III SA/Wa 2537/22

Sprawa dotyczyła skargi Banku [...] S.A. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Bank kwestionował stanowisko DKIS, które uznało za nieprawidłowe zaliczenie do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z unieważnieniem umów kredytowych (indeksowanych lub denominowanych do walut obcych) oraz kosztów postępowań sądowych z tym związanych. Bank argumentował, że te koszty, wynikające z wyroków sądów unieważniających umowy lub ich klauzule, powinny być traktowane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, potrącalne w dacie ich poniesienia (art. 15 ust. 4d ustawy o CIT). DKIS natomiast stał na stanowisku, że skutki prawne unieważnienia umowy występują wstecz (ex tunc), co oznacza, że umowa od początku była nieważna. W związku z tym, zdaniem DKIS, bank powinien skorygować przychody z poprzednich lat, a nie rozpoznawać nowe koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, analizując przepisy prawa cywilnego i podatkowego, przychylił się do argumentacji banku. Sąd wskazał, że chociaż skutki cywilnoprawne unieważnienia umowy działają wstecz, to na gruncie prawa podatkowego istotne są zdarzenia faktyczne. Zwrot wzajemnych świadczeń wynikający z unieważnienia umowy powinien być traktowany jako nowe zdarzenie prawne, które może generować koszty uzyskania przychodów w bieżącym okresie, a nie jako korekta przychodów z przeszłości. Sąd powołał się na wcześniejsze orzecznictwo, które potwierdzało takie podejście. W konsekwencji, WSA uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko banku za nieprawidłowe i zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz banku.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający