III SA/Wa 2888/05

III SA/Wa 2888/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-11-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jakub Pinkowski /przewodniczący/
Marek Wroczyński /sprawozdawca/
Wojciech Mazur
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FZ 43/08 - Postanowienie NSA z 2008-02-12
I FSK 780/08 - Postanowienie NSA z 2008-06-13
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Marek Wroczyński (spr.), Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 1999 r. oddala skargę
Uzasadnienie
Syg.akt III S.A./Wa 2888/05
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...] stycznia 2005 roku nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług przez A. S. za miesiąc 1999 roku w kwocie 243 463 zł .
W uzasadnieniu decyzji wskazano , że pismem z dnia [...] lutego 2004 roku A.S. wnioskował o stwierdzenie nadpłaty podatku od towarów usług w kwocie 243 463 zł za miesiąc marzec 1999 roku jednocześnie składając korektę deklaracji podatku od towarów usług VAT -7 za ten miesiąc .Strona podniosła , że ww.deklaracja korygująca była wynikiem anulowania w dniu [...] maja 2003 roku faktur z dnia [...] marca 2003 roku wystawionych przez firmę " A. " dla firmy "P." spółka z oo w W.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów usług za miesiąc marzec 1999 roku .W związku z odwołaniem od powyższej decyzji organu pierwszej instancji , Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] listopada 2004 roku nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania .W wyniku ponownego rozpoznania Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku nr [...] ponownie odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów usług za marzec 1999 rok w kwocie 243 463 zł .
W odwołaniu wniesionym pismem z dnia [...] lutego 2005 roku strona wnioskowała o uchylenie zaskarżonej decyzji z powodu rażącego naruszenia przepisów ordynacji podatkowej argumentując , że dokonała anulowania faktur fikcyjnej sprzedaży z dnia [...] marca 1999 roku wystawionych przez firmę " A. "- A. S. na rzecz firmy "P. " spółka z oo z następujących powodów :
1. ostatnia rata leasingowa nigdy nie została zapłacona przez " A." , co oznacza , że nie doszło do wykonania umowy , tj. przeniesienia własności ciągników [...] ze spółki "P. " na rzecz " A. "
2. przedstawiciel spółki " P. " wprowadzając w błąd , świadomie i celowo zmusił go do wystawienia faktur sprzedaży , które tak naprawdę fikcyjnie dokumentowały sprzedaż czegoś co nadal było własnością spółki " P." ; ponadto należności z tych faktur nie zostały nigdy zapłacone .
3.po otrzymaniu tych faktur kosztowych firma " P. "wystawiła na rzecz
" A." faktury sprzedaży , a należności z nich wynikające zostały przez stronę zapłacone
4. faktury zostały anulowane a nie korygowane , bowiem dokumentują czynności , których sensie prawnym " A. " nie miała prawa wykonać , bowiem nie była właścicielem przedmiotów umowy ; z tego względu należało je wyłączyć z obrotu
5.organ podatkowy pierwszej instancji dokonując ustaleń , że doszło faktycznie do wykonania transakcji , nie zwrócił uwagi na to , że :
- umowy leasingu nie zostały wykonane , gdyż firma " A." nie zapłaciła ostatnich rat przewidzianych harmonogramem ; płatności nastąpiły dopiero po fikcyjnej sprzedaży na rzecz firmy " P. " i faktycznym odkupieniu ciągników przez firmę " A. "
- ciągniki zostały zarejestrowane w urzędzie komunikacji , bowiem po otrzymaniu faktur od " P. " i dokonaniu zapłaty należności z nich wynikających strona stała się właścicielem ciągników
- skoro " P. " nie zapłacił ani podatku od towarów usług , ani podatku dochodowego to przeprowadzone operacje gospodarcze nie skutkowały zaniżeniem podatku od towarów usług
- anulowanie faktur po kilku latach nie zmienia istoty sprawy
- oczywistą rzeczą jest fakt , że należało dokonać jedynie korekty podatku należnego , bowiem anulowaniu podlegają jedynie faktury wystawione przez firmę
" A. " , a nie przez " P. " .Faktury wystawione przez firmę " P. " są prawdziwe , a zawarty w nich podatek jest podatkiem naliczonym dla firmy "A. "
Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy stanowisko organu pierwszej instancji .
Podnosił , że istotną kwestią w przedmiotowej sprawie była ocena faktur , jako dokumentów stwierdzających przeprowadzenie operacji gospodarczych .Wbrew zarzutom skargi analizując dokonane przez stronę czynności pod kątem pozorności uznano , że czynności takich cech nie wykazują i dlatego organy podatkowe określiły następstwa podatkowe tych zdarzeń .Zwrócono uwagę nie tylko na cechy formalne , lecz również na okoliczności faktyczne sprawy , a mianowicie czy faktycznie do sprzedaży i kupna przedmiotowych ciągników nie doszło .
Organ ustalił , że A. S. – firma " A. " w 1997 i 1998 roku zawarł z firmą " P. " spółka z oo w W. umowy leasingu finansowego na zakup ciągników [...] :
- umowa nr [...] z dnia [...] kwietnia 1997 roku – faktura z [...] .04 .1997 roku
nr [...]
- umowa nr [...] z dnia [...] sierpnia 1997 roku – faktura z [...].08 .1997 roku
nr [...]
- umowa nr [...]z dnia [...] września 1997 roku – faktura z [...].09 .1997 roku
nr [...]
- umowa [...] z dnia [...] listopada 1997 roku –faktura z [...].11 .1997 roku
nr [...]
- umowa [...] z dnia [...] grudnia 1997 roku – faktura z [...] .12 .1997 roku
nr [...]
umowa [...] z dnia [...] stycznia 1998 roku – faktura z [...].01.1998 roku
nr [...]
umowa [...] z [...] marca 1998 roku – faktura z [...].03.1998 roku nr [...]
umowa [...] z 29 kwietnia 1998 roku – faktura z [...].04.1998 roku nr [...]
Wystawione w związku z ww zdarzeniami faktury VAT uwzględniały wartość ciągników siodłowych oraz odsetki i opłaty manipulacyjne .
Podatek od towarów usług wynikający z powyższych faktur został ujęty przez stronę w rejestrze zakupów VAT i odliczony w deklaracjach VAT-7 za poszczególne miesiące .
W dniu [...] marca 1999 roku został sporządzony aneks dotyczący rozwiązania zawartych umów leasingowych na zasadzie porozumienia stron oraz wystawiono dla firmy " P. " spółka z oo faktury o numerach [...],[...],[...].[...],[...],[...],[...],[...]na sprzedaż wcześniej wyleasingowanych ciągników [...] .Jednocześnie w dniu [...] marca 1999 roku firma " P. " spółka z oo wystawiła dla strony faktury nr [...]; nr [...] ; nr [...] ; nr [...] ; nr [...] ; nr [...] ; nr [...] ; nr [...] , a także faktury korygujące dotyczące odsetek , opłaty manipulacyjnej uwzględnionych w fakturach załączonych do poszczególnych umów A. S. w miesiącu marcu zaewidencjonował w rejestrze sprzedaży VAT faktury wystawione w dniu [...] marca 1999 roku dla firmy " P. " spółka z oo , jak również zaewidencjonował faktury wystawione w dniu [...] marca 1999 roku przez firmę " P. " spółka z oo .
W dniu [...] kwietnia 1999 roku strona złożyła w Urzędzie Skarbowym deklarację dla podatku od towarów usług i usług za marzec 1999 roku , w której wykazano :
- sprzedaż traktowaną jako eksport opodatkowaną stawką 0 % w wysokości
275 903 zł
- wartość sprzedaży netto opodatkowaną stawką podatku 22 % w wysokości
2 408 996 zł
- podatek należny w wysokości 529 979 zł
- podatek naliczony do odliczenia 250 709 zł
- kwota podlegająca wpłacie do Urzędu Skarbowego 279 270 zł .
W dniach od [...] do [...] października 2000 roku Urząd Skarbowy w P. przeprowadził w firmie A. S. kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów towarów usług za okres od stycznia do grudnia 1999 roku oraz od stycznia do sierpnia 2000 roku .W trakcie kontroli nie stwierdzono nieprawidłowości w 1999 roku .Z pisma dyrektora UKS w L. z dnia [...] maja 2004 roku wynika , że w firmie " P. " spółka z oo została przeprowadzona kontrola podatkowa w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów usług za 1999 rok , w trakcie której również nie stwierdzono nieprawidłowości .
W dniu [...] maja 2003 roku strona wystawiła faktury korygujące do swoich faktur z [...] marca 1999 roku uzasadniając swoje działanie tym , że dokumentują one sprzedaż , która nie zaistniała ..W związku z tym w dniu [...] lutego 2004 roku strona złożyła korektę deklaracji dla podatku od towarów usług VAT-7 za marzec 1999 roku wykazując :
- sprzedaż traktowaną jako eksport opodatkowaną stawką 0 % w wysokości 275 903 zł
- wartość sprzedaży netto opodatkowaną stawką podatku 22 % w wysokości
243 463 zł
- podatek należny w wysokości 7 246 zł
- podatek naliczony do odliczenia w łącznej kwocie 250 709 zł
- kwotę do zwrotu na rachunek bankowy podatnika w wysokości 243 463 zł .
W ocenie organu zgodnie art.2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku i usług oraz o podatku akcyzowym [ DZ.U z 1993 roku nr 11 poz.50 z póź. zmianami przedmiotem opodatkowania są zdarzenia faktyczne i prawne , z którymi prawo łączy powstanie obowiązku podatkowego .Faktem jest , że wystawiono faktury , widnieją na nich stosowne podpisy oraz adnotacje , że płatności dokonano przelewami Faktura jest podstawowym dokumentem księgowym , którego zasadniczą funkcją jest udokumentowanie transakcji i umożliwienie poprawnego ujęcia jej w księgach zarówno sprzedawcy , jak i nabywcy .Strona w trakcie postępowania nie wykazała by do wykonania usług nie doszło .W tych warunkach zasadne jest stwierdzenie , że wystawienie faktur zrodziło obowiązek podatkowy , bowiem dokumentują one rzeczywistą transakcję .
Należy zauważyć , że kwestia ustalenia nieistnienia umów z [...] marca 1999 roku była przedmiotem postępowania cywilnego .Żądania A. S. zostały przez sąd oddalone .
Zdaniem organu odwoławczego – organy podatkowe , działając w ramach przyznanych im kompetencji ustalają istnienie bądź nieistnienie określonych skutków podatkowych czynności prawnych dokonywanych przez podatników i jedynie w tym kontekście analizują te czynności .Wynika to z autonomiczności prawa podatkowego wobec innych gałęzi prawa .Zatem skuteczność czynności cywilnoprawnych prawie podatkowym uzależniona jest ostatecznie od oceny czy nie stanowią one działań zmierzających do uchylenia się od należnego opodatkowania .
Dlatego też dokonana przez stronę czynność " anulowania " faktur pozostaje w całkowitym oderwaniu od ustalonych przez organ faktów , w sytuacji gdy strona nie wskazuje na istnienie dowodów uzasadniających jej twierdzenia .Ponadto w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej czynność anulowania faktur może mieć miejsce jedynie w sytuacji , gdy faktury nie zostały wprowadzone do obrotu , tzn . nie zaistniały podatkowo .W niniejszej sprawie nie miala miejsca taka sytuacja , ponieważ wystąpiły czynności , które dokumentują faktury .
Również w ocenie organu odwoławczego nie jest zasadny zarzut naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej .W myśl art.122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa [ DZ.U nr 137 , poz.926 ze zmianami ] zwanej dalej Ordynacją Podatkową statuującego zasadę prawdy obiektywnej i art. 187 tej ustawy , konkretyzującego konkretyzującego rozwijającego tę zasadę na organach podatkowych spoczywa obowiązek podjęcia niezbędnych działań , zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy , przy czym organ podatkowy zebrany materiał winien rozpatrzyć w całości .Powyższe nie oznacza jednak nałożenia na organy nieograniczonych obowiązków poszukiwania faktów , mających znaczenie dla sprawy .Z treści art.122 i 187 Ordynacji podatkowej nakładających na organy wspomniane obowiązki nie daje się wyprowadzić konkluzji , iż są one zobowiązane do poszukiwania środków dowodowych , służących poparciu twierdzeń strony w sytuacji , gdy nie przedstawia ona takich środków .
W przedmiotowej sprawie w ocenie organu nie doszło do naruszenia przepisów ordynacji podatkowej .
Organ odwoławczy nie podziela iż w przedmiotowej sprawie winien mieć zastosowanie przepis art.3 ust.3 ustawy o podatku od towarów usług oraz podatku akcyzowym [ DZ.U nr 11 poz.50 z póź. zmianami ] .Stosownie do tego przepisu ww.ustawy nie stosuje się do czynności , które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy .Zauważyć w tym miejscu należy , że w doktrynie oraz orzecznictwie przyjęty został jednolity pogląd , iż nie mogą być opodatkowane czynności stanowiące czyny zabronione , jako czynności nie mogące być przedmiotem prawnie skutecznej umowy , np. obrót w warunkach paserstwa , stręczycielstwa co nie miało miejsca w niniejszej sprawie .
Skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2005 roku złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie złożył A. S.
Wnosił on o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej art.120 ; 121 § 1 oraz 72 § 1 ustawy dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa , a także
art.3 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym i zasądzenie kosztów postępowania .
W uzasadnieniu swojej skargi podnosił on , że w dniu [...] lutego 2004 roku złożył korektę deklaracji VAT-7 za miesiąc marzec 1999 roku wraz z wnioskiem wnioskiem stwierdzenie nadpłaty podatku VAT w kwocie 243 463 zł .Korekta deklaracji została złożona w wyniku dokonania przez skarżącego anulowania faktur fikcyjnej sprzedaży z dnia [...] marca 1999 roku wystawionych przez firmę skarżącego pod nazwą " A. " na spółkę pod firmą " P. " spółka z oo w W.
W ocenie skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej całkowicie błędnie zinterpretował dokonanie przedmiotowych czynności sprzedaży ciągników siodłowych przez firmę skarżącego na rzecz "P. " spółka z oo twierdząc , że były to czynności pozorne . Jego zdaniem nie zostały zawarte żadne umowy sprzedaży ciągników siodłowych a jedynie wystawione zostały faktury przez skarżącego na skutek podstępu " P. " spółka z oo .Przedmiot sprzedaży stanowił cały czas własność " P." , a więc skarżący nie mógł sprzedać nie swojej rzeczy .
Czynności wystawienia faktur sprzedaży nie były w żadnej mierze czynnościami pozornymi – były one czynnościami fikcyjnymi .Fikcyjność czynności sprzedaży polegała przede wszystkim na tym , że rzekomym sprzedawcą była firma skarżącego , która nie była właścicielem przedmiotowych ciągników siodłowych .
W sensie cywilistycznym takie faktury nie mogły więc wywołać żadnych skutków prawnych , co zostało potwierdzone licznymi wyrokami NSA [ np. z dnia 4 października 2000 roku syg.akt III S.A. 1886/99 / .
Skarżący nie zgadzał się , że nie wykazał w toku postępowania iż do wykonania usług z jego strony nie doszło .Cały czas twierdził , że wystawienie faktur miało charakter fikcyjny i było spowodowane podstępem " P. " spółka z oo .
Stanowisko organu , że dokonanie sprzedaży czegoś , czego nie jest się właścicielem narusza przepis art.120 Ordynacji podatkowej , który mówi o działaniu organów podatkowych , zgodnie z obowiązującym prawem .Również w niniejszym przypadku organy skarbowe swymi decyzjami nie chcą uznać prawidłowych działań dokonanych przez skarżącego [ anulowanie faktur ] , czym naruszają obowiązuje prawo .Takie działania nie budzą także i nie mogą budzić zaufania , o czym stanowi art.121 § 1 Ordynacji podatkowej .
Również zdaniem skarżącego nietrafiony jest argument Dyrektora Izby Skarbowej w W. o tym , że postępowanie cywilne pomiędzy firmą skarżącego a
" P. " spółka z oo potwierdza stanowisko organu .
Przedmiotem powództwa skarżącego procesie cywilnym było ustalenie nieistnienia umowy sprzedaży .W trakcie procesu skarżący stwierdził , że dochodzi uznania umów sprzedaży za nieistniejące , nie mając wobec spółki " P. " żadnych roszczeń finansowych .To skłoniło sąd cywilny do uznania , że w takim razie nie było po stronie skarżącego interesu prawnego , wobec czego powództwo oddalił z przyczyn formalnych .Sąd nie rozstrzygnął czy umowa sprzedaży pomiędzy stronami istniała , czy nie , bo w ocenie sądu takie rozstrzygnięcie miałoby tylko znaczenie dla ustalenia istnienia podatku , a to sąd pozostawił właściwym organom podatkowym .
Błędnie w ocenie skarżącego organ ustalił iż on wystawił on faktury korygujące do faktur z dnia [...] marca 1999 roku .Faktycznie skarżący dokonał anulowania przedmiotowych faktur .
W przedmiotowej sprawie firma skarżącego wystawiła faktury , które zgodnie z przepisami prawa okazały się być fakturami dokumentującymi czynność , którą w sensie prawnym firma " A. " nie miała prawa wykonać .Firma "A. " w chwili wystawienia faktur nie była właścicielem ciągników siodłowych , więc nie mogła ich skutecznie sprzedać .
Należy zdaniem skarżącego odwołać się również do treści art.3 ust.1 pkt .3 ustawy VAT z 8 stycznia 1993 roku .Artykuł ten stanowił , ze przepisów ustawy nie stosuje się do czynności , które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy .
Oczywistym jest , że czynności sprzedaży ciągników siodłowych nie mogły być i nie były zgodne z prawem .
Nie było więc podstaw prawnych do wystawienia faktur sprzedaży , więc czynności te nie podlegały ustawie o VAT ,czyli de facto nie mogły wywrzeć skutków podatkowych Skutki z art. 3 ust.1 pkt 3 ustawy o VAT odnosi się do czynności , które są nieskuteczne w rozumieniu postanowień kodeksu cywilnego .
Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację .
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :
Skarga A. S. na uwzględnienie nie zasługuje .
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych , określone między innymi
art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sadów administracyjnych [ DZ.U nr 153 , poz.1269 ] oraz art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi – zwanej dalej P.p.s.a [ Dz.U nr 153 , poz.1270 , ze zmianami ] sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem .
W związku z tym , aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej , konieczne jest stwierdzenie , że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy , bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu dającego podstawę do wznowienia postępowania , a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności .
Jak stanowi przepis art.134 § 1 P.p.s.a sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną .
W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu podniesionego w skardze a dotyczącego błędnej wykładni art.3 ust.1 pkt.3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym [ DZ.U nr 11 , poz.50 ze zmian.
Artykuł ten stanowił , że przepisów ustawy nie stosuje się do czynności , które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy .
Skarżący upatruje błędnej wykładni tego przepisu w uznaniu przez organy podatkowe , że doszło do zawarcia w dniu [...] marca 1999 roku prawnie skutecznych umów sprzedaży ciągników siodłowych przez skarżącego na rzecz " P. " spółka z .oo mimo stanowiska skarżącego, ze nie był on w tej dacie właścicielem tych rzeczy .
Należy zauważyć iż w 1997 roku i 1998 roku skarżący zawarł z " P. "
spółka z oo umowy leasingu finansowego [...] ciągników [...] .Strony zawarły również aneksy do tych umów z których wynikało umowy te ulegają rozwiązaniu z dniem [...] marca 1999 roku za porozumieniem stron i w tej dacie mają zostać zapłacone ostatnie raty leasingowe .W tym okresie w doktrynie prawa cywilnego umowa leasingu była ujmowana jako umowa zobowiązaniowa , nienazwana , dwustronnie zobowiązująca i wzajemna , której podstawą prawna był art. 353 [1] kodeksu cywilnego .Powyższy przepis umożliwiał stronom tej umowy swobodne kształtowanie stosunków umownych zgodnie z ich wolą , byleby treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości stosunku , ustawie ani zasadom współżycia społecznego .W umowie leasingu podstawowym obowiązkiem leasingodawcy jest zakup rzeczy w celu oddania jej leasingobiorcy do używania i ewentualnie pobierania pożytków oraz wydania jej w stanie przydatnym do umówionego użytku , polegającego na przekazaniu leasingobiorcy faktycznego władztwa nad nią na czas zbliżony do okresu jej gospodarczej używalności .Natomiast podstawowym obowiązkiem leasingobiorcy jest zapłata rat leasingu [ finansowego ] , których suma w zasadniczej części odpowiada wartości rzeczy określonej ceną jej zakupu przez leasingodawcę , a w pozostałej części stanowi zapłatę prowizji i premii za zwiększone ryzyko udzielenia leasingobiorcy kredytu rzeczowego oraz zwrotu wydatków poniesionych przez leasingodawcę w związku z zawarciem umowy leasingu i wykonaniem przez niego wynikającego z niej zobowiązania .Dalszym składnikiem rat są odsetki stanowiące wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy .[ por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1996 roku , III CZP 30/96 –OSNC 1996z.9, poz.112 ]
Umowa leasingu , której skutkiem końcowym jest przeniesienie przez leasingodawcę własności rzeczy po uiszczeniu opłat w ratach , odpowiadających cenie sprzedaży rzeczy , w okresie krótszym niż występuje jej ekonomiczne zużycie , ma charakter leasingu kapitałowego [ finansowego ] [ por. wyrok Sądu Najwyższego z 4 lutego 1994 roku III ARN OSNC 1994/ 10/196 ] .
W niniejszej sprawie strony tak ukształtowały umowy leasingu finansowego, wraz z aneksami tych umów , iż w dacie [...] marca 1999 roku własność leasingowanych ciągników siodłowych przechodziła na rzecz leasingobiorcy- A. S. - firma " A. " .Jak wynika z zachowania stron w dacie tej nie budziło to żadnej wątpliwości , a skarżący wystawił faktury sprzedaży tych ciągników na rzecz " P. "spółka z oo potwierdzającego zawarcie takich umów .
Ukształtowanie stosunku prawnego – umów leasingowych tak aby w dacie [...] marca 1999 roku przypadały zapłaty ostatnich rat leasingowych , rozwiązanie tych umów z datą [...] marca 1999 roku zmierzały do przeniesienia własności leasingowanych ciągników [...] na rzecz A.S. Zdaniem Sądu nie miała znaczenia kwestia czy faktycznie ostatnie raty leasingowe zostały w dacie [...] marca 1999 roku przez skarżącego zapłacone . W tej dacie umowy leasingu uległy rozwiązaniu a własność rzeczy -ciągników [...] przeszła na rzecz skarżącego
Nie zapłacenie tych rat powodowało , że po stronie " P. " spółka z oo powstawało roszczenie o ich zapłatę .
Co prawda A. S. w toku postępowania administracyjnego , jak i w skardze podnosił , że do wystawienia faktur doszło z uwagi na podstęp " P. " spółka z oo . Kwestie związane z dokonaniem sprzedaży rzeczy nie swojej rzeczy i anulowanie faktur przez skarżącego miało miejsce po upływie 3 lat od daty tych zdarzeń . Należy zauważyć , że wystawione faktury stanowią potwierdzenie oświadczeń woli złożonych przez strony . Skarżący nie występował na drogę postępowania cywilnego celem uzyskania orzeczenia , że wystąpiła któraś z wad oświadczenia woli określona w art.82- 87 kc . Skarżący nie uzyskał też orzeczenia sądu ustalającego nieistnienie stosunku prawnego , umów sprzedaży ciągników [...] na rzecz " P." spółka z .oo .
Należy zauważyć , że nawet zbycie rzeczy przez osobę nieuprawnioną może być przedmiotem prawnie skutecznej umowy , co potwierdza treść art.169 kc oraz przepisy dotyczące rękojmi za wady towaru , w tym wady prawne [ art.556 §2 kc ; art. 560 i nast. kc ] Dlatego przepis art. 3 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów usług oraz podatku akcyzowym nie mógł mieć zastosowania do stanu faktycznego istniejącego w rozpatrywanej sprawie .
W ocenie sądu nie znajdują potwierdzenia zarzuty naruszenia przez organ podatkowy art.120 i 121 § 1 oraz 72 § 1 Ordynacji podatkowej .
Przywołane przez skarżącego przepisy zobowiązują organy podatkowe do działania na podstawie przepisów prawa – art.120 oraz nakazują aby postępowanie podatkowe było prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych .
Sam fakt , że organy podatkowe dokonują odmiennej interpretacji przepisów prawa nie może zostać uznany za działanie bezprawne czy też naruszające zaufanie do organów podatkowych .
Przepis art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej odnosi się wyszczególnienia przypadków nadpłaty .W sytuacji w której organ uznał iż w dniu [...] marca 1999 roku doszło do zawarcia umowy sprzedaży ciągników [...] przez skarżącego na rzecz "P. " spółka z oo to nie można uznać iż nieprawidłowo stwierdził , że po stronie skarżącego nie powstała nadpłata w podatku od towarów i usług .
Zgodnie z przepisem art. 191 Ordynacji podatkowej organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego , czy dana okoliczność została udowodniona .Po dokonanej ocenie materiału organ wydaje decyzje gdzie w uzasadnieniu faktycznym wskazuje fakty , które uznał za udowodnione , dowody którym dał wiarę oraz przyczyny dla których innym dowodom odmówił wiary .W uzasadnieniu prawnym wyjaśnia podstawę prawną decyzji z przytoczeniem przepisów prawa .
Zdaniem sądu uzasadnienie sporządzone przez organ odwoławczy spełnia wymogi stawiane przez przepis art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej .
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym [ DZ.U nr 153 , poz.1270 ze zmianami ] , orzeczono jak w sentencji .