III SA/Wa 258/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Warszawie oddalił skargę wierzyciela na postanowienie obciążające go kosztami umorzonego postępowania egzekucyjnego, uznając, że zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia egzekucji mogły być podniesione w zażaleniu na postanowienie o umorzeniu.
Wierzyciel skarżył postanowienie obciążające go kosztami postępowania egzekucyjnego, które zostało umorzone z powodu braku możliwości wyegzekwowania należności przewyższających koszty. Skarżący zarzucał organom błędy w prowadzeniu egzekucji, takie jak brak wezwania do wyjawienia majątku czy podejmowanie nieskutecznych czynności. Sąd uznał jednak, że zarzuty te powinny były być podniesione w zażaleniu na postanowienie o umorzeniu postępowania, a nie w skardze na postanowienie o kosztach, które ma charakter odrębny. W konsekwencji, skargę oddalono.
Sprawa dotyczyła skargi wierzyciela, Z. Oddział [...] w W., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne zostało umorzone, ponieważ nie uzyskano kwot przewyższających wydatki egzekucyjne. Wierzyciel zarzucał organom błędy w prowadzeniu egzekucji, w tym brak wezwania do wyjawienia majątku, podejmowanie nieskutecznych czynności oraz umorzenie postępowania bez wcześniejszego zwrócenia się do wierzyciela o wskazanie majątku dłużnika. Sąd administracyjny uznał skargę za bezzasadną. Podkreślono, że zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia postępowania egzekucyjnego i jego przedwczesnego zakończenia powinny były być podniesione w zażaleniu na postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, zgodnie z art. 59 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sąd wskazał również, że wierzyciel mógł skorzystać ze środka zaskarżenia na przewlekłość postępowania na podstawie art. 54 § 2 tej ustawy. Ponieważ postanowienie o umorzeniu nie zostało zaskarżone, zarzuty te nie mogły być skutecznie podnoszone w skardze na postanowienie o kosztach. Rozstrzygnięcie o kosztach jest konsekwencją zakończenia egzekucji w sposób niepozwalający na pokrycie ich z uzyskanych kwot, a zgodnie z art. 64c § 4 u.p.e.a., wierzyciel pokrywa koszty, jeżeli nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego. W związku z tym, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia postępowania egzekucyjnego powinny być podnoszone w zażaleniu na postanowienie o umorzeniu postępowania lub w skardze na przewlekłość postępowania, a nie w skardze na postanowienie o kosztach, które ma charakter odrębny.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że postanowienie o kosztach jest konsekwencją zakończenia egzekucji i ma charakter odrębny od właściwego postępowania egzekucyjnego, dlatego nie może stanowić środka do wzruszania rozstrzygnięć zapadłych w tym postępowaniu. Zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia egzekucji powinny być podniesione w odpowiednich środkach zaskarżenia dotyczących samego postępowania egzekucyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (13)
Główne
u.p.e.a. art. 64c § 4
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
PPSA art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.e.a. art. 59 § 5
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 54 § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64c § 7
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 59 § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 59 § 3
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64c § 1
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64c § 2
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64c § 3
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
u.p.e.a. art. 64e § 4a
Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 144
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty dotyczące sposobu prowadzenia postępowania egzekucyjnego mogły być podnoszone jedynie w zażaleniu na postanowienie o umorzeniu postępowania lub w skardze na przewlekłość postępowania. Postanowienie o kosztach postępowania egzekucyjnego ma charakter odrębny od postępowania egzekucyjnego i nie może być wykorzystane do wzruszenia rozstrzygnięć zapadłych w tym postępowaniu. Wierzyciel ponosi koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego, co miało miejsce w tej sprawie.
Odrzucone argumenty
Organ egzekucyjny prowadził postępowanie przez długi okres czasu. Organ podejmował próby prowadzenia egzekucji w miejscu, gdzie dłużnik nie prowadził działalności. Organ nie zwrócił się przed umorzeniem postępowania egzekucyjnego do wierzyciela o wskazanie majątku dłużnika. Organ nie złożył wniosku o wyjawienie majątku w trybie art. 71 § 1 i 2 u.p.e.a. Organ bezzasadnie przyjął, że doszło do odstąpienia wierzyciela od egzekwowania obowiązku.
Godne uwagi sformułowania
zarzuty te mogły być podnoszono w toku postępowania egzekucyjnego ewentualnie w zażaleniu na postanowienie o umorzeniu egzekucji Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie rozstrzygające o obowiązku poniesienia przez wierzyciela kosztów postępowania egzekucyjnego. Rozstrzygnięcie to jest konsekwencją zakończenia egzekucji w sposób niepozwalający na pokrycie kosztów egzekucyjnych z kwot uzyskanych w toku egzekucji. Zatem ma ono charakter odrębny od właściwego postępowania egzekucyjnego i nie może stanowić środka do wzruszania rozstrzygnięć zapadłych w tym postępowaniu.
Skład orzekający
Sylwester Golec
przewodniczący sprawozdawca
Jolanta Sokołowska
przewodniczący
Małgorzata Długosz-Szyjko
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wskazanie na właściwe środki zaskarżenia w przypadku kwestionowania sposobu prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz zasad obciążania wierzyciela kosztami umorzonej egzekucji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji umorzenia postępowania egzekucyjnego z powodu nieuzyskania kwot przewyższających koszty i obciążenia nimi wierzyciela.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z postępowaniem egzekucyjnym i kosztami, co jest istotne dla prawników procesualistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Wa 258/08 - Wyrok WSA w Warszawie Data orzeczenia 2008-05-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-02-06 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Sędziowie Sylwester Golec /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954 art. 59 par. 5, art. 54 par. 2, art. 64c par. 4, art. 64e par. 4a Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Sylwester Golec (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2008 r. sprawy ze skargi Z. Oddział [...] w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego oddala skargę Uzasadnienie III SA/Wa 258/08 Uzasadnienie. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w W. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 64c § 2,3,4 i 7 w zw. z art. 59 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., w dalszej części uzasadnienia powoływanej jako u.p.e.a.) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w sprawie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne w stosunku do zobowiązanego, na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela – Z. Oddział [...] w W. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. organ egzekucyjny na podstawie art. 59 § 3 w zw. z § 2 u.p.e.a. umorzył prowadzone postępowanie egzekucyjne. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że z okoliczności sprawy wynikało, że w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie uzyska się kwot przewyższających wydatki egzekucyjne. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i stało się prawomocne. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] na podstawie art. 64 c § 1,4 i 7 u.p.e.a. obciążył wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, że koszty egzekucyjne powstały wskutek zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego i nie zostały pokryte z powodu nieuzyskania w toku egzekucji odpowiednich środków pieniężnych. Na postanowienie organu pierwszej instancji wierzyciel wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w W. Wskazanym na wstępie postanowieniem organ drugiej instancji utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Na postanowienie organu drugiej instancji wierzyciel wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 59 § 1 pkt 1-10, art. 64c, art. 71 § 1 i 2 u.p.e.a. przez bezpodstawne obciążenie wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu skargi podnoszono, że organ egzekucyjny prowadził postępowanie egzekucyjne przez długi okres czasu. W toku postępowania wierzycielowi zwrócono niektóre z tytułów wykonawczych bez umorzenia postępowania egzekucyjnego. Organ miał świadomość, że dłużnik nie prowadzi działalności gospodarczej i ograniczył się tylko do zajęcia rachunku bankowego. Ponadto organ podejmował próby prowadzenia egzekucji w miejscu, co do którego wiedział, że dłużnik nie prowadzi tam działalności. Organ nie zwrócił się przed umorzeniem postępowania egzekucyjnego do wierzyciela o wskazanie majątku dłużnika, z którego mogłaby być prowadzona egzekucja. Okoliczności te świadczą o tym, że organ pozbawił wierzyciela wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne. Ponadto organ nie złożył wniosku o wyjawienie majątku w trybie art. 71 § 1 i 2 u.p.e.a. Organy bezzasadnie przyjęły, że niniejszej sprawie wskutek złożenia przez wierzyciela wniosku o umorzenie egzekucji doszło do odstąpienia wierzyciela od egzekwowania obowiązku – art. 59 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Organ w odpowiedzi na skargę zarzuty w niej podniesione uznał za bezzasadne i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia do Sądu było postanowienie w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami umorzonego postępowania egzekucyjnego. W skardze podniesiono zarzuty w zakresie prawidłowości prowadzenia postępowania egzekucyjnego – brak wezwania dłużnika do wyjawienia majątku, podejmowanie przez organ czynności które z oczywistych względów nie mogły doprowadzić do wyegzekwowania obowiązku objętego tytułami egzekucyjnymi, umorzenie postępowania bez zwrócenia się do wierzyciela o wskazanie majątku dłużnika, z którego mogła być prowadzona egzekucja. W ocenie Sądu zarzuty te mogły być podnoszono w toku postępowania egzekucyjnego ewentualnie w zażaleniu na postanowienie o umorzeniu egzekucji. Zgodnie z treścią art. 59 § 5 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym. Skarżący zakład przez wniesienie zażalenia na podstawie powołanego przepisu mógł zakwestionować przedwczesne jego zdaniem umorzenie egzekucji. Na podstawie art. 54 § 2 u.p.e.a. wierzyciel niebędący jednocześnie organem egzekucyjnym może wnieść skargę na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. W drodze tego środka zaskarżenia, w niniejszej sprawie wierzyciel mógł zaskarżyć prowadzenie egzekucji ograniczającej się jedynie do podejmowania tych samych czynności egzekucyjnych, które w sposób oczywisty nie mogły doprowadzić do wyegzekwowania obowiązku objętego egzekucją administracyjną. Skoro jednak w niniejszej sprawie doszło do umorzenia postępowania egzekucyjnego i strona skarżąca nie zaskarżyła postanowienia wydanego w tym przedmiocie to na obecnym etapie postępowania nie może podnosić zarzutów przeciwko sposobowi prowadzenia egzekucji i przedwczesnemu jej zakończeniu. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest postanowienie rozstrzygające o obowiązku poniesienia przez wierzyciela kosztów postępowania egzekucyjnego. Rozstrzygnięcie to jest konsekwencją zakończenia egzekucji w sposób niepozwalający na pokrycie kosztów egzekucyjnych z kwot uzyskanych w toku egzekucji. Zatem ma ono charakter odrębny od właściwego postępowania egzekucyjnego i nie może stanowić środka do wzruszania rozstrzygnięć zapadłych w tym postępowaniu. Zgodnie z treścią art. 64c § 4 u.p.e.a. wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne, jeżeli nie mogą być one ściągnięte od zobowiązanego, z zastrzeżeniem § 4a-4c oraz art. 64e § 4a. Zastrzeżenia wskazane w tym przepisie nie miały zastosowania w niniejszej sprawie. Wydanie, w niniejszej sprawie postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego było spowodowane stwierdzeniem, że w wyniku egzekucji nie uzyska się kwot przewyższających wydatki egzekucyjne. W wyniku prowadzonej egzekucji organ nie uzyskał kwot pozwalających na pokrycie kosztów egzekucyjnych, zatem zgodnie z treścią art. 64c § 4 u.p.e.a. miał obowiązek obciążyć nimi wierzyciela. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie naruszało prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI