III SA/Wa 2829/17

Przedmiotem skargi V. sp. z o.o. była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (DIAS) utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego (NUS) określającą przybliżone kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2014 r. oraz I i II kwartał 2015 r. i zabezpieczającą te kwoty na majątku spółki. Skarżąca podnosiła zarzuty naruszenia prawa materialnego (art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej – brak uprawdopodobnienia obawy naruszenia Skarbu Państwa) oraz prawa procesowego (art. 151 § 1 Op – błędne doręczenie decyzji). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Sąd uznał zarzut dotyczący doręczenia za bezzasadny, wskazując, że adres korespondencyjny, na który wysłano decyzję, był prawidłowo zgłoszony przez spółkę na formularzu NIP-8. Ponadto, nawet gdyby uznać doręczenie za wadliwe, nie miało ono istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż spółka wniosła odwołanie w ustawowym terminie. Sąd podkreślił, że spółka posługiwała się tym samym adresem w dalszych pismach procesowych. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 33 § 1 Op, Sąd stwierdził, że organy podatkowe wykazały uzasadnioną obawę niewykonania zobowiązania podatkowego. Podstawą do takiego wniosku były m.in. charakter stwierdzonych nieprawidłowości (podejrzenie wykorzystywania nierzetelnych faktur), nieujawnienie zobowiązań podatkowych, nierzetelne wywiązywanie się z obowiązków podatkowych oraz przewidywana wysoka kwota zobowiązania w odniesieniu do sytuacji finansowej podatnika. Sąd zaznaczył, że w postępowaniu zabezpieczającym organ nie musi udowadniać zobowiązania, a jedynie uprawdopodobnić jego istnienie. Wskazano również na wcześniejsze postępowanie egzekucyjne wobec spółki z tytułu zaległości podatkowych. Sąd odniósł się do sytuacji majątkowej spółki, kwestionując jej twierdzenia o posiadaniu znacznych środków trwałych o wysokiej wartości, zwłaszcza w kontekście braku sprawozdań finansowych i sprzecznych oświadczeń dotyczących płynności finansowej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający