III SA/Wa 2535/23

III SA/Wa 2535/23 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2024-02-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-11-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Sułkowska
Andrzej Cichoń /sprawozdawca/
Konrad Aromiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne
Interpretacje podatkowe
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2383
art. 14r § 1, art. 14b § 3, art. 14k-14n, art. 169 § 1 i 2
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Konrad Aromiński, Sędziowie sędzia WSA Andrzej Cichoń (sprawozdawca), asesor WSA Agnieszka Sułkowska, Protokolant referent stażysta Maria Pawlik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2024 r. sprawy ze skargi E. spółka komandytowa na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oddala skargę
Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 listopada 2023 r. E. spółka komandytowa, ( poprzednio: E. spółka jawna spółka komandytowa) (dalej: "Spółka", "Wnioskodawca" lub "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: "Organ" lub "Dyrektor KIS") z dnia [...] września 2023 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Z akt sprawy wynika, że 30 marca 2023 r. do Organu wpłynął wniosek wspólny z 29 marca 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego złożony przez:
Zainteresowanego będącego stroną postępowania:
• E. spółka komandytowa (poprzednio E. spółka jawna spółka komandytowa w likwidacji)
Zainteresowanych niebędących stroną postępowania:
M.N.
P.S.
D.C.
K.G.
We wniosku Skarżąca Spółka wskazała, że ma charakter spółki celowej zawiązanej w celu realizacji wspólnego celu inwestycyjnego polegającego na inwestowaniu w branżę fotowoltaiczną. W tym celu Spółka nabyła udziały w spółce z o.o., która prowadzi aktywnie działalność gospodarczą w branży fotowoltaicznej, (dalej tzw.: "Spółka Operacyjna"). Umowa Spółki przewidywała, że prawo do udziału w zysku Spółki będzie przysługiwało wspólnikom Spółki za okresy rozliczeniowe, które rozpoczynają się 1 stycznia każdego roku kalendarzowego i kończą się wraz z ostatnim dniem tego roku kalendarzowego, przy czym jeżeli w trakcie trwającego okresu rozliczeniowego dojdzie do transakcji sprzedaży udziałów w Spółce Operacyjnej (dalej: "Transakcja"), wówczas ten trwający okres rozliczeniowy zakończy się z końcem miesiąca, w którym doszło do Transakcji, a z początkiem kolejnego miesiąca rozpocznie się nowy okres rozliczeniowy, który zakończy się z ostatnim dniem tego roku kalendarzowego. Umowa Spółki przewidywała także, że po Transakcji każdy ze wspólników Spółki może wypowiedzieć umowę Spółki z zachowaniem tygodniowego okresu wypowiedzenia. Spółka dokonała w marcu 2023 r. sprzedaży udziałów w Spółce Operacyjnej, co powoduje, że zgodnie z umową Spółki z dniem 31 marca 2023 r. nastąpi zamknięcie okresu rozliczeniowego. Zysk za ten okres zostanie podzielony pomiędzy wspólników Spółki na podstawie uchwały o zatwierdzeniu sprawozdania finansowego za Okres Rozliczeniowy Sprzedaży Udziałów i uchwały o podziale zysku za Okres Rozliczeniowy Sprzedaży Udziałów. Następnie w związku z osiągnięciem wspólnego celu inwestycyjnego wspólnicy Spółki planują podjąć uchwałę o rozwiązaniu Spółki i otwarciu likwidacji. W okresie po podjęciu uchwały o rozwiązaniu Spółki i otwarciu likwidacji, ale przed zakończeniem likwidacji i wykreśleniem Spółki z rejestru przedsiębiorców, Komplementariusz zgodnie z umową Spółki może wypowiedzieć umowę Spółki z zachowaniem tygodniowego okresu wypowiedzenia i tym samym wystąpić ze Spółki. Komplementariuszem Spółki jest: B. Sp. jawna. Wspólnikami komplementariusza są osoby fizyczne występujące w tej sprawie jako zainteresowani nie będący stroną postępowania.
W związku tak przedstawionym stanem faktycznym zadano pytanie : Czy wypowiedzenie umowy Spółki i wystąpienie ze Spółki przez Komplementariusza po dniu 1 kwietnia 2023 r., ale przed 31 grudnia 2023 r. (tj. po zakończeniu Okresu Rozliczeniowego Sprzedaży Udziałów, ale przed zakończeniem roku kalendarzowego) będzie stanowiło przyczynę korekty przychodu Wspólników Komplementariusza z tytułu wypłaconego udziału w zysku za Okres Rozliczeniowy Sprzedaży Udziałów?
We własnym stanowisku wskazano, że wypowiedzenie umowy Spółki i wystąpienie ze Spółki przez Komplementariusza po dniu 1 kwietnia 2023 r., ale przed 31 grudnia 2023 r. (tj. po zakończeniu Okresu Rozliczeniowego Sprzedaży Udziałów, ale przed zakończeniem roku kalendarzowego) nie będzie stanowiło przyczyny korekty przychodu Wspólników Komplementariusza z tytułu wypłaconego udziału w zysku za Okres Rozliczeniowy Sprzedaży Udziałów. Wspólnicy Komplementariusza osiągną przychód z tytułu udziału w zyskach Spółki w związku z osiągnięciem celu inwestycyjnego w dacie wypłaty udziału w zysku. A zatem Transakcja ta nie będzie stanowiła przyczyny korekty przychodu Wspólnika Komplementariusza z tytułu udziału w zysku Spółki. W złożonym wniosku wspólnym Zainteresowani wskazali, że oczekują interpretacji ustawy o (PIT) oraz (CIT). Nie wskazali jednak konkretnych przepisów dotyczących (CIT).
Wezwaniem z 1 czerwca 2023 r. organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia opisu zdarzenia przyszłego m.in. poprzez wskazanie: - czy Zainteresowany będący stroną postępowania, tj. E. spółka jawna spółka komandytowa oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy też ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? Jednocześnie organ poprosił aby Strona : a) wskazała przepisy prawa podatkowego mające być przedmiotem interpretacji indywidualnej ? /w szczególności w zakresie ustawy o CIT/ ; b) wyczerpująco przedstawiła zdarzenie przyszłe tak, aby zawierało wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia interpretowanych przepisów; c) sformułowała pytanie w zakresie właściwego podatku (tj. podatku dochodowego od osób fizycznych lub podatku dochodowego od osób prawnych) w taki sposób, aby Organ podatkowy mógł dokonać jednoznacznej wykładni konkretnych przepisów prawa podatkowego dotyczących sytuacji prawnopodatkowej Wnioskodawców.
W udzielonej w terminie odpowiedzi Strona wskazała, że oczekuje wydania interpretacji indywidualnej w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i interpretacji art. 5a pkt 28, pkt 31, art. 23 ust. 1 pkt 38, art. 24 ust. 5 pkt 1b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powtórnie przedstawiła opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz własne stanowisko w sprawie.
Organ pozostawił wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego bez rozpatrzenia uznając, że Spółka nie wykazała jakie Zainteresowany będący stroną postępowania, tj. E. spółka komandytowa, (poprzednio: E. spółka jawna spółka komandytowa) wywodzi z faktu otrzymania w tej sprawie interpretacji indywidualnej. Organ wskazał, że w przypadku wniosku wspólnego, pytania i własne stanowisko muszą być przedstawione w całym zakresie objętym wnioskiem, dotyczyć skutków podatkowych każdej strony uczestniczącej w zdarzeniu, czyli powinny dotyczyć każdego Zainteresowanego. W ocenie organu w tej sprawie to nie zostało wykazane. Pogląd ten został podtrzymany przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu.
W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca sformułowała żądanie uchylenia zaskarżonego oraz poprzedzającego je postanowienia. Wniosła również o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W skardze zarzucono naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
art. 14b §1 w zw. z art. 14r §1 i §5 w zw. z art. 14h w zw. art. 165a §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 t.j.; dalej: "O.p.") poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej podczas, gdy brak było jakichkolwiek przyczyn uniemożliwiających wszczęcie postępowania, zaś wniosek wspólny Skarżącej i zainteresowanych złożony został przez podmioty uprawnione do uzyskania interpretacji, tj. zachodziła tożsamość zdarzenia przyszłego dla wszystkich zainteresowanych), a także każdy z zainteresowanych uzyskaniem interpretacji mógłby się do niej zastosować,
art. 14h w zw. z art. 121 §1 O.p. poprzez brak zawarcia w uzasadnieniu postanowienia organu przekonującej argumentacji świadczącej iż w sprawie występują uzasadnione podstawy do odmowy wszczęcia postępowania, w szczególności wskazujące na brak tożsamości opisu zdarzenia przyszłego dla wszystkich zainteresowanych i poprzestanie przez Organ wyłącznie na tezach co do braku warunków umożliwiających wydanie interpretacji w sprawie interpretacji indywidualnej,
art. 14c §1 w zw. z art. 14b §1 i 3 O.p. poprzez błędną wykładnię,
art. 14h w zw. z art. 239 w zw. z art. 233 §1 pkt 1 O.p. poprzez utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji w sytuacji, gdy winno ono zostać uchylone.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji, w toku postępowania, nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie dotyczy zasadności pozostawienia wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia w sytuacji, gdy zdaniem organu sformułowanie przez zainteresowany podmiot (będący stroną postępowania) pytanie, nie wiązało się z wynikającymi dla niego skutkami prawnopodatkowymi.
Zgodnie z art. 14r § 1 Ordynacji podatkowej, z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej może wystąpić dwóch lub więcej zainteresowanych uczestniczących w tym samym zaistniałym stanie faktycznym albo mających uczestniczyć w tym samym zdarzeniu przyszłym (wniosek wspólny). Przy czym, jak wskazuje się w orzecznictwie, pod pojęciem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego użytego w tym przepisie rozumieć należy zespół okoliczności faktycznych (zaistniałych lub planowanych) mogących wywołać określone skutki w sferze prawa podatkowego, identycznych (tych samych) dla wszystkich podmiotów występujących z wnioskiem wspólnym o wydanie interpretacji, mających znaczenie dla wydania prawidłowej interpretacji (por. prawomocny wyrok WSA w Poznaniu z dnia 26 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 73/17). Specyfika postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej polega między innymi na tym, że organ wydający interpretację może "poruszać się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej - zajętego stanowiska (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2011 r., sygn. akt I FSK 897/10). Organ podatkowy, jako organ interpretujący obowiązany jest stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny, a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy.
Wynikający z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wymóg, aby stan faktyczny przedstawiony we wniosku był wyczerpujący wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy. Organ wydający interpretację jest niejako "związany" merytorycznie zakresem problemu prawnego jaki strona przedłoży we wniosku. Na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej organy podatkowe nie są bowiem uprawnione do ustalania i dowodowego weryfikowania stanu faktycznego ani też do udzielania interpretacji w obszarze regulacji prawnych nieprzedstawionych w stanowisku wnioskodawcy odnośnie podatkowej kwalifikacji danego stanu faktycznego (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1523/10).
Opisując stan faktyczny w celu uzyskania interpretacji prawa wnioskodawca bierze na siebie odpowiedzialność za jego kompletność i jego też obciążać będą ewentualne nieścisłości. Celem bowiem interpretacji indywidualnej jest udzielenie wnioskodawcy ochrony przewidzianej w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej. Zatem interpretacja oparta na niepełnym, a przez to na wadliwym (budzącym wątpliwości co do zakresu interpretacji) wniosku będzie bezużyteczna w ramach ewentualnego postępowania podatkowego czy karnego skarbowego.
Organ podatkowy, działając jako organ interpretacyjny, w pierwszej kolejności jest zatem zobowiązany stwierdzić, czy we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w sposób wyczerpujący, pełny i kompleksowy przedstawiono zaistniały stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), a więc czy w oparciu o ten stan możliwa jest ocena stanowiska wnioskodawcy i wydanie bez jakichkolwiek uzasadnionych wątpliwości zgodnej z prawem indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt II FSK 438/12). Stosownie bowiem do art. 14g § 1 Ordynacji podatkowej wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej pozostawia się bez rozpatrzenia. W świetle powyższego, wniosek niespełniający wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej to wniosek, który nie zawiera przedstawienia stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego lub nie jest ono wyczerpujące, co uniemożliwia wydanie interpretacji indywidualnej i dokonanie oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy na gruncie przepisów prawa podatkowego, nie zawiera stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego (por. Ordynacja podatkowa. Komentarz pod red. H. Dzwonkowskiego, C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 192). Jednakże pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia może nastąpić dopiero wówczas, gdy wnioskodawca nie uzupełni lub nie poprawi wniosku według zaleceń organu wydającego interpretację i w wyznaczonym przezeń terminie (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 941/10).
Zgodnie bowiem z art. 14h Ordynacji podatkowej w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio m.in. art. 169 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. W myśl art. 169 § 1 cyt. ustawy, jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Jeżeli zatem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej nie spełnia wymogów określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, tj. nie zawiera wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego, co uniemożliwia dokonanie oceny stanowiska w nim wyrażonego, organ podatkowy obowiązany jest w pierwszej kolejności wezwać wnioskodawcę, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, do uzupełnienia braków takiego wniosku. Z uwagi na treść art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej powyższe odnosi się również w przypadku złożenia wniosku wspólnego.
Zgodnie z art. 14h Ordynacji podatkowej, w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art 135, art. 140, art. 143, art. 165 § 3b, art. 165a, art. 168, art. 169 § 1-2 i 4, art. 170, art. 171, art. 208, art. 213 w zakresie uzupełniania lub sprostowania co do skargi do sądu administracyjnego, art. 214, art. 215 § 1 i 3 oraz przepisy rozdziałów 3a, 5, 6, 7, 10, 14, 16 i 23 działu IV. Postępowanie w sprawie wydawania interpretacji indywidualnych jest przy tym o tyle odmienne od postępowania podatkowego, że organ interpretacyjny nie prowadzi postępowania dowodowego. Organ ten nie rozpoznaje "sprawy podatkowej" wynikającej z przytoczonego we wniosku zdarzenia, lecz jedynie pozytywnie lub negatywnie ma ocenić, z przytoczeniem przepisów prawa podatkowego, czy stanowisko pytającego zawarte we wniosku odnoszące się do regulacji przepisów prawa podatkowego jest słuszne i znajduje oparcie w okolicznościach przedstawionego zdarzenia.
W rozpoznawanej sprawie organ stwierdził, że wniosek wspólny nie spełniał wymogów przewidzianych w art. 14b § 3 w zw. z art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej, co uzasadniało wezwanie Wnioskodawcy do uzupełnienia braków formalnych wniosku stosownie do art. 169 § 1 i 2 w zw. z art. 14h i art. 14r § 5 Ordynacji podatkowej.
W ocenie Sądu organ trafnie uznał, że budzące wątpliwości zagadnienie sformułowane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wraz z opisem zdarzenia przyszłego na tle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczyło tylko konsekwencji podatkowych występujących jedynie po stronie Zainteresowanych niebędących stroną postępowania. Jednocześnie z wniosku tego, ani z jego uzupełnienia, nie wynikało, jakich skutków prawnopodatkowych dotyczył wniosek w odniesieniu do Zainteresowanego będącego stroną postępowania tj. E. Spółka komandytowa (poprzednio: E. spółka jawna spółka komandytowa). Słusznie więc uznał organ, że w sprawie konieczne było sformułowanie przez Zainteresowanego będącego stroną postępowania, pytania oraz stanowiska, w taki sposób by dotyczyło ono skutków podatkowych Skarżącej. W uzupełnieniu wniosku wskazano tylko, że wniosek dotyczy jedynie podatku dochodowego od osób fizycznych i sformułowano pytanie dla spółki E. spółka jawna spółka komandytowa, o następującym brzmieniu: "Czy wypowiedzenie umowy Spółki i wystąpienie ze Spółki przez Komplementariusza po dniu 1 kwietnia 2023 r., ale przed 31 grudnia 2023 r. (tj. po zakończeniu Okresu Rozliczeniowego Sprzedaży Udziałów, ale przed zakończeniem roku kalendarzowego) będzie stanowiło przyczynę korekty przychodu Wspólników Komplementariusza z tytułu wypłaconego udziału w zysku za Okres Rozliczeniowy Sprzedaży Udziałów ?" Prawidłowo zatem skonstatował organ, że zagadnienie poddane ocenie w tym pytaniu nie stanowi zapytania o wykładnię przepisów podatkowych w dotyczących sytuacji prawnopodatkowej Zainteresowanego będącego stroną postępowania, tj. spółki E. Spółka komandytowa (poprzednio: E. spółka jawna spółka komandytowa). Tymczasem wnioskodawca ma uprawnienie do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej. Ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji wydanie interpretacji indywidualnej, jest możliwa wyłącznie wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana przepisami prawa podatkowego zawierającymi normy prawne adresowane do wnioskodawcy, tj. normy, do których wnioskodawca mógłby się zastosować (wyrok NSA z 23 września 2020 r. I FSK 1978/19). W przypadku wniosku wspólnego dotyczy to wszystkich podmiotów zainteresowanych wydaniem interpretacji indywidualnej. Pomiędzy sprawą, w której wystąpiono z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji, a zainteresowanymi musi istnieć związek wyrażający się w tym, że przedstawiony we wniosku problem musi dotyczyć sfery opodatkowania lub ewentualnego opodatkowania wnioskodawców. Inaczej mówiąc, wnioskodawca ma uprawnienie do uzyskania od organu podatkowego interpretacji prawa podatkowego w każdej indywidualnej sprawie, która może kształtować jego prawa i obowiązki na gruncie określonej regulacji podatkowej (wyrok NSA z 23 września 2020 r. I FSK 2254/19). Problem przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie dotyczył zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie Zainteresowanego będącego stroną postępowania, tj. E. Spółka komandytowa (poprzednio: E. spółka jawna spółka komandytowa). Dotyczył jedynie sfery opodatkowania wspólników tej spółki będących osobami fizycznymi.
Wobec zatem niesprecyzowania, po wezwaniu, wniosku w żądanym zakresie, a przez to brakiem istnienia zależności pomiędzy stawianym pytaniem a konsekwencjami prawnopodatkowymi dla zainteresowanego będącego stroną postępowania, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, odpowiada prawu. Brak związku zadanego pytania z prawnopodatkową sytuacją Wnioskodawcy(tu: w przypadku wniosku wspólnego jednego z wnioskodawców) uniemożliwia wydania interpretacji podatkowej.
Nie zasadne okazały się również, wskazane w skardze, pozostałe zarzuty dotyczące przepisów postępowania a w tym w szczególności te, których organ w tej sprawie nie stosował tj. 165a § 1 o.p. dotyczące odmowy wszczęcia postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.
Orzeczenia powołane w niniejszym uzasadnieniu są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA) pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.