III SA/Wa 2779/05

III SA/Wa 2779/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-12-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Alojzy Skrodzki /sprawozdawca/
Bożena Dziełak /przewodniczący/
Krystyna Kleiber
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi W. L. i B. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz strony skarżącej 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] ustalającą W. i B. L. podatek od nieruchomości na 2004 r. w kwocie 267 zł.
Jako podstawę opodatkowania organ podatkowy pierwszej instancji przyjął powierzchnię gruntu - 890 mkw oraz zastosował do podatkowania gruntu stawkę odnoszącą się do gruntów pozostałych, wynoszącą 0,30 zł/mkw .
Z decyzją organu pierwszej instancji nie zgodzili się Skarżący i wnieśli odwołanie, w którym stwierdzają, że decyzja pozbawiona jest podstawy prawnej. W ocenie podatników przedmiotowa działka stanowi grunt leśny, w związku z czym wysokość podatku została błędnie ustalona.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym wskazało, iż art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, stanowi iż podstawą m.in. do wymiaru podatków są dane z ewidencji gruntów i budynków. W ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w P. działka nr [...] o pow. 4.0948 ha (której 1/46 część stanowi własność P. L.) jest w części o pow. 3,9389 ha oznaczona symbolem Bi, a w pozostałej części o pow. 0.1559 jest oznaczona symbolem Wp. Symbol Bi oznacza inne tereny zabudowane, natomiast symbol Wp - grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi. W/g stanu na dzień wydania zaskarżonej decyzji, w wypisie z ewidencji gruntów, działka nr [...] nie posiada klasyfikacji pozwalającej na jej opodatkowanie jako las. Zatem, zdaniem SKO, działka podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości na mocy art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2002 r. nr 9. poz. 84 ze zm.). Wynika z niego, iż opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nie podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Zapis ten określa podstawową zasadę, zgodnie z którą podatkiem od nieruchomości są opodatkowane jedynie te grunty, które nie są opodatkowane podatkiem rolnym lub leśnym. SKO wskazało, iż podstawowym kryterium przypisania danego gruntu do określonego podatku jest jego sklasyfikowanie w ewidencji gruntów i budynków. Natomiast podstawę opodatkowania dla gruntów stanowi ich powierzchnia (art. 4 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy). Zastosowana do opodatkowania stawka, wynosząca 0,30 zł/m2 powierzchni gruntu, określona w uchwale nr XIV/133/2003 Rady Miejskiej w Pułtusku z dnia 29 grudnia 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2004 r. nr 7, poz. 319), nie przekracza maksymalnej stawki 0,31 zł/m ustalonej dla gruntów pozostałych w Obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 31 października 2003 r. w sprawie wysokości górnych granic stawek kwotowych w podatkach i opłatach lokalnych (M.P. z 2003 r. nr 51, poz. 804). Biorąc pod uwagę powierzchnię działki oraz zastosowaną stawkę SKO stwierdziło, iż wymiar podatku od gruntu został dokonany prawidłowo.
Jednocześnie SKO podniosło, iż kwestionowanie danych odnośnie rodzaju użytków gruntowych może odbywać się w odrębnym postępowaniu. Podatnik może zwrócić się do Starosty Powiatowego w P. z wnioskiem o zmianę klasyfikacji gruntu. Dopóki jednak to nie nastąpi, dopóty podatnik nie może skutecznie wnioskować o zmianę wymiaru podatku.
W skardze na powyższą decyzję strona podniosła, iż w uzasadnieniu decyzji SKO nie wskazuje na uchybienia w wydanych decyzjach Urzędu Miasta w P. polegających na nie zamieszczeniu aktualnej klasyfikacji gruntu, ,który został zmieniony z kategorii "VI" na inne tereny zabudowane o symbolu "BI". Pozbawiło to stronę możliwości wystąpienia do Starostwa Powiatowego w P. o wyjaśnienie tej decyzji, gdyż Urząd ten dopiero w końcu stycznia 2005 r. poinformował Stronę o tym fakcie, wskutek czego Strona nie mogła wcześniej wszcząć postępowania administracyjnego.
Strona wniosła w skardze również o wszczęcie postępowania w sprawie zwrotu podatków przez Urząd Miasta w P. za lata sprzed zmiany klasyfikacji gruntu tj.wówczas, gdy objęty był kategorią "VI".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 u.p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia.
Rozpoznając skargę Sąd, zgodnie z art. 134 § 1 u.p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego strona nie podnosi zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu.
Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium stwierdzić należy, że wydana została z naruszeniem przepisów postępowania - art. 122, art. 187 ord. pod. mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zatem skarga była zasadna.
Jest poza sporem, że kluczowe znaczenie dla każdego postępowania ma należyte ustalenie stanu faktycznego sprawy, tylko bowiem w takim przypadku możliwe jest prawidłowe ustalenie zakresu praw i obowiązków strony takiego postępowania.
Zgodnie z treścią art. 122 ord. pod obowiązkiem organów podatkowych jest podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W cytowanym przepisie została wyrażona zasada prawdy obiektywnej. Jej treść oznacza, że obowiązkiem organu podatkowego jest ustalenie stanu faktycznego zgodnie z rzeczywistym stanem, a jeżeli okaże się to niemożliwe, dokonanie ustaleń zbliżonych do stanu rzeczywistego.
Odnosząc dotychczasowe spostrzeżenia do rozpatrywanej sprawy należy, zdaniem Sądu, stwierdzić, że organy obu instancji nie uczyniły zadość obowiązkom ciążącym na nich z mocy powołanego wyżej przepisu. W szczególności nie wyjaśniły one w sposób nie budzący wątpliwości kluczowej kwestii dla przedmiotowego postępowania a mianowicie jaki grunt w 2004 r. posiadali Skarżący, będący podstawą wymiaru podatku. Należy zauważyć, iż w aktach sprawy znajduje się wypis z ewidencji gruntów zawierający dane z ewidencji z dnia 8 czerwca 2005 r. Z dokumentu tego wynika, że działka nr [...] oznaczona jest symbolem Bi oraz Wp. Ponadto dodana jest informacja napisana odręcznie o treści "powierzchnia działki aktualna na dzień 24.02.2004. r.". Dokument ten zawiera więc informacje o danych aktualnych z dnia wydrukowania tegoż dokumentu czyli 8 czerwca 2005 r. a także o powierzchni działki nr [...] na dzień 24.02.2004 r. Dokument ten nie zawiera danych dotyczących rodzaju gruntu jakim dana działka została określona w roku podatkowym 2004 r. Zatem na podstawie tego dokumentu nie można stwierdzić jakim podatkiem powinno opodatkować się dany grunt w 2004 r. Tę kwestię organy podatkowe będą musiały wyjaśnić przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Ponadto Sąd zauważa, że wypis z ewidencji gruntów z 2005 r. zawiera również informację o gruntach pod wodami płynącymi na działce nr [...]. Grunty pod wodami płynącymi (symbol "Wp") nie podlegają opodatkowaniu z wyjątkiem jezior oraz gruntów zajętych na zbiorniki wodne retencyjne lub elektrowni wodnych. Należy zatem również ustalić czy część działki Skarżących nie stanowią grunty pod wodami płynącymi, ponieważ ma to istotny wpływ na wysokość podatku.
Sąd zgadza się ze stwierdzeniem organu podatkowego, że podstawą do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.), są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Na konieczność ustalania charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów wskazuje bezpośrednio art. 2 ust. 2 u.p.o.l., w którym wymienia się tę ewidencję jako dokument rozstrzygający o klasyfikowaniu gruntów. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów uregulowane są w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Dane zawarte w ewidencji mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p. Zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Zgodzić się należy również z organem podatkowym, iż podatnik kwestionujący prawidłowość danych zawartych w ewidencji gruntów powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję (starosta). Danych tych nie może zmienić organ podatkowy.
Odnośnie wniosku skarżącego skierowanego w skardze do Sądu a dotyczącego wszczęcia postępowania podatkowego w sprawie zwrotu podatków przez Urząd Miasta w P. za lata sprzed zmiany klasyfikacji gruntu tj.wówczas, gdy objęty był kategorią VI, Sąd stwierdza, że Skarżący, jeżeli uważają to za zasadne i istnieją ku temu podstawy prawne mają prawo wystąpienia do organów podatkowych z takim wnioskiem. Sąd w tym postępowaniu mógł ocenić tylko zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności z obowiązującym prawem. Sąd nie może rozpoznawać wniosków, które jeżeli zostaną złożone do odpowiednich organów, będą dopiero wszczynać postępowanie w sprawie.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 oraz art. 200 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.
Zarządzenie z dnia 28 grudnia 2005 r.
1) doręczyć stronom postępowania,
2) pouczyć o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej,
3) aa.