III SA/WA 251/06

III SA/Wa 251/06 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2006-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Dariusz Turek
Lidia Ciechomska-Florek /przewodniczący/
Wojciech Mazur /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6115 Podatki od nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Mazur (spr.), Asesor WSA Dariusz Turek, Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 31 maja 2006 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2005 nr [...] w przedmiocie ustalenia podatku od nieruchomości za 2005r. Oddala skargę
Uzasadnienie
III SA/Wa 251/06
U Z A S A D N I E N I E
Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] Prezydent m. W. na podstawie art. 21 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tj. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60, dalej Ordynacja podatkowa ), art. art. 3, 4, 5 i 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych ( tj. Dz. U. z 2002 r. nr 9, poz. 84 ze zm. ) oraz uchwały Rady m. W. nr [...] z dnia [...] listopada 2004 r. w sprawie określenia stawek podatku od nieruchomości na 2005 r. ustalił podatek od nieruchomości położonej w W. ul. [...] dla B. K. w kwocie 1128,50 zł. Wysokość podatku została ustalona w następujący sposób:
- 102,00 zł budynek mieszkalny o wysokości pow. 2,20 m,
- 865,50 zł działalność gospodarcza,
- 31,00 zł grunty związane z działalnością gospodarczą,
- 130,00 zł grunty pozostałe,
1128,50 zł razem.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż wymiaru podatku za przedmiotową nieruchomość dokonano w oparciu o istniejące przepisy prawne, natomiast podstawa naliczenia podatku były następujące dokumenty: wypisy z operatu ewidencji gruntów i budynków, wykazy nieruchomości, oświadczenia podatkowe oraz informacje o nieruchomościach i obiektach budowlanych.
Decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania B. K. na podstawie art. art. 13 § 1 pkt 3, 220 § 2 oraz 233§ 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymało w mocy w/w decyzję. W uzasadnieniu decyzji podano, iż na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych wysokość stawek podatkowych określa w drodze uchwały rada gminy, zatem określenie wysokości podatku następuje na podstawie stawek określonych w uchwale rady gminy i organ podatkowy nie ma żadnych uprawnień do zmiany określonych w odpowiedniej uchwale stawek podatkowych. Podnoszone w odwołaniu uciążliwości związane z położeniem nieruchomości powinny zostać zgłoszone do rady gminy jako wniosek o zmianę uchwały lub podjęcie nowej uchwały z uwzględnieniem okoliczności wskazanych w odwołaniu. Organy podatkowe nie mają podstaw prawnych do stosowania zniżek z tytułu uciążliwości położenia nieruchomości.
Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożyła B. K. zarzucając naruszenie interesu i materialnego wniosła o częściowe ( w 50% ) uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, iż jej nieruchomość jest położona 30 m od ul. [...], jest tam duży ruch tranzytowy samochodów ciężarowych, wprowadzono strefę ograniczonego użytkowania, usytuowano 3 radary o dużym zasięgu, promieniowania, brak jest infrastruktury technicznej, nawierzchnia drogi dojazdowej do posesji jest w bardzo złym stanie i w wyniku wibracji i drgań gruntu spowodowanych ruchem ciężkich pojazdów następują znaczne uszkodzenia konstrukcji budynku w postaci pęknięć, ścian i stropów. Występuje również znaczne zanieczyszczenie powietrza z uwagi na wzmożony ruch pojazdów mechanicznych ( ponad 52000 na dobę). Powyższe okoliczności uzasadniają zmniejszenie podatku od nieruchomości o 50 %.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest niezasadna.
Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji w związku z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a. ) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.
W przedmiotowym postępowaniu zarzuty podnoszone przez skarżącą dotyczą istnienia uciążliwości związanych z położeniem nieruchomości przy ul [...] w W., które to powinny skutkować obniżeniem o połowę należnego podatku od nieruchomości. Z mocy art. 168 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, jednostki samorządu terytorialnego mają prawo ustalania wysokości podatków i opłat lokalnych w zakresie określonym w ustawie, a z mocy art. 171 Konstytucji, ich działania podlegają kontroli w zakresie legalności. Z przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika samodzielność gminy w kwestiach ustalania wysokości stawek podatku, i jest to zasadą. Ustawodawca w art. 5 ust. 1 in fine ustawy ustalił jedynie górne i dolne granice stawek, dając możliwość ich różnicowania w szczególności z uwagi na lokalizację, rodzaj prowadzonej działalności, rodzaj zabudowy, przeznaczenie i sposób wykorzystywania gruntu ( art. 5 ust. 2 ), jednocześnie w art. 7 ust. 1 zwolnił od podatku określone kategorie nieruchomości, zaś w ustępie 3 dał radom gmin możliwość wprowadzania innych zwolnień od podatku. Dlatego też jak posłusznie zauważa organ odwoławczy zarzuty przedstawione w odwołaniu a następnie powtórzone w skardze powinny został zgłoszone do Rady m. W., która jest właściwym organem do ich rozpatrzenia a ewentualnie podjęta uchwała uwzględniająca lub nieuwzględniająca podniesione okoliczności podlega kontroli w trybie odwoławczym przez Regionalną Izbę Obrachunkową a następnie w trybie skargowym przez sąd administracyjny.
Przepisy Ordynacji podatkowej w art. 67a – 67 e przewidują możliwość ulg w spłacie zobowiązań podatkowych m.in. częściowe lub całkowite umorzenie zaległości podatkowej, jeżeli zaistnieją okoliczności wymienione w tych przepisach. Podatnik po ustaleniu zobowiązania podatkowego może się zwrócić do właściwego organu podatkowego o zastosowanie w/w ulg i w tym trybie również przewidziane jest postępowanie dwuinstancyjne organów podatkowych oraz kontrola sądu administracyjnego. Tylko taki tryb w przedmiocie umorzenia zobowiązania podatkowego będzie właściwy, natomiast przedmiotowe postępowanie kontrolowane przez Sąd prawa nie narusza.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1270/ Sąd skargę oddalił wskazując skarżącej możliwości rozpoznania jej zarzutów mając na uwadze treść art. 6 p.p.s.a.