III SA/Wa 2439/24

III SA/Wa 2439/24 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2025-03-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-10-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Andrzej Cichoń
Ewa Izabela Fiedorowicz
Marta Waksmundzka-Karasińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej stanowisko za nieprawidłowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 2805
art. 18 ust.4, art. 18eb ust.4 i ust.7
Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Andrzej Cichoń, sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, Protokolant sekretarz sądowy Anna Skorupska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2025 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 sierpnia 2024 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.333.2024.2.KW w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną w części uznającej za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy, że jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art.18eb ust. 7 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za 2022 r. oraz kolejne lata w zakresie obejmującym: wynagrodzenie pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowanie i zamawianie materiałów reklamowych oraz działania marketingowe ze strony influencerów lub ambasadorów marki; 2) w pozostałym zakresie oddala skargę; 3) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu 19 czerwca 2024 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej "Dyrektor KIS") wpłynął wniosek P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Strona", "Skarżąca", "Spółka" lub "Wnioskodawca"), uzupełniony pismem z 14 sierpnia 2024 r., o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ulgi na ekspansję.
We wniosku Spółka przedstawiła stan faktyczny i zdarzenie przyszłe, z którego wynikało, że Spółka jest jednym z wiodących producentów i dystrybutorów warzyw, owoców, dań gotowych. Dynamiczne zmiany upodobań konsumentów oraz silna konkurencja na rynku powodują konieczność opracowywania nowych produktów lub rozwijanie produktów znajdujących się w portfolio Spółki, poprzez zmiany ich parametrów. W związku z powyższym, w ramach wydzielonego zespołu badawczo- rozwojowego Spółka prowadzi i będzie prowadzić również w przyszłości działalność badawczo- rozwojową (dalej "Działalność B+R") w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm.) dalej "u.p.d.o.p."). Kwalifikacja Działalności B+R została potwierdzona przez Dyrektora KIS w interpretacji otrzymanej przez Spółkę z dnia 30 kwietnia 2021 r. o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.54.2021.2.JS.
W ramach Działalności B+R prowadzonej przez Spółkę powstają prototypy nowego produktu w postaci produkcji próbnej / pilotażowej. W przypadku zakończonego sukcesem ich przetestowania dochodzi finalnie do opracowywania nowych lub ulepszonych produktów. W przypadku, gdy opracowanie prototypu jest elementem Działalności B+R, Spółka odlicza koszty poniesione w tym zakresie na podstawie art. 18d ust. 1 u.p.d.o.p., tj. w ramach tzw. ulgi B+R. Możliwość odliczania kosztów w tym zakresie została potwierdzona przez Dyrektora KIS w interpretacji otrzymanej przez Spółkę z dnia 10 grudnia 2020 r. o sygn. 0114-KDIP2-1.4010.355.2020.2.MR w odniesieniu do określonej tam Pierwszej próby produkcyjnej i Pierwszej partii produkcyjnej (dalej łącznie "Produkcja próbna B+R").
Działalność B+R jest prowadzona zgodnie z wewnętrzną procedurą "Procedura określająca zasady projektowania i wdrażania nowych produktów" (dalej "Procedura"). z założeniami.
Produkty dotychczas wytwarzane przez Spółkę oraz oferowane do sprzedaży są określane dalej jako "Produkty". Natomiast, w wyniku prowadzenia działalności gospodarczej, Spółka nieustannie poszerza swoją ofertę, poprzez opracowywanie wyrobów, które dotychczas nie znajdowały się w ofercie (dalej "Nowe Produkty"), np. w celu wprowadzania tzw. nowości na rynek, czy też wprowadzania produktów do nowych odbiorców lub produktów dedykowanych dla określonych odbiorców. Część z Nowych Produktów Spółki powstaje w ramach prowadzonej przez Spółkę Działalności B+R realizowanej według Procedury, podczas gdy część z Nowych Produktów nie kwalifikuje się jako objętych efektami Działalności B+R. Nowe Produkty mogą różnić się od dotychczas wytwarzanych recepturą i/lub technologią wytwarzania i/lub smakiem i/lub opakowaniem.
Tym niemniej, wszystkie produkty, w związku z którymi Spółka ponosi wydatki w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży, są wytwarzane przez Wnioskodawcę.
Wytwarzane przez Spółkę Produkty i Nowe Produkty są/będą zbywane do podmiotów powiązanych lub podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. Przy czym w ramach wniosku Spółka wnosi o potwierdzenie stanowiska wyłącznie w zakresie przychodów ze sprzedaży do podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.
Receptury Produktów i Nowych Produktów oferowanych przez Spółkę określają takie parametry jak np.: ilość składników, sposób ich łączenia, sposób ich obróbki, temperaturę przygotowywania produktu. Jeśli zatem któryś z parametrów danej receptury zostaje zmieniony, w wyniku czego powstaje zmieniona receptura, mamy do czynienia z Nowym Produktem.
Wytwarzane przez Spółkę produkty można podzielić na dwie kategorie:
1) Produkty i Nowe Produkty opracowywane z inicjatywy Spółki, które są następnie wprowadzane do oferty sprzedażowej Spółki;
2) Produkty i Nowe Produkty dedykowane dla określonego odbiorcy / odbiorców, gdzie często wymagane jest dostosowanie opakowań zgodnie z wymaganiami odbiorców.
W ramach realizowanej działalności Spółka ponosi i zamierza ponosić wydatki celem uzyskania wzrostu przychodów ze sprzedaży Produktów oraz Nowych Produktów (dalej "Wydatki Na Wzrost Przychodów"). Ponadto Spółka osiągnęła w 2023 roku przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, tj. Nowych Produktów, względem 2022 roku oraz w następnych latach będzie osiągała przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych względem roku poprzedniego.
Spółka korzysta i będzie korzystać z klasycznej formy reklamy, wykorzystując m.in. standy, ulotki, katalogi, reklamy telewizyjne, bannery, billboardy, gazetki firmowe oraz stanowiska firmowe wystawiane z okazji różnych wydarzeń, a także z reklamy internetowej oraz działań marketingowych ze strony influenserów lub ambasadorów marki. Przy wykonywaniu powyższych czynności Spółka współpracuje z domami mediowymi (w szczególności w zakresie reklamy w telewizji), agencjami marketingowymi lub innymi podmiotami trzecimi przygotowującymi m.in. oprawę graficzną materiałów reklamowych. Ponadto Spółka wykupuje przestrzeń reklamową w gazetkach reklamowych sieci handlowych, hurtowni oraz sklepów detalicznych. W gazetkach na wykupionej powierzchni prezentowane są wszystkie produkty Wnioskodawcy.
Spółka prowadzi zatem działania marketingowe, których celem jest szeroko rozumiana reklama i promocja produktów Spółki, a w konsekwencji wzrost przychodów ze sprzedaży produktów, w tym Produktów i Nowych Produktów.
Spółka ponosi Wydatki na Wzrost Przychodów zarówno na Produkty jak i Nowe Produkty, które często w ewidencji są ujęte wspólnie, niekiedy bez możliwości wyodrębnienia i przypisania konkretnego kosztu do konkretnej pozycji produktowej. Innymi słowy Spółka ponosi Wydatki Na Wzrost Przychodów, które dotyczą wyrobów Spółki jednak nie są one ewidencjonowane w ten sposób, aby można było je powiązać z konkretnym indeksem produktowym, np. w reklamie telewizyjnej dania gotowego Spółki może pojawić się określona mrożonka, np. warzywa na patelnię, tym niemniej nie zmienia to faktu, że reklama w telewizji ma na celu nie tylko sprzedaż warzyw na patelnię ale również innych wyrobów (w innych formatach, kompozycjach lub smakach). W rezultacie, wydatki ponoszone przez Spółkę w tym zakresie mają na celu generalne promowanie i zwiększenie sprzedaży wyrobów Spółki, zarówno tych stanowiących Produkty, jak i Nowe Produkty.
W tym kontekście Spółka zamierza korzystać z ulgi, o której mowa w przepisie art. 18eb u.p.d.o.p. (dalej "ulga prowzrostowa"). Spółka zamierza korzystać z ulgi prowzrostowej, pod warunkiem, że zwiększy przychody ze sprzedaży Produktów lub osiągnie przychody ze sprzedaży Nowych Produktów, w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów.
W związku z powyższym, Spółka ponosi wydatki na:
1) wynagrodzenie pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowywanie i zamawianie materiałów reklamowych;
2) opłaty wynikające z kosztów zakupu przestrzeni reklamowych w telewizji (faktury od kontrahentów, np. domów mediowych), jak również w przyszłości może ponosić koszty zakupu przestrzeni reklamowych w innych mediach jak np. serwis internetowy, portale społecznościowe, reklama podczas seansów w kinach itp.;
3) koszty innych działań promocyjno-informacyjnych, w tym publikacji prasowych, gazetek, standów, banerów, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów oraz działań marketingowych ze strony influenserów lub ambasadorów marki (faktury od kontrahentów);
4) wykonanie prac graficznych wykorzystywanych w celach marketingowych (faktury od kontrahentów);
5) jak również w przyszłości może ponosić koszty dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów (np. szczególny rozmiar opakowania);
- zwane dalej "Kosztami Promocji".
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że:
- wszystkie opisane wyżej koszty stanowiły/stanowią/będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.;
- wszystkie opisane wyżej koszty nie dotyczą towarów handlowych, lecz wyłącznie wytwarzanych przez Spółkę produktów;
- wszystkie opisane wyżej koszty nie zostały zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatku dochodowego;
- Spółka zamierza skorzystać z ulgi prowzrostowej tylko i wyłącznie w stosunku do przychodów należnych od podmiotów niepowiązanych;
- wszystkie opisane wyżej koszty nie są uwzględniane przy kalkulacji dochodu zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. lub art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p.;
- wszystkie opisane wyżej koszty ponoszone są w celu osiągnięcia lub zwiększenia przychodów;
- w przypadku uznania stanowiska Spółki za prawidłowe, skorzysta ona z ulgi prowzrostowej tylko w stosunku do wytwarzanych przez siebie produktów;
- odliczenie zostanie wykazane do wysokości dochodu uzyskanego przez Spółkę w danym roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym;
- rok podatkowy Spółki obejmuje okres od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku.
W związku z powyższym Skarżąca zadała następujące pytania:
1. Czy w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym oferowane przez Spółkę Produkty są produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 u.p.d.o.p., uprawniającymi do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb u.p.d.o.p.?
2. Czy Nowe Produkty stanowią "produkty dotychczas nieoferowane", o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., a w konsekwencji, Spółka jest uprawniona do skorzystania z dodatkowego odliczenia wskazanego w art. 18eb u.p.d.o.p.?
3. Jeśli odpowiedź na pytanie 2 jest twierdząca, to czy zawarty w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. warunek osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych należy rozumieć jako dotyczący osiągnięcia przychodu ze sprzedaży jakiegokolwiek produktu dotychczas nieoferowanego?
4. Czy Spółka ma prawo do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p. w stosunku do Produktów, pod warunkiem zwiększenia przychodów ze sprzedaży Produktów?
5. Czy przy ponoszeniu Wydatków na Wzrost Przychodów, wymóg zwiększenia przychodów ze sprzedaży, o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., o którym mowa w pytaniu 4, jest spełniony w przypadku zwiększenia całości przychodów ze sprzedaży produktów na rzecz podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.?
6. Czy przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p. za 2022 rok oraz lata kolejne?
7. Czy dla możliwości skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p., nie jest wymagane wykazanie przez Wnioskodawcę przyczynienia się poniesionych kosztów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., do osiągnięcia przychodów, o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., tj. dla skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p., Wnioskodawca nie musi udowodnić, że koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., rzeczywiście przyczyniły się do zwiększenia przychodów ze sprzedaży konkretnych produktów?
8. Czy jeżeli Spółka ponosi koszty, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., które dotyczą zarówno produktów już oferowanych przez Spółkę, jak również produktów dotychczas nieoferowanych, to możliwość odliczenia takiego kosztu uzyskania przychodów w pełnej wartości w ramach przedmiotowej ulgi zależy od spełnienia jednego z warunków tzn. warunku dotyczącego tego, aby Spółka osiągnęła przychody w okresie dwuletnim ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub zwiększyła przychody ze sprzedaży produktów, które były już przez Spółkę oferowane (warunki te nie muszą w tym przypadku zostać spełnione łącznie)?
9. Czy zawarty w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. wymóg zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w okresie dwuletnim należy rozumieć w ten sposób, że wymagane jest, aby wzrost został odnotowany chociaż w jednym z dwóch lat dwuletniego okresu?
Zdaniem Wnioskodawcy,
1. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oferowane przez Spółkę Produkty są produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 u.p.d.o.p., uprawniającymi do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb u.p.d.o.p.
2. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Nowe Produkty stanowią "produkty dotychczas nieoferowane", o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., a w konsekwencji, Spółka jest uprawniona do skorzystania z dodatkowego odliczenia wskazanego w art. 18eb u.p.d.o.p.
3. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym zawarty w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. warunek osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych dotyczy osiągnięcia przychodu ze sprzedaży jakiegokolwiek produktu dotychczas nieoferowanego.
4. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka ma prawo do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p. w stosunku do Produktów, pod warunkiem zwiększenia przychodów ze sprzedaży Produktów.
5. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym wymóg zwiększenia przychodów ze sprzedaży, o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., o którym mowa w pytaniu 4, jest spełniony w przypadku zwiększenia całości przychodów ze sprzedaży produktów na rzecz podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p.
6. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p. za 2022 rok oraz lata kolejne.
7. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym dla możliwości skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p., nie jest wymagane wykazanie przez Wnioskodawcę związku pomiędzy kosztami uzyskania przychodów poniesionymi w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., a osiągniętymi przychodami, o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., tj. dla skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p., Wnioskodawca nie musi udowodnić, że koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., rzeczywiście przyczyniły się do zwiększenia przychodów ze sprzedaży konkretnych produktów.
8. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym jeżeli Spółka ponosi koszty, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., które dotyczą zarówno produktów już oferowanych przez Spółkę, jak również produktów dotychczas nieoferowanych, to możliwość odliczenia takiego kosztu uzyskania przychodów w pełnej wartości w ramach przedmiotowej ulgi zależy od spełnienia jednego z warunków tzn. warunku dotyczącego tego, aby Spółka osiągnęła przychody w okresie dwuletnim ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub zwiększyła przychody ze sprzedaży produktów, które były już przez Spółkę oferowane (warunki te nie muszą w tym przypadku zostać spełnione łącznie).
9. Prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym zawarty w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. wymóg zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w okresie dwuletnim należy rozumieć w ten sposób, że wymagane jest, aby wzrost został odnotowany chociaż w jednym z dwóch lat dwuletniego okresu.
W interpretacji indywidualnej z 23 sierpnia 2024 r. Dyrektor KIS za nieprawidłowe uznał stanowisko Skarżącej, zgodnie z którym w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Nowe Produkty stanowią "produkty dotychczas nieoferowane", o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., a w konsekwencji, Spółka jest uprawniona do skorzystania z dodatkowego odliczenia wskazanego w art. 18eb u.p.d.o.p., a także, że działania marketingowe ze strony influenserów lub ambasadorów marki (faktury od kontrahentów) oraz wynagrodzenie pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowywanie i zamawianie materiałów reklamowych stanowią koszty uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust.7 u.p.d.o.p. W pozostałym zakresie Dyrektor KIS uznał stanowisko przedstawione przez Skarżącą jako prawidłowe.
W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 Dyrektor KIS zgodził się ze stanowiskiem Skarżącej, że opisane w ramach przedstawionego stanu faktycznego oferowane przez Spółkę dania gotowe są produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 u.p.d.o.p. Zatem, stanowisko Spółki w zakresie ustalenia, czy w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oferowane przez Spółkę Produkty są produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 u.p.d.o.p., uprawniającymi do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb u.p.d.o.p., należało uznać w ocenie Dyrektora KIS za prawidłowe.
Odnośnie pytania nr 2 Dyrektor KIS stwierdził, że nie sposób się zgodzić ze Spółką, że zgodnie z art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. irrelewantną prawnie kwestią jest to, jaką cechą bądź cechami różni się produkt dotychczas nieoferowany od produktów znajdujących się w dotychczasowej ofercie Wnioskodawcy, czy też w stosunku do produktów oferowanych w przeszłości.
Jak wynika z wniosku Spółka jest jednym z wiodących producentów i dystrybutorów warzyw, owoców oraz dań gotowych w Polsce.
Jako "Nowe Produkty", które Spółka chce uznać za produkty dotychczas nieoferowane w rozumieniu przepisów dotyczących ulgi, Spółka wskazuje Produkty (dania gotowe), które dotychczas nie znajdowały się w ofercie (dalej "Nowe Produkty"), które będą różnić się od dotychczas oferowanych produktów: właściwościami i/lub smakiem i/lub kolorem i/lub recepturą i/lub technologią wytwarzania i/lub opakowaniem np. w celu wprowadzania tzw. nowości na rynek, czy też wprowadzania produktów do nowych odbiorców lub produktów dedykowanych dla określonych odbiorców. Zatem, mamy do czynienia z sytuacją, w której dotychczas Spółka produkowała produkty jakimi są dania gotowe i nadal będzie produkowała te same produkty, tj. dania gotowe, które dotychczas nie znajdowały się w ofercie Spółki. Taka zmiana nie może być uznana za wytworzenie/wyprodukowanie produktu dotychczas nieoferowanego.
Odnosząc się do wyszczególnionych przez Spółkę tzw. Nowych Produktów należy zauważyć, że produktami dotychczas nieoferowanymi nie będą Produkty, które dotychczas nie znajdowały się w ofercie. Takie działanie, którego celem jest wyłącznie wprowadzanie tzw. nowości na rynek, czy też wprowadzania produktów do nowych odbiorców lub produktów dedykowanych dla określonych odbiorców powoduje, że nie mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym.
Z kolei fakt, iż Nowe Produkty mogą różnić się od dotychczas wytwarzanych właściwościami i/lub smakiem i/lub kolorem i/lub recepturą i/lub technologią wytwarzania i/lub opakowaniem nie oznacza, że działania te wiązać się będą z wytworzeniem oraz oferowaniem produktów dotychczas nieoferowanych. Takie działanie nie skutkuje powstaniem nowego rodzaju produktu, który różniłby się na tle dotychczasowej Państwa oferty. Wszelkie zmiany: ilość składników, sposób ich łączenia, sposób ich obróbki, temperaturę przygotowywania nie skutkują powstaniem nowego rodzaju produktu, który różniłby się od dotychczasowej oferty Spółki.
Mając na uwadze powyższe Dyrektor KIS wskazał, że oferowane przez Spółkę produkty określone we wniosku mianem Nowych Produktów nie stanowią produktów dotychczas nieoferowanych w rozumieniu art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p.
Odnośnie pytania nr 3 Dyrektor KIS wskazał, że mając na uwadze, że pytanie oznaczone we wniosku nr 3 jest pytaniem warunkowym, mając na uwadze, że stanowisko w zakresie pytania nr 2 organ ocenił jako nieprawidłowe, ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3, organ uznał za bezzasadną.
W zakresie pytania nr 4 Dyrektor KIS odstąpił od uzasadnienia oceny bowiem uznał, że stanowisko, które Spółka przedstawiła we wniosku odnośnie ustalenia, czy Spółka ma prawo do dokonania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p. w stosunku do Produktów, pod warunkiem zwiększenia przychodów ze sprzedaży Produktów, jest prawidłowe.
Odnośnie pytania nr 5 Dyrektor KIS również odstąpił od uzasadnienia ponieważ uznał, że stanowisko, które Spółka przedstawiła we wniosku odnośnie ustalenia, czy przy ponoszeniu Wydatków na Wzrost Przychodów, wymóg zwiększenia przychodów ze sprzedaży, o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., o którym mowa w pytaniu 4, jest spełniony w przypadku zwiększenia całości przychodów ze sprzedaży produktów na rzecz podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., jest prawidłowe.
Odnośnie pytania nr 6 Dyrektor KIS stwierdził, że nie wszystkie koszty poniesione przez Spółkę w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży Spółki mieszczą się w katalogu kosztów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p. Koszty, które nie uprawniają do odliczenia to wydatki ponoszone na:
- wynagrodzenie pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowywanie
i zamawianie materiałów reklamowych,
- działania marketingowe ze strony influenserów lub ambasadorów marki (faktury od kontrahentów).
Charakter powyższych wydatków nie wskazuje na promowanie konkretnego produktu lecz wpływa na budowanie całościowego wizerunku Spółki, zwiększa rozpoznawalność marki wśród potencjalnych kontrahentów.
Zatem, stanowisko Spółki w zakresie ustalenia, czy przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wydatki Na Wzrost Przychodów stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., a tym samym Wnioskodawca jest/będzie uprawniony do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p. za 2022 rok oraz lata kolejne, w zakresie obejmującym:
- wynagrodzenie pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowywanie i zamawianie materiałów reklamowych, jest nieprawidłowe;
- działania marketingowe ze strony influenserów lub ambasadorów marki (faktury od kontrahentów), jest nieprawidłowe;
- w pozostałym zakresie, jest prawidłowe.
Odnośnie pytania nr 7 Dyrektor KIS stwierdził, że stanowisko Spółki jest prawidłowe w zakresie ustalenia, czy dla możliwości skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p., nie jest wymagane wykazanie przez Wnioskodawcę przyczynienia się poniesionych kosztów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., do osiągnięcia przychodów, o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., tj. dla skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 u.p.d.o.p., Wnioskodawca nie musi udowodnić, że koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., rzeczywiście przyczyniły się do zwiększenia przychodów ze sprzedaży konkretnych produktów.
W zakresie zaś pytania nr 8 Dyrektor KIS stwierdził, że koszty poniesione przez Spółkę, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., które dotyczą zarówno produktów już oferowanych przez Spółkę, jak również produktów dotychczas nieoferowanych, uprawniają do odliczenia takiego kosztu uzyskania przychodów w pełnej wartości w ramach przedmiotowej ulgi, wówczas gdy Spółka osiągnęła przychody w okresie dwuletnim ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub osiągnęła przychody w okresie dwuletnim ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju, lub zwiększyła przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów. Warunki te nie muszą w tym przypadku zostać spełnione łącznie. Tym samym, Dyrektor KIS uznał za prawidłowe stanowisko Spółki w tym zakresie.
Odnośnie pytania nr 9 Dyrektor KIS stwierdził, że co do zasady odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów.
W okolicznościach, gdy podatnik poniesie koszty zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów w 2023 r. i zechce skorzystać z tego tytułu z ulgi, rozliczy ją w zeznaniu CIT-8 za tenże rok podatkowy, składanym w 2024 r.
Wymóg dwuletniego wzrostu przychodów należy uznać za spełniony w sytuacji, gdy przyrost przychodów względem dnia odniesienia (ostatniego dnia roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia wydatków uprawniających do pomniejszenia podstawy opodatkowania w związku z zastosowaniem ulgi) nastąpi choćby w jednym z wyznaczonych treścią przepisu art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. dwóch lat podatkowych.
Zatem u podatnika korzystającego z ulgi na ekspansję za 2022 r. wzrost przychodów ze sprzedaży produktów w dwuletnim okresie, określonym w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. powinien nastąpić w 2022 lub 2023 roku.
Tym samym, Dyrektor KIS uznał, że stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 9 jest prawidłowe.
Skarżąca pismem z 3 października 2024 r. wniosła skargę na powyższą interpretację indywidualną zaskarżając ją w całości i zarzucając jej:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez dopuszczenie się błędu w wykładni, a w konsekwencji niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p., polegające na przyjęciu w zaskarżonej interpretacji, że Nowe Produkty nie stanowią "produktów dotychczas nieoferowanych", o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p.;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez dopuszczenie się błędu w wykładni, a w konsekwencji niewłaściwej oceny co do zastosowania art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p., polegające na przyjęciu w zaskarżonej interpretacji, że działania marketingowe ze strony influenserów lub ambasadorów marki oraz wynagrodzenie pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowywanie i zamawianie materiałów reklamowych nie stanowią kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa wart. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p.;
W odpowiedzi na skargę Dyrektor KIS wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Stosownie do art. 57a p.p.s.a., skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną – rozpoznanie sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym następuje zatem wyłącznie we wskazanym w skardze zakresie.
W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że skarga jest uzasadniona w części.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie koncentruje się na kwestii odnoszącej się do kosztów kwalifikowanych, uprawniających do skorzystania z ulgi prowzrostowej, w tym wydatków ponoszonych na wynagrodzenia jej pracowników oraz na działania marketingowe ze strony influencerów lub ambasadorów marki.
Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem Organu w zakresie odmowy uznania, iż wynagrodzenie pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowywanie i zamawianie materiałów reklamowych oraz działania marketingowe ze strony influencerów lub ambasadorów marki stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że analogiczne zagadnienie było już przedmiotem rozstrzygnięć sądów administracyjnych (patrz wyrok WSA w Poznaniu z 31 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Po 207/24 oraz wyrok WSA w Warszawie z 10 stycznia 2025 r. sygn. akt III SA/WA 2504/24). Sad podziela stanowisko zawarte w tych orzeczeniach i odpowiednio korzysta z przedstawionej tam argumentacji.
W świetle art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p. za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów uznaje się koszty:
1) uczestnictwa w targach poniesione na:
a) organizację miejsca wystawowego,
b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych, przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu składania ofert innym podmiotom.
Sąd podziela stanowisko Dyrektora KIS, że wszystkie ulgi, jako wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle, ale konieczność takiego interpretowania ulg nie może oznaczać takiej ich interpretacji, która faktycznie pozbawia podatnika przewidzianej przez ustawodawcę ulgi.
Wykładnia językowa, na której w pierwszej kolejności należy oprzeć się przy interpretowaniu powyższego przepisu art. 18eb ust.7 pkt 2 prowadzi do przyjęcia językowej definicji pojęcia "przygotowanie" (Słownik języka p. PWN – publ.), które oznacza czynności, zabiegi, starania wykonywane z myślą o czymś, co ma nastąpić. W kontekście omawianego przepisu – przygotowanie, to czynności, zabiegi, starania wykonywane z myślą o złożeniu oferty innym podmiotom. Te czynności, zabiegi i starania podejmują konkretne osoby, a zatem nie można powoływać się na racjonalność ustawodawcy, który rzekomo z kosztów tych wykluczył wynagrodzenia osób dokonujących tych czynności, zabiegów i podejmujących starania, aby przygotować stronę internetową, broszury czy katalogi informacyjne. W pkt 1 omawianego przepisu ustawodawca umieścił koszty uczestnictwa w targach i wyraźnie zakreślił, co wchodzi w zakres tych kosztów. Są to koszty poniesione na organizację miejsca wystawowego (lit. a) oraz koszty "pracownicze" poniesione na zakup biletów lotniczych dla pracowników (lit. b) oraz zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników (lit. c). W żadnym z pozostałych punktów ustawodawca nie wyszczególnił jakichkolwiek kosztów pracowniczych, a zatem interpretując powyższe przepisy należałoby przyjąć, że jedynie wśród kosztów uczestnictwa w targach zawęził koszty "pracownicze" do konkretnie wskazanych w lit. b i c kosztów. Nie daje to jednak podstaw do interpretowania pozostałych punktów ust. 7 jako wykluczających możliwość objęcia wskazanymi w nich kosztami kosztów wynagrodzeń pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowywanie i zamawianie materiałów reklamowych. Gdyby stanowisko organu uznać za prawidłowe, oznaczałoby to wykluczenie z ulgi podatników, którzy samodzielnie realizują czynności objęte spornym przepisem, angażując w nie własnych pracowników. Faktury od firm zewnętrznych za przygotowywanie i zamawianie materiałów reklamowych byłyby objęte zwolnieniem, a przecież obejmowałyby koszt wynagrodzeń pracowników tych firm przygotowujących te dokumentacje. Z przepisów regulujących ulgę prowzrostową nie da się wyinterpretować zamiaru racjonalnego ustawodawcy, aby objąć nią tylko takie koszty, które podatnik poniesie w oparciu o faktury wystawione przez firmy zewnętrzne. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 31 lipca 2024 r., I SA/Po 207/24).
Sąd nie podziela również stanowiska Dyrektora KIS, w zakresie, w jakim uznał on stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe, że działania marketingowe ze strony influencerów lub ambasadorów marki stanowią koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w art. 18eb ust. 7 u.p.d.o.p. Dyrektor KIS wyjaśnił, iż charakter powyższych wydatków nie wskazuje na promowanie konkretnego produktu, lecz wpływa na budowanie całościowego wizerunku Spółki, zwiększa rozpoznawalność marki wśród potencjalnych kontrahentów.
Takie stanowisko jest w ocenie Sądu błędne. Strona we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odwołując się do definicji "działań promocyjno – informacyjnych" zawartej w słowniku języka polskiego wyraźnie akcentowała, że działaniami takimi będą działania, których zamiarem będzie zwiększenie popularności danego produktu oraz udzielenie w jego zakresie potrzebnych informacji. Spółka we wniosku wyraźnie wskazywała, że celami Promocji jest promowanie marki Wnioskodawcy oraz nowych i istniejących Produktów, zatem, Spółka dzięki kampaniom telewizyjnym zwiększa atrakcyjność marek Spółki oraz oferowanych Produktów i Nowych Produktów (str. 14 wniosku o wydanie interpretacji).
Sąd przyznał zaś rację Dyrektorowi KIS w zakresie, w jakim za nieprawidłowe uznał stanowisko Skarżącej, zgodnie z którym w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Nowe Produkty stanowią "produkty dotychczas nieoferowane", o których mowa w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p.
W myśl art. 18eb ust.4 u.p.d.o.p. podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie 2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
Z przywołanego powyżej art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. wynika, iż podatnik będzie mógł odliczyć wskazane koszty poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży od podstawy opodatkowania, jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych, począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia przychodów (dokonano odliczenia), osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych.
Z uwagi na to, że ustawodawca nie dokonał na potrzeby ulgi na ekspansję, zdefiniowania - występującego w art. 18eb ust. 4 u.p.d.o.p. - pojęcia "produktów dotychczas nieoferowanych" należy przyjąć, posługując się językowym rozumieniem tego zwrotu, że do oferty przedsiębiorstwa produkcyjnego powinno zostać wprowadzone dobro materialne (zgodnie z definicją z art. 18eb ust. 2 ustawy - rzecz wytworzona przez podatnika), które różniłoby się od dotychczas oferowanego asortymentu w stopniu pozwalającym uznać, że przedsiębiorca rozszerza działalność na nowy segment rynku. Z produktem dotychczas nieoferowanym będziemy mieli więc do czynienia, w przypadku gdy skala zmian bądź usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika produktów uzasadnia przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym.
Jak wynika z wniosku Spółka jest jednym z wiodących producentów i dystrybutorów warzyw, owoców oraz dań gotowych w Polsce. Jako "Nowe Produkty", które Spółka chce uznać za produkty dotychczas nieoferowane w rozumieniu przepisów dotyczących ulgi, Skarżąca wskazuje Produkty (dania gotowe), które dotychczas nie znajdowały się w ofercie (dalej "Nowe Produkty"), które będą różnić się od dotychczas oferowanych produktów: właściwościami i/lub smakiem i/lub kolorem i/lub recepturą i/lub technologią wytwarzania i/lub opakowaniem np. w celu wprowadzania tzw. nowości na rynek, czy też wprowadzania produktów do nowych odbiorców lub produktów dedykowanych dla określonych odbiorców. Zatem, mamy do czynienia z sytuacją, w której dotychczas Spółka produkowała produkty jakimi są dania gotowe i nadal będzie produkować te same produkty, tj. dania gotowe, które dotychczas nie znajdowały się w ofercie Spółki. Taka zmiana nie może być uznana za wytworzenie/wyprodukowanie produktu dotychczas nieoferowanego. Fakt, iż Nowe Produkty mogą różnić się od dotychczas wytwarzanych właściwościami i/lub smakiem i/lub kolorem i/lub recepturą i/lub technologią wytwarzania i/lub opakowaniem nie oznacza, że działania te wiązać się będą z wytworzeniem oraz oferowaniem produktów dotychczas nieoferowanych. Takie działanie nie skutkuje powstaniem nowego rodzaju produktu, który różniłby się na tle dotychczasowej oferty. Wszelkie zmiany: ilość składników, sposób ich łączenia, sposób ich obróbki, temperaturę przygotowywania nie skutkują powstaniem nowego rodzaju produktu, który różniłby się od dotychczasowej oferty.
Ponadto należy zwrócić uwagę, że w Objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów z 25 września 2023 r. w zakresie przepisów dotyczących tzw. ulgi na ekspansję (ulgi prowzrostowej), Minister Finansów wskazał, że wymóg zastosowania ulgi na ekspansję, o której mowa w art. 18 ust.4 u.p.d.o.p. należy rozumieć jako konieczność wprowadzenia do oferty przedsiębiorstwa dobra materialnego, które różniłoby się od dotychczas oferowanego asortymentu w stopniu pozwalającym uznać, że przedsiębiorca rozszerza działalność na nowy segment rynku. Z produktem dotychczas nieoferowanym będziemy mieli więc do czynienia, w przypadku gdy skala zmian bądź usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika produktów uzasadnia przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym. Podatnik wprowadzający do dotychczas wytwarzanych produktów jedynie nieznaczne modyfikacje nie może więc skorzystać z ulgi na ekspansję z powołaniem na realizację przesłanki osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych. Produktem dotychczas nieoferowanym nie będą kolejne modele laptopów lub sprzętu komputerowego różniące się zastosowanymi zespołami. Tytułem do zastosowania ulgi będzie jednak rozpoczęcie przez przedsiębiorcę produkcji konsol do gier, w sytuacji gdy do tej pory zajmował się on produkcją laptopów lub jednostek stacjonarnych komputerów. Podobnie, z ulgi na ekspansję z powołaniem na warunek wytworzenia produktów dotychczas nieoferowanych nie jest uprawniony skorzystać przedsiębiorca prowadzący działalność w branży spożywczej, jeśli kolejne produkty będą różniły się od siebie jedynie gramaturą, składem, opakowaniem, nawet jeśli będą sygnowane oddzielną marką. Natomiast walor produktu dotychczas nieoferowanego mogą mieć nowowprowadzone do oferty danego przedsiębiorstwa jogurty, jeżeli przedsiębiorca działający w branży mleczarskiej zajmował się dotąd wyłącznie produkcją serów (Objaśnienia pkt 4.2).Wprawdzie Objaśnienia podatkowe nie są źródłem prawa, jednakże wydane w trybie art. 14 a § 1 pkt 2 O.p. stanowią ogólne wyjaśnienia przepisów prawa podatkowe dotyczące ich stosowania.
Na marginesie, wytknąć należy w argumentacji Spółki niekonsekwencję, która na stronie 10 wniosku wskazuje, że produktem dotychczas nieoferowanym będziemy mieli do czynienia, w przypadku gdy skala zmian bądź usprawnień względem dotychczas oferowanych przez podatnika produktów uzasadnia przekonanie, że mamy do czynienia z nowym produktem w ujęciu rodzajowym – z czym Sąd się zgadza, następnie w dalszej części argumentacji, na tej samej stronie wskazuje, że istotne znacznie ma jedynie sam fakt występowania jakiejkolwiek różnicy pomiędzy nowo oferowanym produktem a produktami znajdującymi się w ofercie Spółki dotychczas, bez znaczenia pozostaje tutaj stopień, w jakim produkty te różnią się od dotychczas oferowanych produktów. Raz jeszcze podkreślić należy, że zmianą rodzajową nie będzie jakakolwiek zmiana, innowacja w obrębie dotychczas oferowanego produktu, polegająca na zmianie smaku, koloru czy technologii wytwarzania.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. W pozostałym zakresie skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku)
Na wniosek Strony, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd zasądził na rzecz Spółki zwrot kosztów postępowania sądowego. Łączną kwotę 697 zł zasądzoną z tego tytułu na rzecz Skarżącej stanowią: wpis od skargi – 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł i równowartość opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 zł (pkt 3 sentencji wyroku).