III SA/Wa 2593/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę podatnika w sprawie określenia zobowiązania podatkowego VAT i akcyzowego, uznając, że kwestia wygaśnięcia zobowiązania przez przeniesienie własności samochodu nie mogła być rozpatrywana przed ustaleniem jego wysokości.
Sprawa dotyczyła skargi T. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą zobowiązanie podatkowe w VAT i podatku akcyzowym z tytułu importu samochodu. Skarżący podnosił, że jego wniosek o przeniesienie własności samochodu na rzecz Skarbu Państwa w celu wygaśnięcia zobowiązań podatkowych nie został rozpoznany. Sąd uznał, że organ administracji miał obowiązek rozważać jedynie kwestie związane z powstaniem zobowiązania podatkowego, a nie jego wykonaniem czy wygaśnięciem, które wymaga wcześniejszego ustalenia wysokości zobowiązania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi T. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym z tytułu importu samochodu. Skarżący kwestionował decyzje organów celnych, argumentując, że nie rozpoznano jego wniosku o przeniesienie własności samochodu na rzecz Skarbu Państwa w trybie art. 66 Ordynacji podatkowej, co miało doprowadzić do wygaśnięcia zobowiązań podatkowych. Sąd podkreślił, że w postępowaniu o określenie zobowiązania podatkowego organ administracji ma obowiązek rozważać jedynie zagadnienia związane z samym powstaniem zobowiązania podatkowego i jego wysokością, a nie sposoby jego wykonania czy wygaśnięcia. Kwestia wygaśnięcia zobowiązania podatkowego, np. przez przeniesienie własności rzeczy (datio in solutum), może być rozpatrywana dopiero po stwierdzeniu i ustaleniu wysokości oraz wymagalności zobowiązania podatkowego. Sąd, powołując się na art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił skargę jako niezasadną.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji w postępowaniu o określenie zobowiązania podatkowego ma obowiązek rozważać jedynie zagadnienia związane z samym powstaniem zobowiązania podatkowego i jego wysokością.
Uzasadnienie
Wygaśnięcie zobowiązania podatkowego, w tym przez przeniesienie własności rzeczy, może być rozpatrywane dopiero po stwierdzeniu i ustaleniu wysokości oraz wymagalności zobowiązania podatkowego. W pierwszej kolejności musi być ukształtowana relacja dłużnik-wierzyciel, co jest możliwe dopiero po rozstrzygnięciu wysokości i wymagalności zobowiązania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (11)
Główne
u.p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Ordynacja art. 233 § 1 pkt 1
Ordynacja podatkowa
Ustawa o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw art. 20 § pkt 1
ptu art. 6 § ust. 7
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
ptu art. 15 § ust. 4
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
ptu art. 18 § ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
rozporządzenie art. 2 § ust. 1 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego
k.c. art. 70 § § 1
Ustawa Kodeks celny
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 1 i § 2
u.p.p.s.a. art. 134
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.c. art. 453
Kodeks cywilny
Instytucja wygaśnięcia zobowiązania podatkowego przez przeniesienie własności rzeczy wywodzi się z prawa cywilnego, gdzie zgodnie z art. 453 k.c., jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa (tzw. datio in solutum). Wierzyciel nie może być zmuszony do przyjęcia innego świadczenia niż to, którego oczekuje.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Nierozpoznanie wniosku skarżącego o przeniesienie własności samochodu na rzecz Skarbu Państwa w celu wygaśnięcia zobowiązań podatkowych. Postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego powinno zostać zawieszone do czasu rozpoznania wniosku o umorzenie podatku akcyzowego. Decyzje organów zostały wydane z naruszeniem art. 220 oraz art. 233 § 1 pkt 2 i § 2 Ordynacji podatkowej.
Godne uwagi sformułowania
organ administracji miał obowiązek rozważać jedynie zagadnienia związane z samym powstaniem zobowiązania podatkowego, nie zaś sposobu jego wykonania. aby zobowiązanie podatkowe mogło wygasnąć – chociażby na wskutek przeniesienia własności rzeczy - przedtem powinno być stwierdzone w formie przewidzianej prawem. w pierwszej kolejności musi być ukształtowana relacja dłużnik - wierzyciel, co jest możliwe dopiero po rozstrzygnięciu wysokości i wymagalności zobowiązania podatkowego.
Skład orzekający
Krystyna Kleiber
przewodniczący sprawozdawca
Joanna Tarno
sędzia
Hieronim Sęk
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalanie zakresu postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego i rozróżnienie go od kwestii wygaśnięcia zobowiązania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji importu samochodu i zastosowania przepisów o podatku akcyzowym i VAT w kontekście procedury celnej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje ważne rozróżnienie między ustalaniem wysokości zobowiązania podatkowego a jego wygaśnięciem, co jest kluczowe dla praktyki prawniczej w sprawach podatkowych.
“Czy można wygasić dług podatkowy, zanim się go ustali? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
podatki
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wa 2593/06 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2006-11-09 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2006-08-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Hieronim Sęk Joanna Tarno Krystyna Kleiber /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Sędzia WSA Joanna Tarno, Asesor WSA Hieronim Sęk, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2006 r. sprawy ze skargi T. w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym oddala skargę Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej jako Ordynacja, art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw... (Dz.U. z 2003 r. Nr 137, poz. 1302 ze zm.), art. 6 ust. 7, art. 15 ust. 4 i art. 18 ust. 1 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50 ze zm.) - dalej jako ptu, § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz.U. z 2002 r. Nr 27, poz. 259 ze zm.) - dalej jako rozporządzenie, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] grudnia 2005 r. Nr[...]. Decyzja ta określała dla T. w P. z tytułu importu samochodu objętego procedurą dopuszczenia do obrotu wg. Dokumentu SAD [...], podatek akcyzowy i podatek od towaru i usług. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., wyjaśnił, że po przyjęciu zgłoszenia celnego dokonał jego weryfikacji w trybie art. 70 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r Kodeks celny /Dz.U. z 2001 r. Nr 75 poz.802 ze zmianami/, a następnie w dniu [...] września 2002 r. wydał decyzję nr[...], w której uznał to zgłoszenie za nieprawidłowe w zakresie kraju pochodzenia samochodu, stawki celnej i kwoty długu celnego oraz obliczył kwotę długu celnego z zastosowaniem stawki celnej w wysokości 35%. W konsekwencji, zgodnie z art. 6 ust. 7 ptu w chwili powstania długu celnego powstał obowiązek podatkowy. W odwołaniu od tej decyzji T. wniosło o jej uchylenie i wstrzymanie jej wykonania. W ocenie strony decyzja została wydana z naruszeniem art. 66 Ordynacji ponieważ pragnąc wykonać zobowiązanie podatkowe, strona zwróciła się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. o wyrażenie zgody na przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa własności samochodu objętego opisanym zgłoszeniem celnym. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektor Izby Celnej w W. poinformował, że obliczenie podatku akcyzowego zostało dokonane na podstawie § 7 ust. 2 rozporządzenia, a kwotę podatku od towarów i usług określono zgodnie z art. 15 pkt 4 ptu. Wniosek T. z dnia 2 października 2002 r. nie dotyczył zasadności wymiaru podatku, lecz kwestii jego umorzenia, zatem brak było podstaw do jego rozpatrzenia w odwołaniu od decyzji z dnia [...] grudnia 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2006 r. T. w P. wniosło o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2006 r. i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W.. Zdaniem skarżącego przywołane powyżej decyzje zostały wydane z naruszeniem art. 220 oraz art. 233 § 1 pkt 2 i § 2 Ordynacji, ponieważ zgłoszony w trybie art. 66 Ordynacji wniosek o wyrażenie zgody na przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa własności samochodu objętego zgłoszeniem celnym w celu wygaśnięcia zobowiązań podatkowych, nie został rozpoznany. Zdaniem skarżącego do czasu wyrażenia opinii przez Prezydenta W. postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego i rozpatrzenia wniosku strony o umorzenie podatku akcyzowego, powinno zostać zawieszone ze względu na konieczność rozpoznania zagadnienia wstępnego. Zdaniem skarżącego sprawa nie była dostatecznie wyjaśniona przez organ l instancji, ponieważ nie został rozpoznany wniosek strony o wyrażenie zgody na przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa własności samochodu objętego zgłoszeniem celnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów, w tym wypadku decyzji administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Zgodnie z art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako u.p.p.s.a. - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga do Sądu dotyczy decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. o określeniu zobowiązania podatkowego, wydanej po uznaniu zgłoszenia celnego skarżącego za nieprawidłowe. Podstawowym zarzutem skarżącego T zawartym w skardze jest nierozpoznanie, do chwili obecnej, wniosku o wyrażenie zgody na przeniesienie na rzecz Skarbu Państwa własności samochodu objętego zgłoszeniem celnym, w trybie art. 66 Ordynacji. Tymczasem w postępowaniu o określenie zobowiązania podatkowego organ administracji miał obowiązek rozważać jedynie zagadnienia związane z samym powstaniem zobowiązania podatkowego, nie zaś sposobu jego wykonania. Podczas postępowania przed organami obu instancji oraz podczas postępowania przed Sądem skarżące T zwracało uwagę na okoliczności w gruncie rzeczy nieistotne przy powstaniu zobowiązania podatkowego i określaniu jego wysokości. Dotyczyły one wygaśnięcia zobowiązania podatkowego. Jednakże, aby zobowiązanie podatkowe mogło wygasnąć – chociażby na wskutek przeniesienia własności rzeczy - przedtem powinno być stwierdzone w formie przewidzianej prawem. Skoro został zakwestionowany dokument SAD, sporządzony przez podatnika, a więc zobowiązanie w wysokości wykazanej w tym dokumencie, jedynie decyzja organu podatkowego mogła określić nowe zobowiązanie tegoż podatnika. Decyzja Naczelnika Urzędu Celnego [...] i Dyrektora Izby Celnej w W., wydane po przeprowadzeniu postępowań to decyzje określające zobowiązanie podatkowe T.. Instytucja wygaśnięcia zobowiązania podatkowego przez przeniesienie własności rzeczy wywodzi się - w założeniu - z prawa cywilnego. Zgodnie z art. 453 k.c., jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne świadczenie, zobowiązanie wygasa (tzw. datio in solutum). Wierzyciel nie może być zmuszony do przyjęcia innego świadczenia niż to, którego oczekuje (por. T. Wiśniewski, w: Komentarz do kodeksu cywilnego, Zobowiązania, pod red. G. Biedka, Warszawa 1999, t. 1, s. 442). A więc w pierwszej kolejności musi być ukształtowana relacja dłużnik - wierzyciel, co jest możliwe dopiero po rozstrzygnięciu wysokości i wymagalności zobowiązania podatkowego. Mając to na względzie należało, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., orzec jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI