ pierwsza awizacja miała miejsce 17 listopada 2004 r. – pismo zostało doręczone ze skutkiem na dzień 2 grudnia 2004 r.
Skarżąca, składając odwołanie, nie złożyła równocześnie wniosku o przywrócenie terminu do jego rozpatrzenia. Zasadnie więc Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi, zgodnie z art. 228 §1 pkt 2 Ordynacji.
Sąd nie uwzględnił wniosku Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej o odrzucenie skargi. Zdaniem Sądu skarżąca spółka uprawdopodobniła dowodem nadania, iż w dniu 9 czerwca 2006 r. nadała skargę. Zaskarżone postanowienie otrzymała w dniu 17 maja i 20 maja 2005 r., na oba wskazane adresy. Skargę więc złożyła w terminie.
Podczas rozprawy T. C. w imieniu Spółki, przedłożył dokument, z którego wynikało, że w dniu 8 listopada 2004 r. przebywał w Areszcie Śledczym w P. Wnosił też o dopuszczenie dowodu z zeznań córki na okoliczność udzielenia jej w tym czasie pełnomocnictwa do odbioru korespondencji. Sąd odmówił dopuszczenia dowodu z przesłuchania świadka jako dowodu nieprzydatnego do ustalenia daty otrzymania przez Spółkę decyzji z dnia [...] listopada 2004 r. Sąd stwierdza, ze w przypadku gdy członek zarządu Spółki, a wiec organu uprawnionego do odbioru korespondencji ,kierowanej do Spółki, nie może z przyczyn niezależnych od siebie przyjąć tej korespondencji, winien w terminie 7 dni od ustalenia tych przyczyn, wystąpić o przywrócenie terminu do wykonania czynności. Skierowanie decyzji na adresy Spółki, wskazane we wniosku, było prawidłowe, gdyż to Spółka, a nie T. C. był stroną postępowania o wznowienie. T. C. po aresztowaniu go powinien był przesłać organowi kontroli skarbowej nowy adres do doręczeń, spodziewając się odpowiedzi na złożony wniosek o wznowienie postępowania, do czego zobowiązywał go przepis art. 146 § 1 Ordynacji. Skoro nowego adresu nie wskazał, organ kontroli skarbowej zasadnie uznał awizowane doręczenie decyzji za skutkujące jej doręczeniem.
Ze wskazanych przyczyn, Sąd na zasadzie art. 151 u.p.p.s.a. skargę oddalił.