III SA/Wa 2584/20

III SA/Wa 2584/20 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2021-06-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-12-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Elżbieta Olechniewicz /przewodniczący/
Katarzyna Owsiak /sprawozdawca/
Radosław Teresiak
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
I FSK 2258/21 - Wyrok NSA z 2025-05-30
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1325
art. 239b § 1
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Owsiak (sprawozdawca), sędzia WSA Radosław Teresiak, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi G.N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2015 r. oddala skargę
Uzasadnienie
1. Postępowanie przed organami podatkowymi.
1.1.Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS/organ odwoławczy) z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2015 r.
1.2. Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] maja 2020 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno - Skarbowego w W. (dalej: NUCS) określił G. N. (dalej: Skarżący/Strona):
1) kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy:
- za styczeń 2015 r. w wysokości 0,00 zł,
- za kwiecień 2015 r. w wysokości 0,00 zł,
- za maj 2015 r. w wysokości 0,00 zł,
- za październik 2015 r. w wysokości 0,00 zł,
- za listopad 2015 r. w wysokości 0,00 zł,
- za grudzień 2015 r. w wysokości 0,00 zł,
2) kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług:
- za styczeń 2015 r. w wysokości 56.715,00 zł,
- za łuty 2015 r. w wysokości 58.052,00 zł,
- za marzec 2015 r. w wysokości 67.294,00 zł,
- za kwiecień 2015 r. w wysokości 53.536,00 zł,
- za maj 2015 r. w wysokości 46.118,00 zł,
- za czerwiec 2015 r. w wysokości 41.249,00 zł,
- za lipiec 2015 r. w wysokości 62.335,00 zł,
- za sierpień 2015 r. w wysokości 75.667,00 zł,
- za wrzesień 2015 r. w wysokości 82.058,00 zł,
- za październik 2015 r. w wysokości 79.718,00 zł,
- za listopad 2015 r. w wysokości 65.968,00 zł,
- za grudzień 2015 r. w wysokości 56.047,00 zł.
Decyzja została doręczona w dniu 1 czerwca 2020 r.
Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. (dalej: NUS/organ pierwszej instancji) nadał rygor natychmiastowej wykonalności ww. decyzji nieostatecznej, uznając że w sprawie zachodzą przesłanki wynikające z art. 239b § 1 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., dalej: O.p.) Strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę oraz dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości.
Na podstawie posiadanych informacji NUS uznał również, że istnieje uzasadniona obawa, że zobowiązanie podatkowe określone decyzją NUCS z dnia [...] maja 2020 r. nie zostanie wykonane. Postanowienie doręczone zostało dnia 3 sierpnia 2020 r.
1.3. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie:
1) art. 239b § 1 O.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że zachodziły okoliczności wydania postanowienia w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, w sytuacji gdy NUS nie wyjaśnił aktualnego stanu majątkowego i finansowego podatnika, a czynności zbywania majątku miały miejsce przed czterema łaty, gdy nic nie zapowiadało jakichkolwiek zarzutów NUS i dotyczyły majątku otrzymanego w formie darowizny;
2) art. 239b § 2 O.p. poprzez brak uprawdopodobnienia, że decyzja określająca zobowiązania w podatku od towarów i usług nie zostanie dobrowolnie wykonana przez Stronę.
Strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenia postępowania
1.4. Postanowieniem z dnia [...] października 2020 r. DIAS utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu postanowienia DIAS podkreślił, że Strona wniosła od decyzji NUCS z dnia [...] maja 2020 r. odwołanie, które decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. zostało utrzymane w mocy. Wejście do obrotu prawnego ostatecznej decyzji NUCS z dnia [...] sierpnia 2020 r. nie czyni postępowania bezprzedmiotowym, bowiem w dniu wydania zaskarżonego postanowienia decyzja NUCS z dnia [...] maja 2020 r. nie była ostateczna. Tym samym zażalenie na postanowienie NUS z dnia [...] lipca 2020 r. podlega merytorycznemu rozpatrzeniu.
DIAS zaznaczył, że ze znajdującej się w aktach sprawy informacji z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców CEPiK z dnia 27 lipca 2020 r. oraz systemu CZM wynika, że Strona posiada:
- przyczepę ciężarową [...] z [...] r. o wartości około 10.000,00 zł,
- przyczepę ciężarową [...] z [...] r. o wartości około 20.000,00 zł.
Wartość ww. składników majątkowych ustalono na podstawie danych zaczerpniętych z portalu [...] oraz [.].
Natomiast z danych zawartych w Podsystemie Dostępu do Centralnej Bazy Danych Ksiąg Wieczystych na dzień 27 lipca 2020 r. wynika, że Strona posiada udział wynoszący 2/4 części we współwłasności niezabudowanej nieruchomości rolnej i leśnej o pow. [...] ha oznaczonej jako działka nr [...], położonej we wsi L. gmina [....] o wartości 10.000,00 zł.
Przy czym w dniu 12 września 2016 r., czyli niespełna kilkanaście dni po doręczeniu zobowiązanemu upoważnienia NUS do przeprowadzenia kontroli, tj. dnia 26 sierpnia 2016 r. dot. prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za 2015 r. Strona wszelkie pozostałe nieruchomości przekazała darowizną matce H. N..
Strona przekazała matce darowizną zabudowaną nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...], [...], [...] , [...] o powierzchni [...] ha położoną w miejscowości L. oraz [...] jak również udział wynoszący 1/2 części w zabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, położonej w miejscowości L. Wartość ww. nieruchomości przekazanych darowizną określono na łączną kwotę 300.000,00 zł.
Ponadto dokonując analizy sytuacji finansowej Strony, NUS ustalił, że Strona wykazała:
1) za 2017 r.:
- w zeznaniu PIT-36L przychód w wysokości 2.505.112,15 zł, koszty w wysokości 2.421.167,57 zł oraz dochód w wysokości 83.944,58 zł,
- w zeznaniu PIT-36 przychód w wysokości 24.000,00 zł, koszty w wysokości 1.335,00 zł oraz dochód w wysokości 22.665.00 zł,
2) za 2018 r.:
- w zeznaniu PIT-36L przychód w wysokości 2.231.176,90 zł, koszty w wysokości 2.130.949,09 zł oraz dochód w wysokości 100.227,81 zł,
- w zeznaniu PIT-36 przychód w wysokości 25.200,00 zł. koszty w: wysokości 1.335,00 zł oraz dochód w wysokości 23.865,00 zł,
3) za 2019 r.:
- w zeznaniu PIT-36L przychód w wysokości 1.944.092,90 zł, koszty w wysokości 1.868.138,68 zł oraz dochód w wysokości 75.954,22 zł,
- w zeznaniu PIT-37 przychód w wysokości 27.000,00 zł, koszty w wysokości 1.751,25 zł oraz dochód w wysokości 25.248,75 zł.
Mając na względzie powyższe okoliczności DIAS podkreślił, że dla stwierdzenia wystąpienia przesłanki braku majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na których można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, organ podatkowy w celu nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie musi wykazać tego, jakimi składnikami majątkowymi podatnik dysponuje. Wystarczające jest natomiast, że wykaże, iż nie posiada on takiego majątku, który z uwagi na swoją wartość umożliwiałby ustanowienie na nim hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego, a ponadto, że stan ten uprawdopodobnia niewykonanie zobowiązania. W świetle powyższego zdaniem DIAS spełnione zostały przesłanki określone w art. 239b § 1 pkt 2 i § 3 O.p.
Odnosząc się natomiast do kwestii uprawdopodobnienia, że zobowiązanie wynikające z decyzji NUCS z dnia [...] maja 2020 r. nie zostanie wykonane, DIAS powtórzył za organem pierwszej instancji, że wartość majątku Strony oscyluje w granicach 35.000,00 zł, natomiast kwota zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę wynosi 1.032.573,00 zł (wg stanu na dzień 30 lipca 2020 r.). Zatem organ pierwszej instancji słusznie uznał, że Strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Ponadto dochody jakie uzyskuje Strona, również nie dają podstawy, by twierdzić, że zobowiązanie zostanie uregulowane. Co więcej, z analizy akt sprawy wynika, że Strona zaniżyła wysokość zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług, między innymi poprzez zawyżenie podatku naliczonego o podatek wynikający z fikcyjnych faktur, co świadczy również o nierzetelność ksiąg podatkowych. Zasadnym zatem jest przypuszczenie, że skoro Strona nie dołożyła należytej staranności w prowadzeniu działalności gospodarczej, w tym poprzez nierzetelne prowadzenie ksiąg podatkowych nie wywiąże się z nałożonego na nią obowiązku zapłaty określonego decyzją NUCS zobowiązania. Dodatkowo wyzbycie się przez Stronę niemalże całego majątku o wartości 300.000,00 zł, kilkanaście dni po powzięciu informacji o toczącej się wobec Strony kontroli podatkowej, ewidentnie świadczy o dużym prawdopodobieństwie nieuregulowania przedmiotowego zobowiązania.
Biorąc pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego w podatku towarów i usług za poszczególne okresy 2015 r., wyzbycie się majątku o znacznej wartości, a także aktualną sytuację materialną Strony oraz okoliczności powstania spornego zobowiązania, DIAS uznał za wysoce prawdopodobne, że zobowiązanie wynikające z decyzji NUCS nie zostanie przez Stronę wykonane. NUS w skarżonym postanowieniu wykazał wystąpienie przewidzianej przez ustawodawcę okoliczności do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej (art. 239 § 1 pkt 2) i 3) O.p.). Jednocześnie, wbrew twierdzeniom pełnomocnika Strony, zdaniem DIAS organ pierwszej instancji uprawdopodobnił niewykonanie przez Stronę zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 1.032.573,00 zł (wg stanu na dzień 30 lipca 2020 r.). W ocenie DIAS organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że w stanie faktycznym sprawy takie prawdopodobieństwo zachodzi. Mając powyższe na uwadze zdaniem organu odwoławczego, nie doszło do naruszenia przepisów art. 239b § 1 i § 2 O.p.
2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji.
2.1. W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący sformułował żądanie uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz umorzenia postępowania w sprawie, a także zasądzenia kosztów postępowania.
2.2. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie następujących przepisów:
1) art. 239b § 1 O.p. poprzez bezpodstawne uznanie, że zachodziły okoliczności wydania postanowienia w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, w sytuacji gdy:
- decyzja w przedmiocie zabezpieczenia oparta na tych samych podstawach prawnych została uchylona przez sąd administracyjny;
- w toku postępowania zabezpieczającego zabezpieczono jak deklaruje organ cały majątek Strony i w efekcie nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności w żaden sposób nie poprawia sytuacji potencjalnego wierzyciela;
- organ nie wyjaśnił dostatecznie aktualnego stanu majątkowego i finansowego podatnika;
2) art. 239b § 2 O.p. poprzez brak uprawdopodobnienia, że decyzja określająca w sprawie podatku od towarów i usług nie zostaną dobrowolnie wykonana przez Stronę.
2.3. DIAS w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
3.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
3.1. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
3.2. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w tej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej: p.p.s.a.), na mocy którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.
Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do badania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa. W wyniku kontroli sądu administracyjnego decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności naruszających prawo i przez to mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub też wystąpiło naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Stosownie zaś do treści art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
3.3. Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia zgodnie z kompetencją ustanowioną w cytowanych przepisach stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ odwoławczy nie dopuścił się naruszeń prawa, które skutkują koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego tego rozstrzygnięcia, zarzuty podniesione w skardze uznać należało za niezasadne.
3.4. Na wstępie przywołać należy przepisy prawa, które stanowiły podstawę kwestionowanego rozstrzygnięcia DIAS.
Przesłanki, na podstawie których organ podatkowy może nadać decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności wynikają z art. 239b § 1 O.p. W myśl art. 239b § 1 O.p., decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy:
1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub
2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub
3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub
4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące.
Przywołany przepis 239b § 1 O.p. stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane (art. 239b § 2 O.p.).
Jednocześnie wskazać należy, że użycie przez ustawodawcę, przy enumeratywnym wymienieniu w przepisie art. 239b § 1 O.p., czterech przesłanek, których wystąpienie stanowi warunek nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, spójnika "lub" oznacza, że stwierdzenie w stanie faktycznym sprawy wystąpienia choćby jednej z tych okoliczności daje organowi podatkowemu podstawę zastosowania instytucji rygoru natychmiastowej wykonalności.
Natomiast z przepisu art. 239b § 2 O.p. wynika, że przepis § 1 stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Przy czym uprawdopodobnienie, o którym mowa w przywołanym przepisie dotyczy nie tyle przeprowadzenia dowodu czyniącego fakt absolutnie pewnym, lecz jedynie wskazania okoliczności wystarczających do powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie faktu. W kontekście tej przesłanki wskazać należy, że uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza wykazanie, że zachodzi duże prawdopodobieństwo - graniczące z pewnością. Użycie pojęcia "uprawdopodobnienie" znajduje również przełożenie na zasady dowodzenia ziszczenia się wskazanej w tym przepisie przesłanki, tj. możliwości niewykonania zobowiązania wynikającego z decyzji. W związku bowiem z przyjętym przez ustawodawcę sformułowaniem "uprawdopodobni" należy uznać, że ustawodawca nie wymaga od organu podatkowego wykazania okoliczności za pomocą przewidzianych przepisami procedury dowodów, a rygory uznania jego twierdzeń są złagodzone i odformalizowane.
Reasumując, z przepisów art. 239b § 1 i § 2 O.p. wynika, że dla nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności konieczne jest spełnienie dwóch warunków, tj.:
- wystąpienie co najmniej jednej przesłanki określonej w art. 239b § 1 O.p.,
- uprawdopodobnienie, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane.
3.5. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy przypomnieć należy, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r. NUS nadał rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji NUCS z dnia [...] maja 2020 r. określającej Skarżącemu kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2021 r. poz. 685 ze zm., dalej: u.p.t.u.) za styczeń, kwiecień, maj, październik, listopad i grudzień 2015 r. w wysokości 0.00 zł oraz kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2015 r. w łącznej wysokości 744.757,00 zł.
W ocenie Sądu w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia trafnie wskazano, że w sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 239b § 1 pkt 2) i 3) O.p. tj. Skarżący nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na których można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia oraz dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości.
Prawidłowo też zdaniem Sądu jako okoliczności uzasadniające obawę, że zobowiązanie nie zostanie wykonane, wskazano że wartość majątku Skarżącego oscyluje w granicach 35.000,00 zł (udział w nieruchomości i dwie naczepy), natomiast kwota zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2015 r. wraz z odsetkami za zwłokę wynosi 1.032.573,00 zł (wg stanu na dzień 30 lipca 2020 r.).
W ocenie Sądu powyższe świadczy o tym, że Skarżący nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Ponadto dochody jakie uzyskuje Skarżący, również nie dają podstawy, by twierdzić, że zobowiązanie zostanie uregulowane, a wskazywane przez Stronę okoliczności związane ze spadkiem dochodów w 2019 r. nie mają znaczenia dla sprawy.
Kolejną okolicznością przemawiająca za trafnością spornego rozstrzygnięcia DIAS jest fakt, że Skarżący zaniżył wysokość zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług, między innymi poprzez zawyżenie podatku naliczonego o podatek wynikający z fikcyjnych faktur, co świadczy również o nierzetelności ksiąg podatkowych. Skoro bowiem Skarżący nie dołożył należytej staranności w prowadzeniu działalności gospodarczej, w tym poprzez nierzetelne prowadzenie ksiąg podatkowych istnieje prawdopodobieństwo, że nie wywiąże się z nałożonego na niego obowiązku zapłaty określonego decyzją NUCS zobowiązania. Jednocześnie Sądowi wiadomym jest z urzędu, że wyrokiem z dnia 18 maja 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 2077/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na decyzje NUCS, której skarżonym postanowieniem nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Bez znaczenia dla oceny ryzyka niewywiązania się z określonych decyzją NUCS zobowiązań pozostaje okoliczność pozostawiania w posiadaniu Strony środków transportu o wartości około 30 tyś. zł., jak również fakt posiadania udziału wynoszącego 2/4 części we współwłasności niezabudowanej nieruchomości rolnej i leśnej o pow. [...] ha oznaczonej jako działka nr [...], położonej we wsi L. gmina [....] o wartości 10.000,00 zł. Wartość wskazanego majątku niewątpliwie bowiem odbiega znacznie od kwoty określonej decyzją NUCS.
Trafnie tez DIAS podkreślił, że w dniu 12 września 2016 r., czyli niespełna kilkanaście dni po doręczeniu zobowiązanemu upoważnienia NUS do przeprowadzenia kontroli tj. dnia 26 sierpnia 2016 r. Skarżący wszelkie pozostałe nieruchomości przekazał darowizną matce H. N. (Skarżący przekazał matce darowizną zabudowaną nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...], [...], [...], [...] o powierzchni [...] ha położoną w miejscowości L. i oraz [...] jak również udział wynoszący 1/2 części w zabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, położonej w miejscowości L. , wartość ww. nieruchomości przekazanych darowizną określono na łączną kwotę 300.000,00 zł.)
Również analiza sytuacji finansowo-majątkowej Skarżącego pozwala przypuszczać, w zestawieniu z kwotą zobowiązania wynikającą z decyzji NUCS, że Skarżący nie zapłaci spornego zobowiązania.
Mając na względzie powyższe organ wykazał niewątpliwie, że Skarżący nie posiada takiego majątku, który z uwagi na swoją wartość umożliwiałby ustanowienie na nim hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego i stan ten uprawdopodobnia niewykonanie zobowiązania.
3.6. W powyżej zakreślonym stanie faktycznym sprawy, wbrew zarzutom skargi, zaistniały przesłanki określone w art. 239b § 1 i § 2 O.p. uzasadniające nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji NUCS z dnia [...] maja 2020 r. Ponadto, co istotne z akt sprawy nie wynika żeby wobec Skarżącego prowadzono postępowanie zabezpieczające na co powołuje się Strona w skardze.
Regulacje zawarte w art. 239b § 1 i § 2 O.p. powinny być odczytywane we wzajemnym powiązaniu. Oznacza to, że zakres, sposób i sens "uprawdopodobnienia" wynikający z art. 239b § 2 O.p. powinny być odczytywane poprzez pryzmat przesłanek z art. 239b § 1 pkt 1)-4) O.p., a konkretnie tych, bądź tej z nich, na zaistnienie której organ podatkowy pierwszej instancji nadając rygor natychmiastowej wykonalności się powołał. Ponadto uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, niedającym pewności, lecz tylko wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie. Zatem przesłanka uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania nie może być utożsamiana z udowodnieniem tej okoliczności, a jedynie sprowadza się do wykazania stosowną argumentacją istnienia uzasadnionej obawy, że zobowiązanie nie zostanie wykonane bowiem Strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Uprawdopodobnienie wystąpienia danej okoliczności oznacza wykazanie, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo jej zmaterializowania się.
Linia obrony Skarżącego opiera się na negowaniu ustaleń i ocen dokonanych przez DIAS, jednak nie przedstawia on dowodów, które poddawałyby w wątpliwość stan faktyczny ustalony przez organ. Wobec powyższego gołosłowne twierdzenia o dobrej sytuacji majątkowej Strony, która stanowić mogłaby negatywną przesłankę do wydania spornej decyzji, nie są w stanie podważyć ustaleń organu zawartych w decyzji ze względu na brak wskazania konkretnych składników majątku Skarżącego nieznanych dotychczas organowi.
Reasumując, biorąc pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego w podatku towarów i usług za poszczególne okresy 2015 r., fakt wyzbycia się majątku znacznej wartości około 300 tyś. zł pod tytułem darmym na rzecz matki Skarżącego, a także aktualną sytuację materialną Strony oraz okoliczności powstania zobowiązania określonego decyzją NUCS, uznać należy, za wysoce prawdopodobne, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie przez Skarżącego wykonane, tym samym zarzut naruszenia art. 239b § 2 O.p. uznać należy również za niezasadny.
Chybionym było również powoływanie się na argumentację zawartą w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 1485/17, w którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wypowiedział się na temat zaistnienia w zbliżonym stanie faktycznym przesłanki wystąpienia obawy, że zobowiązania nie zostanie wykonane na podstawie art. 33 § 2 O.p. Wbrew twierdzeniom Skarżącego stan faktyczny nie był w obu sprawach tożsamy, Skarżący nie był Stroną postępowania zakończonego przywołanym wyrokiem, a ponadto wspomniane orzeczenie zostało uchylone wyrokiem NSA z dnia 12 marca 2021 r., sygn. akt I FSK 1434/18, natomiast skarga wniesiona do sądu pierwszej instancji przez Podatnika została oddalona.
3.7. Podsumowując powyższe, w ocenie Sądu organy podatkowe dokonując przedstawionej wyżej oceny ustalonych faktów nie naruszyły zasady prawdy obiektywnej i nie przekroczyły granic zasady swobodnej oceny dowodów. We wskazanych w sprawie okolicznościach organy zwolnione były ze szczegółowego analizowania sytuacji majątkowej Strony, co nie oznacza jednak, że nie dokonano w postępowaniu analizy przesłanki z art. 239b § 2 O.p. Taka ocena została dokonana zarówno przez organ pierwszej, jak i drugiej instancji, zaś stanowisko szczegółowo przedstawione w treści postanowień.
3.8. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wydając zaskarżone postanowienie organ odwoławczy nie naruszył prawa, co skutkuje oddaleniem skargi w całości stosownie do treści art. 151 p.p.s.a.