III SA/Wa 2948/14

III SA/Wa 2948/14 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2015-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska /sprawozdawca/
Elżbieta Olechniewicz
Jolanta Sokołowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne
Podatek od czynności cywilnoprawnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2010 nr 101 poz 649
art. 2 pkt 1 lit. g
Ustawa z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Protokolant referent stażysta Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz W. P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
III SA/Wa 2948/14
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 18.06.2014r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. po rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych odmówił stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 1.710,00 zł pobranym przez notariusza w L. w dniu 14.05.2014 r. z tytułu zawartej ze Skarbem Państwa reprezentowanym przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Nadleśnictwo S., umowy sprzedaży odrębnej własności lokalu mieszkalnego nr 12 w budynku położonym w S. przy ul. [...].
Organ pierwszej instancji ustalił, iż przedstawiona we wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych analiza przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie uzasadnia stwierdzenia, że sprzedaż nieruchomości przez Skarb Państwa, reprezentowany przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Nadleśnictwo S., w wykonaniu art. 40a ustawy z dnia 28.09.1991 r. o lasach (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 12, poz. 59 ze zm., zwanej dalej u.o.l.) nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 09.09.2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r.. Nr 101, poz. 649 ze zm., zwanej dalej uopcc). Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. odmówił zatem stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 1.710 zł.
Strona od powyższej decyzji w dniu 20.06.2014 r. wniosła odwołanie. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...].08.2014 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, podtrzymując jego ustalenia w zakresie stanu faktycznego oraz dokonaną ocenę prawną.
Na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...].08.2014 r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze z dnia 19.08.2014 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił, iż została wydana z naruszeniem art. 2 pkt 1 lit. g uopcc. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że umowa sprzedaży co do zasady objęta jest zakresem przedmiotowym ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, gdyż zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit a. uopcc podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy lub
praw majątkowych, jednak w okolicznościach wskazanych m. in. w art. 2 pkt 1 lit. g uopcc sprzedaż nieruchomości nie podlega opodatkowaniu.
W ocenie Skarżącego, wyłączenie z opodatkowania ma miejsce, jeżeli tego rodzaju czynność cywilnoprawna dotyczy sprawy, podlegającej przepisom o gospodarce nieruchomościami. Skarżący podkreślił, iż art. 2 pkt 1 lit. g uopcc nie odwołuje się wyłącznie do norm prawnych, zawartych w konkretnym akcie prawnym tj. ustawie z dnia 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm., zwanej dalej uogn). Jego zdaniem treść art. 2 uogn wskazuje, iż zagadnienia dotyczące gospodarki nieruchomościami regulują także inne akty prawne tej samej rangi, w tym ustawy o lasach (art. 2 pkt 3 uogn). Z orzecznictwa wynika, że uogn nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym tej tematyki, które jako przepisy odrębne, mają pierwszeństwo w stosowaniu. Umowa sprzedaży z dnia 14.05.2014 r. jest zatem wynikiem wzajemnej korelacji unormowań dwóch aktów prawnych, mieszczących się - dla celów podatku od czynności cywilnoprawnych - w ustawowym pojęciu przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami. Na poparcie swego stanowiska Skarżący przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 06.05.2014 r. nr I SA/Łd 128/14 oraz wskazał, iż przepisy prawa nie uległy zmianom w ciągu ostatnich miesięcy, co stoi w sprzeczności z wydawaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. decyzji stwierdzającej nadpłatę w przypadku identycznej umowy sprzedaży.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, wyrażone w uzasadnieniu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga musiała zostać uwzględniona.
W dniu 11.02.2015 Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w sprawie II FSK 2742/14, w której stan prawny przedstawiał się analogicznie do objętego skargą w sprawie niniejszej.
W tezie swego wyroku NSA przyjął, że ustanowionym w art. 2 pkt 1 lit. g uopcc wyłączeniem z opodatkowania tym podatkiem czynności cywilnoprawnych w sprawach, podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami, objęte są zarówno czynności podlegające przepisom ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, jak i czynności podlegające przepisom dotyczącym gospodarki nieruchomościami, zamieszczonym w innych ustawach, w tym także w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
Wobec takiej wykładni przepisów, mających zastosowanie w niniejszej sprawie, Sąd, orzekający w sprawie niniejszej przyjął, że określone w art. 2 pkt 1 lit. g uopcc wyłączenie odnosi się również do czynności wynikających z ustawy o lasach. Ponieważ ustawa o lasach zawiera przepisy o gospodarce nieruchomościami, dokonane na ich podstawie czynności cywilnoprawne podlegają wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Ustawa o lasach należy do katalogu ustaw, wymienionych w przepisie art. 2 pkt 3 ugn, stanowiącym, że ustawa (o gospodarowaniu nieruchomościami) nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, a w szczególności ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach.
Przepis art. 40a ust. 2 ustawy o lasach stanowi, że ustalenie ceny nieruchomości przy sprzedaży, o której mowa w ust. 1 (a więc dokonywanej przez Lasy Państwowe sprzedaży nieprzydatnych im nieruchomości, zabudowanych budynkami mieszkalnymi i samodzielnych lokali mieszkalnych oraz gruntów z budynkami mieszkalnymi w budowie), następuje na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami; nadto art. 67 ugn, zawiera przepisy określające sposób ustalania ceny nieruchomości.
Zdaniem NSA, wyrażonym w powołanym wyżej wyroku, niewątpliwie art. 40 ust. 2a ustawy o lasach jest - zawartym w innej ustawie, niż ustawa o gospodarce nieruchomościami - przepisem dotyczącym gospodarki nieruchomościami. Skoro stanowi materialnoprawną podstawę sprzedaży nieruchomości będących własnością Skarbu Państwa oraz ustalenia ceny sprzedaży (wraz ze wskazanym w odesłaniu przepisem ustawy o gospodarce nieruchomościami), jest przepisem o gospodarce nieruchomościami w rozumieniu art. 2 pkt 1 lit. g ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
NSA podkreślił, że czynność sprzedaży nieruchomości, stanowiącej własność Skarbu Państwa w zarządzie Lasów Państwowych, jest dokonywana na podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami i są to przepisy dotyczące gospodarki nieruchomościami w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Niezasadne jest ograniczenie zakresu pojęcia spraw, podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami tylko do czynności cywilnoprawnych, znajdujących materialnoprawną podstawę w ustawie o gospodarce nieruchomościami.
Za nieuprawnione uznał NSA różnicowanie sytuacji prawnej podmiotów, dokonujących czynności cywilnoprawnych na podstawie różnych przepisów o gospodarce nieruchomościami, w tym uprzywilejowanie czynności, w których materialnoprawną podstawą jest ustawa o gospodarce nieruchomościami. Konstytucja – zdaniem NSA- przyznaje ustawodawcy szerokie uprawnienia w zakresie kształtowania treści prawa daninowego w granicach wyznaczanych zasadą równości. Dopuszczalne jest także pewne zróżnicowanie sytuacji prawnej podmiotów nawet wykazujących podobieństwo cech istotnych, jeżeli jest to zgodne z zasadą sprawiedliwości społecznej i innymi zasadami konstytucyjnymi. Dotyczy to w szczególności instytucji wyłączeń z obowiązku podatkowego, które muszą być także konfrontowane z wyrażoną w art. 84 Konstytucji zasadą powszechności ponoszenia ciężarów publicznych. NSA podkreślił, że objęcie obowiązkiem podatkowym w podatku od czynności cywilnoprawnych pewnej grupy podatników o cechach podobnych do tych, które charakteryzują inną grupę, wyłączoną z obowiązku podatkowego, nie musi świadczyć o naruszeniu zasady równości (art. 32 ust. 1 Konstytucji), ani tym bardziej zasady państwa prawnego (art. 2 Konstytucji).
Zatem wyłączeniem z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ustanowionym w art. 2 pkt 1 lit. g uopcc, objęte są wszystkie czynności cywilnoprawne w sprawach, podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami, w tym także w ustawie o lasach.
Mając na uwadze powyższe stanowisko NSA, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1) lit a) P.p.s.a. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, nastąpiło na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.
Wydając ponownie decyzję organ uwzględni ocenę prawną dokonaną w tej sprawie przez Sąd, szczegółowo przedstawioną w niniejszym uzasadnieniu.