III SA/Wa 2774/18

Sprawa dotyczyła wniosku Spółki K. sp. z o.o. o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka planowała zapłacić za zakupiony towar wekslem własnym, argumentując, że nie jest to finansowanie dłużne w rozumieniu art. 15c i 15ca ustawy o CIT, ponieważ nie otrzymuje środków finansowych, a jedynie odracza płatność. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe, interpretując szeroko pojęcie kosztów finansowania dłużnego, obejmujące wszelkie formy zadłużenia i korzystania ze środków obcych, w tym zapłatę wekslem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację. Sąd uznał, że błędna jest wykładnia art. 15c ust. 12 ustawy o CIT dokonana przez organ. Sąd podkreślił, że definicja kosztów finansowania dłużnego w polskiej ustawie, zgodnie z wykładnią gramatyczną, odnosi się do kosztów związanych z uzyskaniem i korzystaniem ze środków finansowych (pieniężnych lub niepieniężnych aktywów płynnych). Zapłata wekslem własnym za towar, w sytuacji gdy nie dochodzi do faktycznego uzyskania środków finansowych przez podatnika, nie spełnia tej przesłanki. Sąd wskazał, że choć dyrektywa ATAD ma szersze znaczenie, polska ustawa w obecnym brzmieniu, zgodnie z wykładnią gramatyczną, zawęża to pojęcie, a wykładnia prowspólnotowa nie może prowadzić do naruszenia praw podatnika i nakładania obowiązków niewyrażonych wprost w prawie krajowym. W związku z tym, sąd uznał, że zapłata wekslem własnym za towar nie stanowi finansowania dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający