III SA/Wa 311/18

III SA/Wa 311/18 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2018-11-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Baran
Agnieszka Olesińska /przewodniczący sprawozdawca/
Maciej Kurasz
Symbol z opisem
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Sygn. powiązane
II FSK 653/19 - Wyrok NSA z 2021-11-30
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Olesińska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia del. SO Agnieszka Baran, sędzia WSA Maciej Kurasz, Protokolant starszy referent Magdalena Walkowiak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2018 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 grudnia 2017 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.305.2017.1.AK1 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz Z. Sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej interpretacją indywidualną z 5 grudnia 2017 r., uznał stanowisko Z. Sp. z o.o. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżąca", "Spółka"), przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych – za nieprawidłowe.
Z uzasadnienia zaskarżonej interpretacji indywidualnej wynika, że we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Skarżąca przedstawiła następujące zdarzenie przyszłe: Skarżąca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. , funkcjonującą jako jednoosobowa spółka Gminy [...]. Wnioskodawca, zgodnie z umową spółki, a także PKD wynikającym z treści wpisu w Krajowym Rejestrze Sądowym, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie, między innymi: poboru, uzdatniania i dostarczania wody, odprowadzania i oczyszczania ścieków. Spółka podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Rzeczpospolitej Polskiej.
W ramach prowadzonej działalności, Spółka planuje budowę kanalizacji ciśnieniowej. Systemy kanalizacji ciśnieniowej są alternatywą dla tradycyjnej kanalizacji grawitacyjnej i znajdują zastosowanie w przypadku rozłożystych terenów mieszkalnych o niekorzystnej topografii lub ukształtowaniu, gdzie wykonanie tradycyjnego systemu grawitacyjnego z różnych powodów jest nieefektywne. W kanalizacji ciśnieniowej ścieki są tłoczone za pomocą pomp poprzez rurociągi tłoczne i transportowane do studni rozprężnej lub bezpośrednio do oczyszczalni ścieków. System kanalizacji ciśnieniowej wymaga budowy indywidualnych przydomowych przepompowni ścieków na nieruchomościach odbiorców usług Wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę przepompownie ścieków zaliczane są do urządzeń kanalizacyjnych w związku z czym powinny stanowić one własność Wnioskodawcy, a nie mieszkańca. (Potwierdza to wyrok Sądu Okręgowego w [...] Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Sygn. akt [...]).
W związku z faktem, że przydomowa przepompownia ścieków stanowić będzie własność Wnioskodawcy, po jego stronie leży ponoszenie kosztów związanych z eksploatacją tego urządzenia, w szczególności kosztów serwisu, napraw oraz ponoszenia kosztów zakupu energii elektrycznej, która umożliwia działanie przepompowni.
Warunkiem zaprojektowania i wybudowania przydomowych pompowni na terenach prywatnych jest wcześniejsze uzyskanie pisemnej zgody właścicieli tych terenów na wykonanie ww. infrastruktury, uzyskanie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z uzyskaniem zaakceptowanej treści wpisu do księgi wieczystej o ustanowieniu na czas nieoznaczony odpłatnej służebności przesyłu na rzecz Wnioskodawcy.
Przydomowe przepompownie służą właścicielowi nieruchomości (odbiorcy usług Wnioskodawcy), który ustanowił prawo służebności na rzecz Spółki, do odprowadzania ścieków z nieruchomości, ale stanowią część systemu kanalizacji grawitacyjnej, który jest własnością Wnioskodawcy.
Konieczne jest zapewnienie zasilania przydomowych przepompowni ścieków energią elektryczną. Koszt energii elektrycznej powinien ponosić Wnioskodawca, ponieważ przepompownia jest jego własnością, jednak z przyczyn ekonomicznych i technicznych przydomowe przepompownie ścieków będą zasilane z przyłącza elektrycznego właściciela posesji, na której znajduje się taka przepompownia.
Spółka planuje zwracać wydatki poniesione przez właścicieli nieruchomości na ten cel na podstawie odrębnego porozumienia w sprawie zwrotu poniesionych przez nich kosztów energii elektrycznej.
Zwrot kosztów energii elektrycznej ponoszonych przez właścicieli posesji będzie dokonywany na podstawie zryczałtowanej opłaty wyliczonej na 1 m3 przepompowanych ścieków lub w oparciu o podlicznik, która będzie odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii na ten cel (jeżeli właściciel posesji zainstaluje taki podlicznik).
W związku z powyższym opisem Skarżąca zadała następujące pytanie: czy w opisanym stanie faktycznym, w związku z wypłatą na rzecz właścicieli nieruchomości zwrotu kosztów zasilania energią elektryczną przydomowych przepompowni ścieków, Spółka jest zobowiązana przesyłać podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków będących własnością Spółki) imienną informację na formularzu PIT-8C?
Zdaniem Skarżącej, w związku z wypłatą na rzecz właścicieli nieruchomości zwrotu kosztów zasilania energią elektryczną przydomowych przepompowni ścieków będących własnością Spółki i przez nią eksploatowanych, Spółka nie będzie zobowiązana przesyłać podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków) imiennej informacji na formularzu PIT-8C. Powyższe wynika z okoliczności, że zwrot wydatków, o których mowa powyżej nie będzie stanowić przychodów podatkowych w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Z 2016 r., poz. 2032 ze zm., dalej: "u.p.d.o.f.").
Wymienioną na wstępie, zaskarżoną interpretacją indywidualną, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej powołał się na przepisy art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 20 ust. 1 i art. 42a u.p.d.o.f. i wskazał, że w niniejszej sprawie korzyścią majątkową dla właścicieli nieruchomości jest zwrot kosztów zużycia energii elektrycznej w przydomowych oczyszczalniach ścieków. Spowoduje to, że faktycznie to inny podmiot (Spółka) będzie ponosić za nich koszt finansowy funkcjonowania przydomowych oczyszczalni ścieków (w interpretacji mowa jest co do zasady o przepompowniach, ale na s. 7 w przedostatnim akapicie dwukrotnie użyto określenia "oczyszczalni"). Dzięki takiemu działaniu u właścicieli nieruchomości dochodzić będzie do przysporzenia w majątku, gdyż inny podmiot ponosić będzie za nich koszt finansowy energii elektrycznej, a tym samym nie będą musieli oni uszczuplać swojego majątku. Z tej przyczyny koszt energii elektrycznej zwrócony właścicielom nieruchomości należy zaliczyć do przychodów tychże właścicieli.
Dyrektor KIS uznał, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem będącym skutkiem zaoszczędzenia wydatku.
Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej po stronie właściciela nieruchomości powstanie przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Skoro właściciel nie poniesie kosztów energii elektrycznej, to tym samym osoba ta otrzyma świadczenie, które powoduje u niej przysporzenie w majątku w postaci kosztów zużycia tej energii, za której zużycie nie będzie płacić. Zatem zwrot poniesionych wydatków za zużycie energii elektrycznej do zasilania przydomowych przepompowni ścieków właścicielom nieruchomości na podstawie zawartego porozumienia, stanowi przysporzenie majątkowe, które należy zakwalifikować jako przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. Zatem na Wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia imiennych informacji PIT-8C zgodnie z art. 42a u.p.d.o.f. i przesłania ich podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:
1. art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. poprzez błędne stwierdzenie, że zwrot kosztów energii elektrycznej poniesionych przez właścicieli nieruchomości stanowi przychód dla właścicieli tych nieruchomości,
2. art. 42a u.p.d.o.f., poprzez błędne stwierdzenie, że na Spółce ciąży obowiązek sporządzenia imiennych informacji PIT-8C i przesłania ich podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną).
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej interpretacji indywidualnej i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
1. Spór dotyczy tego, czy wypłaty, których Skarżąca ma zamiar dokonywać na rzecz właścicieli nieruchomości tytułem zwrotu wydatków ponoszonych przez nich na zasilanie przydomowych przepompowni ścieków energią elektryczną, będą stanowić dla właścicieli nieruchomości przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. Istotą sporu jest to, czy na Skarżącej będzie ciążył obowiązek sporządzenia imiennych informacji PIT-8C zgodnie z art. 42a u.p.d.o.f. i przesłania ich podatnikom (właścicielom nieruchomości, którzy otrzymają zwrot wydatków za energię elektryczną zużywaną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków).
2. Zdaniem organu właściciele nieruchomości będą uzyskiwać przysporzenia majątkowe stanowiące przychód z nieodpłatnych świadczeń, co pociągnie za sobą konieczność wystawienia im informacji PIT-8C przez Skarżącą.
W ocenie Skarżącej zaś w przypadku otrzymania przez właściciela nieruchomości zwrotu wydatków poniesionych uprzednio na energię elektryczną służącą do zasilania przydomowych przepompowni ścieków (które są własnością Skarżącej jako integralna część systemu kanalizacji ciśnieniowej) nie sposób uznać, iż po stronie właściciela nieruchomości następuje przysporzenie majątkowe w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. - bowiem właściciel nieruchomości otrzymuje jedynie zwrot poniesionych już wydatków. Zdaniem Skarżącej, skoro przedmiotowe wydatki ponoszone przez właścicieli nieruchomości będą im zwracane przez Skarżącą na podstawie porozumienia zawieranego przez Skarżącą z właścicielem nieruchomości, na której położona jest przydomowa przepompownia ścieków – to zwrot tych wydatków przez Spółkę na rzecz właścicieli nieruchomości stanowi jedynie finansowe rozliczenie takiej umowy. Właściciel nieruchomości nie powinien ponosić wydatków związanych z pracą urządzenia, które nie stanowi jego własności. Zdaniem Skarżącej rozliczenia pomiędzy Skarżącą a właścicielami nieruchomości nie generują przychodu (a w konsekwencji dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dlatego zdaniem Skarżącej nie wystąpi obowiązek wystawienia informacji PIT-8C.
3. Zdaniem Sądu w zaistniałym sporze rację należy przyznać Skarżącej.
4. Sąd analizował sporną kwestię mając na względzie opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W szczególności Sąd przyjmuje jako podstawę dokonanej oceny to, iż we wniosku podano, że rozliczenia pomiędzy Skarżącą a właścicielami nieruchomości mają na celu "zwrot kosztów energii elektrycznej ponoszonych przez właścicieli posesji".
Sąd ma za zadanie zweryfikować stanowisko organu co do wystąpienia przychodu, w okolicznościach podanych we wniosku. Należało się skupić na tym, co Skarżąca we wniosku podała o istocie rozliczeń, a mianowicie że będzie to zwrot wydatków ponoszonych przez właścicieli nieruchomości na zasilanie przepompowni w energię elektryczną.
Skoro we wniosku podano, że będą dokonywane zwroty kosztów energii, to Sąd poddał analizie pogląd organu, że takie zwroty skutkować będą przychodem u właścicieli posesji, którzy je otrzymają.
5. W tym miejscu należy zastrzec, że Sąd – podobnie zresztą jak organ - nie zajmuje się bliżej mocą wiążącą ani charakterem prawnym porozumień pomiędzy Skarżącą a właścicielami nieruchomości, o których to porozumieniach wspomniano we wniosku o wydanie interpretacji, lecz szczegółowo ich nie opisywano. Organ nie zajął stanowiska w kwestii tych porozumień, zarzuty skargi również nie skupiają się na tym wątku. Sąd przyjmuje zatem to, co odnośnie do porozumień wynika z wniosku o wydanie interpretacji, a zatem w szczególności przyjmuje, że strony (Skarżąca oraz właściciele posesji, na których ulokowane są przepompownie) uzgodnią, że będą dokonywać rozliczeń, zmierzających do tego, aby ekonomiczny ciężar wydatków ponoszonych przez właścicieli posesji na zasilanie przepompowni energią elektryczną w ostatecznym rozrachunku był ponoszony przez Skarżącą. We wniosku podkreślono zarazem, że zwrot "będzie odzwierciedlać rzeczywiste zużycie energii".
Organ w interpretacji zastrzegł też, że nie odnosi się ona do kwestii ustalenia kosztów uzyskania przychodu, a zatem również tę kwestię Sąd pozostawia poza zakresem rozważań.
6. W zaskarżonej interpretacji organ pisze, że przychód właścicieli nieruchomości będzie polegał na otrzymaniu nieodpłatnego świadczenia, a zarazem pisze, że będzie to polegało na zaoszczędzeniu wydatku.
Zdaniem Sądu nie można jednak twierdzić, że właściciele nieruchomości zaoszczędzą wydatków. Zaoszczędziliby na wydatkach wówczas, gdyby nie musieli płacić rachunków za energię (nie musieliby płacić za energię zużywaną do zasilania przepompowni). Tymczasem z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że właściciele posesji będą płacić swoje rachunki za energię w całości – a od Skarżącej będą otrzymywać odpowiednio skalkulowany zwrot wydatków. Sąd ten opis rozumie tak, że Skarżąca będzie dokonywać na rzecz właścicieli nieruchomości transferu środków ("zwrot wydatków"). Gdyby Skarżąca bezpośrednio płaciła rachunki właścicieli posesji – tj. dokonywała płatności za energię bezpośrednio na rzecz dostawców energii, to wówczas zdaniem Sądu można byłoby twierdzić, że właściciele nieruchomości zaoszczędzili wydatku, gdyż nie muszą (przynajmniej częściowo) płacić swoich rachunków. W opisie zawartym we wniosku podano natomiast, że Skarżąca będzie dokonywać właścicielom nieruchomości zwrotu wydatków. Tylko w sensie potocznym można to uznać za "oszczędność", ale nie jest to zaoszczędzenie wydatku w kategoriach prawnych, bo z opisu nie wynika, że właściciele nieruchomości będą się mogli częściowo wstrzymać z dokonywaniem płatności za energię, a że miałaby to za nich robić Skarżąca. Wręcz przeciwnie: Skarżąca ma dokonywać zwrotu wydatków na ich rzecz. Jak technicznie miałyby wyglądać rozliczenia między Skarżącą a właścicielami nieruchomości – tego we wniosku szczegółowo nie opisano, użyto jednak sformułowania "zwrot wydatków" co trzeba rozumieć wprost jako zwrot wydatków poniesionych przez odbiorcę energii.
Z tego powodu Sąd nie dostrzega, aby mogło tu mieć miejsce uzyskanie nieodpłatnego świadczenia polegające na "zaoszczędzeniu wydatku", o czym pisze organ w zaskarżonej interpretacji. Z wniosku wprost wynika, że właściciel nieruchomości nie zaoszczędza na wydatku, tylko że ten wydatek jest mu "zwracany", czyli refundowany. Nie jest tak, że właściciel nieruchomości "nie będzie płacić" za zużycie energii, tylko – w świetle wniosku – że poniesie wydatki, które jednak zostaną mu zrefundowane przez Skarżącą. Trzeba zatem przeanalizować, czy w wyniku tego zwrotu właściciel posesji uzyskuje przychód.
7. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. źródłami przychodów są również inne niż wymienione w przepisach poprzedzających źródła. Natomiast art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. wskazuje, co należy uznać za przychód z innych źródeł. Należy zauważyć, że w treści tego przepisu nie wymieniono wprost tego konkretnego rodzaju świadczenia, o którym mowa w niniejszej sprawie tj. zwrotu przez Zakład Wodociągów i Kanalizacji wydatków poniesionych przez właściciela posesji, za energię elektryczną zużytą przez przepompownię ulokowaną na posesji. Analizy wymaga więc to, czy rozliczenia takie skutkują osiągnięciem "nieodpłatnych świadczeń" w rozumieniu art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f., jak twierdzi organ.
Organ co do rozliczeń będących przedmiotem wniosku o interpretację prezentuje pogląd, że "w wyniku takiego świadczenia w majątku właściciela nieruchomości pojawi się realny dochód (w znaczeniu ekonomicznym)". Otóż zdaniem Sądu takiego "realnego dochodu" tutaj nie będzie.
8. Istotą rozliczeń między właścicielami nieruchomości a Skarżącą ma być to, że Skarżąca - jako właściciel urządzeń służących do odprowadzania ścieków – zwróci właścicielom nieruchomości wydatki, które ci ponieśli w związku z zasilaniem przepompowni ścieków prądem. Organ nie kwestionuje tego, że Skarżąca jest właścicielem przepompowni i że jest zobowiązana ponosić koszty ich funkcjonowania – tak jak to podano we wniosku. Skoro tak, trudno zaprzeczyć, że właściciele nieruchomości, na których ulokowane są przepompownie, którzy niejako wykładają środki na zasilanie przepompowni prądem – nie uzyskują przychodu otrzymując zwrot, to jest refundację poniesionych wydatków od właściciela przepompowni.
Właściciele nieruchomości nie świadczą przecież na rzecz Skarżącej usługi zaopatrzenia w prąd, czego zresztą Organ wcale nie twierdzi. Skarżąca zatem nie płaci właścicielom posesji za prąd, bo to nie oni go dostarczają.
Organ upatruje w opisanym zdarzeniu przyszłym przychodu z nieodpłatnych świadczeń. Zdaniem Sądu właściciele nieruchomości nie uzyskują przychodu, ponieważ nie uzyskują i nie mają uzyskiwać żadnej korzyści. Ich funkcja sprowadza się do tego, że są ogniwem ułatwiającym zasilenie prądem przepompowni. Otrzymują od Skarżącej środki na pokrycie kosztów energii – ale trzeba zauważyć, że środki te nie zwiększają ich majątku, a jedynie pokrywają, wyrównują uszczerbek wynikający z konieczności porycia rachunków za energię potrzebną do zasilania przepompowni. Gdyby założyć, że jest inaczej – trzeba byłoby im przypisać rolę pośrednika w dostawach prądu na rzecz Skarżącej, a tak przecież nie jest.
9. Nie każdy strumień pieniądza jest przychodem w rozumieniu art. 10, 11 i 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zresztą, organ wydaje się upatrywać przychodu wcale nie w strumieniu pieniądza płynącym od Skarżącej do właścicieli nieruchomości, lecz w - rzekomo - uzyskiwanym przez nich nieodpłatnym przysporzeniu polegającym na zaoszczędzeniu wydatków na energię. W świetle zdarzenia przedstawionego we wniosku zaś nie może być mowy o zaoszczędzeniu wydatków przez właścicieli nieruchomości, skoro we wniosku podano, że wydatek poniesiony przez właścicieli nieruchomości jest im zwracany (była już o tym wyżej mowa). Zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku nie polega na tym, że Skarżąca płaci rachunki za prąd za właściciela nieruchomości (zamiast niego).
Zwrot tych wydatków przez Spółkę stanowi jedynie uzgodnione między zainteresowanymi stronami finansowe rozliczenie kosztów energii potrzebnej do napędu urządzenia, które stanowi własność jednego z podmiotów, lecz ulokowane jest na posesji drugiego podmiotu. Rozliczenie poniesionych kosztów nie skutkuje osiągnięciem przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, który to przychód może rodzić dochód podlegający opodatkowaniu.
Uiszczenie opłaty za pobór energii elektrycznej nie bezpośrednio przez Skarżącą Spółkę, lecz przez właścicieli posesji i zwrot na ich rzecz poniesionych przez nich wydatków nie jest sytuacją rodzącą przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. – gdyż wpłata taka nie ma cech przychodu.
Nie każdy transfer środków powinien być uznany za przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie każda operacja powinna być rozpatrywana jako zdarzenie skutkujące osiągnięciem przychodu. Nie można tracić z oczu tego, że mamy do czynienia z podatkiem dochodowym. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym ma być – co do zasady - dochód (art. 9 u.p.d.o.f.), nie zaś jakikolwiek strumień pieniądza, który płynie w kierunku podatnika.
10. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 2253/15. NSA stwierdził, m.in., że przychód nie występuje, gdy podatnik uzyskuje zwrot poniesionych nakładów. Sąd wskazał, że "Opodatkowaniu podlega wyłącznie definitywne przysporzenie (art. 1, art. 9 ust. 1 i 2 u.p.d.o.f.), a w przypadku zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi do zwiększenia aktywów (podatnik odzyskuje aktywa, które wcześniej posiadał). Nie ma więc przedmiotu opodatkowania." Sprawa tutaj rozpatrywana wykazuje istotne podobieństwo, bowiem chodzi o zwrot dokonanych wydatków na energię.
Podobne stanowisko zaprezentował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w prawomocnym wyroku z dnia 23 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Go 878/08 stwierdzając, że "zwrot przez spółdzielnię mieszkaniową kosztów wymiany stolarki okiennej nie stanowi przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.; w przypadku otrzymania przez członka spółdzielni zwrotu wydatków poniesionych uprzednio na wymianę okien stanowiących własność spółdzielni nie sposób uznać, że po stronie członka spółdzielni następuje przysporzenie majątkowe – bowiem otrzymuje on jedynie zwrot poniesionych już wydatków." To rozumowanie w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie.
11. Z tych powodów Sąd uznał za zasadne zarzuty skargi, że doszło do naruszenia art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f., ponieważ należało podzielić pogląd Skarżącej, że w związku z wypłatą na rzecz właścicieli nieruchomości zwrotu kosztów zasilania energią elektryczną przydomowych przepompowni ścieków będących własnością Spółki i przez nią eksploatowanych, właściciele nieruchomości nie uzyskują przychodu.
Skoro należało uznać, że Skarżąca nie dokonuje wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, ponieważ właściciele posesji otrzymujący zwrot wydatków nie uzyskują od Skarżącej nieodpłatnych świadczeń – to w konsekwencji zasadny okazał się też zarzut naruszenia art. 42a u.p.d.o.f. Spółka nie będzie zobowiązana przesyłać im (tj. właścicielom nieruchomości, którzy otrzymali zwrot wydatków za zużytą energię elektryczną do zasilania przydomowych przepompowni ścieków) imiennych informacji na formularzu PIT-8C. Otrzymany od Skarżącej zwrot wydatków ponoszonych w związku ze zużywaniem energii elektrycznej do zasilania przydomowych przepompowni ścieków nie skutkuje osiągnięciem przychodów w rozumieniu art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. przez właścicieli nieruchomości.
Stanowisko to powinno być uwzględnione przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej przy ponownym ustosunkowaniu się do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
12. Stosownie do art. 57a tej ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie (w tym na zmianę takiej interpretacji) może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi na taką interpretację oraz powołaną podstawą prawną skargi. Skarga została uznana za zasadną z powodów w niej wskazanych.
13. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. dalej: P.p.s.a.) orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 w zw. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Na koszty te złożył się wpis od skargi (200 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika – adwokata (480 zł) oraz opłata od pełnomocnictwa (17 zł).